Translate

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2015

Let's learn to live in the love of Jesus Christ, with love


By being someone an Orthodox Christian, is not something that should make him , feel  superior,
from other people with different religions and beliefs.
 

You see, every Orthodox Christian, is potentially a new Apostle of Christ.
 

Through his own actions and way of life, should show to others the spiritual wealth of our
religion.   And through its own actions to implants the love of Christ and to other people
who do not know anything about.
 

With his example he must  make others want to become and live like him.
 

My children,fanaticism does not help anyone. The worst opponents of our religion are
fanatical Christians. They kicked people away from the churches and pushed our
youth in the bars and into Atheism. All these people ,who have read dozens of
times the Bible, but have not encountered anywhere the word LOVE.
 

Those who grab the journalists microphones, live on air, and scream against to 666 making
the whole world laugh with us. With the Orthodox Christians.
 

Everyone will have seen several such. Crosses and penitence in the church, but will look
to steal your line on the bus or at the bank.
 
Prayers and psalms from morning till night, and curses to the neighbor's  because her dog barking loudly.
 
The candle in they house is day and night on,  but every day they have to visit the fortune teller
and the astrologers .
 

Communion every Sunday, but throughout the course of operation , they make comments and
suggestions to others, spoiling their mental tranquility. While continuously reviewed
with their next sitting friend , everyone else in the church.
 

They do fasts and fasts, but at home abuse and insult wife and their children.
 

They are fanatical Christians. The enemies of the Church of Christ. !!!!!!!!!
 

Heavy chatting will tell me, that I said. But not my children. Because those who sees
these people in their everyday life, they just do not want to ever become a
Christian . How easily talk about our Christ and his teachings, but at the same
time how easily do harm to their fellow man.
 

And of course I do not want to overlook the fact that there are indeed Christians who
fanatically live and behave the love of Jesus Christ . These are today's Saints.!!!!!!!!!
 

I do not speak for them.
 

For graphic and false talk people who only do evil in Christianity, but also in their soul confused.
For those I speak
 

That’s why  I tell you that every Christian, is potentially an Apostle of our Christ.
The best teacher is the one who can and teach with his life example.
 

Being an Orthodox Christian, therefore, is not something that should make someone  feel  
superior, from other people with different religions and beliefs.
It's something that should make him feel  responsible about. Because  he is the living every
day example of our religion.
 

I may upset some. Does not matter to me. I am happy and ready to upset them  again.
 

It’s Better for me and for them ,to worries them here, and wake up some minds to rectify
their attitude and be saved from illusion and their fanaticism, but for them ,to get eternal unhappiness,
from heaven, too late I am afraid ,when they have discovered their mistakes.
 

Moreover this is my mission. To wake up people consciences so they can be saved.
 

I'm  like you, a small Apostle. And this is my mission.
 
Be blessed  my children ,and healthy.
 
Father John

ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΚΟΛΛΑΝΕ.


 


Το να είναι κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός, δεν είναι κάτι που θα πρέπει να τον κάνει να αισθάνεται  ανώτερος ,από άλλους ανθρώπους με διαφορετικές θρησκείες και πιστεύω.

Κάθε Ορθόδοξος Χριστιανός, είναι εν δυνάμει ένας νέος Απόστολος του Χριστού.

Μέσα από τις δικές του πράξεις και τον τρόπο της ζωής του, πρέπει να δείξει στους άλλους τον πνευματικό πλούτο της θρησκείας μας.  Και μέσα από τις δικές του ενέργειες να εμφυτεύει την αγάπη του Χριστού και σε άλλους ανθρώπους που δεν την γνωρίζουν.

Με το παράδειγμα του να κάνει και άλλους να θέλουν να γίνουν σαν και αυτόν.

Ο φανατισμός παιδιά μου δεν βοηθάει κανέναν. Οι χειρότεροι πολέμιοι της θρησκείας μας, είναι οι φανατικοί Χριστιανοί. Αυτοί διώχνουν τον κόσμο μακριά από τις εκκλησίες και την νεολαία μας στα μπαράκια και στον Αθεϊσμό. Αυτοί που έχουν διαβάσει δεκάδες φορές την Αγία Γραφή ,αλλά δεν συνάντησαν πουθενά την λέξη ΑΓΑΠΗ.

Αυτοί που ορμάνε στα μικρόφωνα των δημοσιογράφων και φωνάζουν για τον 666 κάνοντας όλη την υφήλιο να γελάει με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς.

Όλοι θα έχετε δει τέτοιους αρκετούς. Σταυρούς και μετάνοιες μέσα στην εκκλησία, αλλά θα κοιτάξουν να σου κλέψουν την σειρά στο λεωφορείο ή στην τράπεζα.

Προσευχές και ψαλμούς από το πρωί ως το βράδυ, και κατάρες στην γειτόνισσα γιατί ο σκύλος της γαυγίζει δυνατά.

Το καντήλι αναμμένο νυχθημερόν στο σπίτι, άλλα κάθε μέρα στην καφετζού και την χαρτορίχτρα.

Κοινωνούν κάθε Κυριακή, αλλά σε όλη την διάρκεια της λειτουργίας κάνουν παρατηρήσεις και υποδείξεις στους υπόλοιπους, χαλώντας την ψυχική τους ηρεμία . Ενώ σχολιάζουν συνεχώς με την διπλανή τους , όλους τους υπόλοιπους στην εκκλησία.

Κάνουν νηστείες και νηστείες αλλά στο σπίτι τους τυραννούν την γυναίκα και τα παιδιά τους.

Αυτοί είναι οι φανατικοί Χριστιανοί. Οι εχθροί της εκκλησίας του Χριστού.!!!!!!!!!

Βαριά κουβέντα θα μου πείτε, ότι είπα. Και όμως όχι παιδιά μου. Γιατί όποιος βλέπει αυτούς τους ανθρώπους στην καθημερινότητα τους , μόνο Χριστιανός δεν θα θέλει να γίνει. Πόσο εύκολα μιλάνε για τον Χριστό μας και τις διδασκαλίες του, αλλά και την ίδια στιγμή πόσο εύκολα κάνουν το κακό στον συνάνθρωπο τους.

Και βέβαια δεν θέλω να παραβλέψω το γεγονός ,ότι όντως υπάρχουν Χριστιανοί που με φανατισμό ζουν και συμπεριφέρονται με αγάπη Χριστού. Αυτοί είναι οι σημερινοί Άγιοι.

Δεν μιλάω για αυτούς. Για τους γραφικούς και ψεύτικους μιλάω που μόνο κακό κάνουν στον Χριστιανισμό ,αλλά και στην ψυχή τους την μπερδεμένη.

Για αυτό σας λέω ότι ο κάθε Χριστιανός είναι εν δυνάμει ένας Απόστολος του Χριστού μας. Ο καλύτερος δάσκαλος είναι αυτός που μπορεί και διδάσκει με το παράδειγμα του.

Το να είναι κανείς Ορθόδοξος Χριστιανός λοιπόν , δεν είναι κάτι που θα πρέπει να τον κάνει να αισθάνεται  ανώτερος ,από άλλους ανθρώπους με διαφορετικές θρησκείες και πιστεύω. Είναι κάτι που θα πρέπει να τον κάνει να αισθάνεται ποιο υπεύθυνος. Γιατί είναι το ζωντανό παράδειγμα της θρησκείας μας.

Ίσως στεναχώρησα κάποιους. Δεν πειράζει. Με χαρά μου να τους στεναχωρήσω ξανά. Καλύτερα να τους στεναχωρώ εγώ εδώ, μήπως και ξυπνήσουν κάποια μυαλά και επανορθώσουν την στάση τους και σωθούν από την πλάνη και τον φανατισμό τους, παρά να πάρουν αιώνια στεναχώρια ,από τον ουρανό ,όταν πολύ αργά θα έχουν ανακαλύψει τα λάθη τους.

Εξάλλου αυτή είναι η αποστολή μου. Να ξυπνάω συνειδήσεις για να σωθούν. Είμαι βλέπεται και εγώ όπως και εσείς, ένας μικρός Απόστολος. Και αυτή είναι  η αποστολή μου.

Να είστε ευλογημένοι και υγιείς.

Πατήρ Ιωάννης

Τρίτη 14 Ιουλίου 2015

Σπουδάζοντας τον άνθρωπο ας ξαναγεννηθούμε άνθρωποι



 Σπουδάζω τους ανθρώπους, από μικρό παιδί.
Υπήρξα ένας μαθητής της ζωής ,και δάσκαλοι μου οι άνθρωποι και οι συμπεριφορές τους.
Έμαθα πολλά, και εξακολουθώ να μαθαίνω κάθε ημέρα και νέα πράγματα.
Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο σχολείο να σπουδάσεις, από αυτό το σχολείο, που λέμε ζωή.
Εκατό πτυχία να έχει κάποιος, του είναι άχρηστα όλα, αν δεν ξέρει να εφαρμόσει και να προσαρμόσει σωστά στην καθημερινότητα της ζωής, αυτά που έμαθε.
Εάν παράλληλα με τις γνώσεις του, δεν κατάφερε να αναπτύξει και την ποιότητα του σαν άνθρωπος, αν δεν κατάφερε να εξελιχθεί πνευματικά, αν δεν κατάφερε να σπουδάσει τους ανθρώπους σαν μαθητής τους ,και όχι σαν δάσκαλος, δεν έχει καταφέρει τίποτα.
Θα είναι πάντα ένα τίποτα, με εκατό πτυχία. !!!!!!!
Γιατί το λέω αυτό; Να εξηγήσω.
Πήγαμε σε εκκλησιές για να γλυκάνουμε τις ψυχούλες μας με την αγάπη του Χριστού.
Μελετήσαμε πάρα πολλά βιβλία φιλοσοφίας για να αποκτήσουμε μια ευρύτερη και εκλεπτυσμένη αντίληψη των εννοιών και των εκφράσεων της ζωής.
Κάναμε σεμινάρια αυτογνωσίας για να αναβαθμίσουμε την ποιότητα μας σαν άνθρωποι.
Και άλλες πολλές και διάφορες προσπάθειες ποιοτικής αναζήτησης  και  όλα αυτά τα κάνουμε επειδή έχουμε την διάθεση να γίνουμε κάτι καλύτερο.
Κάτι καλύτερο; Για ποιόν; Για την δική μας εγωιστική ικανοποίηση; Ή για να κινούμαστε μέσα στο σύνολο σαν καλύτερες μονάδες; Εδώ είναι το μεγάλο ερώτημα που πρέπει κάποτε να απαντήσουμε κοιτάζοντας τον καθρέπτη της ψυχής μας.
Γιατί όλα αυτά που ανέφερα είναι άχρηστα όταν…….
Βλέπουμε κάποιον που σκοντάφτει και πέφτει, και σκάμε στα γέλια {για την γκάφα του}
Βλέπουμε έναν πολύ χοντρό άνθρωπο και αμέσως σκουντάμε τον διπλανό μας.
Κοίτα αυτόν.!!!!!!!!!
Βλέπουμε μια γυναίκα που έχει ντυθεί σαν λατέρνα και κυκλοφορεί στον δρόμο {έτσι ήθελε, λογαριασμό θα δώσει ;} και κουνάμε το κεφάλι μας. Τι νούμερο.!!!!!

Πάει κάποιος να περάσει μια γυάλινη πόρτα, δεν βλέπει ότι είναι κλειστή {φταίει το ΑΖΑΧ} και κοπανάει το κεφάλι του. Νααααα εμείς τα γέλια. Τον βλάκα !!!!!!!!!
Και άλλα τέτοια καθημερινά στιγμιότυπα που όλοι μας συναντάμε στους ανθρώπους. Και γελάμε κοροϊδεύοντας τους. Πόσο το ευχαριστιόμαστε !!!!!!!!!!!!!!!!!
Εμείς οι καλοί Χριστιανοί, οι φιλοσοφημένοι άνθρωποι, οι ψαγμένοι σε ανώτερες μορφές σκέψεις.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Τρομάρα μας.
Ας ξαναπάμε στις εκκλησιές, ας διαβάσουμε {μελετήσουμε} φιλοσοφία ξανά, ας καταλάβουμε τι θα πει η λέξη αυτογνωσία και για ποιόν λόγο την επιζητούμε, ας ξεκαθαρίσουμε τον λόγο που θέλουμε να αποκτήσουμε ανώτερο τρόπο σκέψης, και……… ας αρχίσουμε πάλι από το μηδέν την αναζήτηση . Από εκεί δηλαδή που στην πραγματικότητα βρισκόμαστε. ΣΤΟ ΜΗΔΕΝ.
Διότι αν δεν διαθέσεις χρόνο να σπουδάσεις τους ανθρώπους ,και να μάθεις από την ζωή, δεν θα μπορείς να εντοπίσεις τα δικά σου λάθη, στην πορεία της ζωής σου και να τα διορθώσεις.
Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνεις ποτέ καλύτερος. Ζεις ,αλλά δεν ζεις.!!!!!!
Δεν παράγεις και δεν υπερασπίζεσαι αξίες. Παγιδεύεσαι λοιπόν σε έναν τρόπο ζωής, που εσύ αποκαλείς ζωή, αλλά μόνο ζωή δεν είναι.
Στον αγώνα σου για επιβίωση, λες ψέματα, εξαπατάς ανθρώπους, εκμεταλλεύεσαι την εμπιστοσύνη τους, προβάλεις σε αφάνταστο σημείο τον εαυτό σου ,διαθέτοντας πολύ χρόνο στην κενοδοξία σου ,και αποζητώντας τον θαυμασμό και την αναγνώριση, και φυσικά κυνηγάς ανηλεώς το χρήμα.
Λεφτά, λεφτά, λεφτά. Και αυτό το λες αδελφέ μου ζωή.!!!!!!!!
Και από ποιότητα ψυχής τίποτα.
Θα μου πείτε τώρα, μα καλά και αν σπούδαζα τους ανθρώπους ,όπως μας λες Παπά Γιάννη, τι θα μπορούσα να έχω κάνει διαφορετικό;
Πολλά πράγματα αδελφέ μου. Πάρα πολλά. Αρκεί βέβαια να ήθελες να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Γιατί αν δεν το θέλεις ,άδικα χάνεις και τον χρόνο σου ακούγοντας αυτά που λέω τώρα.
Διότι κάποιος που σπουδάζει την ζωή και τους ανθρώπους, μαθαίνει πολλά από αυτούς.
Πρώτα απ’ όλα, αυτά που ανέφερα προηγουμένως, για την συμπεριφορά μας στην ζωή που κάνουμε, θα τα είχες εντοπίσει και ο ίδιος να υπάρχουν στις ζωές των άλλων.
Θα είχες εντοπίσει την ματαιότητα στις ενέργειες ενός κενόδοξου ανθρώπου, θα είχες εντοπίσει πόσο γελοία είναι η συμπεριφορά του, και αφού δεν θα σου άρεσε ο τρόπος που συμπεριφέρεται, αν ειλικρινά θα ήθελες να γίνεις σωστός άνθρωπος εσύ, δεν θα υιοθετούσες την συμπεριφορά του και στην δική σου ζωή.
Άρα θα είχες γίνει καλύτερος από αυτόν, αφού τον είχες σπουδάσει και απορρίψει.
Το ίδιο θα έκανες με τον ψεύτη, τον απατεώνα, τον εκμεταλλευτή ανθρώπων, και αυτόν που μοναδικό σκοπό του έχει την απόκτηση χρημάτων, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του για την κατάκτηση αυτού του σκοπού, αξίες ,ηθική και αγάπη Χριστού.
Θα σπούδαζες τις συμπεριφορές αυτών των ανθρώπων και θα γινόσουν καλύτερος, στην προσπάθεια σου να τις αποφύγεις για τον εαυτό σου.
Δεν μπορούμε να προσπερνάμε ,τις συμπεριφορές ανθρώπων που εκφράζονται εμπρός στα μάτια μας. Πρέπει να τις σπουδάζουμε.
Η ζωή εκτυλίσσεται εμπρός μας καθημερινά. Πρέπει να την σπουδάσουμε!!!!!!
Γιατί αυτό που βιώνουμε παιδιά μου σήμερα…….. δεν λέγεται ζωή.
Αυτό που ζούμε σήμερα…. πρέπει να το αλλάξουμε προς το καλύτερο. Και δεν αναφέρομαι στην ζωή, σαν μια γενική έννοια.
Αναφέρομαι στην ζωή του κάθε ενός από εμάς. Την δική σου ζωή. Την δική μου. Όλων μας.
Πρέπει να ξαναγεννηθούμε.!!!!!!!!!!!!!!!! Με νέες αξίες, νέα ηθική, νέα πορεία.
Πρέπει να ξαναγεννηθούμε Χριστιανοί. Σωστά αυτήν την φορά.
Εφαρμόζοντας στην καθημερινότητα μας όλα αυτά τα υπέροχα διδάγματα που μας δίδαξε ο Ιησούς Χριστός, για μια ζωή με κατεύθυνση και προορισμό τον ουρανό.
Το να μελετάμε την ανθρώπινη συμπεριφορά, το να σπουδάζουμε τον άνθρωπο, είναι θα έλεγα το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνουμε για να αρχίζουμε να αλλάζουμε προς το καλύτερο.
Βλέποντας το λάθος στους άλλους ,όχι με σκοπό και μανία να τους κρίνουμε, αλλά με διάθεση να το εντοπίσουμε και να το έχουμε σαν παράδειγμα προς αποφυγή.
Με ένα σκεπτικό, σαν να λέγαμε, εγώ δεν θέλω να είμαι σαν αυτόν.
Αυτό λοιπόν είναι το πρώτο βήμα ,που συστήνω σε όλους όσους θέλουν πραγματικά να δοκιμάσουν, να γεννηθούν ξανά σε μια νέα και καλύτερη ζωή. Θα ακολουθήσουν και άλλα βήματα που θα μοιραστώ μαζί σας ,στην συνέχεια αυτής της προσπάθειας.
Της προσπάθειας να γεννηθούμε ξανά. Με δική μας επιλογή, σε έναν καλύτερο κόσμο που οι αναγεννημένοι θα δημιουργήσουν για αυτούς και τις οικογένειες τους.
Ας ξεκινήσουμε όμως με αυτό. Γιατί το ρολόι ξεκίνησε να μετρά.
Οι μελλοντικοί πεφωτισμένοι άνθρωποι ξεκίνησαν την πορεία τους προς το ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ.
Ας τους προλάβουμε και ας ενσωματωθούμε μαζί τους.
Καλή διαδρομή σε όλους.
Πατήρ Ιωάννης

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015

ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΕΥΧΗ ΕΠΙ ΣΥΜΦΟΡΑ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ


 
ΕΥΧΗ ΕΠΙ ΣΥΜΦΟΡΑ ΛΑΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΩΤΑΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΛΛΙΣΤΟΥ

Κύριε και Θεέ του ελέους, ο πάσης αγαθότητος χορηγός, και των θαυμασίων Θεός, ο των οικτιρμών Πατήρ, ο της συμπαθείας λιμήν, η της φιλανθρωπίας ακένωτος πηγή,ο τη σοφία διοικών τα πάντα, ο δεσμεύων και πάλιν εξάγων, ο ταπεινών και αύθις ανυψών, ο τοίς μεν υπερηφάνοις αντιτασσόμενος, ταπεινοίς δε δίδούς χάριν, ού τω κράτει συνέχεται πάσα κτίσις, όση τε νοητή και αισθητή, ού τα κρίματα άβυσσος πολλή, και αί οδοί ανεξιχνίαστοι, ού τώ Πνεύματι πάντα άγεται, ού έν τη χειρί ή πνοή πάντων των ζώντων, ώ υπείκει τα άστρα, ώ πάντα υποτέτακται, ώ πάσα δουλεύει κτίσις, όν αί νοεραί πάσαι Δυνάμεις τρέμουσι, και αλήκτοις δοξολογίες γεραίρουσιν, ον τα σύμπαντα φωναίς αλαλήτοις υμνεί.

Σύ τοίνυν, νοητέ δικαιοσύνης Ήλιε, Θεέ αληθινέ, ο πάντα ποιών και μετασκευάζων μόνω το βούλεσθαι, ευμενεί και ιλέω όμματι  έπιδε επί τον λαόν σου τον ημαρτηκότα και απεγνωσμένον, και κατάπεμψον επ’ αυτούς τα ελέη τα πλούσια.

Φείσαι της κληρονομίας σου, φείσαι του λαού σου, φείσαι του αμπελώνος, ον εφύτευσεν η δεξιά σου. Την έμφυτον αγαθότητα την σήν υπέρ ημών έχων ικετεύουσαν, μνήσθητι του αίματος των δούλων σου του εκκεχυμένου, μνήσθητι των αγίων σου Θυσιαστηρίων, ά βεβήλοις ποσίν επατήθησαν, και γε πυρί παρεδόθησαν, μνήσθητι της ελεεινής ηλικίας, της εις αιχμαλωσίαν ασεβέσι παραδοθείσης ,και την μέν πατρώαν ευσέβειαν ανοήτω γνώμη εξομωσαμένης, τώ δε Διαβόλω επιγραψαμένης, και στήσον ήδη ράβδον αμαρτωλών, κατά κλήρου δικαίων αφιεμένην.

Μη παραδώς ημάς εις τέλος διά το Όνομά σου το άγιον, και δια τον άφατον έλεον, τον υπερεκχυνόμενον εκ της  σή αγαθότητος. Και δός δή ,των αρχόντων ημών, άνεσιν των κατεχόντων τούτων ανιαρών, και απαλλαγήν των εμφυλίων θορύβων και στάσεων, ενίσχυσον αυτών τω βραχίονι, και τους επανισταμένους αυτών υπόταξον, και σύναψον αυτών τα στρατεύματα είς μίαν ομόνοιαν ,και ειρήνην, και πάσης επιβουλής ορατών και αοράτων εχθρών, ανώτερους αυτούς διατήρησον.

Άγγελον αυτών εξ αγίου κατοικητηρίου σου κατάπεμψον φύλακα, σαφώς προπολεμούντα υπέρ αυτών και ημών του λαού σου.

Αστασίαστον και εν βαθεία γαλήνη την ηγεμονίαν αυτών δώρησαι, ως αν το σόν άγιον Έθνος των Ελλήνων εν τη γαλήνη αυτού ήρεμον και ησύχιον βίον διάγη, και πάσαν άλλην επεγειρομένην κατ’ αυτού ταραχήν και επιβουλήν τη αμάχω σου δεξιά διασκέδασον, και ανεπιβούλευτον και μακράν αυτώ την ζωή χάρισαι. Πρεσβείαις της  πανυπερενδόξου και υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, των αύλων Λειτουργών, και πάντων των Αγίων, των απ’ αιώνος σοι ευαρεσησάντων, Αμήν
 
Επιμέλεια Πατήρ Ιωάννης

Παρασκευή 3 Ιουλίου 2015

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ


 
ΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΟΝ ΨΥΧΙΣΜΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ.

Σίγουρα όλοι μας βιώνουμε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, αυτές τις ημέρες παιδιά μου. Δεν χρειάζεται να πω πολλά . Ούτε φυσικά θα πάρω θέση υπέρ της μιας επιλογής ή της άλλης. Δεν είναι αυτός ο ρόλος μου. Ο κάθε ένας από εμάς μυαλό έχει, ας πάρει τις δικές του αποφάσεις.

Εκεί όμως που θα σταθώ και θα συμβουλέψω όλους εσάς, είναι στο εξής θέμα που πιθανόν να μην το έχουμε εντοπίσει ακόμα . Στην προστασία του ψυχισμού των παιδιών μας.

Οι τηλεοράσεις παίζουν όλη την ημέρα με ειδήσεις που βαραίνουν τον ψυχισμό μας και μας βαπτίζουν στην απαισιοδοξία και την απόγνωση. Δύσκολες και στενάχωρες συζητήσεις γίνονται παντού, και ειδικά μέσα στο σπίτι μας, για το πόσο άσχημη είναι η κατάσταση και πόσο ποιο άσχημη μπορεί να γίνει στο άμεσο μέλλον.

Και δυστυχώς όλα αυτά συμβαίνουν, με εμάς να έχουμε επιτρέψει την φυσική παρουσία των παιδιών μας σε αυτές τις συζητήσεις και εκτεθειμένα σε όλα αυτά που λένε οι τηλεοράσεις.

Με αποτέλεσμα να βαραίνει ο ψυχισμός τους με φόβο, απαισιοδοξία, ανασφάλεια και ένα σωρό άλλα αρνητικά συναισθήματα, που θα τραυματίσουν την ψυχική τους υγεία.

Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον αγάπης και ασφάλειας. Χτίζουν σιγά σιγά τον δικό τους ψυχικό κόσμο, που πρέπει να χτιστεί σε γερά θεμέλια. Όλα αυτά που συμβαίνουν αυτές τις ημέρες, είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί στις ψυχές των παιδιών μας.

Πρέπει κατά την γνώμη μου να τα προστατέψουμε. Να μην συζητάμε όταν είναι μπροστά και τα παιδιά για τίποτε σχετικό με αυτά που συμβαίνουν, να μην τους μεταδίδουμε τον φόβο μας, τις ανασφάλειες μας, την απαισιοδοξία μας. Να στρέφουμε την προσοχή τους στα παιχνίδια τους και να δημιουργούμε για αυτά ποιοτικό χρόνο ενασχόλησης. Να τα κρατάμε χαρούμενα και ευδιάθετα. Και ας πονά η δική μας ψυχή. Η δική τους μας ενδιαφέρει.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ, ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ.

ΑΣ ΜΗΝ ΠΑΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΛΠΙΔΑ ΧΑΜΕΝΗ

Πατήρ Ιωάννης

Το μη χείρον βέλτιστο




 

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ ΕΦΤΑΣΕ

Είναι αλήθεια παιδιά μου, ότι μας βρήκαν δύσκολες ημέρες.

Όπως είναι αλήθεια ,ότι όλοι φοβόμαστε μην έρθουν και ακόμα δυσκολότερες.

Στο μυαλό μας υπάρχουν μονίμως φόβοι, και σενάρια καταστροφολογίας για την ζωή μας, όπως την είχαμε διαμορφώσει έως σήμερα.

Και διάφορα κέντρα σκέψης, φροντίζουν καθημερινά να μας τροφοδοτούν, με όλο και περισσότερο φόβο και απελπισία. Γιατί άραγε;

Γιατί άραγε τους ενδιαφέρει ,να πέφτουμε κάθε βράδυ φοβισμένοι για ύπνο;

Ίσως γιατί όσο εμείς κοιμόμαστε στον φόβο, αυτοί κοιμούνται ήσυχοι.

Φόβος, φόβος, φόβος.

Το κλίμα στο μυαλό μας βαρύ.!!!!

Θα μπορέσουμε να σώσουμε το σπίτι μας τώρα ή θα μας το πάρει η τράπεζα;

Πως θα πληρώσουμε το νοίκι μας;

Θα χάσουμε τις καταθέσεις μας στις τράπεζες;

Τα φάρμακα μας; Να βάλουμε βενζίνη ; η να πληρώσουμε το τηλέφωνο;

Να ξοδέψουμε λεφτά για να κάνουμε τα γενέθλια μας; Ή να πάρουμε λίγα κιλά κρέας για την κατάψυξη;

Και άλλες πολλές τέτοιες σκέψεις ,έρχονται να προστεθούν στους συλλογισμούς μας ,που κάνουν ακόμα μεγαλύτερο το άγχος και την ανασφάλεια μας.

Κοιτάμε σαν χαμένοι γύρω μας για απαντήσεις.

Αισθανόμαστε ότι δεν υπάρχει αύριο. Καταρρέουμε.

Μπλοκάρει το μυαλό μας ,και σταματάμε να λειτουργούμε φυσιολογικά.

Οι αποφάσεις μας είναι βεβιασμένες ,και κάτω από το βάρος όλων αυτών που μας απασχολούν λειτουργούμε λάθος. Και οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ άσχημες.

Τι θα κάνουμε;

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ.

Όλα αυτά που σκεπτόμαστε και φοβόμαστε, είναι εικόνες που μας έχει παρουσιάσει το μυαλό μας, για αυτά που πιθανόν να γίνουν, αλλά δεν έχουν γίνει ακόμα ,και μπορεί να μην γίνουν και ποτέ.

Οι σκέψεις όμως αυτές ,με την ενέργεια του φόβου, καταλαμβάνουν πρωταρχικό και ρυθμιστικό ρόλο στην καθημερινότητα μας.

Επειδή εμείς τους επιτρέπουμε ,να έχουν αυτόν τον ρόλο.

ΕΡΩΤΗΣΗ……

Αν αυτήν την στιγμή έπεφτε μια ατομική βόμβα κοντά μας, τι από όλα αυτά τα αβάσταχτα  που μας απασχολούν τώρα, θα εξακολουθούσε να μας απασχολεί;

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ.!!!!!!!!!!!!!!!

Θα τρέχαμε όλοι κάπου ,να σώσουμε απλά και μόνο την ζωή μας ,και όλων όσων αγαπάμε.

Αν ήμασταν σε μια κρουαζιέρα , με τα ακριβά μας ρούχα, και με δυσκολία στην επιλογή, για το ποιο άρωμα να φορέσουμε στο βραδινό τραπέζι, ενώ στην καμπίνα μας κουβαλάγαμε όλα μας τα κοσμήματα ,και δυο βαλίτσες με μετρητά, και ξαφνικά το πλοίο άρχιζε να βουλιάζει….

Θα τρέχαμε όλοι να σώσουμε την ζωή μας ,και αυτών που αγαπάμε, αδιαφορώντας για κοσμήματα, χρήματα και αρώματα.

Είναι η αυτόματη λειτουργία παιδιά μου ,που συμβαίνει στον εγκέφαλο ανθρώπων και ζώων, κάτω από επικίνδυνες συνθήκες και λέγεται ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ.

Σταθμίζει τις καταστάσεις, αξιολογεί με ταχύτητα τις προτεραιότητες, απομακρύνει τις άσκοπες λεπτομέρειες ,και επικεντρώνεται σε έναν και μοναδικό στόχο.

Την φυσική μας επιβίωση. Να σώσουμε την ζωή μας.

Να εξακολουθούμε να υπάρχουμε…..

Είναι αυτό που πρέπει να κάνουμε ,και αυτές τις δύσκολες ημέρες παιδιά μου ,που περνά η πατρίδα μας. Που περνάμε εμείς οι ίδιοι, άλλα και οι άνθρωποι που αγαπάμε.

Λυπάμαι αλλά δεν έχω κάποια άλλη λύση να προτείνω.

Δεν έχω τον τρόπο να ταΐσω τους φτωχούς, να δώσω στέγη στους άστεγους, να δώσω δουλειά στους άνεργους.

Το μόνο που μπορώ να κάνω και αυτό προσπαθώ, είναι σας δώσω κουράγιο και ελπίδα ,περιμένοντας να φτιάξουν τα πράγματα, ούτος ώστε, όταν με το καλό γίνει αυτό, να σας έχω βοηθήσει τουλάχιστον να υπάρχετε.

Με ποιόν τρόπο;

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΜΑΣ.

Μία μία ,πρέπει να αρχίσουμε να πετάμε στα σκουπίδια ,τις χιλιάδες φοβίες που μας πνίγουν ,και να συγκεντρωθούμε στον άμεσο στόχο μας. Την επιβίωση. Αυτήν και μόνο.

Τίποτε από όλα αυτά που μας τρομάζει η πιθανή απώλεια τους τώρα, δεν θα έχει καμία αξία……. ,αν δεν υπάρχουμε εμείς υγιείς σωματικά και ψυχικά μετά.

Όλη μας η προσπάθεια ,ας συγκεντρωθεί στο αν θα έχουμε ένα σπίτι να κοιμηθούμε ,και να προστατευτούμε ,και λίγο φαγάκι να μην πεθάνουμε.

Αν τα έχουμε εξασφαλισμένα αυτά ,είμαστε στην θέση κάποιου ,που με την έκρηξη της ατομικής βόμβας ,βρήκε ασφαλές καταφύγιο για την ζωή του, και στην θέση του ναυαγού που βρήκε σωσίβιο.

Αν τα έχουμε αυτά, ας νοιώθουμε τυχεροί παιδιά μου.

Όλα εικόνες είναι στο μυαλό μας.

Ας κρατήσουμε αυτήν μόνο την εικόνα.

Εμάς να επιβιώνουμε .!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και αυτήν να έχουμε σαν στόχο.

Και όλα τα άλλα ,σιγά σιγά θα βρουν πάλι τον ρυθμό τους.

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ,ότι υπάρχουν ανάμεσα μας αρκετοί, που ούτε αυτό που σας προτείνω να κρατήσετε, δεν έχουν.

Μάχονται για αυτό καθημερινά. Και είναι δική μας υποχρέωση προς τον Θεό, αφού εμείς έχουμε εξασφαλίσει ένα σπίτι να κοιμόμαστε, και ένα πιάτο φαγητό,…… αυτήν την συγκεκριμένη στιγμή που διανύει η πατρίδα μας, να προσπαθούμε , να το εξασφαλίσουμε και σε αυτούς ,που δεν το έχουν ακόμα εξασφαλίσει.

Στα δύσκολα ενεργοποιείτε η αυτοάμυνα του μυαλού μας, αλλά στα δύσκολα επίσης, παρουσιάζεται ή απέχει και η ανθρωπιά μας.

Η ανθρωπιά, που όλοι μας κάποια στιγμή επικαλεστήκαμε και ζητήσαμε , στις δικές μας ανάγκες, από κάποιους άλλους.

Να θυμάστε ότι σε μια μάχη, πολλοί στρατιώτες θα λάβουν μέρος.

Λίγοι όμως θα πάρουν ………παράσημο.

Να είστε ευλογημένοι και δυνατοί.
Πατήρ Φανούριος
 
 

Παρασκευή 19 Ιουνίου 2015

ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΗ; Η ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ;ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΟΥΜΕ




Τα ευαγγέλια που ακούγονται στις εκκλησίες μας παιδιά μου, γράφτηκαν πριν από σχεδόν 2000 χρόνια.

Και κάποιους αιώνες πριν γραφτούν τα ιερά μας ευαγγέλια, ήταν η εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Και κάποιους άλλους αιώνες  ποιο πριν ,ήταν η εποχή του Τζεκινς χαν και χιλιάδες χιλιάδες χρόνια ποιο πριν ήταν εποχή του Αδάμ…

Τότε που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο.

Ξεκίνησα με αυτόν τον τρόπο την σημερινή ομιλία μου, και λέω όλα αυτά παιδιά μου ,για να  οδηγήσω την φαντασία σας σε ένα ταξίδι προς τα πίσω, και να μπορέσετε να συλλάβετε καλύτερα την έννοια χρόνος..

Χιλιάδες χιλιάδων χρόνια. Ασύλληπτος πραγματικά αριθμός.

Φανταστείτε τώρα ,πόσο ασύλληπτη είναι σαν έννοια η αιωνιότητα.

Αιωνιότητα.!!!!!!!!!

Τρομάζει κανείς και μόνο που πλησιάζει να καταλάβει το μέγεθος της λέξεως.

Αιωνιότητα.!!!!!!!!!! Ατελείωτος χρόνος.

Αυτό το δώρο ήρθε ο Κ.Η. Ιησούς Χριστός ,να μας χαρίσει αποκαλύπτοντας μας, μέσα από την ανάγνωση των ιερών ευαγγελίων ,πώς να κερδίσουμε αυτήν την αιωνιότητα .

Έναν ατελείωτο χρόνο ύπαρξης κοντά του, στον κόσμο του Δημιουργού των πάντων και πατέρα του, τον Θεό.

Και εμείς τι λέμε; Ευχαριστώ δεν θα πάρω.

Για ένα απειροελάχιστο κλάσμα στον αιώνιο χρόνο του Θεού, ένα απειροελάχιστο χρονικό κλάσμα ,που εμείς εδώ στην Γή ονομάζουμε ζωή, επιστρέφουμε το δώρο πίσω και χάνουμε την αιωνιότητα.

Μας είναι δύσκολο να συλλάβουμε την έννοια της λέξεως. Αιωνιότητα.

Μας είναι επίσης δύσκολο να καταλάβουμε τι σημαίνει αιωνιότητα στον κόσμο του Θεού.

Ένα κόσμο όπου όλα θα κινούνται αρμονικά, ειρηνικά, μέσα σε γαλήνη και αγάπη.

Γιατί αν μιλάγαμε να διαρκεί  μια αιωνιότητα ή ποιότητα της ζωής που βιώνουμε τώρα, με τις στεναχώριες, τις απογοητεύσεις, την προδοσία, τις ανησυχίες για να βρούμε τους πόρους να ζήσουμε, τα προβλήματα υγείας, το καθημερινό άγχος, και ένα σωρό άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εδώ,………. Δεν πιστεύω ότι θα ήταν και τόσο επιθυμητή, αυτή η αιωνιότητα από τους περισσότερους από εμάς.

Και όμως, προτιμούμε σε αυτήν την ζωή ,να αφήσουμε όλα τα ανούσια και χωρίς νόημα ερεθίσματα ,να μας τραβήξουν μακριά από το υπέροχα αιώνιο.

Γιατί παιδιά μου η αιωνιότητα μας υποσχέθηκε από τον Θεό, υπό προϋποθέσεις.

Και εμείς αυτές τις προϋποθέσεις τις παραβλέπουμε, σαν να μην τις ακούσαμε καθόλου ,και πιστεύουμε ότι μπορούμε να κερδίσουμε την αιωνιότητα, αλλά παράλληλα να έχουμε ξεφαντώσει και απολαύσει  σε κάθε αμαρτία και σε αυτήν την ζωή.

Δυστυχώς όμως , δεν γίνεται έτσι.

Το άσπρο είναι άσπρο, και το μαύρο είναι μαύρο.

Το γκρι δεν είναι απόχρωση που υπάρχει στον Παράδεισο.

Πρέπει να διαλέξουμε. Θεό η μαμωνά;

Τον Ιησού Χριστό που μας άνοιξε τους δρόμους του ουρανού;

Ή τον πονηρό που σκοπό έχει να μας απομακρύνει από τον Θεό.;

Και τα δύο μαζί δεν γίνονται.

Τροφή για το στομάχι;

ή πνευματική τροφή για την ανάταση της ψυχής μας.; Η το ένα η το άλλο.

Αυτήν την ζωή παιδιά μου;

Ή την άλλη την αιώνια κοντά στον Θεό; Πρέπει να διαλέξουμε.

Και κάθε ημέρα που ξημερώνει ,πρέπει να έχουμε κάνει από την προηγουμένη την επιλογή μας. Γιατί…….. δεν ξέρουμε αν θα υπάρχει και άλλη.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα , για να  δούμε πόσο εύκολα μπορούμε να βρεθούμε στην λάθος αναζήτηση, στην λάθος τοποθεσία, αλλά εμείς να μην μπορούμε να το καταλάβουμε.

Χριστούγεννα και Πάσχα. Οι δύο σημαντικότερες περίοδοι της εκκλησίας μας.

Τις περιμένουμε όλοι μας με ανυπομονησία…….. Γιατί όμως;

Για να γιορτάσουμε και να τιμήσουμε την γέννηση και την Ανάσταση του σωτήρα μας Ιησού Χριστού;

Έτσι λέμε στους γύρω μας, αλλά και στον εαυτό μας.

Γιατί παιδιά μου ελάχιστοι ,κάνουν το σωστό εκείνες τις ημέρες.

Δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στα έθιμα από τα ίδια τα γεγονότα.

Ας πάρουμε για παράδειγμα πρώτα, την Μεγάλη εβδομάδα.

Κάθε ημέρα οι εκκλησιές προετοιμάζουν τους πιστούς ,για να νιώσουν τα μαρτύρια του Χριστού μας, να γλυκάνουν τις ψυχές τους , να τις ομορφύνουν, να τις στολίσουν ,να απομακρύνουν τα αγκάθια με την εξομολόγηση, για να μπορέσουν αυτές οι ψυχές να αναστηθούν ,μαζί με την Ανάσταση του Κυρίου μας ,και να κοινωνήσουν με το σώμα και το αίμα του .

Τις προετοιμάζουν για να είναι έτοιμες οι ψυχές μας ,και άξιες για τον κόσμο του Θεού.

Κάθε ημέρα οι εκκλησιές λειτουργούν λοιπόν ,για αυτόν τον σκοπό.

Και οι περισσότεροι από εμάς τι κάνουμε;

Πυρετώδεις προετοιμασίες ……. Για το Πασχαλινό τραπέζι.

Σε μια πόλη 5000 κατοίκων οι 60 είναι στην εκκλησιά , οι 1000 τρέχουν στα κρεοπωλεία, οι άλλοι 1000 στα μαγαζιά με τα ρούχα, οι άλλοι 1000 στα σούπερ μάρκετ ,και στα μανάβικα και όλοι οι υπόλοιποι ,όλο και κάτι έχουν να κάνουν για να στηρίξουν το Πασχαλιάτικο τραπέζι, ή απλά κάνουν όπως λέμε ,όρεξη και περιμένουν. Το Πασχαλιάτικο τραπέζι!!

Γίνεται η Ανάσταση ,και ενώ ακολουθεί μια από τις ωραιότερες ακολουθίες της εκκλησίας μας, τρέχουμε όλοι για την μαγειρίτσα στο σπίτι……. Γιατί είναι το έθιμο;

Ποιο έθιμο; Ποιος το έβγαλε αυτό το έθιμο; Να τον βρούμε να τον ρωτήσουμε.

Συγνώμη, εκτός από μαμωνά , θα μας πεις πως αλλιώς σε λένε;

Τα ίδια όμως συμβαίνουν και την περίοδο των Χριστουγέννων.

Πρώτα το θέμα της γαλοπούλας και μετά η εκκλησιά.

Μα παιδιά μου την γέννηση του Χριστού γιορτάζουμε και τιμούμε.

 Όταν γιορτάζει τα γενέθλια η κουμπάρα μας πάμε στο σπίτι της ,με δώρα για να της ευχηθούμε.

Όταν γιορτάζει η εκκλησία μας την γέννηση του Χριστού ,την γιορτάζουμε στο σπίτι μας με μια γαλοπούλα;

Αν αυτό φαντάζει λογικό για κάποιους ,την επόμενη χρονιά που θα γιορτάζει λοιπόν η κουμπάρα μας, μην πάτε, καθίστε σπίτι σας ,φτιάξτε ένα πλούσιο τραπέζι και πάρτε την τηλέφωνο.

Χρόνια Πολλά κουμπάρα, γιορτάζουμε τα γενέθλια σου στο σπίτι μας.

Δεν μπορείς να φανταστείς τι όμορφα φαγητά έχουμε φτιάξει για να σε τιμήσουμε.

Άντε ,χρόνια πολλά.

Θα πάρει λίγη ώρα ,μέχρι να συνέλθει η κουμπάρα και όταν σας ξαναμιλήσει, αν σας ξαναμιλήσει, θα ακούσετε την άποψη της σχετικά με το θέμα.

Τώρα, εγώ τι πρέπει να κάνω; Πιστεύει κανείς ότι  πρέπει να πω την άποψη του Χριστούλη μας ,πάνω σε αυτό το θέμα;

Δεν νομίζω ότι θέλει κανένας να ακούσει την άποψη του. Όλοι την ξέρουμε εξ’ άλλου.

Παιδιά μου, ήρθε η ώρα να συνέλθουμε, να δούμε τα πράγματα όπως ακριβώς είναι, και να αποφασίσουμε με πλήρη επίγνωση.

Θέλουμε να ζήσουμε και να χαρούμε αυτήν την ζωή; ή την άλλη την αιώνια που μας υπόσχεται ο Θεός, αλλά ,υπό προϋποθέσεις.;

Καλά, τον θεό δεν μπορούμε να τον κοροϊδέψουμε.

Άρα επιχειρούμε να κοροϊδέψουμε τον εαυτό μας.;

Γιατί οι προϋποθέσεις πρέπει να τηρούνται αδέλφια μου, παιδιά μου, και καλοί μου φίλοι.

Οι προϋποθέσεις είναι το εισιτήριο μας για την αιώνια ζωή.

Δεν μπορεί κάποιος να έχει 60 πουκάμισα στην ντουλάπα του ,την στιγμή που υπάρχουν άνθρωποι που γυρνάνε μόνο με ένα.

Ας διαλέξει 20 ; 30; 40 θέλετε;. Ας κρατήσει λοιπόν 40 και ας δώσει τα άλλα 20.

Αφήστε που τα περισσότερα ,έχει να τα βάλει κάποια αρκετά χρόνια.

Το ίδιο και με τα φορέματα ,και ένα άλλο σωρό ρούχα και πράγματα ,που τα περισσότερα δεν μας κάνουνε ,ή δεν τα θέλουμε ,αλλά δεν τα αποχωριζόμαστε.

Και κάποια ημέρα όταν κάνουμε το ταξίδι μας, θα τα βλέπουμε πεταμένα στα σκουπίδια, και με κάποια σιχαμάρα θα έλεγα ,από αυτούς που τα πέταξαν, γιατί κρατάγανε τα ρούχα κάποιου που ταξίδεψε. Και……. Πιστέψτε με…….. θα τα βλέπουμε.

Αυτόν τον σκοπό έχουν οι 40 ημέρες ,που η ψυχή μας μετά τον θάνατο ,περιφέρεται ακόμα στην Γή πριν ανέβει ………ή κατέβει.

Να θυμηθεί, να δει, να αξιολογήσει πράγματα και καταστάσεις ,για να μπορεί να κρίνει πρώτα ή ίδια η ψυχή μας, την ζωή της στην Γή ,στο ουράνιο δικαστήριο.

Πρέπει να διαλέξουμε αδέλφια μου. Αυτήν την ζωή ή την άλλη;

Αν αποφασίσουμε ότι η αιώνια ζωή, μας ενδιαφέρει περισσότερο, τότε πρέπει με εμπιστοσύνη να αφήσουμε την ζωή μας στα χέρια του Θεού, στα χέρια του Γλυκύτατου Χριστού μας, στα χέρια της μητέρας μας Παναγίας, στα χέρια των Αγίων της εκκλησίας μας ,που χαρτογράφησαν πριν από εμάς ,τους δρόμους που οδηγούν στον ουρανό.

Να αφήσουμε την ζωή μας σε αυτούς. Όχι όμως  μοιρολατρικά.

Αλλά με εμπιστοσύνη. Και τότε παιδιά μου.

Μόνο τότε θα αρχίσετε να βλέπετε ,το ένα θαύμα μετά το άλλο να συμβαίνουν στις ζωές σας. Δεν θα ξέρετε πως λύνονται τα προβλήματα σας και θα λύνονται.

Γιατί με εμπιστοσύνη αφήσατε να παρασυρθείτε, στο ποτάμι της ευλογίας του Θεού που ρέει σε όλον τον πλανήτη.

Σε όλο το σύμπαν. Και οι εκβολές αυτού του ποταμού  ,καταλήγουν στην ευτυχισμένη και αιώνια ζωή παιδιά μου.

Να είστε ευλογημένοι.


Πατήρ Ιωάννης