Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ

Παγιδευμένοι μέσα σε ένα σύστημα ζωής, όπου από πολύ μικρούς μας εκπαίδευσαν, να ζούμε μέσα στον φόβο ,αποδεχόμαστε πλέον τον φόβο, σαν κάτι το φυσιολογικό .

Όπως κάποιος που κολυμπά στην θάλασσα, αισθάνεται φυσικό το γεγονός ότι είναι μέσα στο νερό, έτσι και εμείς ζώντας αυτήν την ζωή, έτσι όπως μας εκπαίδευσαν, αισθανόμαστε σαν κάτι το πολύ φυσικό να ζούμε μέσα στον φόβο. 

Ο Φόβος,  έγινε η δεύτερη φύση μας.

Δεν αντιδρούμε. Δεν έχουμε δημιουργήσει μέσα μας μηχανισμούς ,που θα μας προστάτευαν από τις συνέπειες ,που προκαλεί ο φόβος στους ανθρώπους.

Η εκπαίδευσή μας άρχισε σχεδόν από τα πρώτα μας βήματα. 

Φάε το φαγητό σου ,γιατί θα έρθει ο μπαμπούλας, μην βγεις στον δρόμο θα σε φάει ο κακός λύκος, και ιστορίες με δράκους, φαντάσματα, και ότι άλλο ήταν εύκαιρο .

Η εκπαίδευσή μας συνεχίστηκε αργότερα με ταινίες τρόμου, όπου πλέον είχαμε και την δυνατότητα να δούμε με τα μάτια μας τον μπαμπούλα και τον κακό λύκο.

Είχαμε την ευκαιρία να δούμε επίσης, κεφάλια να κόβονται, άντερα να χύνονται στον δρόμο, δολοφονίες, απαγωγές, εκμετάλλευση ανθρώπων, και ότι άλλο φρικιαστικό μπορεί να μας προσφέρει η τέχνη του κινηματογράφου και η σκοπιμότητα της τηλεόρασης.

Το θεωρούμε φυσιολογικό και αυτό. Να καθόμαστε δηλαδή 2 ώρες ,και να βλέπουμε σαν υπνωτισμένοι ,όλα αυτά τα φρικιαστικά που ανέφερα προηγουμένως ,και να μην μπορούμε να κουνηθούμε από την αγωνία.

Και το ονομάζουμε αυτό διασκέδαση. 

Αυτό δεν έχει παιδιά μου ,να κάνει τίποτα με την λέξη διασκέδαση.

Η διασκέδαση σκοπό έχει να χαρεί η ψυχή μας {ψυχαγωγία} και όχι να την τρομοκρατήσει.

Γιατί αυτό που στην πραγματικότητα έχουμε κάνει αυτές τις 2 ώρες, είναι να φοβίσουμε ακόμη περισσότερο το υποσυνείδητο μας, να τρομάξουμε την ψυχούλα μας, και να βουτηχτούμε ακόμα ποιο βαθιά στην θάλασσα του φόβου ,που κολυμπάμε από την ημέρα που γεννηθήκαμε.

Και βέβαια το βράδυ θα δούμε άσχημα όνειρα και εφιάλτες . 

Και αυτό το θεωρούμε φυσικό.

Για αυτό δεν καταλαβαίνουμε ,την επίδραση που μπορεί να έχει στον ψυχισμό μας, η φρίκη που βλέπουμε στις ταινίες.

Για αυτό και την άλλη ημέρα θα δούμε κάποια άλλη φρικιαστική ταινία, και άλλη την επόμενη, και πάει λέγοντας.

Και καθημερινά ο ψυχισμός μας θα τραυματίζεται όλο και περισσότερο, ώσπου οι συνέπειες αυτής της κατάστασης θα μας εκδηλώσουν προβλήματα ψυχολογικά, συμπτώματα κατάθλιψης, υστερίες, και γενικά ένας άλλος εαυτός κάποια στιγμή ,θα κάνει την εμφάνιση του και θα μας κυριεύσει.

Μην πάει το μυαλό σας σε δαίμονες. Δεν λέω αυτό. 

Οι περισσότεροι που ισχυρίζονται ότι έχουν καταληφθεί  από δαίμονες, στην ουσία υποφέρουν από δυπολικότητα.

Είναι καθαρά θέμα ψυχιατρικής επιστήμης.

Απλά κάποια στιγμή ,ξεχειλίζει ο φόβος που χρόνια ,μας καλλιεργούσαν, και στην συνέχεια τον ποτίζαμε και εμείς, και έγινε δέντρο τεράστιο και μας σκέπασε με τα κλαδιά του.

Δεν είναι ότι απλά έχουμε χάσει το παιχνίδι της ευτυχίας, μέσα από τα χέρια μας, άλλα είναι σαν συνειδητά να το έχουμε σπρώξει μακριά μας.

Το σύστημα καλά μας εκπαίδευσε. Και εμείς ανταποκριθήκαμε στις προσδοκίες του συστήματος.

Βλέπεται, ένας φοβισμένος άνθρωπος, δεν μπορεί να σκεφτεί καθαρά, γίνεται εύκολα πειθήνιο όργανο του κάθε κατεργάρη καιροσκόπου, έχει ανάγκη να ενταχθεί σε κάποια ομάδα ανθρώπων, για να νοιώθει δυνατός και άφοβος, είτε αυτό είναι ένα πολιτικό κόμμα, είτε παραθρησκευτική η και θρησκευτική οργάνωση, εύκολα γίνεται φανατικός, και γενικά εύκολα αφήνει το σύστημα να τον καταπιεί, και να τον ξεράσει ,όταν θα  είναι άχρηστος πλέον στο σύστημα. Χωρίς καμία αντίσταση.

Έχουμε πλέον ανάγκη να ζούμε στον φόβο. 

Οτιδήποτε παράγει φόβο πουλάει. 

Οτιδήποτε προάγει ελπίδα και  χαρά, θάβεται γιατί δεν έχει ενδιαφέρον για κανέναν.

Βλέπω καθημερινά στο διαδίκτυο να κοινοποιούνται σαν στραγάλια άρθρα που αναφέρονται  σε πολέμους, καταστροφές, φρίκη, δυσοίωνες προφητείες και γενικά οτιδήποτε παράγει φόβο και απελπισία για τις ψυχές των ανθρώπων.

Ήθελα να ρωτήσω κάποτε κάποιον. Γιατί παιδί μου το κάνεις αυτό; Δηλαδή αισθάνεσαι ότι ανακάλυψες κάτι το πολύ σημαντικό που πρέπει να μοιραστείς μαζί μας; 

Ότι θα γίνουν πόλεμοι και καταστροφές;

Ποιος ο λόγος που το κοινοποιείς; 

Μυαλό δεν έχεις να καταλάβεις ότι έτσι θα φοβίσεις τους ανθρώπους; χωρίς στην ουσία να έχεις προσφέρει τίποτε στην ζωή τους;

Έτσι και αλλιώς δεν είναι κάτι που ανακάλυψες εσύ, για να νοιώθεις την ανάγκη να το προβάλεις. 

Γιατί δεν ένοιωσες ποτέ την ανάγκη να κοινοποιείς θέματα που δίνουν ελπίδα, κουράγιο, αγάπη και γενικά είναι ευεργετικά για τον ψυχισμό των ανθρώπων;

Να ρωτήσω και γενικά, γιατί όλοι μας προβάλουμε τον φόβο και το κακό;

Γιατί άραγε οι ειδήσεις έχουν για πρώτο θέμα ότι παράγει κακό, φόβο και απελπισία;

Στην πραγματικότητα όμως δεν χρειάζεται να ρωτήσω. 

Την απάντηση την ξέρω. Προβάλουμε τον φόβο ,γιατί έχουμε μάθει να ζούμε μέσα σε αυτόν και γιατί μας φαίνετε σαν κάτι το φυσιολογικό.

Ας δούμε όμως τι μας συμβαίνει, όταν ζούμε μέσα στον φόβο.

Ζώντας στον φόβο, πρώτα από όλα χάνουμε την χαρά της ζωής.

Είμαστε μουδιασμένοι και ανίσχυροι, να αντιδράσουμε σε ότι κάποιος άλλος, θα μας επιβάλει.

Η ζωή περνά δίπλα μας κουβαλώντας τα δώρα της, που πρέπει να πάρουμε, και εμείς φοβόμαστε να απλώσουμε το χέρι, ακόμα και να τα αγγίξουμε.

Εύκολα αφήνουμε όλες τις ευκαιρίες να μας προσπεράσουν, γιατί δεν τολμάμε, από φόβο.

Χωρίς να το ξέρουμε διώχνουμε την ευτυχία μακριά μας. 

Και πώς συμβαίνει αυτό;

Ζώντας στον φόβο, παράγουμε αρνητική ενέργεια. 

Και όταν εκπέμπουμε αρνητική ενέργεια, τι συμβαίνει; 

Όλα τα άσχημα που υπάρχουν γύρω μας, έρχονται και κολλάνε επάνω μας. Αναποδιές, κακοτυχία, ατυχήματα, κακομοιριά, και ένα σωρό άλλα κακά.

Στην πραγματικότητα φέρνουμε στην ζωή μας, χωρίς να το ξέρουμε και χωρίς να το επιδιώκουμε συνειδητά, όλα όσα φοβόμαστε , να εμφανιστούν σε αυτήν. Εμείς τα δημιουργήσαμε.

Και το κυριότερο αν θέλετε από όλα, ζώντας στον φόβο, τρέφουμε τον πονηρό και τους οπαδούς του και τους κάνουμε ποιο δυνατούς. Γιατί ο πονηρός τρέφεται από τον φόβο μας. 

Από την αρνητική ενέργεια που παράγουμε. Αυτή είναι η τροφή του. Και όσο εμείς ζούμε στον φόβο και τον ταΐζουμε, το κακό δυναμώνει σε όλον τον πλανήτη και τον κυριεύει σιγά σιγά.

Και η ζωή μας πάει από το κακό στο χειρότερο. 

Πόσο δύσκολο είναι παιδιά μου ,να το καταλάβουμε αυτό; 

Μόνοι μας, {επειδή έτσι μας εκπαίδευσε το σύστημα από μικρούς,} μόνοι μας λοιπόν, διώξαμε την ευτυχία μακριά μας ,και ζούμε μέσα στην δυστυχία και την απόγνωση.

Το σύστημα επωφελείται από αυτή την κατάσταση. Όταν εμείς είμαστε φοβισμένοι, το σύστημα μπορεί να κοιμάται άφοβα.

Οι Θρησκείες σε όλον τον κόσμο ,επωφελούνται από αυτήν την κατάσταση. Εύκολα μπορούν να ελέγξουν τους φοβισμένους πιστούς τους, και να επωφεληθούν οικονομικά από αυτούς.

Οι διάφορες οργανώσεις, τα μεγάλα αφεντικά και οι επιχειρήσεις, εύκολα ελέγχουν τους ανθρώπους, με τον φόβο μην χάσουν τις δουλειές τους.

Και γενικά ο φόβος κυριαρχεί και μας αφοπλίζει σε κάθε επιδίωξη που επιχειρούμε.

Αρκετά όμως με τον φόβο. Πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε καταλάβει ,την ολέθρια για την ζωή μας παρουσία του.

Ας δούμε τώρα πως μπορούμε να αποβάλουμε τον φόβο από την ζωή μας, και να γνωρίσουμε επιτέλους την ευτυχία, που όλοι κατά βάθος επιδιώκουμε και αναζητούμε.

Κατ’ αρχήν ,με όλα όσα ανέφερα προηγουμένως για το πώς λειτουργεί ο φόβος στην ζωή μας, θα πρέπει όλοι μας να έχουμε θυμώσει αρκετά με τον εαυτό μας, για το σημείο που έχουμε φτάσει.

Ο θυμός στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι καλός και απαραίτητος, γιατί θα μας δώσει την απαιτούμενη δύναμη που χρειαζόμαστε για να αγωνιστούμε να αποβάλουμε τον φόβο από την ζωή μας. Θα μας δώσει την δύναμη να σπάσουμε τα κλαδιά, από το δέντρο του φόβου, που μας έχουν σκεπάσει και να βγούμε στο ΦΩΣ. 

Να γνωρίσουμε την ευτυχία και εμείς.

Αν σε κάθε περίπτωση που νοιώθουμε φόβο, έτσι γενικά και αόριστα, ρωτήσουμε τον εαυτό μας τι ακριβώς είναι αυτό που φοβάται, τις περισσότερες φορές δεν θα υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση.

Φοβόμαστε έτσι αόριστα. Η φαντασία μας που γεννήθηκε και μεγάλωσε και αυτή μέσα στον φόβο, μας παίζει τα δικά της παιχνίδια.

Πολλές φορές παραδινόμαστε στον φόβο για κάποιο θέμα, γιατί μας είναι ποιο εύκολο να παραδοθούμε, παρά να πολεμήσουμε για να τον ξεπεράσουμε.

Είπαμε ότι ο φόβος παράγει αρνητική ενέργεια, και στην αρνητική ενέργεια έρχεται και κολλά κάθε τι κακό . 

Και το κακό θα συνεχίζεται, όσο εξακολουθούμε να ζούμε στον φόβο.

Όσοι όμως από εμάς, αποφασίσουμε κάποια στιγμή να ελευθερωθούμε από τον φόβο, και να αποκτήσουμε την ευτυχία, να τι πρέπει να κάνουμε.

Πρώτα από όλα πρέπει να τιθασεύσουμε την φαντασία μας. 

Τα όρια του τι μπορούμε ,και του τι δεν μπορούμε να κάνουμε, να τα ορίζουμε εμείς. Με την λογική μας και την πίστη μας. 

Την πίστη μας στον Θεό πρώτα ,αλλά και στον εαυτό μας.

Και αφού θα καταφέρουμε να ελέγχουμε την φαντασία μας, μετά θα πρέπει να αποκτήσουμε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ευεργετική ευλογία του Θεού ,και στην αγάπη του για τους ανθρώπους.

Να αφήσουμε να νοιώσουμε επιτέλους την προστασία του, την ευλογία του, την παρουσία του στην ζωή μας.

Έχω πει πολλές φορές ότι ο Θεός δεν επεμβαίνει. Έχουμε ελεύθερη βούληση που μας κάνει να διαφέρουμε από ένα ρομπότ. 

Ναι. Δεν επεμβαίνει.

Έχει αφήσει όμως μόνιμα την ευλογία του για τον άνθρωπο να υπάρχει στον κόσμο μας. Έχει αφήσει την ενέργεια της προστασίας του να μας σκεπάζει. Αυτό πρέπει να το πιστέψουμε.

Όταν θα έχουμε καταφέρει να ελέγξουμε την φαντασία μας και να μην της επιτρέπουμε να μας παρουσιάζει σενάρια καταστροφής που μας πλημυρίζουν από φόβο και μας ακινητοποιούν, τότε πλησιάζοντας με πίστη και εμπιστοσύνη την ενέργεια του Θεού, αληθινοί και ξεκάθαροι, τότε τι θα συμβεί;

Η αρνητική ενέργεια που παράγαμε έως τώρα θα αρχίσει να αλλάζει σιγά σιγά, έως ότου φτάσουμε στο σημείο να εκπέμπουμε αισιοδοξία, αγάπη, ελπίδα, και το κυριότερο…. Θετική ενέργεια.

Ο πονηρός και το κακό γύρω μας δεν θα έχει τροφή για να τραφεί από εμάς.

Θετική ενέργεια. Και όμορφα πράγματα, θα αρχίσουν να συμβαίνουν στην ζωή μας. Οι αναποδιές θα εξαφανιστούν, ο ψυχισμός μας θα αναθαρρήσει και θα γιατρευτεί, και επιτέλους ,ίσως και για πρώτη φορά στην ζωή μας θα νοιώσουμε τι θα πει ευτυχία.

Κάτι που πάντα ήταν κοντά μας, αλλά ο φόβος ,μας εμπόδιζε να απλώσουμε το χέρι και να την πιάσουμε.

Θα μοιραστώ τώρα μαζί σας κάποια σκονάκια, που θα σας βοηθήσουν στον αγώνα που πρέπει να κάνετε για να ξεπεράσετε την τάξη  του φόβου και να προβιβαστείτε στην τάξη  της ευτυχίας.

Πρώτα από όλα. Πίστη και αγάπη για τον Θεό. Πίστη και αγάπη για τον Κ.Η. Ιησού Χριστό και την μητέρα μας Παναγία. 

Τους Αγίους μας . Πίστη και αγάπη. Πάντα θα είναι κοντά σε όσους τίμια και ειλικρινά θέλουν να αγωνιστούν για την ευτυχία τους. Όταν έχουμε παιδιά μου τέτοιο οπλοστάσιο στα χέρια μας τι να φοβηθούμε;

Μετά θα πρέπει να κάνετε και εσείς τα αυτονόητα. 

Μην παρακολουθείτε εσείς και τα παιδιά σας τρομακτικές ταινίες. Κωμωδίες, όπου μπορείτε. Ντοκιμαντέρ, χρήσιμα πράγματα. 

Έτσι δεν θα βαρύνετε τον ψυχισμό σας με δυστυχία και φόβο.

Μην φοβίζετε τα παιδιά σας με μπαμπούλες και δράκουλες για να φάνε ή για να πειθαρχήσουν. 

Ας βγάλουμε μια άφοβη γενιά επιτέλους.

Μην είστε κακοπροαίρετοι με τους άλλους ανθρώπους. 

Ζήστε στην αγάπη και στην καλοσύνη. 

Αν είστε καλοί, καλά πράγματα θα έρχονται να σας συναντούν.

Αγαπήστε την ζωή, χαρείτε την, νοιώστε την, δυναμώστε από αυτήν, και να θυμάστε πάντα, ότι όσο πολύτιμοι νομίζετε ότι είστε εσείς, άλλο τόσο πολύτιμος είναι για τον Θεό και ο διπλανός σας.

 Αφήστε παιδιά μου να γίνεται ευτυχισμένοι. Γιατί το αξίζετε.

Να είστε ευλογημένοι και ευτυχείς.

Πατήρ Ιωάννης

ΙΔΟΥ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Και ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο.

Πολλές φορές αναρωτήθηκα στις αναζητήσεις του μυαλού μου. Γιατί άραγε;

Ποια η αιτία μέσα σε ένα αχανές ,και ατελείωτο σύμπαν, να υπάρχει λόγος στα σχέδια του Θεού ,για την δημιουργία αυτού του είδους; Για την δημιουργία του ανθρώπου.

Ποια κενά υπήρχε ανάγκη να καλύψει; Ποια μελλοντικά σχέδια του Θεού να εκπληρώσει; Ποια η αιτία να υπάρχει ο άνθρωπος;

Σίγουρα δεν μας έφτιαξε, γιατί είχε ανάγκη κάποια όντα στο σύμπαν ,να τον αποκαλούν Θεό.

Είναι κάτι που ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να αναρωτηθεί κάποια στιγμή.

Ποιος είναι αλήθεια ο λόγος που υπάρχει ο κάθε ένας από εμάς;

 Στον πλανήτη Γη, η ύπαρξη της ζωής βασίζεται στο ότι το ένα είδος , είναι απαραίτητο για να μπορεί να υπάρχει και κάποιο άλλο, που πιθανόν να τρέφεται με αυτό, ή να στηρίζεται βιολογικά από την ύπαρξη του.

 Όλα μαζί τα είδη συμβάλουν για την λειτουργία και ισορροπία του πλανήτη ,σαν ζωντανός μηχανισμός. Αυτό που έχουμε μάθει να αποκαλούμε ζωή. 

Για παράδειγμα, αν ξαφνικά χαθούν οι μέλισσες , τα δέντρα και τα φυτά δεν θα μπορούν να γονιμοποιηθούν , με αποτέλεσμα να μην παράγουν φρούτα ,λαχανικά, και γενικά τροφή.

Η φύση θα σταματήσει να παράγει. Ένα εφιαλτικό σενάριο με απρόβλεπτες συνέπειες για τον άνθρωπο.

Υπάρχουν ζώα που τρέφονται με τα παράσιτα  ,άλλων ζώων, βοηθώντας  τα να μην υποφέρουν από αυτά. Αυτό συμβαίνει και στην ξηρά και στην Θάλασσα.

Όλες οι υπάρξεις ,μικρές η μεγάλες ,που υπάρχουν στην Γη ,είναι με τον τρόπο τους απαραίτητες για την ύπαρξη και συνέχιση της ζωής.

Παντού απλωμένη η σοφία του Θεού. Όλα αρμονικά λειτουργούν και υπάρχουν σε μια κατάσταση ,που εμείς οι άνθρωποι ονομάσαμε φύση. Ονομάσαμε ζωή.

Και αναρωτιέμαι τώρα.

Αν τόσο σοφά ο Δημιουργός μας , έδωσε σε κάθε του δημιουργία έναν ρόλο ,για να μπορεί να υπάρχει ισορροπία ,και ζωή στον πλανήτη αυτόν, ποιόν ρόλο άραγε, έχει αναθέσει στον άνθρωπο ,για την ισορροπία και αρμονία του σύμπαντος;

Για ποιο λόγο να φτιάξει τον άνθρωπο ;  Τι μπορεί να προσφέρει ο άνθρωπος στο έργο του Θεού; Σε τι του είναι απαραίτητος;  

Όπου βάζει ο άνθρωπος το χέρι του ,μόνο καταστροφή και ανισορροπία, επιφέρει σε όλα αυτά που δημιούργησε ο Θεός.

Σίγουρα δεν μπορώ να απαντήσω στο ερώτημα μου αυτό. 

Μόνο ο Θεός ξέρει.

Θα προσπαθήσω όμως ,ζητώντας την Φώτιση του Θεού, να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου μαζί σας, προσπαθώντας να προσεγγίσω την ερώτηση αυτή ,από  την δική μου οπτική γωνία.

Κατ’ αρχήν δεν πιστεύω ότι ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο, όπως βλέπουμε τον άνθρωπο σήμερα όλοι μας. 

Αυτό που βλέπουμε τώρα και ονομάζουμε άνθρωπο, είναι ο άνθρωπος, όπως τον έφτιαξαν οι άνθρωποι. Και όχι ο Θεός.

Φτιαγμένος από την ενέργεια του Θεού, ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να έχει ξεκινήσει το ταξίδι της ύπαρξης του, με σκάρτα υλικά, όπως αυτά που βλέπουμε σήμερα.

Για να μπορέσει όμως να εξελιχθεί ερευνώντας τα πάντα γύρω του, έλαβε από τον Θεό και στοιχεία, όπως η περιέργεια, ή ανήσυχη φύση, η καχυποψία, και άλλα πολλά , που όμως αντί να τα χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος για την εξέλιξη του, τα χρησιμοποίησε για να στραφεί εναντίον του Θεού.

Ζήτησε και προσπάθησε να αποκτήσει περισσότερη γνώση, από αυτήν που μπορούσε να διαχειριστεί στα αρχικά του στάδια, παρακούοντας την ρητή απαγορευτική εντολή του Δημιουργού του. Έδειξε  ανυπακοή, επαναστάτησε.

Έτσι απομακρύνθηκε από τον δημιουργό του.

Χρησιμοποιώντας την ελεύθερη βούληση{ ένα δώρο που του είχε δώσει ο πλάστης του}  ακολούθησε μια διαφορετική γραμμή εξέλιξης, από αυτήν που του προόριζε ο Θεός, όταν τον έπλασε. Και έφτασε δω που έφτασε.

Εξελίχθηκε τεχνολογικά, σε σύγκριση με την αρχική του παρουσία στην Γή, αλλά υποβαθμίστηκε κατακόρυφα σαν αξία στο σύμπαν.

Ο κάθε ένας προσπαθεί να φάει τον άλλο ,για να επιβιώσει αυτός. Και αυτό το λέει ζωή.

Δεν σέβεται τον διπλανό του, ούτε και τα άλλα δημιουργήματα του Θεού. Και αυτό το λέει ζωή.

Κάνει πολύ εύκολα το κακό. 

Προδίδει την εμπιστοσύνη που κάποιος θα του δείξει.

Λέει ψέματα, εξαπατά, κλέβει, καταστρέφει, ταλαιπωρεί τους άλλους και την οικογένεια του, και το κυριότερο δεν αγαπά κανέναν και τίποτα.

Όλα γύρω του πρέπει να τα αποκτήσει, είτε επιτρέπονται είτε όχι, πατώντας πάνω σε πτώματα και κατεστραμμένες  ψυχές  που ο ίδιος δημιούργησε.

Επαναλαμβάνει  καθημερινά το προπατορικό αμάρτημα, πάλι και πάλι , θέλοντας να αποκτήσει κάτι που του απαγορεύεται, αδιαφορώντας για το τίμημα.

Αδιαφορώντας για τον πόνο που θα προκαλέσει στους υπόλοιπους. Αλλά και τελικά στον εαυτό του τον ίδιο.

Αν και γνωρίζει ότι όλα αυτά κάποτε ,θα τελειώσουν, ότι ο χρόνος του εδώ είναι περιορισμένος και ελάχιστος , σε σύγκριση με τον χρόνο του σύμπαντος, αυτός προτιμά να θυμηθεί τον θάνατο λίγο πριν πεθάνει.

Και έως τότε ,προτιμά να προκαλεί αυτός τον θάνατο σε όλους τους άλλους.

Είτε κυριολεκτικά αφαιρώντας την ζωή κάποιου, είτε με τον χαρακτήρα του σκοτώνοντας ανθρώπων ψυχές.

Ειλικρινά, υπάρχει έστω και ένας που ακούει τώρα , να πιστεύει ότι αυτό το πράγμα, αυτή την μηχανή καταστροφής  και κακίας που ονομάζουμε άνθρωπο, την έφτιαξε ο Θεός γιατί υπήρχε ανάγκη στα σχέδια του για να φτιαχτεί; Γιατί έπρεπε να υπάρχει…

Εγώ τουλάχιστον δεν το πιστεύω.

Αυτό το πράγμα δεν είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε ο Θεός. 

Είναι ο άνθρωπος όπως τον έφτιαξαν οι άνθρωποι.

Έχω πει πολλές φορές ότι τα πάντα είναι ενέργεια. 

Εμείς οι ίδιοι είμαστε ενέργεια.

Οι σκέψεις μας, παράγουν ενέργεια, τα λόγια μας, οι πράξεις μας, όλα παράγουν ενέργεια.

Όλα είναι ενέργεια. Και τι ενέργεια παράγει ο άνθρωπος;

Ολόκληρη η ανθρωπότητα τι ενέργεια παράγει; Αρνητική ενέργεια. Παράγει κακό.

Ποια είναι η συνεισφορά μας στην αρμονία του σύμπαντος; Δυσαρμονία.

Τι εκπέμπει ο πλανήτης ολόκληρος; Τι είναι αυτό που φεύγει από την γη και σκορπίζεται σαν ενέργεια στο σύμπαν;

 Η ενέργεια από τραγικά συναισθήματα ψυχών ,που πεθαίνουν βίαια από άλλους ανθρώπους, συναισθήματα  πόνου, αδικίας, απελπισίας, προδοσίας, και εγκατάλειψης.

Αυτή είναι η ενέργεια που εκπέμπει ολόκληρος ο πλανήτης στο σύμπαν. Το απόλυτο κακό.

Ένα μεγάλο ενεργειακό μπέρδεμα.

Σίγουρα δεν είχε αυτόν τον σκοπό ο Θεός όταν δημιούργησε τον άνθρωπο. Σίγουρα δεν είναι αυτή η αποστολή μας. 

Σίγουρα δεν πρέπει να είναι αυτός ο λόγος που υπάρχουμε.

Τότε ποιος να είναι άραγε ο λόγος που μας δημιούργησε; 

Ποιόν σκοπό να εξυπηρετήσουμε στα σχέδια του; Σε τι θα του ήμασταν  χρήσιμοι αν δεν είχαμε πάρει την λάθος κατεύθυνση;

Θα τολμήσω να απαντήσω για αυτόν. 

Είπα και στην αρχή ,ότι θα προσπαθήσω  να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου μαζί σας, προσπαθώντας να προσεγγίσω την ερώτηση αυτή από  την δική μου οπτική γωνία.

Και η δική μου προσέγγιση , η δική μου οπτική γωνία, θα με οδηγήσει να δω με την φαντασία μου, έναν κόσμο όπως θα τον ήθελε ο Θεός, όταν έφτιαχνε τον άνθρωπο.

Ένα κόσμο όπου ο ένας  άνθρωπος ,θα αντιμετώπιζε με αγάπη τον άλλο.

 Αξιοπρεπής ο άνθρωπος ,θα αντιμετώπιζε την κάθε ημέρα με σοφία γνώσης, καλοπροαίρετος προς τους άλλους ανθρώπους, και μεγαλόκαρδος με όλα τα άλλα δημιουργήματα του Θεού.

Συνειδητοποιημένος ,ότι και ο διπλανός του ,έχει την ίδια αξία για τον Θεό, όπως και αυτός.

Το γεγονός ότι μπορεί να είμαστε διαφορετικοί από κάποιον άλλο, δεν μας δίνει το δικαίωμα να τον κρίνουμε υποτιμητικά, να τον περιθωριοποιούμε, να τον εξευτελίζουμε, και να του σκοτώνουμε την ψυχή.

Με ποιο δικαίωμα άραγε να κάνουμε κάτι τέτοιο; Και ειδικά όταν λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί. Ακόλουθοι του Θεού της αγάπης.

Απλά είμαστε διαφορετικοί. Αν και μόνο το γεγονός ότι είμαστε διαφορετικοί από κάποιον άλλο, μας κάνει να πιστεύουμε ότι έχουμε δικαίωμα να του φερθούμε έτσι………..

Τότε δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι και εμείς για αυτόν είμαστε διαφορετικοί.!!!!!!!!!!!!!

Άρα, του δίνουμε το δικαίωμα ,{ αφού θεωρούμε ότι έχουμε δίκιο για την δική μας στάση} να μας φερθεί και αυτός με τον ίδιο τρόπο.

Συνεχίζοντας  το ταξίδι της φαντασίας μου, θα έβλεπα έναν άνθρωπο ανήσυχο, ερευνητή, που προσπαθεί να ξεκλειδώσει την γνώση ,για το καλό των ανθρώπων και της ποιότητας της ζωής τους.

Κάποιον άνθρωπο που προσπαθεί να φτάσει στον Θεό σαν πολεμιστής του Φωτός, για να ενωθεί μαζί του, και όχι σαν καλικάντζαρος, να πάει να του μαγαρίσει τον κόσμο του.

Θα έβλεπα έναν άνθρωπο που καθημερινά αγωνίζεται να γίνει καλύτερος, χωρίς καμία διάθεση να κρύψει τις αδυναμίες του.

Θα έβλεπα έναν άνθρωπο, που θα έδινε στην έννοια της λέξεως άνθρωπος, άλλη υπόσταση και αξία. 

Που θα έκανε υπερήφανο τον δημιουργό του.

Αυτός ο άνθρωπος που περιέγραψα, αυτός ο άνθρωπος  ,πολύ πιθανόν να ήταν ο αρχικός στόχος του Θεού, όταν μας δημιούργησε.

Για αυτό και μας έφτιαξε κατ’ εικόνα και ομοίωση, δίνοντας μας δικά του στοιχεία και δική του ενέργεια.

Αυτός ο άνθρωπος, ο άνθρωπος του Θεού και όχι των ανθρώπων, αν ζούσε σήμερα στον πλανήτη αυτόν τι θα συνέβαινε;

Ζώντας μια γαλήνια και ευλογημένη ζωή, δεν θα είχε λόγο να φοβάται σαν αγρίμι.

 Παντού σε όλη την Γή θα υπήρχε αρμονία, καλές σκέψεις, , ηρεμία, δικαιοσύνη, αγάπη, αγάπη, αγάπη. !!!!!!!!!

Ο ένας θα υποστήριζε και θα νοιαζόταν για τον άλλο, με αποτέλεσμα το ανθρώπινο είδος, να γινότανε ένα δυνατό και ξεχωριστό δημιούργημα για το ίδιο το είδος, για τον Θεό, και για το σύμπαν ολόκληρο.

Από τον πλανήτη Γή, αντί να εκπέμπεται προς το σύμπαν μια καταστροφική αρνητική ενέργεια όπως τώρα, θα ακτινοβολούσε και θα διοχετευόταν προς τον κόσμο του Θεού, καθαρή και θετική ενέργεια. Απαραίτητη για τον κόσμο του Δημιουργού μας.

Γιατί με αυτήν ισορροπεί τα σύμπαντα σε πλήρη αρμονία.

Ο άνθρωπος που φτιάχτηκε από την ίδια ενέργεια του Θεού, θα ακτινοβολούσε το Φως του Θεού. 

Συνεχώς θα εξέπεμπε προς τον κόσμο του Θεού, την ίδια ποιότητα Φωτός που έλαβε και αυτός με την δημιουργία του ,και η οποία συνεχώς θα αναπληρωνόταν και θα δυνάμωνε.

Ο άνθρωπος θα είχε γίνει και αυτός με τον τρόπο του μια πυγολαμπίδα ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ. 

Ένας μικρός Θεός, άξιος να σταθεί κάποτε και αυτός στον κόσμο του Θεού, χωρίς να κινδυνεύει να τυφλωθεί από την δύναμη του Φωτός του.

Θα ήταν έτοιμος να δεχτεί ,και να διαχειριστεί πλέον την γνώση που κάποτε πήγε να κλέψει. Ο Θεός θα του δώσει ελεύθερη πρόσβαση , με πολύ μεγάλη του χαρά.

Αυτός κατά την δική μου οπτική γωνία που προσέγγισα το σημερινό μου θέμα, ήταν και ο λόγος που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο. Για να τον κάνει Θεό. Και όχι σκλάβο.

Αν ήθελε σκλάβους, έφτιαχνε όσους ήθελε στον ουρανό, χωρίς ελεύθερη βούληση   αλλά προγραμματισμένους σε συγκεκριμένες εντολές, και σίγουρα θα τον υπηρετούσαν καλύτερα από τον άνθρωπο.

Αδέλφια μου, παιδιά μου, ας τα σκεφτούμε όλα αυτά.

 Έχουμε την δυνατότητα να αλλάξουμε πολλά, προς το καλύτερο,  έστω και την τελευταία στιγμή.

Καμία καταστροφή δεν θα συμβεί  από τον Θεό, αν του δείξουμε ότι αξίζουμε μια ακόμη ευκαιρία.

Όταν αρχίσουμε να παράγουμε, και να στέλνουμε θετική ενέργεια. Κανείς δεν καταστρέφει κάτι που είναι  ωφέλιμο.

Μόνο ό σημερινός άνθρωπος μπορεί και το κάνει αυτό. 

Ο Θεός όχι.

Ας καταλάβουμε τον λόγο που ο Θεός έφτιαξε τον άνθρωπο, ας ελευθερωθούμε , ας διώξουμε τον φόβο ,που εντέχνως μας διοχετεύουν, ας δούμε την αλήθεια πίσω από τις λέξεις και τις εικόνες.

Δεν έχουμε φτερά, και όμως μπορούμε να φτάσουμε πολύ ψηλά.

Εκεί που κανένα πουλί από την Γή ,ποτέ δεν πέταξε.

Να είστε ευλογημένοι. Και υπερήφανοι που είστε άνθρωποι.

Πατήρ Ιωάννης

ΠΩΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ Νο.1

  

Κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα.

Χωρίς να είμαστε σε θέση  ,να ξέρουμε όλες τις παραμέτρους ,καταλήγουμε εμείς σε δικά μας συμπεράσματα ,και κάνουμε τις δικές μας υποθέσεις, για έναν άνθρωπο και τις ενέργειες του.

Και μεταξύ μας, σπάνια κρίνουμε καλοπροαίρετα κάποιον. 

Πάντα έχουμε στο στόμα μας ,εύκαιρη μια κακία να πούμε, ενώ η καλή κουβέντα δύσκολα βγαίνει.

Εκτός βέβαια ,εάν αυτός που κρίνουμε ,είμαστε εμείς. 

Εκεί ξαφνικά θα βρούμε ένα σωρό δικαιολογίες, και ελαφρυντικά για να κρίνουμε την στάση μας ,απέναντι στους άλλους.

Είμαστε στο κέντρο του σύμπαντος ,και όλος ο υπόλοιπος κόσμος γυρνάει γύρω από εμάς.

Τα ελαφρυντικά που εξασφαλίζουμε για τον εαυτό μας, δεν  επιτρέπουμε να υπάρχουν, για τους άλλους.

Όχι βέβαια. Αφού εμείς νομίζουμε ότι έχουμε κρίνει σωστά, πάει και τελείωσε.

Και έτσι περνά η ζωή, δηλητηριάζοντας τις σκέψεις μας ,με κακία για τους άλλους, αρχίζει το δηλητήριο της κακίας ,να ρέει στο αίμα μας ,και ποτίζουμε από κακία τελικά.

Φυσικά δεν το καταλαβαίνουμε. Η κακία έχει γίνει μέρος του εαυτού μας, και νομίζουμε ότι όλα είναι μια χαρά. Και όλα αυτά, επειδή δεν βλέπουμε καλοπροαίρετα ,τους άλλους ανθρώπους, και καταλήγουμε σε δικά μας συμπεράσματα ,που 95 φορές στις 100 θα είναι λάθος. Ναι, λάθος.

Αν όμως παιδιά μου ,τις ώρες που σπαταλήσαμε για να κρίνουμε τους άλλους, τις διαθέταμε για να κρίνουμε με ειλικρίνεια τον εαυτό μας, σίγουρα θα είχαμε γίνει όλοι ,πολύ καλύτεροι άνθρωποι.

Όταν κρίνουμε τον εαυτό μας, πάντα είμαστε ελαστικοί και γεμάτοι δικαιολογίες.

Κρύβουμε την αλήθεια ακόμα και από εμάς. Με αποτέλεσμα να μην γινόμαστε καλύτεροι.

Κι όμως. Ο καλός θεός, μας έδωσε όλα τα εργαλεία που χρειαζόμαστε, για να μπορούμε να βγάζουμε σωστά συμπεράσματα .

Μας έδωσε μυαλό, στο οποίο καταγράφονται οι εμπειρίες μας, οι γνώσεις μας ,αλλά και όλα τα υπόλοιπα δεδομένα που χρειαζόμαστε, για την λήψη μιας σωστής απόφασης.

Μας έδωσε ψυχή ,για να φιλτράρουμε αυτήν την απόφαση που καταλήξαμε, μέσα από τον συναισθηματικό μας κόσμο, ούτος ώστε να ξέρουμε αν η σωστή και κατά την γνώμη μας ,αντικειμενική απόφαση που βγάλαμε ,ταιριάζει με τον εσωτερικό μας κόσμο, πριν την εκφράσουμε σε άλλους.

Πολλές φορές κάτι που φαντάζει σωστό σαν συμπέρασμα, δεν πρέπει να ειπωθεί, γιατί η ψυχή μας κατά το φιλτράρισμα αυτής της απόφασης, θα μας θυμίσει ότι κάτι τέτοιο ,θα στεναχωρήσει κάποιον άνθρωπο, θα του κάνει κακό, θα τον πληγώσει. 

Και ανάλογα με την ποιότητα της ψυχής που έχει ο κάθε ένας, θα πράξει τα ανάλογα.

Και βέβαια ο καλός Θεός, μας έδωσε και την υπομονή. 

Συνήθως όταν καταλήγουμε σε κάποιο συμπέρασμα , δεν έχουμε σε γνώση μας, όλα τα δεδομένα που χρειαζόμαστε ,προκειμένου να καταλήξουμε σε δίκαια κρίση.

Δεν έχουμε λάβει καθόλου υπ όψιν μας, την θέση του άλλου. 

Δεν έχουμε ακούσει, ούτε καν την άποψη του περί κάποιου θέματος ,που εμείς έχουμε βγάλει απόφαση και κρίση για αυτόν.

Έτσι τις περισσότερες φορές, όταν κάνουμε γνωστό το συμπέρασμα μας, αναγκαζόμαστε να ζητήσουμε εκ των υστέρων συγνώμη, όταν μάθουμε και άλλα πράγματα ,με τις εξηγήσεις που θα μας δοθούν.

Μια φορά, δύο φορές, πολλές φορές. Πόσες φορές αλήθεια έχουμε υποχρεωθεί να ζητήσουμε συγνώμη, εκ των υστέρων, για μια λανθασμένη μας κρίση;  Για ένα λάθος συμπέρασμα;

Και όμως εξακολουθούμε και το κάνουμε. Καθημερινά. 

Πολλές φορές.

Και το μυαλό έχουμε, για να θυμόμαστε ,από προηγούμενα λάθη μας, και την ψυχή έχουμε για να φιλτράρει με το συναίσθημα τις αποφάσεις μας……{ Και ας μην ξεχνάμε όλοι λέμε ότι έχουμε καλή ψυχή}

Υπομονή όμως δεν έχουμε….. Βιαζόμαστε να κατηγορήσουμε ,να κρίνουμε, να αποδείξουμε ότι ξέρουμε τα πάντα ,και αμέσως καταλήγουμε σε συμπεράσματα ,που ενοχοποιούν κάποιον άλλο ενώ αφήνουν εμάς στο απυρόβλητο.

Και βέβαια, πάντα μετά έρχεται η συγνώμη.

Ευτυχώς για εμάς ,που ο καλός Θεός έχει υπομονή….

Ξέρει ότι είμαστε παιδάκια ,που παίζουν στην αυλή του σχολείου του. Και μας συγχωρεί πολλά.

 Έως πότε όμως; Κάποτε πρέπει να μάθουμε.

Κάποτε θα τελειώσει το διάλειμμα ,και θα πάμε να δώσουμε εξετάσεις…..

Πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα λοιπόν, όταν κρίνουμε τις ενέργειες ή την παρουσία κάποιου.

Διότι αν χωρίς σοφία και γνώση ,των πραγματικών λόγων ,που τον οδήγησαν να πάρει τις αποφάσεις του, των οποίων τώρα εμείς καταδικάζουμε το αποτέλεσμα ,και τον στήνουμε στον τοίχο, αν λέω, αν, τον αδικούμε …….. ,τότε έρχεται η ζωή ,να μας βάλει στο ίδιο μονοπάτι που ήταν αυτός, να περάσουμε τις ίδιες ακριβώς δοκιμασίες, βάσανα και δυσκολίες ,για να δείξουμε τι άλλο αξίζουμε, εκτός από κριτές.

Να δείξουμε τι επιλογές θα κάνουμε εμείς αν βρεθούμε στην θέση του.

Μόνο που αυτή η μέθοδος που χρησιμοποιεί η ζωή, πονάει πολύ παιδιά μου.

Για αυτό καλό είναι ,πριν κρίνουμε κάποιον χωρίς να ξέρουμε, απλά και μόνο επειδή μας είναι εύκολο να κρίνουμε ,να σκεφτούμε πρώτα αν θα θέλαμε ,να βρεθούμε στην θέση του.

Γιατί μπορεί και να βρεθούμε.

Και στο κάτω κάτω ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας. 

Είναι τόσο απαραίτητο για την ύπαρξη μας ,να κρίνουμε τους άλλους;

 Ας μην ξεχνάμε, ότι τον μισό χρόνο που διαθέτουμε ,για να σχολιάζουμε ,και να κρίνουμε τις ζωές και τις ενέργειες των άλλων, αν τον ξοδεύαμε για να κρίνουμε, και να διορθώσουμε τον εαυτό μας, θα ήμασταν τώρα πολύ πολύ καλύτεροι άνθρωποι.

Τόσο πολύ καλύτεροι , που θα ξέραμε ήδη ότι είναι λάθος να κρίνουμε χωρίς να ξέρουμε.

Και θα κοιτάγαμε την δουλειά μας.

Κάποιοι όχι μόνο δεν κοιτάνε την δουλειά τους, όχι μόνο δεν σταματάνε να κρίνουνε τους άλλους, αλλά όταν δεν έχουν κάτι για να κρίνουν, το δημιουργούν αυτοί. Έτσι για να έχουν κάτι να κάνουν, κάτι να έχουνε  να λένε.

Κάποιοι, πολλοί ανάμεσα μας λοιπόν, ξυπνάνε το πρωί, μπαίνουν με φούρια στο κυνήγι της ημέρας, προσπαθώντας να αφαιρέσουν δύναμη από τον συνάνθρωπο τους ,για να ενισχύσουν την δική τους θέση και υπόσταση, στον κόσμο τους, {έναν κόσμο με χάρτινα θεμέλια} ,αδιαφορώντας για το ποιόν θα πληγώσουν ,ή καταστρέψουν άδικα  σήμερα, για την επίτευξη αυτού του σκοπού.

Διαδίδουν με καμάρι στο καφενείο που θα βρεθούν, άσχημα και κακά πράγματα, για ότι ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ή για ότι τάχα έχουν ακούσει ,για όποιον φουκαρά συνάνθρωπο τους έχουν βάλει στο μάτι, οι υπόλοιποι που ΑΚΟΥΝ και αυτοί, εκλαμβάνουν σαν γεγονότα αυτά που ο προηγούμενος ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΕΙ, και μεταδίδουν βέβαια ,και αυτοί τις ειδήσεις σαν ΓΕΓΟΝΟΤΑ πλέον.

Τα ΓΕΓΟΝΟΤΑ αυτά τώρα, θα τα παραλάβουν οι κουτσομπόλες για είδηση ,και θα βγάλουν έκτακτο παράρτημα ,τρέχοντας από σπίτι σε σπίτι ,ή στα τηλέφωνα, να μιλάνε για γεγονότα που έγιναν γεγονότα, επειδή απλά κάποιος ΕΙΧΕ ΑΚΟΥΣΕΙ.

Κάπως έτσι παιδιά μου λειτουργεί το κακό . Ξεκινάμε με το να κρίνουμε κακοπροαίρετα τους άλλους, ποτίζουμε τα κύτταρα μας με την κακία ,που εκπέμπει αυτή η συμπεριφορά, και χωρίς να το έχουμε καταλάβει, έχουμε την ανάγκη να ζούμε μέσα στο κακό, προχωρώντας στο επόμενο στάδιο ,που είναι η κατασκευή και διασπορά φανταστικών γεγονότων, ή κάτι που έστω ακούσαμε, αλλά χωρίς να μπούμε στον κόπο ,να μάθουμε πρώτα αν είναι αλήθεια.

Αρκεί να έχουμε κάτι κακό ,να πούμε για κάποιον άλλο.

Γιατί όλοι το ξέρετε ,ότι όλοι αυτοί που ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ,αλλά κανένας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΕΙ, μιλάνε για άσχημα και κακά πράγματα για κάποιον άλλο.

Το καλό γεγονός, δεν είναι είδηση. Το καλό εξυψώνει κάποιον άλλο, όχι αυτούς.

Και κανένας δεν έχει διάθεση, να παρουσιάζει κάποιον σαν καλύτερο από αυτόν.

Έτσι λοιπόν , ανόητα και χωρίς συνείδηση ευθύνης, διαβάλουν ανθρώπους, καταστρέφουν οικογένειες, προσβάλουν την ηθική κάποιων άλλων, και γενικά κάνουν το έργο του κακού, με πολύ μεγάλη ευκολία.

Χωρίς ποτέ να έχει αναρωτηθεί κανένας, ή καμία από όλους αυτούς.

Μα τι κάνω μωρέ; ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ  δεν ΕΧΩ ΔΕΙ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΩ.

Γιατί το λέω; Και μάλιστα χαίρομαι που λέω ,κάτι κακό για κάποιον άλλο; Τι σόι  άνθρωπος έχω καταντήσει;

Κάτι τέτοιο θα τους χάλαγε την ομορφιά. Και βέβαια ,ούτε που τους περνάει από το μυαλό, ότι αύριο μπορεί κάποιοι να μεταδίδουν άσχημες ειδήσεις ,ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ για αυτούς ,που κάνουν αυτό που κάνουν σήμερα αυτοί ,για κάποιον άλλο.

Και βέβαια, θα επιστρέψουν το βράδυ σπίτι τους, νιώθοντας πολύ μεγάλοι,{ φυσικό, αφού όλους τους άλλους που έπιασαν σήμερα στο στόμα τους, τους έχουν μειώσει και τσαλαπατήσει}, θα σκεπαστούν με την κουβερτούλα τους για προστασία από το κρύο, και θα νιώθουν υπέροχα.!!!!!!!!!

Εκτέλεσαν και σήμερα το καθήκον τους, ΣΑΝ ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΙ.

Σκέπτομαι ότι από κάποια πλευρά ,καλά κάνουν και επιζητούν την ζέστη. Γιατί θα βρουν πολύ ζέστη, εκεί που θα πάνε σαν τελειώσουν το ταξίδι. Μα πάρα πολύ ζέστη.

Ας αρχίζουν να την συνηθίζουν λοιπόν.

Στις μικρές κοινωνίες, είναι τόσο εύκολο να καταστρέψεις έναν άνθρωπο.

Αρκεί να ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ. Τα υπόλοιπα είναι εύκολα.

Ειλικρινά.!!!!!!!!!  Αν ήξεραν οι άνθρωποι ,με τι κριτήρια θα κερδίσουν την αιώνια ζωή στους ουρανούς, θα έκλαιγαν με μαύρο δάκρυ, για την ευκαιρία που τους δόθηκε ,και την χάσανε.

Δεν αρκούν οι μετάνοιες στις εικόνες, οι νηστείες και οι συχνοί εκκλησιασμοί ,για να πάει κάποιος στον Παράδεισο. 

Όλα αυτά μας τα παρέχει η εκκλησία μας ,με σκοπό να εξελιχθεί η ψυχή μας και να εξαγνιστεί.

Εργαλεία του Θεού είναι, για να γίνουμε αληθινά καλύτεροι άνθρωποι. Αν με τα όπλα της εκκλησίας μας, όμως δεν καταφέρουμε να γίνουμε καλύτεροι  ,τότε η εικόνα του καλού Χριστιανού που προβάλουμε,  είναι απλά εφέ για τους υπόλοιπους. Τους ανθρώπους ξεγελάμε. Όχι τον Ουρανό.

Βλέπετε……….. και στον ουρανό ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ.

Με την διαφορά ότι εκεί ,ΕΧΟΥΝ ΑΚΟΥΣΕΙ άλλα ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΔΕΙ την αλήθεια!!!!!

Και όμως, όλοι μέσα μας γνωρίζουμε……….., ότι κάποτε θα κριθούμε και εμείς.

Και να τώρα ένα εφιαλτικό σενάριο ,που ίσως βοηθήσει κάποιους.!!!!!!!!!

Ας φανταστούμε με εικόνες στο μυαλό μας, αυτά που θα πω τώρα παιδιά μου.

Πάμε όταν έρθει η ώρα μας ,και εμείς στον Δημιουργό μας. 

Πάμε στον Θεό.

Και επειδή πολλές φορές λέω, ότι ο Θεός έχει χιούμορ{ είναι ένα στοιχείο που αν δεν το είχε, τότε που το βρήκαμε εμείς;} μας λέει ο Θεός.

Καλώς τον. Περιμένεις να σε κρίνω παιδί μου;

Να δω αν ήσουν αληθινός, αν είχες ακεραιότητα; Αν ήσουν έντιμος; Αν ήσουν σωστός άνθρωπος; Αν είχες περιεχόμενο; Αν είσαι άξιος να μείνεις εδώ μαζί μου; Αν ήσουν ειλικρινής;  Ωραία λοιπόν.

Θα σου δείξω την ζωή σου. Κρίνε εσύ τον εαυτό σου μετά , και από την κρίση που θα κάνεις, θα καταλάβω αν είσαι όλα αυτά που ανέφερα. Αν είσαι άξιος να μένεις ,κοντά στο Φώς της αλήθειας.

Και μόλις χάσαμε τον Παράδεισο.!!!!!!!!!!!!!

Γιατί αν κρίνουμε εκεί ψηλά τον εαυτό μας ,όπως είχαμε συνηθίσει να τον κρίνουμε εδώ στην Γή, με δικαιολογίες και ελαφρυντικά, θα έχουμε δείξει αμέσως στον Θεό ,ότι δεν είμαστε άξιοι.

Ακόμα και εκεί προσποιούμαστε.!!!!!!!!

Από την άλλη ,αν κρίνουμε τον εαυτό μας με ακεραιότητα, πάλι χάσαμε.

Γιατί θα αποδειχτεί ότι ήμασταν λάθος άνθρωποι.

Τι δίλημμα και αυτό; Όπως και να έχει θα είμαστε οι χαμένοι;

 Όχι βέβαια. Υπάρχει τρόπος να σωθούμε.

Ποιος είναι αυτός; Να μάθουμε από εδώ και εμπρός ,πριν πάμε στον ουρανό ,όσο έχουμε ακόμα την ευκαιρία, όταν κρίνουμε τον εαυτό μας, να τον κρίνουμε σαν να ήταν μπροστά ο Θεός.!!!!!!!!!!

Να αφήνουμε το προσωπείο ,που κουβαλάμε σαν άνθρωποι ,στο πάτωμα και ας φανταστούμε ότι είμαστε είδη εμπρός στον Θεό, και δίνουμε λογαριασμό και εξηγήσεις για τις πράξεις μας.

Χωρίς δικαιολογίες. Είμαι ψεύτης. Λέω ψέματα για να εκμεταλλευτώ τους ανθρώπους. Είμαι μπαγαμπόντης, εκμεταλλεύτηκα την εμπιστοσύνη κάποιου, είμαι κακός με τους ανθρώπους κ.λ.π.

ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΑΣ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. Μόνο εμείς θα ακούμε.

Μόνο έτσι θα γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. 

Ας αφήσουμε τους άλλους τι κάνουν.

Έτσι και αλλιώς ,τα συμπεράσματα μας για αυτούς ,τις περισσότερες φορές είναι λάθος. 

Ας ασχοληθούμε ,με το να κρίνουμε τον εαυτό μας, και να διορθωνόμαστε κάθε ημέρα και από λίγο.

Ας το κάνουμε τώρα, που έχουμε ακόμα καιρό για διορθώσεις. Έτσι και αλλιώς ή κρίση θα συμβεί. Καλύτερα να συμβεί εδώ ,παρά στον ουρανό.

Γιατί εκεί δεν υπάρχουν διορθώσεις. Υπάρχει η απόλυτη κρίση του εαυτού μας.

Από τον Θεό ή από εμάς, δεν έχει σημασία. 

Σημασία έχει όταν κριθούμε, να μας επιτρέψουν να περάσουμε την πόρτα.

 Μην κρίνεται, μην διαβάλετε ανθρώπους ,και μην κουτσομπολεύετε κανέναν. Αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχουν στον ουρανό.

Αν δεν τα αποβάλετε, και τα πάρετε μαζί σας, ο ουρανός θα σας εξοστρακίσει.

Για να μην μολυνθεί η αγιότητα τόσων αγνών ψυχών που βρίσκονται εκεί.

ΚΑΛΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ.

Πατήρ Ιωάννης

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΑΠΑΙΤΕΙ ΑΛΛΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ.

Το να είναι κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός, δεν είναι κάτι που θα πρέπει να τον κάνει να αισθάνεται  ανώτερος ,από άλλους ανθρώπους με διαφορετικές θρησκείες και πιστεύω.

Κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός, είναι εν δυνάμει ένας νέος Απόστολος του Χριστού.

Μέσα από τις δικές του πράξεις ,και τον τρόπο της ζωής του, πρέπει να δείξει στους άλλους τον πνευματικό πλούτο της θρησκείας μας.  Και μέσα από τις δικές του ενέργειες να εμφυτεύει την αγάπη του Χριστού και σε άλλους ανθρώπους που δεν την γνωρίζουν.

Με το παράδειγμα του να κάνει και άλλους να θέλουν να γίνουν σαν και αυτόν.

Ο φανατισμός παιδιά μου δεν βοηθάει κανέναν. Οι χειρότεροι πολέμιοι της θρησκείας μας, είναι οι φανατικοί Χριστιανοί. Αυτοί διώχνουν τον κόσμο μακριά από τις εκκλησίες και την νεολαία μας στα μπαράκια και στον Αθεϊσμό.

Αυτοί που έχουν διαβάσει δεκάδες φορές την Αγία Γραφή ,αλλά δεν συνάντησαν πουθενά την λέξη ΑΓΑΠΗ.

Αυτοί που ορμάνε στα μικρόφωνα των δημοσιογράφων και φωνάζουν για τον 666 κάνοντας όλη την υφήλιο να γελάει με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.

Όλοι θα έχετε δει τέτοιους αρκετούς. Σταυρούς και μετάνοιες μέσα στην εκκλησία, αλλά θα κοιτάξουν να σου κλέψουν την σειρά στο λεωφορείο ή στην τράπεζα.

Προσευχές και ψαλμούς από το πρωί ως το βράδυ, και κατάρες στην γειτόνισσα γιατί ο σκύλος της γαυγίζει δυνατά.

Το καντήλι αναμμένο νυχθημερόν στο σπίτι, άλλα κάθε μέρα στην καφετζού και την χαρτορίχτρα.

Κοινωνούν κάθε Κυριακή, αλλά σε όλη την διάρκεια της λειτουργίας κάνουν παρατηρήσεις και υποδείξεις στους υπόλοιπους, χαλώντας την ψυχική τους ηρεμία . Ενώ σχολιάζουν συνεχώς με την διπλανή τους , όλους τους υπόλοιπους στην εκκλησία.

Κάνουν νηστείες και νηστείες αλλά στο σπίτι τους τυραννούν την γυναίκα και τα παιδιά τους.

Αυτοί είναι οι φανατικοί Χριστιανοί. Οι εχθροί της εκκλησίας του Χριστού.!!!!!!!!!

Βαριά κουβέντα θα μου πείτε, ότι είπα. Και όμως όχι παιδιά μου.

Γιατί όποιος βλέπει αυτούς τους ανθρώπους στην καθημερινότητα τους , μόνο Χριστιανός δεν θα θέλει να γίνει. Πόσο εύκολα μιλάνε για τον Χριστό μας και τις διδασκαλίες του, αλλά και την ίδια στιγμή πόσο εύκολα κάνουν το κακό στον συνάνθρωπο τους.

Και βέβαια δεν θέλω να παραβλέψω το γεγονός ,ότι όντως υπάρχουν Χριστιανοί που με φανατισμό ζουν και συμπεριφέρονται με αγάπη Χριστού.

Αυτοί είναι οι σημερινοί Άγιοι.

Δεν μιλάω για αυτούς. Για τους γραφικούς και ψεύτικους μιλάω που μόνο κακό κάνουν στον Χριστιανισμό ,αλλά και στην ψυχή τους την μπερδεμένη.

Για αυτό σας λέω ότι ο κάθε Χριστιανός είναι εν δυνάμει ένας Απόστολος του Χριστού μας. Ο καλύτερος δάσκαλος είναι αυτός που μπορεί και διδάσκει με το παράδειγμα του.

Το να είναι κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός λοιπόν , δεν είναι κάτι που θα πρέπει να τον κάνει να αισθάνεται  ανώτερος ,από άλλους ανθρώπους με διαφορετικές θρησκείες και πιστεύω. Είναι κάτι που θα πρέπει να τον κάνει να αισθάνεται ποιο υπεύθυνος.

Γιατί είναι το ζωντανό παράδειγμα της θρησκείας μας.

Ίσως στεναχώρησα κάποιους. Δεν πειράζει.

Με χαρά μου να τους στεναχωρήσω ξανά.

Καλύτερα να τους στεναχωρώ εγώ εδώ, μήπως και ξυπνήσουν κάποια μυαλά και επανορθώσουν την στάση τους και σωθούν από την πλάνη και τον φανατισμό τους, παρά να πάρουν αιώνια στεναχώρια ,από τον ουρανό ,όταν πολύ αργά θα έχουν ανακαλύψει τα λάθη τους.

Εξάλλου αυτή είναι η αποστολή μου. Να ξυπνάω συνειδήσεις για να σωθούν.

Είμαι βλέπεται και εγώ όπως και εσείς, ένας μικρός Απόστολος.

Και αυτή είναι  η αποστολή μου.

Ζητώ να παίρνω φώτιση από τον Θεό, για να σας μεταφέρω σωστά μηνύματα ζωής και πνεύματος. Κάτι για να φωτίσει τις ψυχές σας.

Να μπορέσετε να δείτε την σχέση ανθρώπου με τον Θεό από την σωστή της βάση.

Και για να γίνει αυτό, θα πρέπει να αλλάξουμε οπτική γωνία, για τον τρόπο που βλέπουμε τα πράγματα.

Πάμε λοιπόν πρώτα να δούμε αυτή την σχέση, από την οπτική γωνία του Θεού.

Πως φαίνονται άραγε τα πράγματα από την δική του σκοπιά. Και αν θα ήθελε να μας μιλήσει, τι θα μας έλεγε;

Πιστεύω θα έλεγε τα εξής.

Παιδιά μου. Δημιούργησα τους ανθρώπους με τις καλύτερες προσδοκίες. Τους έδωσα όλη μου την ευλογία για να ευημερήσουν . Με προδώσατε μέσα στον ίδιο μου τον Παράδεισο. !!!!!!!!!

Είδος απειθάρχητο και ελεύθερο. Είχα δυο επιλογές. Η μία ήταν να σας καταστρέψω σαν είδος επικίνδυνο. Η άλλη επιλογή, επειδή σας αγάπησα πολύ, ήταν να σας δώσω αυτό που θέλατε. Την ελευθερία να αποφασίζετε εσείς για την ζωή σας.

Μακριά από την άμεση επιστασία και προστασία μου.

Και αυτό έκανα. Με τα χρόνια και τους αιώνες θα μαθαίνατε.

Φτιάξατε τον κόσμο σας όπως εσείς θέλατε. Κάνατε τις δικές σας επιλογές. Και φυσικά επιβραβεύεστε για αυτές ή πληρώνετε τις συνέπειες των επιλογών σας. Είστε ελεύθεροι.!!!!!!!!

Καταστρέψατε τον πλανήτη που σας έστειλα να ζήσετε. Εσείς. Όχι εγώ.

Αλλοιώσατε τις τροφές που είχα δημιουργήσει για να ζήσετε, με φάρμακα .Εσείς . Όχι εγώ.

Δεν ακούσατε ούτε μία από τις εντολές που σας έδωσα. Απομακρυνθήκατε από εμένα.

Δεν σας παίρνω εγώ τους αγαπημένους σας. !!!!!!!!!!

Απλά, επειδή ακόμα σας αγαπώ, τους επιτρέπω να έρχονται σε εμένα.

Δεν σας στέλνω εγώ συμφορές και βάσανα.

Απλά παρατηρώ ποιοι είναι οι δυνατοί από εσάς και τα βγάζουν πέρα.

Έχω απλώσει σε όλον τον πλανήτη σας την ευλογία μου. Εναρμονιστείτε με αυτήν. Με την αγάπη.

Δεν σας έκανα ρομπότ. Δεν φταίω εγώ για τις συμφορές και τις δυστυχίες σας. Σας έκανα ανθρώπους. Και σας άφησα ελεύθερους επειδή αυτό θέλατε. Μα δεν σας έχω υπό έλεγχο παιδιά μου. Εσείς κάνετε τις επιλογές σας. Είστε ελεύθεροι.

Και ενώ απολαμβάνετε την ελευθερία σας, ζητάτε ευθύνες από εμένα για ότι συμβαίνει που σας πονά; Γιατί;

Ποιος σας είπε ότι εγώ έχω κάτι να κάνω με αυτή σας την δυστυχία; Αυτή είναι η ζωή παιδιά μου. Επειδή σας αγαπώ δεν επεμβαίνω. Γιατί αλλιώς η ζωή σας δεν θα είχε καμία χαρά. Θα ήσασταν προγραμματισμένα ρομπότ σε μια προγραμματισμένη πορεία.

Μην ζητάτε λοιπόν ευθύνες από εμένα. Αυτός που πιστεύει σε εμένα , ας πιστεύει επειδή το πιστεύει ότι είναι το σωστό.

Και όχι για να πάρει κάποιο αντάλλαγμα. Είπαμε είμαι αγαθός, αλλά όχι όπως εννοείτε εσείς παιδιά μου την λέξη αυτή στην Γή.

Πιστέψτε περισσότερο στον εαυτό σας. Στο κάτω κάτω κατ’ εικόνα και ομοίωση μου σας έφτιαξα. Από την ίδια ενέργεια είστε φτιαγμένοι. Με την δική μου ενέργεια. Οι δυνατότητες σας άπειρες

Μην ζητάτε ευθύνες από εμένα…………

Αυτά και άλλα πολλά θα έλεγε στους ανθρώπους ο Θεός. Αλλά δεν μας μιλάει.

Μας στέλνει μηνύματα μέσα από την καθημερινότητα της ζωής μας. 

Αυτά τα μηνύματα προσπαθώ και εγώ να εντοπίσω παιδιά μου για εσάς.

Μετά  κρύβω τα μηνύματα που εντόπισα, σε διάφορα κείμενα, για να τα βρουν αυτοί που ψάχνουν απαντήσεις, και είναι έτοιμοι να διακρίνουν την αλήθεια μόλις την δουν.

Τίποτα δεν είναι όπως φαίνετε παιδιά μου, ή αλήθεια είναι πάντα κρυμμένη στο βάθος της εικόνας. Και φανερώνεται μόνο  σε όσους ψάχνουν με αγνή ψυχή και προθέσεις  τον δρόμο για τον Παράδεισο

      Γνωρίζοντας τώρα την οπτική γωνία που μας βλέπει ο Θεός, ας      δούμε και την οπτική  γωνία που θα πρέπει να έχουμε και    εμείς, σε αυτήν την  πορεία προς την Θέοση.

Η πορεία του κάθε ένα από εμάς προς τον Παράδεισο ,είναι μια διαρκής μάχη με τον πονηρό παιδιά μου. 

Προσέξατε τον χαρακτηρισμό που έδωσα; Μάχη.

Αυτό ,σαν γεγονός και μόνο, μας χαρακτηρίζει είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, σε πολεμιστές και πολεμίστριες.!!!!!!!!!! Συμμετέχουμε σε μια μάχη, άρα πολεμάμε.

Ο Θεός μας εφοδίασε για την μάχη αυτή, με ανίκητο όπλο την πίστη μας.

Κανέναν άνθρωπο με αληθινή πίστη δεν μπόρεσε ποτέ να νικήσει ο πονηρός.

      Πίστη προς τον Θεό, αλλά και προς τον εαυτό μας.!!!!!!!!!!!!

Κάποιος που πάει σε μια μάχη πιστεύοντας ότι είναι ανίκανος {και ας έχει μαζί του όπλο ΑΝΙΚΗΤΟ] είναι ο πρώτος που θα πέσει χτυπημένος ή ο πρώτος που θα το βάλει στα πόδια. 

Είναι ο πρώτος που θα χάσει την μάχη, αλλά και τον πόλεμο.

Κρίμα όμως. Αν ήξερε μόνο ,πόσο πολύ τον φοβόταν ο πονηρός, δεν θα το έκανε.

Όλοι έχουμε αμαρτίες. Και όμως όλοι πολεμάμε για να φτάσουμε στον Παράδεισο. Οι αμαρτίες μας βαραίνουν χέρια και πόδια σε αυτήν την μάχη. Η εξομολόγηση όμως, μας αφαιρεί το βάρος και μας δίνει νέα ώθηση προς τα εμπρός. Είμαστε καταδικασμένοι…. να κερδίσουμε παιδιά μου. Πρέπει όμως να έχουμε πίστη.

Δεν θέλω να ακούω από κανέναν να λέει, εγώ είμαι τόσο αμαρτωλός, μα τόσο αμαρτωλός που δεν σώζομαι με τίποτα. Είμαι καταδικασμένος, είμαι καμένος, είμαι χαμένος.

Από την μια στεναχωρούμε τόσο πολύ όταν ακούω κάτι τέτοιο και από την άλλη θέλω να βάλω τα γέλια. Ναι, τα γέλια. Μου ακούγεται πολύ αστείο παιδιά μου κάτι τέτοιο. Να ξέρει κάποιος το μυστικό που μπορεί να κερδίσει τον πόλεμο, αλλά να προτιμά να παραδοθεί.

Έχουμε αμαρτίες; Και λοιπόν; Μόνο ο Χριστός μας ήταν αναμάρτητος.

Φυσικά και έχουμε αμαρτίες. Εξομολογούμαστε με ειλικρίνεια, φεύγουν οι αμαρτίες και τότε ποια είναι η δικαιολογία μας για να μην συνεχίσουμε την μάχη;

Το μόνο που μας εμποδίζει είναι η έλλειψη αυτοεκτίμησης. Και εδώ είναι το αστείο.

Ο Θεός μας δίνει συγχώρηση και δείχνει ότι μας εκτιμά σαν όντα και ψυχές και δεν εκτιμάμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Το δημιούργημα του!!!!!

Βάζουμε την δική μας κρίση, πάνω από την κρίση του Θεού.

Δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό. Όσοι από εμάς θέλουμε να φτάσουμε στον Παράδεισο, ας πάρουμε μαζί μας το ΑΝΙΚΗΤΟ όπλο του Θεού, την Πίστη, ας πιστέψουμε και στον εαυτό μας και ας πορευτούμε προς αυτόν.

Όταν και όσοι από εμάς φτάσουν εκεί, με μεγάλη τους έκπληξη θα συναντήσουν ανάμεσα στους Αγίους της εκκλησίας μας και τους Αγίους της ζωής!!!!!!!!!!

Θα δουν τον γείτονα τους που κάνοντας δύο δουλειές όλη του την ζωή, αγωνίστηκε με αγάπη και πίστη για την οικογένεια του.

Θα δουν μια μάνα που μεγάλωσε μόνη της 5 παιδιά, χωρίς να χάσει ούτε μια μέρα το χαμόγελο της και την πίστη της ,ότι θα τα καταφέρει.

Οι Άγιοι της ζωής.!!!!!!

Μια σημαντική κατηγορία Αγίων που σας περιμένει παιδιά μου να ενταχθείτε και εσείς. Μια κατηγορία Αγίων που έφτασαν εκεί με όπλο την πίστη τους στον Θεό, αλλά και στον εαυτό τους. Είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου.

  Ας αρχίσουμε λοιπόν να βλέπουμε την ζωή, τον άνθρωπο, και τον Θεό με διαφορετική οπτική γωνία, για να διευρύνουμε την αντίληψη μας, την πνευματικότητα μας και να μας ανοίξουν καινούργια μονοπάτια που οδηγούν στον ουρανό.

    

Να είστε ευλογημένοι και υγιείς.

Πατήρ Ιωάννης