ΟΙ 24 ΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ -ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ -

 ΟΙ 24 ΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ - ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ - ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ - ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

  Παρασκευή του Ακάθιστου Υμνου ! 
Παρασκευή και των τεσσάρων Στάσεων 
των Χαιρετισμων της Υπεραγίας Θεοτόκου !
 Παραδίδουμε στην αγάπη σας το πρωτοτυπο
 κείμενο και των 24 Οίκων του Ακαθιστου Υμνου ,
 δηλαδή των Χαιρετισμων της Υπεραγίας Θεοτόκου,
 και την απόδοση του στα Νέα Ελληνικά 
( με κάποια σύντομα ερμηνευτικά σχόλια )

Με κόκκινο χρώμα είναι το πρωτότυπο κείμενο 
και με μαύρο η απόδοση στα Νέα Ελληνικά !

Με την ελπίδα να συμβάλλουμε στην διάδοση 
της ευλογημένης συνήθειας πολλών Αγίων της 
Εκκλησίας μας αλλά και σύγχρονων Γερόντων ,
 δηλαδή της καθημερινής ανάγνωσης των 
Χαιρετισμών , όχι μόνο στο Απόδειπνο , αλλά 
και όσες περισσότερες φορές την ημέρα μας 
αξιώσει η Χάρη της Παναγίας μας , ευχόμαστε 
από καρδιάς σε όλες κι όλους εσάς καλό στάδιο 
του υπόλοιπου της Αγίας και Μεγάλης 
Τεσσαρακοστής και Καλή Ανάσταση !

Η Παναγιά μας μαζι σας ! 

  

ΤΗ ΥΠΕΡΜΑΧΩ ΣΤΡΑΤΗΓΩ

Ἦχος πλ. δ´. Αὐτόμελον.

Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,

Ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,

Ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.

Ἀλλ᾿ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,

Ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,

Ἵνα κράζω σοι· Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Σε εσένα, ω Θεοτόκε, την Υπέρμαχο Στρατηγό,
 αποδίδω με ευγνωμοσύνη  την ένδοξον νίκη, 
εγώ η πόλη σου, επειδή με την δική σου 
βοήθεια. Aπαλλάχτηκα από τις φοβερές 
συμφορές που ερχόντουσαν εναντίον μου. 
Συ δε, που η δύναμη σου είναι ακατανίκητη, 
ελευθέρωσε με από κάθε μορφής κινδύνους, 
ώστε να αναφωνώ προς Εσένα 
 Χαίρε  Νύμφη  ανύμφευτε

                                                                  Α     

Ἄγγελος πρωτοστάτης, οὐρανόθεν ἐπέμφθη,
 εἰπεῖν τῇ Θεοτόκῳ τό, Χαῖρε (ἐκ γ´)· καὶ σὺν 
τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ, σωματούμενόν σε θεωρῶν 
Κύριε, ἐξίστατο, καὶ ἵστατο κραυγάζων πρὸς 
αὐτὴν τοιαῦτα· 

Άγγελος πρώτην θέσιν κατέχων μεταξύ των 
Αγγέλων (δηλαδή ο Αρχάγγελος Γαβριήλ) 
εστάλη (υπό του Θεού) από τον ουρανό 
(εις την γην) για να πει σε Εκείνη, η οποία 
έμελλε να γίνει η Μήτηρ του Θεού, το Χαίρε!
Βλέποντας δε ο Άγγελος Σε, Κύριε, να αρχίζεις
να λαμβάνεις υλική σάρκα ( μέσα εις την 
κοιλία της) την ιδία στιγμήν, κατά την οποίαν
χαιρέτιζε με την άϋλη φωνή του την 
Παρθένο,  καταλαμβανόμενος από 
μεγάλη έκπληξη και θαυμασμό και, 
στεκούμενος  ενώπιον της Παρθένου, 
έλεγε προς αυτήν τα εξής:

Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει· 
χαῖρε, δι᾿ ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει. 

Χαίρε, συ, μέσω της οποίας θα λάμψη 
εις τον κόσμο η χαρά (της λυτρώσεως)˙
 χαίρε, συ, μέσω της οποίας θα 
εξαφανισθεί η κατάρα ( που εδόθη εις 
το ανθρώπινον γένος δια την παρακοή του).

  

Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ ἡ ἀνάκλησις· 
χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις. 

Χαίρε, συ, που γίνεσαι η αιτία να επανέλθει 
εις τον Παράδεισον ο εκπεσών Αδάμ˙ χαίρε,
 συ, που γίνεσαι η αιτία να απαλλαγή η Εύα 
από τις λύπες και τα δάκρυά της. 

Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀνθρωπίνοις 
λογισμοῖς· χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον, 
καὶ Ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς. 

Χαίρε, συ, που είσαι ύψος, το οποίον δυσκόλως 
δύνανται να φθάσουν και να κατανοήσουν οι 
διάνοιες των ανθρώπων ˙ χαίρε, συ, που 
είσαι βάθος, το οποίον δυσκόλως δύνανται 
να δουν και αυτών των Αγγέλων οι οφθαλμοί.

Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα· 
χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα. 

Χαίρε, διότι είσαι θρόνος του Βασιλέως Χριστού˙ 
χαίρε, διότι βαστάζεις εις την κοιλία σου Εκείνον, 
που βαστάζει ολόκληρον το σύμπαν.

Χαῖρε, ἀστήρ ἐμφαίνων τὸν Ἥλιον· 
χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως. 

Χαίρε, συ, ο ( πρωϊνός ) αστέρας (αυγερινός), 
που προμηνύει την εμφάνιση του ηλίου 
(Χριστού)˙ χαίρε, συ, εις της οποίας την κοιλία 
λαμβάνει σάρκα ο Θεός. 

Χαῖρε, δι᾿ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις· 
χαῖρε, δι᾿ ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης. 

Χαίρε, σύ, μέσω της οποίας ανακαινίζεται η 
(εκ της αμαρτίας διαφθαρείσα) Δημιουργία˙ 
χαίρε, συ, μέσω της οποίας ο Δημιουργός 
γίνεται βρέφος.

                    Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

                                  

Β

Βλέπουσα ἡ Ἁγία, ἑαυτὴν ἐν ἁγνείᾳ, 
φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως· 
Τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς, 
δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται· 
ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως τὴν κύησιν 
πῶς λέγεις , κράζων              

                           Ἀλληλούϊα.

 Η Αγία Παρθένος, γνωρίζουσα ότι ήταν  
απολύτως αγνή και αμόλυντος, λέγει με 
θάρρος εις τον Γαβριήλ: Οι λόγοι σου είναι 
παράδοξοι και δεν είναι εύκολον να τους 
παραδεχθεί  η ψυχή μου. 

Διότι συ μου λέγεις ότι θα γεννήσω, αφού 
συλλάβω άνευ ανδρικού σπέρματος! 
Πώς είναι τούτο δυνατόν; 
Και όμως συ αυτό λέγεις και κράζεις:

Αινείτε τον Θεό.

                          Γ

Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι, ἡ Παρθένος 
ζητοῦσα, ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα· 
Ἐκ λαγόνων ἁγνῶν Υἱόν, πῶς ἐστι τεχθῆναι 
δυνατόν; λέξον μοι. Πρὸς ἣν ἐκεῖνος ἔφησεν 
ἐν φόβῳ, πλὴν κραυγάζων οὕτω·

 Η Παρθένος, επιζητούσα να αποκτήσει 
γνώσιν απόκρυφων και αγνώστων 
πραγμάτων (για τα οποία της ομιλεί 
ο Άγγελος), αναφώνησε προς το 
υπηρετικό όργανον του Θεού (δηλαδή 
τον Άγγελον): Από παρθενική κοιλία 
(όπως είναι η δική μου), πώς είναι 
δυνατόν να γεννηθεί υιός; 
Απάντησε μου! Τότε ο Άγγελος είπε εις 
αυτήν με φόβον,αλλά και με σταθερή  
φωνή, τα εξής:

  

Χαῖρε, βουλῆς ἀποῤῥήτου μύστις· 
χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις.

 Χαίρε, διότι είσαι η μύστις της απόκρυφης  
βουλής του Θεού . χαίρε, διότι είσαι η πίστις 
όλων εκείνων των θαυμαστών πραγμάτων, 
που (δεν επιδέχονται έρευνα, αλλά) γίνονται 
δεκτά με σιγή. 

Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον· 
χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον

 Χαίρε, διότι είσαι η απαρχή των θαυμάτων 
του Χριστού˙ χαίρε, διότι είσαι η βάσις των 
δογμάτων της Πίστεως Αυτού. 

Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι᾿ ἧς κατέβη ὁ Θεός· 
χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς 
πρὸς Οὐρανόν.

 Χαίρε, διότι είσαι η επουράνιος κλίμακα 
( η σκάλα )  δια της οποίας κατέβη ο Θεός 
(εις την γην) ˙ χαίρε, διότι είσαι η γέφυρα 
η μεταφέρουσα τους εκ γης πλασθέντας 
ανθρώπους εις τον ουρανόν.

Χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα· 
χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα.

 Χαίρε, συ, που είσαι μέγας θρύλος και 
αντικείμενον θαυμασμού δια τους Αγγέλους 
˙Χαίρε, συ, που δια τους Δαίμονας είσαι το 
προκαλούν πολλούς θρήνους τραύμα.

Χαῖρε, τὸ Φῶς ἀῤῥήτως γεννήσασα· 
χαῖρε, τὸ πῶς, μηδένα διδάξασα. 

Χαίρε, συ, που ανερμήνευτα  γέννησες το φώς˙ 
χαίρε, συ, που εις κανένα δεν φανέρωσες τον 
τρόπον της γεννήσεως αυτής.

Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν· 
χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας. 

Χαίρε, συ, που είσαι υπεράνω της γνώσεως 
και αυτών ακόμη των σοφών (διότι ούτε 
αυτοί δύνανται να κατανοήσουν πως εκ σου 
έλαβε σάρκα ο Θεός)˙ χαίρε, συ, που φωτίζεις 
με άπλετο φως τις διάνοιες  των πιστών.

                      Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

                     

                            Δ

Δύναμις τοῦ Ὑψίστου, ἐπεσκίασε τότε, 
πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμῳ· καὶ τὴν 
εὔκαρπον ταύτης νηδύν, ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν 
ἡδὺν ἅπασι, τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, 
ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως· 

Ἀλληλούϊα.

Αμέσως τότε (όταν δηλαδή η Παρθένος είπε το 
«Ιδού η δούλη Κυρίου˙ γένοιτό μοι κατά 
το ρήμα σου»,) η δύναμις του Υψίστου Θεού 
επεσκίασε την μη έχουσα πείρα γάμου Κόρην, 
δια να συλλάβει (τον Υιόν του Θεού). 
Και τοιουτοτρόπως την καρποφόρο κοιλία 
της ανέδειξε αγρόν (φέροντα καρπό) 
γλυκύ για όλους εκείνους, που θέλουν 
να θερίζουν την σωτηρίαν των με το να 
ψάλλουν ούτως:

Αινείτε τον Θεό.

Ε

Ἔχουσα θεοδόχον, ἡ Παρθένος τὴν μήτραν, 
ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ· τὸ δὲ βρέφος 
ἐκείνης εὐθύς, ἐπιγνὸν τὸν ταύτης ἀσπασμόν, 
ἔχαιρε! καὶ ἅλμασιν ὡς ᾄσμασιν, ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον· 

Αφού πλέον είχε δεχθεί η Παρθένος εντός 
της κοιλίας της τον Θεό, μετέβη προς 
επίσκεψιν της (συγγενούς της ) Ελισάβετ. 
Το δε βρέφος ( που ήτο εις την κοιλία) 
της Ελισάβετ (ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος,) 
αντελήφθη αμέσως τον (προς την Ελισάβετ) 
χαιρετισμό της Παρθένου (εννόησε, δηλαδή, 
ότι ο χαιρετισμός αυτός προερχόταν  όχι 
από απλή γυναίκα, άλλα από την Μητέρα 
του Θεού) και γέμισε από χαράν. 
Χρησιμοποιώντας  δε ως άσματα σκιρτήματα, 
έλεγε προς την Θεοτόκο:

Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμαράντου κλῆμα· 
χαῖρε, καρποῦ ἀκηράτου κτῆμα.

 Χαίρε, κλήμα, που παρήγαγες τον αμάραντο 
βλαστό (τον Χριστόν) χαίρε, κλήμα που μας 
έδωσες τον άφθαρτο καρπό.

 Χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον· 
χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν φύουσα. 

Χαίρε, συ, που κυοφορείς μέσα εις τα σπλάχνα 
σου τον φιλάνθρωπο Γεωργό.  χαίρε, συ, 
που γεννάς τον Δημιουργό της ζωής μας.

 Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν 
οἰκτιρμῶν· 
χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν. 

Χαίρε, γη ευφορωτάτη, που βλαστάνεις αφθονία 
(όχι υλικών καρπών, αλλά θείας) ευσπλαχνίας 
χαίρε, τράπεζα, που βαστάζεις επάνω σου 
τον πλούτο του ελέους.

Χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις· 
χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις. 

Χαίρε, διότι κάνεις να ανθίζει λειβάδι 
(πνευματικής) απολαύσεως χαίρε, διότι 
ετοιμάζεις λιμένα για τις ψυχές μας.

Χαῖρε, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα· χαῖρε, 
παντὸς τοῦ κόσμου ἐξίλασμα. 

Χαίρε, διότι είσαι το θυμίαμα πρεσβείας που 
το δέχεται ο Θεός χαίρε, συ, που εξιλεώνεις 
(με τις πρεσβείες σου) για όλο τον κόσμον τον Θεό.

Χαῖρε, Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία· 
χαῖρε, θνητῶν πρὸς Θεὸν παῤῥησία.

Χαίρε, διότι μέσω σού ο Θεός έδειξε την 
εύνοια και αγαθότητα Του προς τους θνητούς 
ανθρώπους χαίρε, διότι μέσω σου οι άνθρωποι 
απέκτησαν θάρρος να πλησιάζουν τον Θεό. 

Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε

Ζ 

Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων, λογισμῶν ἀμφιβόλων, 
ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη, πρὸς τὴν 
ἄγαμόν σε θεωρῶν, καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν 
Ἄμεμπτε· μαθὼν δέ σου τὴν σύλληψιν ἐκ 
Πνεύματος ἁγίου, ἔφη· 
                                        Ἀλληλούϊα.    

Ο (προστάτης σου) σώφρων Ιωσήφ, 
ώ άμεμπτε Παρθένε, έχοντας  εσωτερικώς 
λογισμούς αμφιβολίας, επειδή σε γνώριζεν 
άγαμο και (ως εκ τούτου) υποπτευόταν  ότι 
είχες άνομες σχέσεις (εις τις οποίες 
απέδιδε την εγκυμοσύνη σου), 
ταραχτηκε . Όταν όμως πληροφορήθηκε  
(από τον Άγγελο ) ότι η 
σύλληψις βρέφους στην κοιλία σου ήταν  
εκ Πνεύματος Αγίου, αναφώνησε:

Αινείτε τον Θεό

                                           

                                              Η

Ἤκουσαν οἱ Ποιμένες, τῶν Ἀγγέλων ὑμνούντων, 
τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν· καὶ δραμόντες 
ὡς πρὸς ποιμένα, θεωροῦσι τοῦτον ὡς ἀμνὸν 
ἄμωμον, ἐν τῇ γαστρὶ Μαρίας βοσκηθέντα, 
ἣν ὑμνοῦντες, εἶπον· 

Οι βοσκοί (που ήταν κοντα στο σπήλαιο , 
όταν γεννήθηκε  ο Κύριος) άκουσαν τους 
Αγγέλους να υμνούν το γεγονός, 
ότι ο Χριστός παρουσιάστηκε (εις την γην) 
με ανθρώπινη 
σάρκα. Και ενώ έσπευσαν προς Αυτόν, 
με της σκέψη ότι θα Τον έβλεπαν ως 
Ποιμένα (ως Ηγέτη, δηλαδή, με όλη τη 
λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια Του), 
εν τούτοις βλέπουν 
Αυτόν ως άμωμον πρόβατο (κατάλληλο 
δια θυσία), το οποίον είχε τραφεί  μέσα 
εις την κοιλία της Μαρίας. 
Υμνώντας  δε αυτήν, της είπαν

Χαῖρε, ἀμνοῦ καὶ ποιμένος Μήτηρ· 
χαῖρε, αὐλὴ λογικῶν προβάτων. 

Χαίρε, συ, που είσαι Μήτηρ Εκείνου, ο Οποίος 
είναι και Αμνός (ως άνθρωπος) και Ποιμήν 
(ως Θεός) χαίρε, συ, που είσαι η μάνδρα 
των λογικών προβάτων (δηλαδή των πιστών). 

Χαῖρε, ἀοράτων ἐχθρῶν ἀμυντήριον· 
χαῖρε, Παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον. 

Χαίρε, συ, που είσαι το όπλον, δια του οποίου 
αμυνόμεθα κατά των αοράτων εχθρών 
(Δαιμόνων) χαίρε, συ, που είσαι το κλειδί, 
δια του οποίου ανοίγονται οι θύρες του 
Παραδείσου.

Χαῖρε, ὅτι τὰ οὐράνια συναγάλλεται τῇ γῇ· 
χαῖρε, ὅτι τὰ ἐπίγεια συγχορεύει οὐρανοῖς. 

Χαίρε, διότι εξ αιτίας σου τα ουράνια 
αγάλλονται μαζί με την γην χαίρε, διότι εξ 
αιτίας σου τα επίγεια πανηγυρίζουν μαζί 
με τους ουρανούς.

Χαῖρε, τῶν Ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα· 
χαῖρε, τῶν Ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος

Χαίρε, συ, που είσαι το αδιάκοπο κήρυγμα 
των αποστόλων (οι οποίοι συνεχώς ομιλούν  
δια τον από Εσένα σαρκωθέντα Θεό) χαίρε, 
συ, που εμπνέεις εις τους μάρτυρες 
(της Πίστεως) ακατάβλητο  θάρρος.

Χαῖρε, στεῤῥὸν τῆς Πίστεως ἔρεισμα· 
χαῖρε, λαμπρὸν τῆς χάριτος γνώρισμα. 

Χαίρε, συ, που είσαι το ασάλευτο βάθρον 
της Πίστεως χαίρε, συ, εις το πρόσωπον 
της οποίας γνωρίσαμεν την λαμπρότητα 
της χάριτος ( του Θεού). 

Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἐγυμνώθη ὁ ᾍδης· 
χαῖρε, δι᾿ ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν. 

Χαίρε, συ, μέσω της οποίας εγυμνώθη 
ο άδης (από την εξουσία του) χαίρε, σύ, 
μέσω της οποίας εμείς περιβλήθηκαμε 
(ουράνιο) δόξαν. 

                              

                  Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

                                 Θ

Θεοδρόμον Ἀστέρα, θεωρήσαντες Μάγοι, τῇ τούτου ἠκολούθησαν αἴγλῃ· καὶ ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν, δι᾿ αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιὸν Ἄνακτα· καὶ φθάσαντες τὸν ἄφθαστον, ἐχάρησαν, αὐτῷ βοῶντες·                                     Ἀλληλούϊα. 

Όταν οι μάγοι είδαν τον αστέρα, ο οποίος έδειχνε τον δρόμο που έφερε προς τον (γεννηθέντα) Θεό, ακολούθησαν την λάμψη του. Έχοντες δε αυτόν ως λύχνο (που τους έδειχνε τον δρόμο), ερευνούσαν με αυτόν να βρουν  τον (νεογέννητο)  ισχυρό Βασιλέα. Αφού δε έφθασαν τοπικώς πλησίον Εκείνου, που (ως Θεός) είναι άφθαστος και απλησίαστος, γέμισαν από χαράν και είπαν για Αυτόν:  

                            Αινείτε τον Θεό. 

Ι

Ἴδον παῖδες Χαλδαίων, ἐν χερσὶ τῆς Παρθένου, τὸν πλάσαντα χειρὶ τοὺς ἀνθρώπους· καὶ Δεσπότην νοοῦντες αὐτόν, εἰ καὶ δούλου ἔλαβε μορφήν, ἔσπευσαν τοῖς δώροις θεραπεῦσαι, καὶ βοῆσαι τῇ Εὐλογημένῃ· 

Είδαν (λοιπόν) οι μάγοι, οι απόγονοι των Χαλδαίων,στα χέρια της Παρθένου Εκείνον, που έπλασε με τας χείρας Του τους ανθρώπους. Και, αισθανόμενοι ότι το βρέφος αυτό ήταν ο Κύριος, έστω και αν είχε λάβει μορφήν δούλου (ανθρώπου δηλαδή), έσπευσαν να εκδηλώσουν την προς Αυτόν λατρεία τους με την προσφορά δώρων και να πουν εις την ευλογημένη Μητέρα Του:

  Χαῖρε, ἀστέρος ἀδύτου Μήτηρ· χαῖρε, αὐγὴ μυστικῆς ἡμέρας. 

Χαίρε, συ, που είσαι η Μήτηρ του αστέρος ο οποίος ουδέποτε δύει  χαίρε, συ, που είσαι η αυγή της μυστικής ημέρας (δηλαδή της αιωνίου Βασιλείας του Θεού).

Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν κάμινον σβέσασα· χαῖρε, τῆς Τριάδος τοὺς μύστας φωτίζουσα.

 Χαίρε, συ, που έσβησες την κάμινο της (ειδωλολατρικής) πλάνης χαίρε, συ, που φωτίζεις τους οπαδούς της Τριαδικής Θεότητας.

Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς· χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν. 

Χαίρε, συ, που εξεθρόνισες τον απάνθρωπο τύραννο (τον διάβολο) από την εξουσία του χαίρε, συ, που παρουσίασες (εις τον κόσμον) του Χριστόν ως φιλάνθρωπο Κύριον. 

Χαῖρε, ἡ τῆς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας· χαῖρε, ἡ τοῦ βορβόρου ῥυομένη τῶν ἔργων. 

Χαίρε, σύ, που μας απαλλάσσεις από την βάρβαρο θρησκεία (της πολυθεΐας) χαίρε, Εσύ, που μας ελευθερώνεις από τον βόρβορο των (αισχρών) έργων.

Χαῖρε, πυρὸς προσκύνησιν παύσασα· χαῖρε, φλογὸς παθῶν ἀπαλλάττουσα.

 Χαίρε, σύ, που έπαυσες την λατρεία του πυρός ( το οποίον πίστευαν ως θεό) χαίρε, Εσύ, που μας σώζεις από τις φλόγες των (αμαρτωλών) παθών.

Χαῖρε, πιστῶν ὁδηγὲ σωφροσύνης· χαῖρε, πασῶν γενεῶν εὐφροσύνη.

 Χαίρε, Εσύ, που είσαι οδηγός σωφροσύνης διά τους πιστούς χαίρε, Εσύ, που είσαι χαρά και ευφροσύνη όλων των γενεών. 

                           Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Κ

Κήρυκες θεοφόροι, γεγονότες οἱ Μάγοι, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα· ἐκτελέσαντές σου τὸν χρησμόν, καὶ κηρύξαντές σε τὸν Χριστὸν ἅπασιν, ἀφέντες τὸν Ἡρώδην ὡς ληρώδη, μὴ εἰδότα ψάλλειν· 

                                    Ἀλληλούϊα.

                                       

Οι μάγοι, αφού (μετά τα όσα είδαν εις την Βηθλεέμ) κατέστησαν κήρυκες του Θεού, επέστρεψαν (από άλλο δρόμο, όπως τους είπε ο Θεός,) εις την (πατρίδα των) Βαβυλώνα και αφού (με την προσφορά των δώρων των) εκπλήρωσαν τον χρησμό Σου, Σε κήρυξαν εις όλους ως τον από Θεό κεχρισμένο Μεσσία, άφησαν δε τον Ηρώδη, ο οποίος, ως μωρολόγος και ανόητος που ήταν, δεν γνώριζε να ψάλλει:

Αινείτε τον Θεό.

                                 Λ

Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ, φωτισμὸν ἀληθείας, ἐδίωξας τοῦ ψεύδους τὸ σκότος· τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης Σωτήρ, μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχύν, πέπτωκεν· οἱ τούτων δὲ ῥυσθέντες, ἐβόων πρὸς τὴν Θεοτόκον· 

Αφού  έλαμψες και εις την Αίγυπτο (όπου διέφυγες δια να σωθείς  από την μανία του Ηρώδη ,) το φως της αληθινής θεογνωσίας, εξαφάνισες το σκότος της ψευδούς (ειδωλολατρικής) αρεσκείας. Διότι τα είδωλα της Αιγύπτου, Σωτήρ, κατέπεσαν , επειδή δεν υπέφεραν την ισχύ της παρουσίας Σου. Εκείνοι δε που απηλλάγησαν από την απαισία υποδούλωση εις την λατρεία των ειδώλων, κραύγαζαν προς την Θεοτόκο:

  Χαῖρε, ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων· χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων.

Χαίρε, Εσύ, που είσαι η ανόρθωσις των ανθρώπων χαίρε, Εσύ, που είσαι η κατάπτωσις των Δαιμόνων. 

Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα· χαῖρε, τῶν εἰδώλων τὸν δόλον ἐλέγξασα. 

Χαίρε, Εσύ, που καταπάτησες (και εξαφάνισες) την πλάνην της απάτης (του Διαβόλου) χαίρε, Εσύ, που φανέρωσες τον δόλο (του σατανά) που υποκρυπτόταν εις τα είδωλα. 

Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν· χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωήν. 

Χαίρε, θάλασσα, που βύθισες τον νοητό Φαραώ (τον διάβολον) χαίρε, βράχε, που (ανέβλυσες ύδωρ και ) πότισες  όσους διψούσαν την ζωή. 

Χαῖρε, πύρινε στῦλε, ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει· χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης. 

Χαίρε, πύρινε στύλε, που φωτίζεις και (με ασφάλειαν) οδηγείς όσους πορεύονται εις το σκότος χαίρε, σκέπη του κόσμου, που είσαι πλατυτέρα της (παλαιάς εκείνης) νεφέλης 

Χαῖρε, τροφὴ τοῦ μάννα διάδοχε· χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε. 

Χαίρε, Εσύ, που είσαι η τροφή μας, η οποία διαδέχθηκε το μάννα χαίρε, Εσύ, που είσαι η διάκονος αγίας (πνευματικής) απολαύσεως.

Χαῖρε, ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας· χαῖρε, ἐξ ἧς ῥέει μέλι καὶ γάλα.

Χαίρε, Εσύ, πού είσαι η Γη  της Επαγγελίας (εκείνη δηλαδή που είχε υποσχεθεί  ο Θεός) χαίρε, Εσύ, εκ της οποίας ρέει (πνευματικόν) μέλι και γάλα. 

                            Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

                                    

                                 Μ

Μέλλοντος Συμεῶνος, τοῦ παρόντος αἰῶνος, μεθίστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος, ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ, ἀλλ᾿ ἐγνώσθης τούτῳ καὶ Θεὸς τέλειος· διό περ ἐξεπλάγη, σοῦ τὴν ἄῤῥητον σοφίαν, κράζων·                                       Ἀλληλούϊα.

                              

Όταν ο (πρεσβύτης) Συμεών έμελλε να φύγει από την παρούσα ζωήν, την μάταιη  και απατηλή, δόθηκες στα χέρια του ως βρέφος (κατά την ημέραν του «Σαραντισμού»), αλλά τον έκαμες να εννοήσει ότι είσαι (όχι μόνον τέλειος άνθρωπος, αλλά) και τέλειος Θεός. Δια τούτο στάθηκε  με έκπληξη και θαυμασμό εμπρός εις την απερίγραπτο σοφία Σου και αναφώνησε : 

                               Αινείτε τον Θεό

                                  Ν

Νέαν ἔδειξε κτίσιν, ἐμφανίσας ὁ Κτίστης, ἡμῖν τοῖς ὑπ᾿ αὐτοῦ γενομένοις· ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γαστρός, καὶ φυλάξας ταύτην, ὥσπερ ἦν, ἄφθορον· ἵνα τὸ θαῦμα βλέποντες, ὑμνήσωμεν αὐτήν, βοῶντες·

Νέα έκαμε Δημιουργία ο Δημιουργός και την φανέρωσε εις εμάς τα πλάσματα Του. Τούτο έπραξε με το να γεννηθεί από κοιλία , η οποία δεν γνώρισε ανδρικό σπέρμα, και με το να διατηρήσει αυτή  παρθενική και αδιάφθορη , όπως ήταν και προηγουμένως, έτσι ώστε εμείς, βλέποντας το θαύμα, να υμνήσουμε την Παρθένο, βοώντας προς αυτήν: 

Χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας· χαῖρε, τὸ στέφος τῆς ἐγκρατείας.

Χαίρε που είσαι το άφθαρτο και αμάραντο άνθος χαίρε, Εσύ, που είσαι ο στέφανος της παρθενίας.

Χαῖρε, ἀναστάσεως τύπον ἐκλάμπουσα· χαῖρε, τῶν Ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα.

Χαίρε, Εσύ, που μας δίνεις μία λαμπρή εικόνα του πως θα ζούμε μετά την ανάσταση, χαίρε, Εσύ, που (με τον δικό σου άσπιλο βίο) μας φανερώνεις τον βίο των Αγγέλων.

Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί· χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ᾿ οὗ σκέπονται πολλοί. 

Χαίρε, δένδρον, γεμάτο από λαμπρούς καρπούς, εκ των οποίων τρέφονται οι πιστοί χαίρε, δένδρον εύσκιο, κάτω από το οποίο ευρίσκουν πολλοί (αναπαυτική) σκιάν.

Χαῖρε, κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις· χαῖρε, ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις. 

Χαίρε, Εσύ, διότι κυοφορείς οδηγό για τους πλανεμένους (στα σκοτάδια της πλάνης) χαίρε, Εσύ, διότι γεννάς απελευθερωτή για τους αιχμαλώτους (εις τον διάβολο).

Χαῖρε, Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις· χαῖρε, πολλῶν πταιόντων συγχώρησις.

Χαίρε, Εσύ, που ικετεύεις (υπέρ ημών) τον Δίκαιον Κριτή χαίρε, Εσύ, που εξ αιτίας των ικεσιών σου δίνεται στους πολλούς, πού φταίνε, η συγχώρηση. 

Χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παῤῥησίας· χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα. 

Χαίρε, Εσύ, που είσαι στολή όσων στερούνται παρρησίας ενώπιον του Θεού (εξ αιτίας των αμαρτιών τους ) χαίρε, Εσύ, της οποίας τη στοργή ποθούμε περισσότερο από κάθε άλλο πράγμα.

                                 Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

                                             

                                                           Ξ

Ξένον τόκον ἰδόντες, ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου, τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν μεταθέντες· διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ὑψηλὸς Θεός, ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος, βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος, τοὺς αὐτῷ βοῶντας·

                                      Ἀλληλούϊα. 

Επειδή είδαμε την ξένην και παράδοξο γέννηση του Κυρίου, ας αποξενωθούμε  από το κοσμικό φρόνημα και από τις υλικές μέριμνες, και ας μεταθέσουμε την σκέψη μας εις τον ουρανό. Διότι γι' αυτό το λόγο ο υψηλός Θεός χαμήλωσε και παρουσιάστηκε στη γη  ως ταπεινός άνθρωπος, επειδή ακριβώς ήθελε να ελκύσει προς το ύψος του ουρανού εκείνους, οι οποίοι (Τον πιστεύουν και ) αναφωνούν γι Αυτόν: 

                                        Αινείτε τον Θεό.

                                                              

                                                   Ο

Ὅλος ἦν ἐν τοῖς κάτω, καὶ τῶν ἄνω οὐδόλως ἀπῆν, ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος· συγκατάβασις γὰρ θεϊκή, οὐ μετάβασις δὲ τοπικὴ γέγονε· καὶ τόκος ἐκ Παρθένου θεολήπτου, ἀκουούσης ταῦτα·

 Ο (Υιός και) Λόγος ( του Θεού), τον Οποίο κανένας τόπος δεν μπορεί να χωρέσει , ήταν  ολόκληρος εδώ στη γή  (ενωμένος με την ανθρώπινη φύση που προσέλαβε) αλλά  ουδόλως απουσίαζε και από τον ουρανό. Αυτό συνέβαινε, διότι η ενανθρώπησις του Λόγου δεν αποτελούσε  μετάβαση του Θεού από τον ένα τόπον (τον ουρανό) εις τον άλλον (την γην), αλλά μίαν συγκατάβαση και ταπείνωση, την οποίαν μόνον ο Θεός μπορούσε να κάνει. Η συγκατάβαση δε αυτή πραγματοποιήθηκε με το γεγονός, ότι ο Κύριος (έγινε άνθρωπος και ) γεννήθηκε από μία Παρθένο αφοσιωμένη εξ ολοκλήρου εις τον Θεό, η οποία ακούει να της λέγουν (τώρα) αυτά τα (εγκωμιαστικά) λόγια:

Χαῖρε, Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα· χαῖρε, σεπτοῦ μυστηρίου θύρα.

Χαίρε, Εσύ, που χώρεσες (εις την κοιλία σου) τον Θεό, τον Οποίον δεν χωρεί ουδείς τόπος χαίρε, Εσύ, που είσαι η θύρα (δηλαδή όργανον πραγματοποιήσεως) του σεπτού μυστηρίου (της ενσάρκωσης του Θεού).

Χαῖρε, τῶν ἀπίστων ἀμφίβολον ἄκουσμα· χαῖρε, τῶν πιστῶν ἀναμφίβολον καύχημα.

 Χαίρε, Εσύ, την οποία οι άπιστοι ακούνε όλο αμφιβολία, επειδή δεν πιστεύουν ότι από Εσένα  γεννήθηκε ο Θεός) χαίρε, Εσύ, για την οποία οι πιστοί καυχώνται με πεποίθηση βαθειά.

Χαῖρε, ὄχημα πανάγιον τοῦ ἐπὶ τῶν Χερουβείμ· χαῖρε, οἴκημα πανάριστον τοῦ ἐπὶ τῶν Σεραφείμ.

Χαίρε, άρμα πανάγιο Εκείνου, ο Οποίος κάθεται επάνω εις τα Χερουβείμ  χαίρε, υπερτέλειε τόπε κατοικίας Εκείνου, ο Οποίος κάθεται επάνω εις τα Σεραφείμ.

Χαῖρε, ἡ τἀναντία εἰς ταὐτὸ ἀγαγοῦσα· χαῖρε, ἡ παρθενίαν καὶ λοχείαν ζευγνῦσα. 

Χαίρε, Εσύ, που ένωσες τα αντίθετα (την γη με τον ουρανό) χαίρε, Εσύ, που συνδυάζεις παρθενία και εγκυμοσύνη.

Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἐλύθη παράβασις! χαῖρε δι᾿ ἧς ἠνοίχθη Παράδεισος. 

Χαίρε, Εσύ, διά της οποίας συγχωρήθηκε  η παράβαση του (Αδάμ) χαίρε, Εσύ, δια της οποίας άνοιξε ο Παράδεισος (τον οποίο είχε κλείσει η αμαρτία των πρωτοπλάστων).

Χαῖρε, ἡ κλεὶς τῆς Χριστοῦ Βασιλείας· χαῖρε, ἐλπὶς ἀγαθῶν αἰωνίων.

Χαίρε, Εσύ, που είσαι το κλειδί της Βασιλείας του Κυρίου, χαίρε Εσύ, που είσαι η ελπίδα  για όλους εμάς,  ότι θα απολαύσουμε τα αιώνια αγαθά.

                       Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε. 

                   

                                                         Π

Πᾶσα φύσις Ἀγγέλων, κατεπλάγη τὸ μέγα, τῆς σῆς ἐνανθρωπήσεως ἔργον· τὸν ἀπρόσιτον γὰρ ὡς Θεόν, ἐθεώρει πᾶσι προσιτὸν ἄνθρωπον· ἡμῖν μὲν συνδιάγοντα, ἀκούοντα δὲ παρὰ πάντων οὕτως·

                                     Ἀλληλούϊα.

Όλα τα τάγματα των Αγγέλων, Κύριε, κατελήφθησαν από έκπληξη  και θαυμασμό εμπρός εις το μέγα γεγονός της ενανθρωπήσεως Σου (συνέβη δε αυτό,) διότι έβλεπαν  Εσένα , που είσαι απλησίαστος ως Θεός, να έχεις γίνει άνθρωπος ευκολοπλησίαστος από όλους τόσο, ώστε να ζεις μαζί με εμάς και να ακούς από όλους τούτο 

                               

                                Αινείτε τον Θεό. 

                                                          Ρ

Ῥήτορας πολυφθόγγους, ὡς ἰχθύας ἀφώνους, ὁρῶμεν ἐπὶ σοὶ Θεοτόκε· ἀποροῦσι γὰρ λέγειν τό, πῶς καὶ Παρθένος μένεις, καὶ τεκεῖν ἴσχυσας· ἡμεῖς δὲ τὸ μυστήριον θαυμάζοντες, πιστῶς βοῶμεν· 

Στη δική σου περίπτωση, ώ Θεοτόκε, βλέπουμε  τους ρήτορες, οι οποίοι σε άλλα θέματα ομιλούν χωρίς να τελειώνουν, να μένουν σαν ψάρια άφωνοι. Διότι τους είναι αδύνατο να εξηγήσουν πως και Παρθένος μένεις και να γεννήσεις μπόρεσες . Εμείς όμως (πιστεύοντας ακράδαντα και μη ζητώντας  δια της λογικής μας  να εξηγήσουμε  τα ακατάληπτα έργα του Θεού,) θαυμάζουμε  το μυστήριο και αναφωνούμε σε Εσένα  με πίστη:

Χαῖρε, σοφίας Θεοῦ δοχεῖον· χαῖρε, προνοίας αὐτοῦ ταμεῖον.

Χαίρε, Εσύ, που έγινες το σκεύος της σοφίας του Θεού (διότι εις σε τελέσθησαν τόσα απερινόητα μυστήρια) χαίρε, Εσύ, που έγινες το θησαυροφυλάκιον των προαιωνίων σχεδίων Αυτού.

Χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα· χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα. 

Χαίρε, Εσύ, που αποδεικνύεις ανόητους τους φιλοσόφους χαίρε, Εσύ, που φανερώνεις ότι οι τεχνολόγοι  δεν έχουν λογικήν.

Χαῖρε, ὅτι ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταί· χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ τῶν μύθων ποιηταί.

Χαίρε, διότι εξ αιτίας σου απεδείχθησαν μωροί οι φημισμένοι ως ακαταμάχητοι διαλεκτικοί.  χαίρε, διότι εξ αιτίας σου εξαφανίσθηκαν οι μυθολόγοι.

Χαῖρε, τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα· χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα.

Χαίρε, Εσύ που διαλύεις τα περίτεχνα λογικά κατασκευάσματα των Αθηναίων (δηλαδή των φιλοσόφων) χαίρε, Εσύ, που γεμίζεις τα (πνευματικά ) δίκτυα των ψαράδων (των μαθητών δηλαδή του Χριστού).

Χαῖρε, βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα· χαῖρε, πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα.

Χαίρε, Εσύ, που μας ανασύρεις από τον βυθό της (περί του αληθινού Θεού) αγνοίας. χαίρε Εσύ, που φωτίζεις πολλούς με θεία γνώσιν.

Χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι· χαῖρε, λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων. 

Χαίρε, Εσύ, που είσαι το (ασφαλές) πλοίον για όσους θέλουν να σωθούν χαίρε, Εσύ, που είσαι ο λιμήν αυτών που διαπλέουν το πέλαγος της ζωής.

                        Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.         

                                            

                                                                   Σ

Σῶσαι θέλων τὸν κόσμον, ὁ τῶν ὅλων Κοσμήτωρ, πρὸς τοῦτον αὐτεπάγγελτος ἦλθε· καὶ ποιμὴν ὑπάρχων ὡς Θεός, δι᾿ ἡμᾶς ἐφάνη καθ᾿ ἡμᾶς ἄνθρωπος· ὁμοίῳ γὰρ τὸ ὅμοιον καλέσας, ὡς Θεὸς ἀκούει·

                                

                                    Ἀλληλούϊα.

Επειδή Αυτός που (δημιούργησε και ) στόλισε τα πάντα θέλησε να σώσει τον κόσμο, ήλθε εις αυτό κινούμενος από την ιδίαν Του θέληση  και αγάπην και ενώ ως Θεός, ήταν Βασιλεύς και Κύριος, έγινε χάριν ημών όμοιος με ημάς, δηλαδή άνθρωπος. Ετσι  λοιπόν καλώντας σε σωτηρία τους ομοίους Του (εμάς δηλαδή τους ανθρώπους,) μέσω του ομοίου (της ανθρώπινης δηλαδή φύσης Του), ακούει (τώρα) από όλους, ως Θεός πού είναι, τούτον τον ύμνο: 

                           Αινείτε τον Θεό.

                                                           Τ

Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων· ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, κατεσκεύασέ σε Ποιητὴς Ἄχραντε, οἰκήσας ἐν τῇ μήτρᾳ σου, καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας

·Ώ Θεοτόκε Παρθένε, είσαι το (προστατευτικό) τείχος των παρθένων και όλων εκείνων που καταφεύγουν εις Εσένα. Είσαι δε, ω Αγνή Κόρη, τείχος (ισχυρό και απόρθητο), διότι ( όχι άνθρωπος, αλλα Αυτός ο Ίδιος ) ο Ποιητής του ουρανού και της γης σε κατέστησε με το να κατοικήσει στην  κοιλία σου (και να λάβει σάρκα εκ των αγνών αιμάτων σου). Έτσι δε δίδαξε όλους να λένε σε Εσένα :

Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας· χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτηρίας. 

Χαίρε, Εσύ, που είσαι η στήλη της παρθενίας χαίρε, Εσύ, που είσαι η πύλη δια της οποίας εισερχόμαστε  εις την σωτηρία.

Χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως· χαῖρε, χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος.

Χαίρε, Εσύ, που αποτέλεσες την αρχή της πνευματικής νέας δημιουργίας χαίρε, Εσύ, που παρέχεις σε εμάς το θείο έλεος.

Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς· χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν. 

Χαίρε, διότι Εσύ γέννησες σε νέα (πνευματική) ζωήν όλους εμάς, που από την στιγμή της συλλήψεως (στην κοιλία της μητρός) μας είμαστε  αμαρτωλοί. χαίρε, διότι Εσυ έδωσες σύνεση σε εμάς , των οποίων τον νου είχε αφαιρέσει ο Σατανάς.

Χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα· χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα.

Χαίρε, Εσύ, που καταργείς τον διάβολο, ο οποίος διαφθείρει την ορθοφροσύνη μας. χαίρε, Εσύ, που γέννησες τον σπορέα της αγνότητας.

Χαῖρε, παστὰς ἀσπόρου νυμφεύσεως· χαῖρε, πιστοὺς Κυρίῳ ἁρμόζουσα. 

Χαίρε, Εσύ, που έγινες νυμφικός θάλαμος ενός υπερφυσικού γάμου. χαίρε, Εσύ, που ενώνεις, ως νυμφαγωγός, τις ψυχές των πιστών με τον Κύριον.

Χαῖρε, καλὴ κουροτρόφε παρθένων· χαῖρε, ψυχῶν νυμφοστόλε Ἁγίων. 

Χαίρε, Εσύ, που είσαι η ιδεώδης τροφός και διδάσκαλος των παρθένων. χαίρε, Εσύ, που στολίζεις με νυμφικά ενδύματα τις άγιες ψυχές (και τις οδηγείς εις την Βασιλείαν του Θεού.

                                 Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

                                                             Υ

Ὕμνος ἅπας ἡττᾶται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου· ἰσαρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ᾠδάς, ἂν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεῦ ἅγιε, οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον, ὧν δέδωκας ἡμῖν, τοῖς σοὶ βοῶσιν· 

                                                      Ἀλληλούϊα.

Όλοι οι ύμνοι αποδεικνύονται μηδαμινοί, όσο και αν προσπαθούν να ανταποκριθούν προς το πλήθος της απείρου ευσπλαχνίας Σου. Διότι και αν ακόμη προσφέρουμε εις Σε, ώ Άγιε Βασιλέα , ψαλμωδίες τόσες σε αριθμό, όσος είναι ο αριθμός των κόκκων της άμμου, δεν πράττουμε τίποτε το αντάξιο των ευεργεσιών που έκαμες εις ημάς, οι οποίοι ανακράζουμε για Σενα :

                               

                                             Αινείτε τον Θεό. 

                                                               Φ                                         

Φωτοδόχον λαμπάδα, τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν, ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον· τὸ γὰρ ἄϋλον ἅπτουσα φῶς, ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας, αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα, κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα· 

Βλέπουμε  την αγία Παρθένο ως φωτεινή λαμπάδα, η οποία δόθηκε  προς χάρη εκείνων που πορεύονται στο σκότος (της πλάνης και της αμαρτίας). Διότι αυτή, ανάβοντας  το άϋλον φως, (γεννώντας δηλαδή τον Χριστόν,) οδηγεί όλους προς την αληθινή θεογνωσία, φωτίζοντας με την λάμψιν Της τον νουν μας. Γι' αυτό και τιμάται από ημάς, οι οποίοι κραυγάζουμε προς αυτήν τα εξής 

Χαῖρε, ἀκτὶς νοητοῦ Ἡλίου· χαῖρε, βολὶς τοῦ ἀδύτου φέγγους. 

Χαίρε, ακτίνα του πνευματικού ηλίου (δηλαδή του Χριστού). χαίρε,λάμψη του άστρου που δεν δύει ποτέ.

Χαῖρε, ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα· χαῖρε, ὡς βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα. 

Χαίρε, αστραπή που φωτίζεις και λαμπρύνεις τις  ψυχές χαίρε, Εσύ, που ως βροντή συνταράσσεις και τρομοκρατείς τους εχθρούς ( τους δαίμονες).

Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν· χαῖρε, ὅτι τὸν πολύῤῥητον ἀναβλύζεις ποταμόν.

Χαίρε, διότι ανατέλλεις (διά της γεννήσεως) τον πολύφωτον φωτισμό (τον Χριστόν). χαίρε, διότι αναβλύζεις τον πολύρρητο ποταμό .

Χαῖρε, τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον· χαῖρε, τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ῥύπον. 

Χαίρε, Εσύ, που παριστάνεις και συμβολίζεις  την κολυμβήθρα (δια της οποίας γεννιόμαστε στη νέα ζωή). χαίρε, Εσύ, που (δια της γεννήσεως του Λυτρωτή ) εξαφανίζεις τον μολυσμό της αμαρτίας.

Χαῖρε, λουτὴρ ἐκπλύνων συνείδησιν· χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν ἀγαλλίασιν.

Χαίρε, Εσύ, που ως (θείον) λουτρόν καθαρίζεις την συνείδηση μας. χαίρε, Εσύ, που είσαι το ποτήρι , το οποίον μας προσφέρει αγαλλίασιν.

Χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας· χαῖρε, ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας. 

Χαίρε, Εσύ, που αναδίδεις την ευωδία του Χριστού χαίρε, Εσύ, που είσαι ζωή τροφοδοτουμένη από μυστικόν συμπόσιον 

                                  

                        Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

                                                           Χ

Χάριν δοῦναι θελήσας, ὀφλημάτων ἀρχαίων, ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων, ἐπεδήμησε δι᾿ ἑαυτοῦ, πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ χάριτος· καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον, ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως·                          

                            

                                    Ἀλληλούϊα.

Επειδή ο Κύριος, ο οποίος εξοφλεί τα χρέη όλων των ανθρώπων, θέλησε να δώσει χάρη στις παλιές μας οφειλές μας προς Αυτόν (να συγχωρέσει δηλαδή όλες τις αμαρτίες μας, από της εποχής του Αδάμ), ήλθε προς εμάς, οι οποίοι είχαμε  απομακρυνθεί  από την χάρη Του, ήλθε δε δια του Ιδίου του Εαυτού Του (δηλαδή με το να προσφέρει για το χατήρι τους τον ίδιο τον Εαυτόν Του ως θυσία). Επειδή δε (με την θυσία Του) έσχισε το γραμμάτιον του χρέους μας, ακούει (τώρα) από όλους την εξής (ευγνώμονα) αναφώνηση :     

                                 Αινείτε τον Θεό.

                                                           Ψ

                                                                  

Ψάλλοντές σου τὸν τόκον, ἀνυμνοῦμέν σε πάντες, ὡς ἔμψυχον ναὸν Θεοτόκε· ἐν τῇ σῇ γὰρ οἰκήσας γαστρί, ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Κύριος, ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοι πάντας· 

Με το να δοξολογούμε τον Υιόν Σου, ώ Θεοτόκε, ανυμνούμε Σε όλοι ως έμψυχο Ναό (του Υιού Σου). Διότι ο Κύριος, που συγκρατεί το σύμπαν στα χέρια  Του, κατοικώντας στην κοιλία σου, σε αγίασε και σε δόξασε και δίδαξε όλους να αναφωνούν προς σε:

Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου· χαῖρε, Ἁγία Ἁγίων μείζων. 

Χαίρε, Σκηνή (κατοικία δηλαδή) του Χριστού, που είναι Λόγος του Θεού και Θεός. χαίρε, Αγία, που είσαι υπερτέρα από τα Άγια των Αγίων .

Χαῖρε, Κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῷ Πνεύματι· χαῖρε, θησαυρὲ τῆς ζωῆς ἀδαπάνητε. 

Χαίρε, Κιβωτέ , που σε εχρύσωσε (όχι ανθρώπινο χέρι , όπως την Κιβωτό της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά) το Πνεύμα το Άγιο χαίρε, Εσύ, που είσαι ο ανεξάντλητος θησαυρός της ζωής.

Χαῖρε, τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν· χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν.

 Χαίρε, Εσύ, που είσαι πολύτιμο στέμμα βασιλέων ευσεβών . Χαίρε, Εσύ, που είσαι σεβάσμιο καύχημα ιερέων ευλαβών.

Χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος· χαῖρε, τῆς βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος. 

Χαίρε, Εσύ, που είσαι ο ακλόνητος πύργος της Εκκλησίας (αυτός που την προφυλάσσει από τις επιθέσεις των εχθρών) χαίρε, Εσύ, που είσαι της (χριστιανικής) πολιτείας το απόρθητο τείχος.

Χαῖρε, δι᾿ ἧς ἐγείρονται τρόπαια· χαῖρε, δι᾿ ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι.

Χαίρε , Εσύ , που με τη βοήθεια σου υψώνονται τρόπαια νίκης ( κατά των αντιπάλων μας ) ' χαίρε, Εσύ, που με την συμβολή σου εξολοθρεύονται οι εχθροί μας 

Χαῖρε, χρωτὸς τοῦ ἐμοῦ θεραπεία· χαῖρε, ψυχῆς τῆς ἐμῆς σωτηρία. 

Χαίρε, Εσύ που είσαι η θεραπεία (των ασθενειών) του σώματος μου. χαίρε, Εσύ, που είσαι η σωτηρία της ψυχής μου.

                         Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε

                                                         Ω 

Ὦ πανύμνητε Μῆτερ, ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων Ἁγίων ἁγιώτατον Λόγον (ἐκ γ´)· δεξαμένη τὴν νῦν προσφοράν, ἀπὸ πάσης ῥῦσαι συμφορᾶς ἅπαντας· καὶ τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως, τοὺς σοι βοῶντας·                  

                

                                  Ἀλληλούϊα.

Ώ Μητέρα του Θεού, που αξίζεις άπειρους ύμνους, Εσύ, η οποία γέννησες τον Λόγο του Θεού, τον υπερέχοντα εις αγιότητα από όλους τους αγίους! Δέξου  την παρούσα προσφορά των προς Εσενα ύμνων μας και απάλλαξε μας από οιανδήποτε συμφορά και σώσε από την μέλλουσα τιμωρία όλους ημάς που με μίαν φωνή ανακράζουμε :

                                Αινείτε τον Θεό.

Πηγή.vastazos Panagias

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.ΑΣ ΩΦΕΛΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟ

 

Έχω πει πολλές φορές ότι τα πάντα είναι ενέργεια.

Το λέω, το ξαναλέω και θα εξακολουθώ να το επαναλαμβάνω, έως ότου γίνει κατανοητό και μάθουμε να ωφελούμαστε από αυτή τη ενέργεια.

Μας φαίνετε πολύ απλό να  κατανοήσουμε το γεγονός, όταν μπαίνουμε την νύχτα στο σπίτι μας, και πατώντας έναν διακόπτη στον τοίχο ,ανάβει η λάμπα στο ταβάνι.

Έχουμε εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση και το θεωρούμε σαν κάτι το απόλυτα φυσιολογικό.

Ας φανταστούμε τώρα κάποιον που ζούσε 500 χρόνια πριν, και συγγραφική αδεία, θα πούμε ότι είχε μόνο αυτός ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι του.

Αν έκανε το λάθος και μπαίνοντας στο σπίτι του μαζί με φίλους, πάταγε τον διακόπτη και άναβαν τα φώτα του σπιτιού ………………. Την άλλη ημέρα θα τον έκαιγαν στην πυρά σαν μάγο και όργανο του διαβόλου.

Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής δεν γνώριζαν την ενέργεια του ηλεκτρικού ρεύματος. Και όπως πάντα, ότι δεν καταλαβαίνει ο άνθρωπος το σκοτώνει.

Βέβαια υπάρχει η ενέργεια η ενσύρματη ,αυτή δηλαδή που μεταδίδετε ξεκινώντας από μια βασική πηγή ενέργειας ,μέσω καλωδίων στο μέσον που την χρειάζεται για να λειτουργήσει, αλλά υπάρχει και η ασύρματη ενέργεια.

Εκτός όμως από τις γνωστές σε εμάς ασύρματες μορφές ενέργειας που λειτουργούν τα ραδιόφωνα, τα κινητά μας οι τηλεοράσεις και ένα σωρό άλλες εφαρμογές και μηχανήματα, υπάρχουν οι αόρατες άλλα και άγνωστες ακόμα ενεργειακές δυνάμεις που έχουν να κάνουν με την σχέση του ανθρώπου ,με το σύμπαν, με το άπειρο, με τον Θεό.

Για αυτές που υπάρχουν αλλά δεν τις βλέπουμε, δεν τις ξέρουμε, δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμα από τον Θεό στους ανθρώπους, αλλά τις χρησιμοποιούμε καθημερινά εν αγνοία μας, και αυτές επηρεάζουν από την αρχή έως το τέλος την ζωή μας.

Για αυτές τις τελευταίες δυνάμεις ενέργειας που ανέφερα, σας μιλάω εγώ σήμερα αλλά και πάντοτε. Και εύχομαι να κριθώ άξιος αυτής της αποστολής, και να μου επιτρέψει ο Θεός να την ολοκληρώσω, βοηθώντας τον άνθρωπο να απαλλαγεί από τον φόβο που του προκαλεί η άγνοια, να ελευθερωθεί, και να αναγεννηθεί……………. Άνθρωπος.

Σιγά σιγά. Δεν βιαζόμαστε. Και εγώ να μην προλάβω, θα έρθει άλλος να συνεχίσει.

Το θέμα είναι ότι οι πόρτες άνοιξαν.!!!!!!!!!!!!!

Μιλάω  και  επαναλαμβάνω σήμερα, αυτήν την εποχή, ότι τα πάντα είναι ενέργεια , για να βοηθήσω να επωφεληθούμε από αυτήν την διαπίστωση, να μας γίνει κατανοητό, να το αποδεχτούμε σαν κάτι το απολύτως φυσικό, να μάθουμε σιγά σιγά πως λειτουργεί και να αλλάξουμε την ζωή μας προς το καλύτερο.

Σήμερα. Αυτήν την εποχή που διανύουμε.

Σε 500 χρόνια από σήμερα, θα υπάρχουν γραμμένοι ,τόμοι ολόκληροι , που θα εξηγούν και θα αναλύουν αυτά που προσπαθώ εγώ να πω σήμερα.

Ο κόσμος θα είναι εξοικειωμένος με την ιδέα ότι τα πάντα είναι ενέργεια. Και θα έχει μάθει να την ελέγχει προς όφελος του και να ευεργετείται από αυτό το γεγονός.

Το θέμα είναι τι κάνουμε σήμερα.

Σήμερα………….. ας πούμε αρχίζουν να μπαίνουν τα πρώτα λιθαράκια ,από το μελλοντικό  οικοδόμημα της ανθρωπότητας που θα έχει χτιστεί στο μέλλον. Όπου οι άνθρωποι γνωρίζοντας και εξοικειωμένοι με το γεγονός ότι τα πάντα είναι ενέργεια, θα μπορούν να θεραπεύουν κάθε τους αρρώστια , θα μπορούν να αποκτούν ότι θέλουν χρησιμοποιώντας την ενέργεια σωστά ,και γενικά θα ζουν σε απόλυτη αρμονία με αυτήν.

Βέβαια, δεν υπάρχει μία μόνο ενέργεια. Τα πάντα είναι σε γενικές γραμμές ενέργεια. Ναι. Αλλά υπάρχουν πολλών ειδών ενέργειες. Αυτοί που περιέγραψα προηγουμένως που θα ζούνε σε αυτήν την ιδανική κατάσταση, έχοντας τα πάντα, είναι αυτοί που θα έχουν μάθει και θα χρησιμοποιούν προς όφελός τους, την ενέργεια του καλού. Αυτήν την ενέργεια που εμείς σήμερα αποκαλούμε ευλογία Θεού.!!!!!!!

Πάντα θα υπάρχει η ενέργεια του καλού και η ενέργεια του κακού. Πάντα η μία θα απωθεί και θα αντιπαλεύει την άλλη.

Οι άνθρωποι όμως του μέλλοντος θα είναι τελείως εξοικειωμένοι με τις ιδιότητες και τις αρχές των πάσης φύσεως ενεργειών που επιδρούν στον κόσμο μας και θα είναι ποιο εύκολο να διαλέξουν την ενέργεια του καλού. Θα μπορούν να βλέπουν άμεσα τα αποτελέσματα στην ζωή τους από μία τέτοια επιλογή.

Αυτό που εμείς σήμερα αποκαλούμε θαύμα και το βλέπουμε σπάνια, για αυτούς θα είναι μέρος της καθημερινότητας τους.

Τα καλό, θα έχει νικήσει. Τα κακό θα υπάρχει μόνο σαν απαραίτητος αρνητικός πόλος, για να επιτυγχάνεται η ισορροπία κάποιου μαγνητικού πεδίου. Και τίποτε άλλο.

Τα πάντα λοιπόν ενέργεια.

Και η κάθε μορφής ενέργεια παράγει και τα ανάλογα με την φύση της γεγονότα, καταστάσεις, και επιφέρει τα ανάλογα αποτελέσματα στην ζωή μας.

Η προσευχή μας, παράγει ενέργεια.

Τα συναισθήματα μας, παράγουν ενέργεια.

Οι σκέψεις μας, παράγουν ενέργεια.

Η αγάπη, παράγει ενέργεια

Προσευχή, συναίσθημα, σκέψη, αγάπη.

Εκφράσεις αόρατες στο γυμνό μάτι ,που ενεργειακά όμως μπορούν να επιφέρουν τεράστιες και ορατές αλλαγές στην ζωή μας.

Ότι ενέργεια εκπέμπει ο κάθε ένας από εμάς, την ίδιας φύσεως ενέργεια θα εισπράξει και από το σύμπαν.

Κατά πολύ όμως ενδυναμωμένη κατά την επιστροφή της.

Σαν κατάληξη για όλα όσα είπα έως τώρα θα σας πω ότι………..

Ένας άνθρωπος που αφήνει να ζει μέσα σε σκέψεις, φόβου και ανασφάλειας για το σήμερα και το αύριο και εν γένει για όλη την πορεία της ζωής του, τραβά σαν μαγνήτης επάνω του όλα τα άσχημα.

Όλα όσα φοβάται μην του συμβούν………. είναι πολύ πιθανόν να του συμβούν.

Πόσες φορές δεν έχουμε νοιώσει όλοι μας πως ότι και να κάνουμε μας πάει στραβά, η μια κακοτυχία υποδέχεται την άλλη, χωρίς σταματημό. Είναι γιατί ακριβώς εκείνη την περίοδο είχαμε έντονο τον φόβο και την ανασφάλεια, να μην μας συμβεί τίποτα κακό. Και βέβαια το προκαλούσαμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας.

Και από την άλλη βλέπετε  ανθρώπους που οι αναποδιές δεν τους αγγίζουν. Έχουν ένα χαμόγελο σιγουριάς και γαλήνης στο πρόσωπο τους, σκέπτονται με εμπιστοσύνη την εξέλιξη της ζωής τους, όταν κοιτούν μια εικόνα βλέπουν μόνο το καλό σε αυτήν, δεν έχουν φόβο και πανικό και αυτών των ανθρώπων η ζωή, έχει μια αξιοζήλευτη αρμονία με ότι καλό υπάρχει στο σύμπαν. Έχουν άμεση επαφή με αυτό που λέμε, ευλογία του Θεού. Και καλά πράγματα συμβαίνουν στην ζωή τους.

Όταν φοβάσαι το κακό, έρχεται και κολλάει επάνω σου. Είναι σαν να το καλείς.

 Όταν δεν το φοβάσαι σε προσπερνάει.

Θα πρέπει λοιπόν να κλείνουμε τα αυτιά μας ,σε όλους όσους μας ψιθυρίζουν στο αυτί, ή δυνατά φωνάζουν, για πράγματα που μας προκαλούν φόβο και ανασφάλεια. Από σκοπιμότητα ή ακόμα και από άγνοια ,μας κάνουν κακό.

Ο φόβος έχει γίνει ένα πανίσχυρο μέσον χειραγώγησης των ανθρώπων.

Όσο εμείς είμαστε παιδιά μου φοβισμένοι………… κάποιοι κοιμούνται ήσυχα.!!!!!!!!!!

Και να στραφούμε με εμπιστοσύνη, στο μόνο πράγμα που μπορεί να μας γαληνέψει και να μας στέψει νικητές της ζωής.

Στην προσευχή.!!!!!!!!!!!!

Όλοι τουλάχιστον οι καλοί Χριστιανοί συνηθίζουν να λένε. Πιστεύω στον Θεό. Ωραία. Πιστεύουμε στον Θεό.

Και τι εννοούμε με αυτό; Εννοούμε ότι πιστεύουμε πως υπάρχει Θεός; Μα αυτό είναι ξεκάθαρο μέσα μας. Και τι κάνουμε που πιστεύουμε ότι υπάρχει Θεός; Το λέμε και τελειώσαμε; Αισθανόμαστε εντάξει;

Είμαστε Χριστιανοί. Δηλαδή ακόλουθοι και πιστοί  του Κ.Η.Ιησού Χριστού. Και πάνω σε αυτήν μας την πίστη ,έχει γραφτεί μια ομολογία πίστης, γνωστή σε όλους μας σαν Το Πιστεύω.!!!!!!!!

Που δυστυχώς……… οι περισσότεροι από τους πιστούς {δηλαδή αυτούς που λένε ότι πιστεύουν} δεν το ξέρουν από έξω. Μπορεί να ξέρουν εκατοντάδες τραγούδια από έξω και ανακατωτά, το πιστεύω όμως…….. όχι.

Ας μην σας βάζω δύσκολα όμως. Όταν θα έρθει η ώρα θα το μάθουν όλοι. Σήμερα αυτό που συζητάμε και έχουμε συγκεντρώσει την προσοχή μας, μας υποχρεώνει να προσεγγίσουμε την πίστη μας από μία άλλη οπτική γωνία.

Αυτό που έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε παιδιά μου σήμερα  ,είναι η δύναμη που έχει ο Θεός μας ,που πιστεύουμε.

Να είμαστε πέρα από κάθε αμφιβολία σίγουροι ,ότι δεν υπάρχει τίποτε ισχυρότερο από αυτόν, τίποτε το αδύνατο, τίποτε το ακατόρθωτο αν το θελήσει.

Αν το συνειδητοποιήσουμε αυτό, τότε μια βαθειά και ειλικρινή προσευχή σε αυτόν, {και φυσικά με την ενέργεια που θα μεσολαβήσει για να φτάσει η προσευχή μας στον Θεό, μην ξεχνάμε τον παράγοντα ενέργεια} θα μας δώσει την σιγουριά ότι τίποτα κακό δεν μπορεί να μας αγγίξει. Αφού πιστεύουμε στην δύναμη του, αυτό θα πρέπει να το θεωρούμε δεδομένο. Πέραν πάσης αμφιβολίας.

{Με μοναδικό όμως προαπαιτούμενο να έχουμε καλλιεργήσει μια αγνή ψυχή μέσα μας. Ούτε αυτό θα πρέπει να το ξεχνάμε}

Και με την προσευχή, θα γαληνέψει η ψυχή μας, φόβοι και αμφιβολίες θα εξαφανιστούν, και καλά πράγματα θα αρχίσουν να συμβαίνουν κάθε ημέρα στην ζωή μας.

Βλέπετε παιδιά μου, η εκκλησία μας, όσο αναχρονιστική και αν  φαντάζει στα μάτια και την αντίληψη ορισμένων, μέσα από το έργο που έχει αναλάβει από τον Κ.Η. Ιησού Χριστό, παράγει ενέργεια!!!!!!!!!!!!

Κάθε Ιερός Ναός είναι μια θεϊκή γεννήτρια ενέργειας.

Οι προσευχές μας παράγουν ενέργεια.

Οι ακολουθίες στους Ιερούς ναούς παράγουν ενέργεια.

Η Θεία λειτουργία, αυτή και αν παράγει ενέργεια. Αν μπορούσε κάποιος να δει με γυμνό μάτι τις ουράνιες δυνάμεις που επεμβαίνουν στην Αγία τράπεζα κατά την διάρκεια της παρασκευής της θειας κοινωνίας,….. εκεί να δείτε ενέργεια.

Ο αγιασμός, το ευχέλαιο, όλα τα μυστήρια της εκκλησίας μας παράγουν ενέργεια ή οποία επιδρά επάνω μας με τα ανάλογα αποτελέσματα.

Η εκκλησία μας, όσο αναχρονιστική και αν την θεωρούν κάποιοι νέο μοντερνιστές, παράγει την ενέργεια της ευλογίας του Θεού. Και όποιος μπορεί να εναρμονιστεί με αυτήν την ενέργεια ,όποιος δηλαδή αξίζει σύμφωνα με τον τρόπο ζωής του να λάβει την ευλογία του Θεού, ζει μονίμως μέσα σε ένα θαύμα

Η ευλογία του είναι πανίσχυρη ασπίδα προστασίας ενάντια σε κάθε κακό, αλλά και το μυστικό για μια ευτυχισμένη ζωή.

Να είστε ευλογημένοι και…….. άφοβοι. Και να παράγεται θετικές σκέψεις και θετική ενέργεια.

Πατήρ Ιωάννης

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΖΩΗ. ΑΣ ΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΛΟΙΠΟΝ.

Σπουδάζω τους ανθρώπους, από μικρό παιδί.
Υπήρξα ένας μαθητής της ζωής ,και δάσκαλοι μου οι άνθρωποι και οι συμπεριφορές τους.
Έμαθα πολλά, και εξακολουθώ να μαθαίνω κάθε ημέρα και νέα πράγματα.
Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο σχολείο να σπουδάσεις, από αυτό το σχολείο, που λέμε ζωή.
Εκατό πτυχία να έχει κάποιος, του είναι άχρηστα όλα, αν δεν ξέρει να εφαρμόσει και να προσαρμόσει σωστά στην καθημερινότητα της ζωής, αυτά που έμαθε.
Εάν παράλληλα με τις γνώσεις του, δεν κατάφερε να αναπτύξει και την ποιότητα του σαν άνθρωπος, αν δεν κατάφερε να εξελιχθεί πνευματικά, αν δεν κατάφερε να σπουδάσει τους ανθρώπους σαν μαθητής τους ,και όχι σαν δάσκαλος, δεν έχει καταφέρει τίποτα.
Θα είναι πάντα ένα τίποτα, με εκατό πτυχία. !!!!!!!
Γιατί το λέω αυτό; Να εξηγήσω.
Διότι αν δεν διαθέσεις χρόνο να σπουδάσεις τους ανθρώπους ,και να μάθεις από την ζωή, δεν θα μπορείς να εντοπίσεις τα δικά σου λάθη, στην πορεία της ζωής σου και να τα διορθώσεις.
Δεν υπάρχει περίπτωση να γίνεις ποτέ καλύτερος. Ζεις ,αλλά δεν ζεις.!!!!!!
Δεν παράγεις και δεν υπερασπίζεσαι αξίες. Παγιδεύεσαι λοιπόν σε έναν τρόπο ζωής, που εσύ αποκαλείς ζωή, αλλά μόνο ζωή δεν είναι.
Στον αγώνα σου για επιβίωση, λες ψέματα, εξαπατάς ανθρώπους, εκμεταλλεύεσαι την εμπιστοσύνη τους, προβάλεις σε αφάνταστο σημείο τον εαυτό σου ,διαθέτοντας πολύ χρόνο στην κενοδοξία σου ,και αποζητώντας τον θαυμασμό και την αναγνώριση, και φυσικά κυνηγάς ανηλεώς το χρήμα. Λεφτά, λεφτά, λεφτά. Και αυτό το λες αδελφέ μου ζωή.!!!!!!!!
Θα μου πείτε τώρα, μα καλά και αν σπούδαζα τους ανθρώπους ,όπως μας λες Παπά Γιάννη, τι θα μπορούσα να έχω κάνει διαφορετικό;
Πολλά πράγματα αδελφέ μου. Πάρα πολλά. Αρκεί βέβαια να ήθελες να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Γιατί αν δεν το θέλεις ,άδικα χάνεις και τον χρόνο σου διαβάζοντας αυτό το κείμενο.
Διότι κάποιος που σπουδάζει την ζωή και τους ανθρώπους, μαθαίνει πολλά από αυτούς.
Πρώτα απ’ όλα, αυτά που ανέφερα προηγουμένως, για την συμπεριφορά μας στην ζωή που κάνουμε, θα τα είχες εντοπίσει και ο ίδιος να υπάρχουν στις ζωές των άλλων.
Θα είχες εντοπίσει την ματαιότητα στις ενέργειες ενός κενόδοξου ανθρώπου, θα είχες εντοπίσει πόσο γελοία είναι η συμπεριφορά του, και αφού δεν θα σου άρεσε ο τρόπος που συμπεριφέρεται, αν ειλικρινά θα ήθελες να γίνεις σωστός άνθρωπος εσύ, δεν θα υιοθετούσες την συμπεριφορά του και στην δική σου ζωή.
Άρα θα είχες γίνει καλύτερος από αυτόν, αφού τον είχες σπουδάσει και απορρίψει.
Το ίδιο θα έκανες με τον ψεύτη, τον απατεώνα, τον εκμεταλλευτή ανθρώπων, και αυτόν που μοναδικό σκοπό του έχει την απόκτηση χρημάτων, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν του για την κατάκτηση αυτού του σκοπού, αξίες ,ηθική και αγάπη Χριστού.
Θα σπούδαζες τις συμπεριφορές αυτών των ανθρώπων και θα γινόσουν καλύτερος, στην προσπάθεια σου να τις αποφύγεις για τον εαυτό σου.
Δεν μπορούμε να προσπερνάμε ,τις συμπεριφορές ανθρώπων που εκφράζονται εμπρός στα μάτια μας. Πρέπει να τις σπουδάζουμε.
Η ζωή εκτυλίσσεται εμπρός μας καθημερινά. Πρέπει να την σπουδάσουμε!!!!!!
Γιατί αυτό που βιώνουμε παιδιά μου σήμερα…….. δεν λέγεται ζωή.
Αυτό που ζούμε σήμερα…. πρέπει να το αλλάξουμε προς το καλύτερο. Και δεν αναφέρομαι στην ζωή, σαν μια γενική έννοια. Α
ναφέρομαι στην ζωή του κάθε ενός από εμάς. Την δική σου ζωή. Την δική μου. Όλων μας.
Πρέπει να ξαναγεννηθούμε.!!!!!!!!!!!!!!!! Με νέες αξίες, νέα ηθική, νέα πορεία.
Πρέπει να ξαναγεννηθούμε Χριστιανοί. Σωστά αυτήν την φορά.
Εφαρμόζοντας στην καθημερινότητα μας όλα αυτά τα υπέροχα διδάγματα που μας δίδαξε ο Ιησούς Χριστός, για μια ζωή με κατεύθυνση και προορισμό τον ουρανό.
Το να μελετάμε την ανθρώπινη συμπεριφορά, το να σπουδάζουμε τον άνθρωπο, είναι θα έλεγα το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνουμε για να αρχίζουμε να αλλάζουμε προς το καλύτερο.
Βλέποντας το λάθος στους άλλους ,όχι με σκοπό και μανία να τους κρίνουμε, αλλά με διάθεση να το εντοπίσουμε και να το έχουμε σαν παράδειγμα προς αποφυγή.
Με ένα σκεπτικό, σαν να λέγαμε, εγώ δεν θέλω να είμαι σαν αυτόν.
Αυτό λοιπόν είναι το πρώτο βήμα ,που συστήνω σε όλους όσους θέλουν πραγματικά να δοκιμάσουν, να γεννηθούν ξανά σε μια νέα και καλύτερη ζωή. Θα ακολουθήσουν και άλλα βήματα που θα μοιραστώ μαζί σας ,στην συνέχεια αυτής της προσπάθειας.
Της προσπάθειας να γεννηθούμε ξανά. Με δική μας επιλογή, σε έναν καλύτερο κόσμο που οι αναγεννημένοι θα δημιουργήσουν για αυτούς και τις οικογένειες τους.
Ας ξεκινήσουμε όμως με αυτό. Γιατί το ρολόι ξεκίνησε να μετρά.
Οι μελλοντικοί πεφωτισμένοι άνθρωποι ξεκίνησαν την πορεία τους προς το ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ.
Ας τους προλάβουμε και ας ενσωματωθούμε μαζί τους.
Καλή διαδρομή σε όλους.
Πατήρ Ιωάννης

ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΞΕΡΟΥΜΕ.

Ακούμε καθημερινά δίπλα μας , ο Θεός είναι έτσι, ο θεός είναι αλλιώς, αυτό δεν το θέλει ο Θεός, εκείνο το θέλει.
Και γενικά προσδίδουμε ο κάθε ένας από εμάς, ιδιότητες, διαθέσεις, σκοπούς, και χαρακτηριστικά στον Θεό , προσπαθώντας να τον ερμηνεύσουμε, ανάλογα με την εικόνα που έχουμε εμείς σχηματίσει μέσα μας για τον Θεό.
Κάποιος θα πει ότι ο Θεός απαγορεύει αυτό και κάποιος άλλος θα πει ,όχι, το επιτρέπει.
Ο κάθε ένας μας ανάλογα με την δική του ερμηνεία, πλάθει και τον δικό του Θεό μέσα του.
Σε συνάρτηση με τις γνώσεις του, την ποιότητα της ψυχής του, τον φανατισμό του , τις αξίες του ,και τέλος ανάλογα με τον βαθμό αντίληψης του , μιλάει ο κάθε ένας από εμάς για τον Θεό, σαν να τον ξέρει στα αλήθεια.
Μιλάμε με τόση σιγουριά για τον Θεό ,λες και πίνουμε καφέ μαζί του κάθε ημέρα.
Και απλά να προσπαθούμε να τον ερμηνεύσουμε, είναι ας πούμε κατανοητό. Είναι στην ανθρώπινη φύση μας. Λάθος, αλλά αφορά εμάς και τις σκέψεις μας. Εμάς και την προσπάθεια μας να τον ανακαλύψουμε.
Αλλά να προχωράμε ένα βήμα παραπέρα και να λέμε στους άλλους, αυθαίρετα, ότι ο Θεός θέλει αυτό, ο Θεός σκέπτεται έτσι ή ο Θεός σκέπτεται αλλιώς, να φτιάχνουμε από το μυαλό μας αμαρτίες κατά τον θεό και να φοβίζουμε τους ανθρώπους με αυτές, και γενικά να παρουσιάζουμε τον Θεό στους άλλους με ένα πρόσωπο που δεν τον αντιπροσωπεύει, είναι λάθος.
Λέμε πολλά στο όνομα του για αυτόν.
Ευτυχώς όμως για εμάς ,που την τελευταία λέξη την λέει πάντα αυτός.
Για όσους αρέσκονται να ερμηνεύουν τον Θεό, θα έλεγα ,ότι για να τον ερμηνεύσουν θα πρέπει πρώτα να τον βρουν.
Και όσοι ψάχνουν να τον βρουν, θα κάνουν μια πρώτη προσέγγιση μελετώντας τα ιερά βιβλία της θρησκείας μας. 
 Όχι διαβάζοντας τα. Μελετώντας τα.!!!!!!!!!!!!!!!!
Γιατί ο Θεός δεν βρίσκεται στην πρώτη και επιφανειακή ανάγνωση. Βρίσκεται στο νόημα που απορρέει από την μελέτη τους.
Ας πούμε ότι η παρουσία του μέσα στα ιερά μας βιβλία είναι κωδικοποιημένη και μυστική. Και όταν τον ανακαλύψουν……. Τότε ας μιλούν στους άλλους για αυτόν.

Υ.Γ . Ένα ΣΚΟΝΑΚΙ για όσους θα ψάξουν.
Η μυστική λέξη που θα σας βοηθήσει να σπάσετε τον κωδικό που κρύβει τον Θεό, είναι η Λέξη ΑΓΑΠΗ.
Για αυτό μην ακούτε κανέναν, που θα σας πει το οτιδήποτε για τον Θεό, αν δεν εκπέμπει ο ίδιος ΑΓΑΠΗ.
Δεν τον έχει γνωρίσει ποτέ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Πάτερ Φανούριος

ΠΙΣΤΕΥΩ .............. ΣΩΣΤΑ. ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩ

εἰ δύνασαι πιστεῦσαι ,πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι..

Όλη η αλήθεια του κόσμου μας, η αλήθεια όλου του σύμπαντος, μας αποκαλύφθηκε σε μια μικρή πρόταση.

Εάν μπορείς να πιστέψεις, όλα είναι τότε δυνατά ,για εσένα που πίστεψες.

Δεν υπάρχει τίποτε που να θέλεις, και να μην το αποκτήσεις αν πιστέψεις ότι θα το αποκτήσεις.

Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο για τον Θεό ,αν του το ζητήσουμε με πίστη.

Ο Θεός δεν έχει κανένα πρόβλημα για να το κάνει.

Αυτός δημιούργησε τα σύμπαντα, τον κόσμο όλο, τους φυσικούς νόμους στον κόσμο που ζούμε. Αυτός τα δημιούργησε, αυτός τα ελέγχει.

Έχει Ίδη αφήσει προ πολλών αιώνων, την ευλογία του στους ανθρώπους ,για να έχουν κάθε δυνατή βοήθεια από αυτήν.

Έχει αφήσει την ενέργεια, {το πνεύμα Θεού που λέμε}, κοντά μας ,έτοιμο να μας χαρίσει ότι θέλουμε , αν φυσικά αξίζουμε για να το λάβουμε.

Θέλει όμως και πρέπει ,να δει ,ότι μέσα μας πιστεύουμε έως τα βάθη της ψυχής μας ,ότι μπορεί να το κάνει.

Και αν όπως είπα ,είμαστε και άξιοι, με χαρά του ανταποδίδει στην πίστη μας, αυτά που με σύνεση ζητήσαμε.

Εμείς λοιπόν όλοι ,λέμε πιστεύω στον Θεό.

Μεταξύ μας όμως…… αν ρωτήσω κάποιον στον δρόμο ,έτσι ξαφνικά τι εννοείς ,όταν λες πιστεύω παιδί μου;

Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός; Μα αυτό το πιστεύουν όλες οι θρησκείες.  

Φυσικά ο άνθρωπος αυτός θα τα χάσει.

 Βλέπεται είναι εύκολο να λέμε ότι πιστεύουμε.  

Μια λέξη είναι, την ξεστομίζουμε και είμαστε εντάξει με τον εαυτό μας.

Το δύσκολο είναι να ξέρουμε ,τι ακριβώς πιστεύουμε.

Για να μην γινόμαστε εύκολος στόχος ,των κάθε είδους καιροσκόπων των θρησκειών ή πολέμιων της θρησκείας μας.

 Εδώ παιδιά μου ,καλά καλά δεν ξέρουμε το Πιστεύω απ’ έξω.!!!!!!!!

Είναι λίγο τραγικό, έτσι δεν είναι;

Να τρέχουμε όλη την ζωή μας στις εκκλησίες ,και στα μοναστήρια ,να προσκυνούμε τις Άγιες εικόνες του Χριστούλη μας ,της Παναγιάς μας και των Αγίων ,να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί, και να μην ξέρουμε το σύμβολο της Πίστεως.

Το Πιστεύω.

Δηλαδή στην ουσία είμαστε Χριστιανοί από συνήθεια.

Αφού έτσι και μας ρωτήσει κάποιος ,τι πιστεύουμε, θα πρέπει να τρέχουμε να βρούμε κάποιο βιβλίο της εκκλησίας ,για να του διαβάσουμε το Πιστεύω.

Να, αυτό πιστεύω.!!!!!!!!!!!

Και το πιστεύουμε τόσο πολύ, που δεν το ξέρουμε απ’ έξω.

Μα από την στιγμή που δεν το ξέρουμε, πως περιμένουμε να το εφαρμόσουμε στην καθημερινότητα μας;

Πως λέμε με καμάρι ότι είμαστε Χριστιανοί;

Τι σοι Χριστιανοί είμαστε δηλαδή;

Ο Χριστός δεν είναι ποδοσφαιρική ομάδα ,για να λέμε ότι είμαστε οπαδοί του και ακόλουθοι. Δεν χρειάζεται οπαδούς ο Χριστός.

Οι οπαδοί γίνονται φανατικοί, και στο θέμα της θρησκείας μας, δεν τους χρειαζόμαστε. Μόνο κακό κάνουν.

Γιατί από την στιγμή που κάποιος φανατίζεται, απομακρύνεται από την βασική εντολή του Χριστού μας ,που ήταν η αγάπη του ενός προς τον άλλο.

Οι υπόλοιποι πρέπει να θυμηθούμε τα λόγια του Χριστού, και τα διδάγματα του. Που  οδηγούν σε ένα καλύτερο επίπεδο ύπαρξης την ψυχή μας, και να κατανοήσουμε τον λόγο που βρέθηκε ανάμεσα μας, και θυσιάστηκε για εμάς.

Άνοιξε τις πύλες του ουρανού , σε όσους πιστέψουν , και έβαλε πρώτον μέσα έναν ληστή. Επειδή πίστεψε.!!!!!!!!!

Και φυσικά μετανόησε.

Είδατε τι εύκολο είναι;

Και εμείς λέμε ότι πιστεύουμε. Ουρανό όμως δεν είναι εύκολο να δούμε ,γιατί δεν ξέρουμε τι πιστεύουμε. Και φυσικά δεν μετανοούμε ειλικρινά.

Τι ακριβώς εννοούμε αλήθεια  ,όταν λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό;

Γιατί ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ήταν σαφέστατος.

Όποιος πιστεύει ,μπορεί με την πίστη του να καταφέρει τα πάντα. Τότε;

Αφού πιστεύουμε ,γιατί το θαύμα που περιμένουμε όλοι μας δεν έρχεται στην ζωή μας;

Η γνώμη μου;  Γιατί παιδιά μου δεν μπορούμε να διανοηθούμε την πανίσχυρη δύναμη της πίστεως ,σε όλη της την έκταση. Μας σταματάει η φαντασία μας.

Βάζουμε από συνήθεια, τους νόμους της φύσεως ,πάνω από τους νόμους του Θεού.

Και εκεί σταματάει το κάθε θαύμα. Με τον τρόπο μας, αμφισβητούμε τον ίδιο τον Θεό, στον οποίο έχουμε προστρέξει και του ζητάμε την βοήθεια.

Όταν όμως ο Θεός βούλεται, όταν δηλαδή ο Θεός θέλει, μπορεί να παρακάμψει τους νόμους της φύσεως, που ο ίδιος έφτιαξε για να υπάρχει ισορροπία στην γη.

Γιατί φαντάζομαι ,πως όλοι μας καταλαβαίνουμε, ότι οι νόμοι της φύσεως που υπάρχουν εδώ, δεν ισχύουν για τον κόσμο τον δικό του. Τον κόσμο του ουρανού.

Όλα είναι λοιπόν δυνατά για τον Δημιουργό μας.

Αδέλφια μου………….. όλα είναι δυνατά και για εμάς τους ίδιους.

Στην αρχή όταν μας δημιούργησε, μας κράτησε κοντά του, στον κόσμο του. Χαιρότανε να μας βλέπει να ζούμε ευτυχισμένοι. Και προσπάθησε να μας προστατέψει από την γνώση του κόσμου του.

 Όχι από εγωισμό, αλλά για το δικό μας το καλό. Δεν ήμασταν έτοιμοι ακόμα, να δεχτούμε όλη την αλήθεια.

Δεν ήμασταν έτοιμοι να κατανοήσουμε τον κόσμο του

Κάθεστε στην βεράντα του πρώτου ορόφου, σε κάποιο σπίτι και τρώγετε λίγο ψωμί . Ένα ψίχουλο ξεφεύγει και πέφτει κάτω στον κήπο, εμπρός από ένα μυρμήγκι.

Για το μυρμήγκι, αυτό που έγινε μοιάζει με θαύμα. Εκεί που έψαχνε για τροφή, ξαφνικά του ήρθε από τον ουρανό ,και έσκασε εμπρός του.

{ Βέβαια δεν μπορεί να συλλάβει την έννοια του θαύματος ,όπως την έχουμε εμείς στο μυαλό μας τώρα} Αλλά αυτό το παράδειγμα ,βοηθά εμάς να καταλάβουμε κάποια πράγματα.

Ποια είναι αυτά;

Το μυρμήγκι ζει σε μια τελείως διαφορετική πραγματικότητα, από αυτήν που ζούμε εμείς.

Ο εγκέφαλός του, μικρός σαν το κεφάλι της καρφίτσας.

Δεν γνωρίζει, ούτε μπορεί να καταλάβει και να δει ,τι είναι το μπαλκόνι που στέκεστε εσείς. Δεν γνωρίζει τι είναι ένα καράβι, ένα αεροπλάνο, ένα διαστημόπλοιο, τι είναι το φεγγάρι και τα αστέρια.

Δεν μπορεί να καταλάβει και να εξηγήσει ,έννοιες όπως η ραδιενέργεια, οι ραδιοφωνικές συχνότητες, τα μαθηματικά ,και ένα σωρό άλλα πράγματα ,που για εμάς είναι στην καθημερινότητα της ζωής μας.

Τεράστια η διαφορά του εγκεφάλου ενός μυρμηγκιού ,και ενός ανθρώπου, αν χρειαστεί να τα συγκρίνουμε.

Το καταλάβαμε αυτό φαντάζομαι.

Ωραία.

Βάλτε τώρα μυριάδες φορές ,μεγαλύτερη η διαφορά που έχει ο κόσμος του Θεού ,από τον κόσμο τον δικό μας.

Και όμως εμείς ,με το που δημιουργηθήκαμε, και ενώ μας προειδοποίησε ο δημιουργός ,να μην τραφούμε με την γνώση, την οποία δεν ήμασταν έτοιμοι να κατανοήσουμε, εμείς το τολμήσαμε.

Φανταστείτε το μυρμήγκι που έλεγα πριν, να προσπαθεί στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή σας, να στείλει ένα μήνυμα σε ένα άλλο μυρμήγκι.

Γελάτε ε; Λογικό είναι να γελάτε παιδιά μου.

Και επειδή και ο Θεός ,έχει χιούμορ, { αν δεν είχε ,που το βρήκαμε εμείς;} φαντάζομαι θα γέλασε και αυτός, με την ανοησία του ανθρώπου, που τόλμησε να δοκιμάσει , γνώση που δεν ήταν έτοιμος να κατανοήσει.

Άσχετα όμως με το αστείο του θέματος, ο άνθρωπος είχε παραβεί μια βασική και ρητή εντολή του Θεού.

Έτσι τώρα ο Θεός ,είχε δύο επιλογές,…. ή να μας καταστρέψει σαν είδος απειθάρχητο και αχάριστο , ……..ή να μας δώσει μια παραδειγματική δεύτερη ευκαιρία.

Δημιούργησε λοιπόν με την απέραντη σοφία του, ετούτο εδώ τον τόπο στο αχανές σύμπαν, για να κατοικήσουμε εμείς. Μακριά του πλέον.

Τα έφτιαξε όλα τέλεια, για εμάς.

Και αφού τελείωσε το έργο του, έδωσε την ευλογία του στα δημιουργήματα του, εμάς δηλαδή,  και απεχώρησε στον κόσμο του, όπου περιμένει να καταλάβουμε τα λάθη μας, να εξελιχτούμε σιγά σιγά ,και έτσι να μπορέσουμε πάλι, σοφότεροι πλέον, να βρεθούμε κοντά του. Έτοιμοι πλέον να γευθούμε την γνώση της σοφίας του κόσμου του.

Φεύγοντας όμως, μας έκανε ένα τελευταίο δώρο …………

Δεν μας εγκατέλειψε. Άφησε στην θέση του την ευλογία του.

Τι είναι ακριβώς όμως η ευλογία του Θεού;

Πως την καταλαβαίνουμε;

Και πως λειτουργεί άραγε;

Μια ενέργεια που καλύπτει σαν μια αόρατη ομίχλη όλη την Γή. Βρίσκεται παντού, ακόμα και στην ποιο βαθειά σπηλιά, ακόμα και στον βυθό των ωκεανών.

Μια ενέργεια, βγαλμένη από τον ίδιο. Που αποτελείτε από τις άπειρες ιδιότητες του Θεού.

Για χάρη συντομίας όλες αυτές τις άπειρες ιδιότητες, θα τις αποκαλέσω απέραντο καλό.

Αυτό τώρα το απέραντο καλό ,η ευλογία του, ήταν , είναι και θα είναι πάντοτε εδώ ,για το καλό των ανθρώπων.

 Μας προστατεύει , μας βοηθά, μας διδάσκει ,μας χαρίζεται.

Αρκεί…… να απλώσουμε τα χέρια μας ,και να πάρουμε ότι θελήσουμε από αυτήν την ευλογία.

Το θησαυροφυλάκιο του δεν έχει όρια. Όλα δικά μας.

Υπάρχουν όμως δύο προϋποθέσεις παιδιά μου.

Πάντα υπάρχουν προϋποθέσεις.

Επειδή η ενέργεια του Θεού, η ευλογία του, είναι το απόλυτο καλό όπως το ονόμασα ,δεν μπορεί να συλλειτουργήσει, να συμπράξει, να συμπορευτεί, και τέλος να ευεργετήσει το κακό.

Το κακό εξοστρακίζεται, καταστρέφεται, αποβάλλεται, δεν κολλάει, και φυσικά δεν ευεργετείτε, από αυτήν την ενέργεια. Από την ενέργεια της ευλογίας του Θεού.

Για να ευεργετηθούμε λοιπόν πρέπει να είμαστε όσο το δυνατόν καθαρότεροι και αγνοί σαν ψυχές, σαν άνθρωποι, σαν πνεύματα.

Αυτό είναι η πρώτη προϋπόθεση. Κανείς μας βέβαια δεν πρόκειται να ταυτιστεί απόλυτα με τις ιδιότητες της ευλογίας του Θεού. Κανείς μας ποτέ δεν θα είναι άξιος να ταυτιστεί τελείως με το απόλυτο καλό.

Τότε;

Αυτό το ξέρει και ο ίδιος. Ξέρει ότι μπορεί να χάσουμε πολλές μάχες στον αγώνα μας.

Μέσα όμως από κάθε μάχη θα βγαίνουμε ποιο δυνατοί.

Ποιό καλοί. Ποιο εναρμονισμένοι με την αγάπη του.

Ποιο άξιοι της ευλογίας του.

Εκτός αυτού ,μας έδωσε ένα αήττητο όπλο ,για να χρησιμοποιούμε σε αυτόν τον αγώνα.

Δεν μας άφησε απροστάτευτους. Μας έδωσε την εξομολόγηση.!!!!!!!!!!!!!!

Για να μπορούμε να θεραπευόμαστε και να ξαναγεννιόμαστε, ύστερα από κάθε χαμένη μάχη.

Αυτή ήταν λοιπόν η πρώτη προϋπόθεση ,που με το όπλο της εξομολόγησης στα χέρια μας ,μπορούμε σχετικά εύκολα να γίνουμε μια ενέργεια ,που δεν θα μας εξοστρακίζει η ευλογία του. Να είμαστε όσο μπορούμε ποιο καλοί ,για να δεχτούμε το θαύμα της ευλογίας του εάν………..

Εάν πληρούμε και την δεύτερη προϋπόθεση, που είναι η πίστη.

Εδώ έρχονται τα δύσκολα τώρα.

Και εγώ που λέω αυτά που λέω τώρα, αν είχα την πίστη που ζητώ από εσάς να αποκτήσετε, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να σηκωθώ και να αιωρούμαι αυτή την στιγμή, ή να περάσω μέσα από τον τοίχο, ή να κάνω οτιδήποτε φαντάζει αφύσικο στα μάτια μας ,και στο μυαλό μας αυτήν την στιγμή.

Και εγώ δεν έχω αρκετή πίστη. Καταλαβαίνω πως λειτουργεί, ξέρω το μυστικό και το μοιράζομε μαζί σας, αλλά η φαντασία μου με κάνει λιγόψυχο ,και δεν τα καταφέρνω. Για αυτό όσοι ένοιωσαν το νόημα της πίστης ,και πως λειτουργεί ,όσοι την απέκτησαν ,έγιναν Άγιοι.

 Κανείς δεν περιμένει από εμάς να γίνουμε Άγιοι. Περιμένει όμως να αγωνιστούμε για αυτόν τον σκοπό. Περιμένει να προσπαθήσουμε.

Η ευλογία του Θεού είναι παντού παιδιά μου.

Όταν λοιπόν λέμε ότι πιστεύουμε, αυτό θα πρέπει να εννοούμε. Πιστεύω ότι ο Θεός μου υπάρχει ,και μου έχει δώσει τα πάντα στην διάθεση μου.

 Το μόνο που έχω να κάνω , {είναι ,με πίστη ότι θα γίνει,} να απλώσω το χέρι μου ,και να πάρω αυτό που χρειάζομαι.

Με δύο προϋποθέσεις. Να προσπαθούμε πάντα να είμαστε καλοί άνθρωποι ,και να μην ακούσουμε ποτέ ξανά την φαντασία μας ,όταν μας βάζει τα όρια του δυνατού ,και του αδύνατου.

Σιγά σιγά να ασκηθούμε στην πίστη ,για να ξεπεράσουμε την φαντασία μας.

Τίποτα δεν είναι αδύνατον για τον Θεό. Τίποτα δεν είναι αδύνατον για αυτούς που τον πιστεύουν.

Τίποτε δεν είναι αδύνατον για εσάς παιδιά μου.

Να είστε ευλογημένοι

Πατήρ Ιωάννης