ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

                       

Είπε ο Χριστός μας. {πιστεύοντας ότι απευθύνεται σε ανθρώπους με κοινή λογική}

Όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει το ένα.

Πράγμα λίγο παρεξηγημένο στην σημερινή μας εποχή ,αλλά και πάρα πολύ μπερδεμένο.

Ας προσπαθήσω με το απλό μου μυαλό ,να προσεγγίσω το θέμα ,με σκοπό αν καταφέρω ,να το ξεμπερδέψω για το καλό των ανθρώπων που θα ακούσουν.

Κατ΄ αρχήν να σας θυμίσω πριν ξεκινήσω ,ότι συνηθίζω να λέω, πως όποιος ψάχνει την αλήθεια, θα πρέπει να βλέπει πίσω από τις λέξεις ,και στο βάθος της εικόνας που εμφανίζεται στα μάτια μας. Το ίδιο ισχύει και τώρα.

Ένας άνθρωπος λοιπόν ,αγαπά τον Χριστό και ακολουθεί με όλη του την ψυχούλα, τα διδάγματα που μας έδωσε.

Είναι αυτό που λέμε ,ένας καλός και υποδειγματικός Χριστιανός.

Ξεκινάει ο άνθρωπος αυτός ένα πρωί, από το σπίτι του για την δουλειά του ,έχοντας στην τσέπη του 10 ευρώ, για τα εισιτήρια του και το κολατσιό του το μεσημέρι.

Μετά από λίγα μέτρα τον σταματά ένας άνθρωπος και του λέει.

Ο Χριστός είπε ,όποιος έχει δύο χιτώνες να δίνει τον ένα.

Σωστά του λέει ο καλός Χριστιανός, αλλά όπως βλέπεις, εγώ έχω μόνο αυτόν που φοράω.

Ναι. Του λέει ο άλλος. Αλλά από λεφτά; Τι έχεις;

Δέκα ευρώ, του λέει ο καλός Χριστιανός.

Ωραία, λέει ο άλλος. 

Τότε πρέπει να μου δώσεις, αφού είσαι καλός Χριστιανός, τα πέντε.

Στριμώχτηκε ο άνθρωπος μας λίγο, αλλά βρήκε την απαίτηση του μέσα στο πλαίσιο των λόγων του Χριστού μας ,και για να μην πάρει αμαρτία πρωί πρωί, δίνει τα πέντε.

Λίγα μέτρα παρακάτω συναντά έναν άλλο φτωχό. 

Η ίδια ιστορία πάλι και με αυτόν ,με τους δύο χιτώνες.  

Η ίδια απάντηση πάλι και από αυτόν τον φτωχό.

Ναι, αλλά από λεφτά τι έχεις;

Πέντε ευρώ λέει τώρα ο καλός Χριστιανός.

Ωραία λέει ο νέος φτωχός. 

Αν αγαπάς τον Χριστό δώσε μου τα δυό μιση.

Ζορίστηκε πολύ ο άνθρωπος μας αυτή την φορά ,αλλά πάλι δεν ήθελε να φορτωθεί με αμαρτία ,και έδωσε τα δυόμιση ,μένοντας τώρα αυτός με δυόμιση ευρώ.

Και να μην τα πολυλογώ ,το ίδιο του έτυχε άλλες δυο φορές ,μέχρι να φτάσει στην στάση.

Και τις δυο πάλι αυτές φορές ,ζορίστηκε ο καλός Χριστιανός, αλλά ενέδωσε.

Οπότε όταν έφτασε στην στάση ,του είχανε μείνει 62 λεπτά και κάτι ψίχουλα.

Και τώρα; Πως θα αγοράσει εισιτήρια; 

Πως θα πάει στην δουλειά του;

Το κολατσιό πέταξε νωρίς νωρίς. Αλλά πρέπει να πάει στην δουλειά του. Τουλάχιστον αυτό. Περίλυπος κάθετε στο παγκάκι και προσπαθεί να καταλάβει τι του συνέβη.

Θα χάσει σήμερα το μεροκάματο του {Ίσως και την δουλειά του} γιατί ήταν καλός Χριστιανός; Γιατί έκανε αυτό που μας ζήτησε ο Χριστός μας; Όχι βέβαια.!!!!!!!

Το μεροκάματο και την δουλειά του ,μπορεί να τα χάσει.

Το Όχι βέβαια ,δεν πήγαινε σε αυτήν την υπόθεση.

Αλλά αν τα χάσει ,δεν θα τα χάσει επειδή ήταν καλός Χριστιανός.

Αλλά επειδή είχε παρεξηγήσει την έννοια των όσων είπε ο Χριστός. Έχω πει και άλλη φορά. Ο θεός δεν μας έστειλε εδώ για να χαζέψουμε και να ζούμε φοβισμένοι και υποταγμένοι. 

Μας έστειλε εδώ, με ένα σωρό δώρα για να απολαύσουμε την ζωή που μας χάρισε.

Δεν μας θέλει θύματα του κάθε πονηρού. 

Όσα είπε ο Χριστός, τα είπε πιστεύοντας ότι θα γίνουν κατανοητά ,από ανθρώπους με κοινή λογική.

Άσχετα αν πάνω στα Θεία λόγια του Χριστού μας, κτίστηκαν περιουσίες και αυτοκρατορίες, από την εκμετάλλευση των πιστών ανθρώπων ,που ακολουθούσαν κατά γράμμα τα λόγια του.  

Και αν βρεθεί έστω και ένας ,που θα σας πει ότι όσα λέω είναι λάθος………… θα επιμένει έως ότου του πείτε, ότι αφού είναι λάθος ο Πατήρ Ιωάννης ,και εσύ είσαι σωστός…..

Άδειασε τις τσέπες σου ,και τους τραπεζικούς σου λογαριασμούς ,και δώσε μου τα μισά. 

Εκεί θα τον πιάσει βήχας ,και θα αλλάξει κουβέντα. 

Εκεί θα με αγαπήσει ξαφνικά .

Βλέπεται και η υποκρισία έχει τα όρια της.

Τότε θα καταλάβει ότι με αυτά που λέω, και όπως τα λέω, δίνω άλλοθι και σε αυτόν να ξεγλιστρά από τις δύσκολες.

Εμένα όμως δεν με ενδιαφέρει ,να δώσω άλλοθι στον κάθε ψευτοδιδάσκαλο.

Εμένα με ενδιαφέρει να καταλάβετε εσείς, να δείτε την αλήθεια με άλλο μάτι, και να μην σας εκμεταλλεύονται ,οι άπιστοι ,στο όνομα του Θεού.

Βλέπετε αφορμή για αυτό το άρθρο, στάθηκε η περίπτωση μιας φίλης της παρέας μας, η οποία μου εξομολογήθηκε ,ότι πήγε η γυναίκα στον εσπερινό πρόσφατα ,και εκεί ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ,την πλησίασε ένα παιδάκι και της ζήτησε χρήματα.!!!!!!!

Η γυναίκα είχε μόνο 5 ευρώ ,και τα φύλαγε να τα δώσει στο παιδάκι της για το σχολείο. Έτσι δεν του έδωσε.

Μέσα στον φόβο της αμαρτίας ,που πιθανόν να είχε κάνει,{ Να μην ελεήσει έναν φτωχό} δεν μπορούσε να ησυχάσει η ψυχούλα της. Προσπάθησα να της πω ότι καλά έκανε και δεν έδωσε. Για πολλούς λόγους.

Πρώτα από όλα αυτός που επικαλέστηκε τα ΦιλοΧριστιανικά της αισθήματα, δεν σεβάστηκε τον οίκο του Θεού, που είναι τόπος λατρείας ,και ο κάθε ένας που μπαίνει να προσευχηθεί ,χρειάζεται ησυχία και ηρεμία για να προσηλωθεί στις προσευχές του.

Η συμπεριφορά του μικρού ζητιάνου ,ήταν μια συμπεριφορά που θυμίζει πολύ ,τις ραδιουργίες του πονηρού, για να μολύνει τις ψυχές μας.

Όπως όταν βγαίνουμε από την εκκλησία τις Κυριακές, και είναι ένα σωρό άνθρωποι με απλωμένο χέρι από έξω, που εκμεταλλεύονται τις ψυχές μας, που μόλις έχουν γεμίσει από την αγάπη του Χριστού, και μας ζητάνε λεπτά.

Ποντάρουν στο ότι όπως είσαι φορτωμένος από αγάπη ,δύσκολα θα πεις όχι. Και από την άλλη αν πεις όχι ,φεύγεις από την εκκλησία με δηλητηριασμένη την ψυχή σου ,από το βάρος της άρνησης.

Δηλαδή πήγες  να πάρεις ευλογία, και ο πονηρός ,σου την είχε στήσει έξω από την εκκλησιά, για να σε χαλάσει.

Μετά, καλή είναι η ελεημοσύνη, Άγια πράξη δεν λέω.

Όλοι πρέπει να κάνουμε ελεημοσύνες για την δική μας ψυχή ,αλλά και τις ψυχές των αγαπημένων μας που έφυγαν.

Αλλά….. με μέτρο λογικής παιδιά μου. Με μέτρο λογικής. Το έχω πει και θα το λέω συνέχεια. Δεν μας θέλει κορόιδα και βλάκες ο Θεός.

Θέλει να τιμάμε τα λόγια του ,αλλά να μπορούμε να καταλάβουμε τι θέλει να μας πει. Φανταστείτε τι θα γινότανε στον πλανήτη, αν όλοι όσοι είχαν ,δύο έδιναν το ένα. Και αυτό γινότανε συνέχεια. Μια τρέλα και μισή. Μόνο να μας τρελάνει φυσικά δεν ήθελε ο Χριστός, να καταλάβουμε ήθελε τα λόγια του.

Και τέλος αναφορικά με το παράδειγμα της φίλης μας ,αυτό το παιδάκι που ζήτησε από την φίλη μας λεφτά, θα εξακολουθούσε να ζητά μέχρι αργά το βράδυ.

 Έτσι την άλλη ημέρα το παιδί της φίλης μας ,θα πήγαινε νηστικό στο σχολείο ,ενώ αυτό που θα είχε πάρει τα 5 ευρώ, μαζί με άλλα 50 ή 100 ευρώ έως το τέλος της ημέρας ,θα ήταν χορτάτο και ο μπαμπάς του φυσικά τύφλα στο μεθύσι.

Βλέπετε παιδιά μου πόσο  όμως ,μας έχουν κάνει να νιώθουμε ένοχοι;

Δεν ξέρω αν κατάφερα ,να την κάνω να διώξει τις ενοχές της ,την  φίλη μας αυτή ,που δεν ελέησε το παιδάκι.

Για την περίπτωση όμως που δεν τα κατάφερα, έκατσα και έγραψα αυτά πού λέω τώρα, και που απευθύνονται σε όλους μας παιδιά μου, για ανάλογες περιπτώσεις.

Άγιο πράγμα η ελεημοσύνη. Άλλα πρέπει να διακρίνουμε ,που την χρησιμοποιεί ο πονηρός για να μας μπερδέψει, και που πραγματικά χρειάζεται να ελεήσουμε .

Έχω πει πολλές φορές. Θέλετε να κάνετε ένα καλό;. Μια ελεημοσύνη ; Άγια πράξη.

Με λίγα ευρώ ,λίγα ψώνια σε μια σακούλα ,τα αφήνετε κρυφά στο σπίτι μιας φτωχής οικογένειας και φεύγετε. Σας περισσεύουν ρουχαλάκια; Το ίδιο κρυφά και φεύγετε.

Για να μην ντρέπονται οι άνθρωποι αν θα σας δουν την άλλη ημέρα.

Συνεχίζοντας την ομιλία μου παιδιά μου ,δεν είμαι και τόσο σίγουρος αν τα λέω όλα σωστά σαν ιερέας.

Σας έχω πει ότι μιλάω από καρδιάς και όχι με Ευαγγελικές εκφράσεις.

Μιλάω την γλώσσα σας. Λέω αυτά που συζητάτε στα καφενεία ,και στις συγκεντρώσεις σας.

Ξέρω όμως ότι τα λέω σωστά και αληθινά, σαν άνθρωπος που σκέπτεται. Και πάντα βέβαια σύμφωνα με τον δικό μου τρόπο που αντιλαμβάνομαι τα πράγματα.

Που κάποιες φορές, θα μπορούσε να είναι και λάθος. Δεν σας κάνω θεολογικό κήρυγμα ούτε διεκδικώ το αλάθητο. Απλά, μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας. Τις αλήθειες μου.

Και έχω σκοπό πάντοτε να σας μιλάω αληθινά.

Ο Θεός σας αγαπάει, ο Χριστός μας , η Παναγιά μας και όλοι οι Άγιοι μας σας αγαπάνε, εγώ ο παπά Γιάννης, σας αγαπάω {Για ότι μετράει αυτό}……. δεν έχετε τίποτα να φοβάστε.

Ζήστε και χαρείτε την ζωή ,που σας χάρισε ο Δημιουργός μας, μακριά από την αμαρτία, και την αδικία ,υμνώντας το όνομα του χωρίς φόβο. Άλλα με αγάπη.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Για αυτήν την αγάπη ,που δύσκολα νοιώθουμε ή καταλαβαίνουμε οι άνθρωποι ,ήρθε να μας μιλήσει ο Κ.Η. Ιησούς Χριστός.

Αυτήν την αγάπη παιδιά μου ,προσπαθώ και εγώ να αφυπνίσω μέσα σας, να απομακρύνω τις παρεξηγήσεις ,και τις κακές ερμηνείες που δίνονται ,στα λόγια που είπε ο Χριστουλης μας.

Πιστέψτε με υπάρχουν πολλές παρερμηνείες, που έχουν δοθεί στα λόγια και τις διδασκαλίες του Κ.Η. Ιησού Χριστού.

Άλλα είπε, σε πολλές περιπτώσεις, άλλα κατάλαβαν οι άνθρωποι, και άλλα υιοθετήθηκαν σαν αλήθειες, με το πέρασμα των χρόνων.

Η αγάπη δεν πρέπει να παίρνει πολλές παρερμηνείες. 20 αιώνες και ακόμα ο άνθρωπος δεν την έχει καταλάβει. 

Μια μόνο λέξη. ΑΓΑΠΗ. 

Και ακόμα ψαχνόμαστε να την εξηγήσουμε και να κατανοήσουμε τον τρόπο που πρέπει να εκφράζεται.

Αλλά και όσοι πλησιάζουν να καταλάβουν, τους σπρώχνει μακριά στην συνέχεια η πραγματικότητα της ζωής .

Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε πως λειτουργεί η αγάπη. Όλοι την ζητάμε για τον εαυτό μας από τους άλλους, άλλα εμείς δύσκολα την δίνουμε.

Όταν συχνά μιλώ για την αγάπη, χωρίς διακρίσεις σε χρώμα, θρησκευτικά πιστεύω και λαούς, πάντα θα λάβω κάποια μηνύματα ,που θα μου εφιστούν την προσοχή, στα γεγονότα που κάνουν οι τζιχαντιστές ή άλλες θρησκευτικές παρατάξεις και ομάδες ,εναντίων των Χριστιανών, με το ερώτημα, πως είναι δυνατόν να αγαπάμε αυτούς τους ανθρώπους;

Μια εκ πρώτης όψεως ,σωστή παρατήρηση και απορία.

Χωρίς να εκφράζω την επίσημη θέση της εκκλησίας, θα προσπαθήσω να εξηγήσω την δική μου άποψη ,επάνω σε αυτό το επίκαιρο θέμα ,στην γενικότερη προσπάθεια που κάνω, να ερμηνεύσω τα λόγια του Χριστού όπως τα εννοούσε, και όχι όπως μας βολεύει εμάς.

Καταρχάς  πιστεύω ότι η αγάπη δεν πρέπει να είναι άσπρο ή μαύρο. Ή αγαπάς ή μισείς.

Υπάρχουν πολλές διαβαθμίσεις στο χρώμα ,που εκπέμπει η αγάπη. Σίγουρα, όσο ποιο ανοικτό το γκρίζο ,τόσο καλύτερα, αλλά και πάλι γκρίζο θα είναι.

Μόνο στον ουρανό θα συναντήσουμε το απόλυτο λευκό.

Οπότε μέχρι να πάμε και εμείς στον ουρανό, πρέπει να μάθουμε να ζούμε σε αυτό το χρώμα, το γκρι δηλαδή, και να το διαβαθμίζουμε συνεχώς προς το ανοιχτότερο. Αυτός είναι ο αγώνας μας.

Σίγουρα κάποιον που μας έβλαψε, δεν μπορούμε να τον αγαπάμε ,με την έννοια της αγάπης που νοιώθουμε για το παιδί μας.

Θα ήμασταν το λιγότερο ,αλλοπρόσαλλοι . Όμως σε αυτό το σημείο ,θα μας βοηθήσει η Σοφία του Κ.Η Ιησού Χριστού ,που μας είπε, Αγάπα τον πλησίον σου, όπως αγαπάς τον εαυτό σου.!!!!!!

Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις ,ανάλογα με την προσέγγιση που θα κάνει ,ο κάθε ένας από εμάς, που θα μπορούσαν να δώσουν διαφορετική ερμηνεία ,στον συγκεκριμένο λόγο του Χριστού μας.

Εγώ θα τολμήσω να αποτυπώσω ,την δική μου προσέγγιση. Που θα στηρίζεται στην κατά την δική μου άποψη ,για το τι είναι η αγάπη ,που μας μίλησε ο Χριστός μας

Αγάπα τον πλησίον σου ,όπως αγαπάς τον εαυτό σου.!!!!!!!!!!

Και πως αδέλφια μου αγαπάμε τον εαυτό μας; 

Ας πούμε αλήθειες τώρα.

Με το πρώτο λάθος που θα κάνει ο εαυτός μας, του κόβουμε το κεφάλι ,και σταματάμε να του μιλάμε; Όχι βέβαια.

Εκεί εξαντλούμε καθημερινά την σοφία μας ,την υπομονή μας και ότι άλλο διαθέτουμε, και βρίσκουμε χιλιάδες δικαιολογίες, για να δικαιολογήσουμε το κακό που  έκανε ο εαυτός μας, και να συνεχίσουμε την πορεία μας, πιστεύοντας ότι είμαστε οι καλύτεροι άνθρωποι, που πάτησαν ποτέ στον πλανήτη αυτό.

Στο δικό μας το λάθος, σίγουρα θα φταίει η κακιά στιγμή, οι συγκυρίες , ακόμα και η κακιά πεθερά.

Ποτέ όμως εμείς, ποτέ ο εαυτός μας. Όταν τώρα θέλουμε να εξετάσουμε την συμπεριφορά άλλων, προς εμάς, τότε η σοφία ,η υπομονή ,και ότι άλλο διαθέτουμε, με τα οποία κρίναμε τον εαυτό μας πάνε περίπατο.

Τώρα έχουμε να κρίνουμε τους άλλους. Εύκολο πράγμα. Ένοχοι. Κρεμάστε τους.

Σοφότατος λοιπόν ο Χριστός μας. Ήξερε πολύ καλά την ανθρώπινη φύση, και μας ξεσκέπασε ,με μια μικρή πρόταση. 

Μας έβαλε να έρθουμε, αντιμέτωποι με την αλήθεια.

Αγάπα τον άλλον, όπως αγαπάς τον εαυτό σου. Και κρίνε τον βέβαια ανάλογα. Έτσι θα πλησιάσεις τον Θεό ποιο εύκολα.

Έτσι θα καταλάβουμε τι είναι η αγάπη για την οποία μας μίλησε και πως εκφράζεται.

Έτσι θα αποκτήσουμε ψυχικό περιεχόμενο. Ένα ψίχουλο σοφίας.

Έτσι θα γίνουμε κριτές αλλά και δάσκαλοι του εαυτού μας.

Θα μου πείτε λοιπόν κάποια αδέλφια τώρα. Δηλαδή τι μας λες παπά-Γιάννη; Τόσους Χριστιανούς σφάζουνε, μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε με καλοσύνη, αγάπη και σοφία Θεού; Όχι βέβαια.

Ναι βέβαια. Θα πω εγώ. Είπαμε θα πούμε αλήθειες σήμερα. 

Ναι βέβαια, λοιπόν.

Όπως θα αντιμετωπίζαμε οι περισσότεροι τον εαυτό μας. Για αυτήν την αγάπη, για αυτήν την καλοσύνη ήρθε να μας διδάξει ο Ιησούς Χριστός. Για αυτήν σταυρώθηκε. Μόνο που δεν τον ακούσαμε. Δεν τον καταλάβαμε.

Γιατί αν το είχαμε ακούσει ,δεν θα υπήρχαν γραμμένοι, τόμοι ολόκληροι με το τι κάναμε εμείς οι Χριστιανοί ,{στο όνομα της αγάπης} στους αλλόθρησκους .

Γιατί αν τον είχαμε ακούσει , και καταλάβει ,δεν θα είχε πεθάνει κανείς από χέρι Χριστιανού, στο όνομα του Χριστού μας. 

Του Θεού της αγάπης.

 Ένα αυτί έκοψε ο μαθητής του Χριστού ,όταν πήγαν να τον συλλάβουν, και ο Κύριος μας το έβαλε πάλι στην θέση του, και είπε. Όχι. Γιατί μάχαιρα έδωσες και μάχαιρα θα λάβεις.

Πως αλήθεια καταφέραμε οι άνθρωποι, να θυμόμαστε μόνο ότι μας συμφέρει από τα λόγια του Χριστού, και ότι δεν μας συμφέρει ,να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε.

Να κάνουμε πως δεν ακούμε.

Γιατί αν τον είχαμε ακούσει ,θα έπρεπε να τους {αγαπάμε} όπως τον εαυτό μας, και να χρησιμοποιούσαμε τώρα για αυτούς, τις ίδιες δικαιολογίες που λέγαμε στους εαυτούς μας, όταν τους σφάζαμε εμείς.

Ο Χριστός ,μας το είχε πει 2000 χρόνια πριν. Μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις.

Ε ! Τώρα είναι ή ώρα που μας επιστρέφουν την μάχαιρα.

 Είπαμε να πούμε αλήθειες τώρα, έτσι δεν είναι;

Εμένα η αποστολή μου δεν είναι να δημιουργώ φανατικούς γύρω μου. Αλλά ελεύθερα σκεπτόμενους ανθρώπους ,για να τους θυμίζω τα λόγια του Κ.Η. Ιησού Χριστού ,και να μπορούν να τα καταλαβαίνουν.

Αγάπα τον πλησίον σου, λοιπόν όπως αγαπάς τον εαυτό σου. 

Πόσο σοφά ειπωμένο και παρεξηγημένο αλήθεια. 

Άλλα είπε ο Χριστός μας , άλλα καταλάβαμε εμείς. 

Άλλα μας εξηγήσαν.!!!!

Θα αναφέρω ένα γεγονός ,από την ζωή του Αγίου Διονυσίου ,για να καταλάβουμε αδέλφια μου ,το είδος της αγάπης που μας δίδαξε ο Κ.Η. Ιησούς Χριστός, και πως εφαρμόζεται στην πράξη.

ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΛΥΠΤΙΚΑ

Κάποια περίοδο ο Άγιος Διονύσιος ήταν σε ένα Μοναστήρι. Έμαθε ότι κάποιος άνθρωπος, του σκότωσε τον αδελφό του  ,και στεναχωρήθηκε πολύ.

Σε λίγες ώρες ο δολοφόνος που δεν ήξερε την συγγένεια τους, έφτασε στο Μοναστήρι και ζήτησε από τον Άγιο προστασία και τρόπο διαφυγής.

Ο Άγιος που γνώρισε τον δολοφόνο του αδελφού του, τον βοήθησε, τον έκρυψε, και του βρήκε τρόπο διαφυγής για να γλυτώσει.!!!!!!!!!!!

Για αυτήν την αγάπη αδέλφια μου σταυρώθηκε ο Χριστός.!!!!!!!!!!!!!!!

Για αυτήν την αγάπη στέκει στον Σταυρό στις εκκλησιές  εμπρός μας στο βάθος του ιερού. 

Να μας θυμίζει…… Για την αγάπη, εγώ σταυρώθηκα.

Όταν κοιτάμε τον εσταυρωμένο λοιπόν , να θυμόμαστε τα λόγια του.

Αγάπα τον πλησίον σου ,όπως τον εαυτό σου.

 Ας αναλογιστούμε λοιπόν, το νόημα όσων μας είπε, και ας προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.

Να του δείχνουμε καθημερινά ότι καταλάβαμε τον λόγο της θυσίας του.

Ότι δεν θυσιάστηκε  άδικα, απλά και μόνο για να στηθεί μια θρησκεία ,που κάποιες φορές παρερμηνεύει τους λόγους του, σκοτώνει και αυτή στο όνομα του, και θησαυρίζει από αυτό.

Να είμαστε δίκαιοι με τους άλλους, όπως θέλουμε και οι άλλοι να είναι δίκαιοι με εμάς.

Να γίνουμε καλοί και αληθινοί Χριστιανοί. 

Για να τιμήσουμε την θυσία του Κ.Η. Ιησού Χριστού ,του Θεού μας.

Πατήρ Ιωάννης

  

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ ΝΗΣΤΕΙΩΝ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι..

εἰ δύνασαι πιστεῦσαι πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι..

Όλη η αλήθεια του κόσμου μας, η αλήθεια όλου του σύμπαντος, μας αποκαλύφθηκε σε μια μικρή πρόταση.

Εάν μπορείς να πιστέψεις, όλα είναι τότε δυνατά για εσένα. Δεν υπάρχει τίποτε που να θέλεις, και να μην το αποκτήσεις αν πιστέψεις ότι θα το αποκτήσεις.

Τίποτε δεν είναι ακατόρθωτο για τον Θεό ,αν του το ζητήσουμε με πίστη. Ο Θεός δεν έχει κανένα πρόβλημα για να το κάνει. Αυτός δημιούργησε τα σύμπαντα, τον κόσμο όλο, τους φυσικούς νόμους στον κόσμο που ζούμε. Αυτός τα δημιούργησε, αυτός τα ελέγχει. Θέλει όμως και πρέπει να δει ότι μέσα μας πιστεύουμε έως τα βάθη της ψυχής μας ότι μπορεί να το κάνει.

Εμείς λέμε πιστεύω στον Θεό. Μεταξύ μας όμως…… αν ρωτήσω κάποιον στον δρόμο έτσι ξαφνικά τι εννοείς όταν λες πιστεύω παιδί μου; Πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός; Μα αυτό το πιστεύουν όλες οι θρησκείες.  Φυσικά θα τα χάσει.

 Βλέπεται είναι εύκολο να λέμε ότι πιστεύουμε. Το δύσκολο είναι να ξέρουμε τι ακριβώς πιστεύουμε. Για να μην γινόμαστε εύκολος στόχος των κάθε είδους καιροσκόπων των θρησκειών.

 Εδώ καλά καλά δεν ξέρουμε το Πιστεύω απ’ έξω.

Είναι λίγο τραγικό, έτσι δεν είναι; Να τρέχουμε όλη την ζωή μας στις εκκλησίες και στα μοναστήρια να προσκυνούμε τις Άγιες εικόνες του Χριστούλη μας ,της Παναγιάς μας και των Αγίων ,να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί, και να μην ξέρουμε το σύμβολο της Πίστεως. Το Πιστεύω.

Δηλαδή στην ουσία είμαστε Χριστιανοί από συνήθεια. Αφού έτσι και μας ρωτήσει κάποιος τι πιστεύουμε, θα πρέπει να τρέχουμε να βρούμε κάποιο βιβλίο της εκκλησίας για να του διαβάσουμε το Πιστεύω.

Να, αυτό πιστεύω.!!!!!!!!!!!

Και το πιστεύουμε τόσο πολύ, που δεν το ξέρουμε απ’ έξω. Μα από την στιγμή που δεν το ξέρουμε, πως περιμένουμε να το εφαρμόσουμε στην καθημερινότητα μας;

Και τι ακριβώς εννοούμε τότε ,όταν λέμε ότι πιστεύουμε στον Θεό;

Γιατί ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός ήταν σαφέστατος.

Όποιος πιστεύει μπορεί με την πίστη του να καταφέρει τα πάντα. Τότε;

Αφού πιστεύουμε γιατί το θαύμα που περιμένουμε όλοι μας δεν έρχεται στην ζωή μας;

Η γνώμη μου;  Γιατί παιδιά μου δεν μπορούμε να διανοηθούμε την πανίσχυρη δύναμη της πίστεως σε όλη της την έκταση. Μας σταματάει η φαντασία μας. Βάζουμε τους νόμους της φύσεως ,πάνω από τους νόμους του Θεού, από συνήθεια.

Και εκεί σταματάει το κάθε θαύμα. Με τον τρόπο μας αμφισβητούμε τον ίδιο τον Θεό, στον οποίο έχουμε προστρέξει και του ζητάμε την βοήθεια.

Όταν όμως ο Θεός βούλεται, μπορεί να παρακάμψει τους νόμους της φύσεως, που ο ίδιος έφτιαξε για να υπάρχει ισορροπία στην γη.

Γιατί φαντάζομαι πως όλοι μας καταλαβαίνουμε, ότι οι νόμοι της φύσεως που υπάρχουν εδώ, δεν ισχύουν για τον κόσμο τον δικό του. Τον κόσμο του ουρανού.

Όλα είναι δυνατά για τον Δημιουργό μας.

Αδέλφια μου………….. όλα είναι δυνατά και για εμάς τους ίδιους.

Στην αρχή όταν μας δημιούργησε μας κράτησε κοντά του, στον κόσμο του. Χαιρότανε να μας βλέπει να ζούμε ευτυχισμένοι. Και προσπάθησε να μας προστατέψει από την γνώση.

 Όχι από εγωισμό, αλλά για το δικό μας το καλό. Δεν ήμασταν έτοιμοι ακόμα να δεχτούμε όλη την αλήθεια.

Όπως ο εγκέφαλος ενός μυρμηγκιού δεν χωράει την γνώση των όσων οι άνθρωποι βιώνουν και έχουν δημιουργήσει ,έτσι και εμείς δεν είμασταν έτοιμοι να καταλάβουμε και να αντέξουμε την γνώση του σύμπαντος.

Έτσι λοιπόν είχε δύο επιλογές, ή να μας καταστρέψει σαν είδος απειθάρχητο και αχάριστο , ή να μας δώσει μια παραδειγματική δεύτερη ευκαιρία.

Έτσι δημιούργησε με την απέραντη σοφία του ετούτο εδώ τον τόπο στο αχανές σύμπαν για να κατοικήσουμε εμείς. Μακριά του πλέον. Τα έφτιαξε όλα τέλεια, για εμάς. Και αφού τελείωσε το έργο του, έδωσε την ευλογία του στα δημιουργήματα του και απεχώρησε στον κόσμο του, όπου περιμένει να καταλάβουμε τα λάθη μας, να εξελιχτούμε σιγά σιγά και έτσι να μπορέσουμε πάλι, σοφότεροι πλέον, να βρεθούμε κοντά του.

Άφησε την ευλογία του…………

Δεν μας εγκατέλειψε. Άφησε στην θέση του την ευλογία του.

Τι ακριβώς είναι τάχα η ευλογία του Θεού; Πως την καταλαβαίνουμε; Και πως λειτουργεί άραγε;

Μια ενέργεια που καλύπτει σαν μια αόρατη ομίχλη όλη την Γή. Βρίσκεται παντού, ακόμα και στην ποιο βαθειά σπηλιά, ακόμα και στον βυθό των ωκεανών. Μια ενέργεια, βγαλμένη από τον ίδιο. Που αποτελείτε από τις άπειρες ιδιότητες του Θεού.

Για χάρη συντομίας όλες αυτές τις άπειρες ιδιότητες θα τις αποκαλέσω απέραντο καλό.

Αυτό τώρα το απέραντο καλό ,η ευλογία του, ήταν , είναι και θα είναι πάντοτε εδώ για το καλό των ανθρώπων.

 Μας προστατεύει , μας βοηθά, μας διδάσκει μας χαρίζεται.

Αρκεί…… να απλώσουμε τα χέρια μας και να πάρουμε ότι θελήσουμε από αυτήν την ευλογία. Το θησαυροφυλάκιο του δεν έχει όρια. Όλα δικά μας. Υπάρχουν όμως δύο προϋποθέσεις παιδιά μου. Πάντα υπάρχουν προϋποθέσεις.

Επειδή η ενέργεια του Θεού, η ευλογία του, είναι το απόλυτο καλό όπως το ονόμασα ,δεν μπορεί να συλλειτουργήσει, να συμπράξει, να συμπορευτεί, και τέλος να ευεργετήσει το κακό. Το κακό εξοστρακίζεται, καταστρέφεται, αποβάλλεται, δεν κολλάει, και φυσικά δεν ευεργετείτε, από αυτήν την ενέργεια. Από την ευλογία του Θεού.

Για να ευεργετηθούμε λοιπόν πρέπει να είμαστε όσο το δυνατόν καθαρότεροι και αγνοί σαν ψυχές, σαν άνθρωποι, σαν πνεύματα.

Αυτό είναι η πρώτη προϋπόθεση. Κανείς μας βέβαια δεν πρόκειται να ταυτιστεί απόλυτα με τις ιδιότητες της ευλογίας του Θεού. Κανείς μας ποτέ δεν θα είναι άξιος να ταυτιστεί με το απόλυτο καλό.

Τότε;

Αυτό το ξέρει και ο ίδιος. Ξέρει ότι μπορεί να χάσουμε πολλές μάχες στον αγώνα μας. Μέσα όμως από κάθε μάχη θα βγαίνουμε ποιο δυνατοί.Ποιό καλοί. Ποιο εναρμονισμένοι με την αγάπη του. Ποιο άξιοι της ευλογίας του.

 Εκτός αυτού μας έδωσε ένα αήττητο όπλο για να χρησιμοποιούμε σε αυτόν τον αγώνα. Δεν μας άφησε απροστάτευτους. Μας έδωσε την εξομολόγηση.!!!!!!!!!!!!!!

Για να μπορούμε να θεραπευόμαστε και να ξαναγεννιόμαστε ύστερα από κάθε χαμένη μάχη.

Αυτή ήταν λοιπόν η πρώτη προϋπόθεση ,που με το όπλο της εξομολόγησης στα χέρια μας μπορούμε σχετικά εύκολα να γίνουμε μια ενέργεια που δεν θα μας εξοστρακίζει η ευλογία του. Να είμαστε όσο μπορούμε ποιο καλοί για να δεχτούμε το θαύμα της ευλογίας του εάν………..

Εάν πληρούμε και την δεύτερη προϋπόθεση που είναι η πίστη.

Εδώ έρχονται τα δύσκολα τώρα.

Και εγώ που λέω αυτά που λέω τώρα, αν είχα την πίστη που ζητώ από εσάς να αποκτήσετε, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να σηκωθώ και να αιωρούμαι τώρα, ή να περάσω μέσα από τον τοίχο, ή να κάνω οτιδήποτε φαντάζει αφύσικο στα μάτια μας και στο μυαλό μας αυτήν την στιγμή.

Και εγώ δεν έχω αρκετή πίστη. Καταλαβαίνω πως λειτουργεί, ξέρω το μυστικό και το μοιράζομε μαζί σας, αλλά η φαντασία μου με κάνει λιγόψυχο και δεν τα καταφέρνω. Για αυτό όσοι ένοιωσαν το νόημα της πίστης και πως λειτουργεί έγιναν Άγιοι.

 Κανείς δεν περιμένει από εμάς να γίνουμε Άγιοι. Περιμένει όμως να αγωνιστούμε για αυτόν τον σκοπό. Περιμένει να προσπαθήσουμε.

Η ευλογία του Θεού είναι παντού παιδιά μου.

Όταν λοιπόν λέμε ότι πιστεύουμε, αυτό θα πρέπει να εννοούμε. Πιστεύω ότι ο Θεός μου έχει δώσει τα πάντα στην διάθεση μου.

 Το μόνο που έχω να κάνω , {είναι με πίστη ότι θα γίνει,} να απλώσω το χέρι μου και να πάρω αυτό που χρειάζομαι.

Με δύο προϋποθέσεις. Να προσπαθούμε πάντα να είμαστε καλοί άνθρωποι και να μην ακούσουμε ποτέ ξανά την φαντασία μας ,όταν μας βάζει τα όρια του δυνατού και του αδύνατου.

Τίποτα δεν είναι αδύνατον για τον Θεό. Τίποτα δεν είναι αδύνατον για αυτούς που τον πιστεύουν. Να είστε ευλογημένοι

Πάτερ Φανούριος

22/3/2015

ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΕΣ

Περνάμε μια δύσκολη εποχή. 
Το ψέμα έγινε επιστήμη και οι διπλωματούχοι απόφοιτοι { ψεύτες} κυβερνούν τον πλανήτη, έχοντας την επιστημονική γνώση να μας παρουσιάζουν το άσπρο μαύρο και εμείς να τους χειροκροτούμε με ενθουσιασμό. 
Το αυτονόητο έγινε τόσο μπερδεμένο στο μυαλό μας και εύκολα ακολουθούμε την όποια γραμμή μας παρουσιάσουν για ορθή.
Η τηλεόραση παρουσιάζει πρότυπα ζωής που δεν μας ταιριάζουν, αλλά που τα αποδεχόμαστε υποσυνείδητα... σαν σωστά, και τα αφομοιώνουμε στην καθημερινότητα μας. Εκφράσεις, λέξεις και συμπεριφορά γίνονται μόδα και υιοθετούνται από εμάς.
Χωρίς δεύτερη σκέψη. Αφού έτσι ζουν και φέρονται οι άλλοι, ας φερθούμε και εμείς έτσι, μην μας πούνε και αναχρονιστικούς.!!!!!!
Δεν μπαίνουμε στον κόπο να σκεφτούμε, ότι δεν ζουν έτσι οι άλλοι. Απλά, ένας σεναριογράφος έγραψε ότι έτσι ζουν, και μια τηλεόραση το έκανε έργο και μας το δείχνει σαν αληθινό.
Αντί να το υιοθετούμε αυτούσιο, ας αναλογιστούμε αν αυτό που βλέπουμε το εγκρίνουμε σύμφωνα με τις αξίες που πιστεύουμε εμείς και διδαχτήκαμε από τους γονείς μας.
Αν δεν το κάνουμε αυτό παιδιά μου, εύκολα θα γίνουμε αντίγραφα συμπεριφοράς άλλων, που σκοπό έχουν να μας κατευθύνουν σε έναν τρόπο ζωής που τους βολεύει για τα δικά τους συμφέροντα.
Η τηλεόραση παγκοσμίως περνά τα δικά της οικογενειακά πρότυπα, και εμείς ακολουθούμε δημιουργώντας οικογένειες και συμπεριφορές που μας είναι ξένες.
Η οικογένεια όπως την ξέραμε, έχει διαλυθεί. Τα παιδιά μιλάνε στην μάνα τους σαν να είναι η υπηρέτρια του σπιτιού, ρε μάνα!!!!!!
Δεν σέβονται τον πατέρα και τον ρόλο του στην οικογένεια.
Ακόμα και οι ίδιοι οι γονείς δεν σέβονται τον εαυτό τους μπροστά στα παιδιά.!!!!!!!!!
Ο ιστός της Ελληνικής οικογένειας που ήταν ο στυλοβάτης της πατρίδας μας αιώνες τώρα, έχει διάτρητα κενά.
Όλοι ακολουθούμε τα πρότυπα που επιστήμονες ψεύτες ,για τους δικούς τους σκοπούς, μας παρουσιάζουν εντέχνως σαν την καλύτερη εκδοχή ζωής, χωρίς να αντιστεκόμαστε με την λογική μας ,στην επερχόμενη αλλαγή των ηθών και των αξιών μας.
Με αποτέλεσμα όταν θα χρειαστεί να στηριχτούμε στα ήθη και στις αξίες μας για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να υπάρχουμε, θα ψάχνουμε να τα βρούμε αλλά δεν θα υπάρχουν πουθενά.
Θα έχουν πετύχει τον σκοπό τους.
Χρειάζεται κοινωνική και πνευματική συνοχή.
Να μην ξεχνάμε τα λόγια του Ιησού Χριστού.
Ας συμπορευτούμε με τον Χριστό και την Παναγιά μας και ας ενώσουμε ξανά τις οικογένειες μας μέσα στην αγάπη τους.
Είναι οι μόνοι που δεν θα μας προδώσουν ποτέ.
Γιατί είναι οι μόνοι που δεν έρχονται να πάρουν. Αλλά να δώσουν.
Ας γίνουμε ξανά δυνατοί.
Ας μείνουμε για πάντα Έλληνες.!!!!!!!!!

Πατήρ Ιωάννης

Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΟΠΩΣ ΛΑΘΟΣ ΤΗΝ ΒΙΟΝΟΥΜΕ.

 Διαβάζουμε σε πολλά Ιερά κείμενα αλλά και στην καθημερινότητα μας την λέξη Ταπεινότητα, ταπεινοφροσύνη ,και ταπεινός άνθρωπος.

Σαν γενικός όρος, λίγο πολύ ,όλοι μας τον καταλαβαίνουμε.

Πολλοί όμως {κατά την γνώμη μου} τον εφαρμόζουν με λάθος τρόπο στην ζωή τους.

Γνωρίζεται όλοι{ το έχω δηλώσει πολλές φορές} ότι όλα όσα λέω ,δεν εκφράζουν τις επίσημες θέσεις της εκκλησίας της Ελλάδος ,πόσων μάλλον του Παλαιού ημερολογίου ,με το οποίο έχω την τιμή από τον Θεό να συμπορεύομαι.

Μιλάω πάντα σαν πατέρας προς τα παιδιά του, και μοιράζομαι μαζί σας τις ανησυχίες μου, τις σκέψεις και τους καθημερινούς προβληματισμούς μου, χωρίς να διεκδικώ τον τίτλο του σοφού ανθρώπου ή του δάσκαλου για κανέναν από εσάς ή του ιεροκήρυκα της εκκλησίας μας.

Τα περισσότερα που μοιράζομε μαζί σας, είναι διαπιστώσεις από την καθημερινότητα και τα δικά μου λάθη, χωρίς να σημαίνει ότι εγώ μπορώ να κάνω όλα όσα συμβουλεύω  σε εσάς να μην κάνετε. 

Απλά τα μοιράζομε μαζί σας , μήπως κάποιος διαβάζοντας τα ,μπορεί αυτός να ωφεληθεί και να βρει κάποιες απαντήσεις, καλυτερεύοντας την ζωή του.

Ο στόχος μου είναι ένας και μόνον. Να βγάλω από μέσα σας τον φόβο για τον Θεό ,και να τον αντικαταστήσω με την αγάπη για τον Θεό. 

Να ανοίξω κλεισμένα από τον φανατισμό μυαλά και να σας κάνω γνωστό το πόσο πολύτιμοι είμαστε όλοι μας και ο κάθε ένας ξεχωριστά για τον Θεό.

Έτσι και τώρα. Με στεναχωρεί αφάνταστα να ακούω ανθρώπους, να χαρακτηρίζουν τον εαυτό τους με λέξεις όπως, εγώ ο ανάξιος, εγώ ο αχρείος, εγώ ο άπιστος, εγώ το σκουλήκι, και άλλους υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς προς τον εαυτό τους, στην προσπάθεια να δείξουν στον κόσμο ότι είναι ταπεινοί.

Και επειδή δεν πιστεύω ότι αυτό ζητούν τα Ιερά κείμενα από εμάς, {να αυτό εξευτελιζόμαστε } θα προσπαθήσω να κάνω την δική μου προσέγγιση , στο θέμα αυτό και ίσως ωφεληθούν κάποιοι άνθρωποι, που θα ακούσουν τις σκέψεις μου.

Κατ’ αρχήν ας ξεκαθαρίσουμε κάτι στο μυαλό μας. 

Θεοί δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ. 

Θεοί με την έννοια που προσδίδουμε εμείς στον  Δημιουργό μας.. Πάντοτε θα είμαστε πολλά σκαλιά κάτω από το σκαλί που θα στέκεται ο Θεός, όσο και αν εξελιχτούμε σαν πνεύματα στον ουρανό.

Οπότε την ταπεινοφροσύνη του Θεού ,δεν υπάρχει περίπτωση να την φτάσουμε ποτέ. 

Αυτό το γράφω γιατί πολλοί συγκρίνουν την δική τους συμπεριφορά και αξία, με αυτήν του Θεού. Και φυσικά όταν συγκρίνεσαι με τον Θεό, λογικά θα νοιώθεις υπό , για τον εαυτό σου.

Ναι, και ο Θεός είναι ταπεινός, με την σωστή όμως έκφραση της ταπεινότητας. Δεν θα ακούσει κανείς ποτέ τον Θεό να αναφερθεί υποτιμητικά για τον εαυτό του. Δεν θα τον ακούσουμε όμως και ποτέ να κομπάζει θυμίζοντας μας καθημερινά ότι είμαστε δημιουργήματα του .

Άρα εμείς σε ποιόν προσπαθούμε να μοιάσουμε λέγοντας ότι είμαστε σκουλήκια;

Αυτό δεν είναι η έννοια του ταπεινού. Να συγκρίνεται πάντοτε με κάποιον άλλο. Αυτό είναι συμπεριφορά ενός ανθρώπου, που εγκαταλείπει την προσπάθεια του να γίνει καλύτερος, επειδή τον βολεύει να λέει από το ξεκίνημα της προσπάθειας του, ότι είναι σκουλήκι.

Παραιτείτε έτσι από τον αγώνα, δεν χρειάζεται να γίνει καλύτερος κ.λ.π. Γλυτώνει την κριτική από τους άλλους. 

Δεν υπάρχει λόγος να πεις σε κάποιον ότι είναι λάθος, από την στιγμή που πριν το πεις εσύ, το έχει πει ο ίδιος για τον εαυτό του. Γλυτώνει τον αγώνα.

Τον βολεύει και το κάνει για να ξεφύγει. Ταπεινότητα δεν είναι να εξευτελιζόμαστε.

Όπως είπα και πριν δεν διαβάσαμε ποτέ ,σε κανένα Ιερό κείμενο τον Θεό ,να εκδηλώνει την δική του ταπεινότητα με λέξεις που τον μειώνουν;

Τότε ποιο πρότυπο ακολουθούμε;

Σίγουρα όχι αυτό που ο Θεός θα ήθελε από εμάς.

Ο θεός στον Παράδεισο δεν μαζεύει σκουλήκια, ούτε ανάξιους, ούτε μοιρολάτρες, ούτε σκουπίδια. 

Εκεί πάνε οι αμαρτωλοί που κατάφεραν με ειλικρίνεια να μετανοήσουν, να μπουν στον δρόμο του Θεού, και να εξελίξουν την ποιότητα της ψυχής τους, σε επίπεδο άξιο να σταθεί στον κόσμο του. Μαζί με άλλες αγνές και αληθινές ψυχές.

Τότε τι είναι η ταπεινότητα που πρέπει να αποκτήσουμε στην ζωή μας;

Να πω την γνώμη μου; Θα την πω.

Ταπεινός δεν είναι αυτός, που θα παραχωρήσει την θέση του ,στην ουρά μιας υπηρεσίας ,σε αυτόν που είναι μετά από αυτόν ,για να δείξει ταπεινότητα.

Γιατί αν αυτός είναι ο λόγος, τότε πρέπει να παραχωρήσει την θέση του, και στον αμέσως επόμενο από αυτόν και στον αμέσως επόμενο και θα είναι πάντα στο τέλος της ουράς, αφού όποιος έρχεται θα του παραχωρεί την σειρά του. 

Αυτός δεν είναι ταπεινός, αυτός με συγχωρείτε παιδιά μου ,αλλά  είναι ανόητος και μπερδεμένος.

Και ο Θεός δεν μπορεί να είναι υπερήφανος για αυτόν.

Ο ταπεινός άνθρωπος {κατά την γνώμη μου} είναι ο άνθρωπος χαμηλών τόνων, που εξασκείτε καθημερινά σε πνευματικό επίπεδο ,και μπορεί μέσα από δυνατή προσευχή να είναι γαλήνιος, προσιτός, ανθρώπινος, να ελέγχει τον εαυτό του σε κάθε περίσταση, χωρίς υστερίες, νεύρα, ανόητες διεκδικήσεις, αυτός που κάνει πέρα τον εγωισμό του και προσπαθεί να είναι δίκαιος με τους άλλους ανθρώπους, αληθινός με τον Θεό. 

Αυτός που με {ταπεινότητα , {βλέπε υπομονή και σοφία} αφήνει τον άλλο να μιλήσει και να παρουσιάσει τις σκέψεις του, μετά ο ίδιος σκέπτεται τι θα πει, και μετά μιλάει, αφού έχει φιλτράρει και αποβάλει από τα λόγια που θα πει, πρώτα την αδικία, τον εγωισμό, την βλακεία, και τα πάθη του.

Ταπεινός είναι, ναι, αυτός που δεν προσπαθεί να κάνει εντύπωση, και φιγούρα σε κάποιον κύκλο που θα βρεθεί. Δεν μιλάει σχεδόν ποτέ για να κρίνει τους άλλους ή για να εντυπωσιάσει. 

Συνήθως για αυτόν μιλούν τα έργα του.!!!!!!!!! 

Όταν όμως μιλήσει, ο λόγος του θα έχει σημασία για όλους. 

Γιατί με αυτά που θα πει, θα γεμίσει τα κενά που άφησαν όλοι όσοι είχαν βιαστικά μιλήσει πριν.

Θα δώσει σε όλους τις απαντήσεις και ας περίμενε {ταπεινά} την δική του ευκαιρία να μιλήσει.

Ταπεινός είναι αυτός, που αφήνει μια σακούλα τροφή στο σπίτι του φτωχού, και φεύγει τρέχοντας ,μην τον δει ο φτωχός και αισθανθεί άσχημα. 

Δεν είναι ταπεινός αυτός που με φανφάρες και τύμπανα γεμίζει μια πλατεία με φτωχούς για να μοιράσει τροφές. Είναι χρήσιμος, βέβαια. Πολλοί θα ωφεληθούν από την σκοπιμότητα της πράξεως του. 

Δεν είναι όμως ταπεινός.!!!

Δεν χτίζει ένα μεγάλο κοινωφελές ίδρυμα και βάζει μετά μια τεράστια ταμπέλα με τον όνομα του από έξω. Ούτε αν βοήθησε να χτιστεί μια εκκλησιά, θα επιτρέψει να βάλουν το όνομα του σε τιμητική πλάκα για να το μάθουν όλοι. 

Φανταστείτε πόσο παράδοξο θα μας φαινότανε το γεγονός αν στον πλανήτη γη υπήρχε μια τεράστια ταμπέλα που έγραφε MADE BY GOD.

Γελάτε; Δίκιο έχετε. Και πολύ πιθανόν να γελά και ο Θεός μαζί μας ,με τον τρόπο που έχουμε καταλάβει την έννοια της λέξεως Ταπεινότητα.

Ταπεινός σε γενικές γραμμές, είπα και πριν ,είναι ο άνθρωπος χαμηλών τόνων ,που κρατά τον εαυτό του με ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ,μακριά από την προβολή. 

Οι πράξεις του περνάν απαρατήρητες, επειδή αυτός επέλεξε να μην τις διατυμπανίσει, και ας ευεργετήθηκαν πολλοί από αυτές. 

Η κενοδοξία είναι κάτι το άγνωστο για αυτόν.

Ο ταπεινός άνθρωπος είναι ένας τρόπος ζωής, μια φιλοσοφία από μόνος του.

Μια επιστήμη σοφίας και αγάπης.

Τον ταπεινό τον άνθρωπο τον αγαπάει ο Θεός!!!!!!!!!!

Αυτόν όμως που αυτοαποκαλείται ανάξιος, σκουλήκι, άχρηστος, κ.λ.π. τον λυπάται.

Γιατί με αυτόν τον τρόπο ,χάνει την ευκαιρία να αγωνιστεί για να γίνει καλύτερος.

Και με  υπομονή πάντα θα τον περιμένει να γίνει και αυτός ταπεινός.

Γιατί ο ταπεινός άνθρωπος δεν τοποθετεί αυτός ,τον εαυτό του σε κανένα επίπεδο.

Ακόμα και στο χαμηλότερο των επιπέδων.   Οι άλλοι μιλούν για αυτόν. Είτε κακά είτε καλά.

 Όχι αυτός.

Είμαστε τελικά πολλοί μπερδεμένοι. Αυτό είναι αλήθεια. Θέλω λοιπόν να πιστεύω ότι με την σημερινή μου ομιλία ,κάποιοι θα καταφέρουν να ξεκαθαρίσουν λανθασμένες απόψεις και προσεγγίσεις, όσον αφορά την ταπεινότητα που πρέπει να αποκτήσουμε ,και να ελευθερώθηκαν κάποια μυαλά.

Σκεφτείτε παιδιά μου αυτά που μοιράστηκα μαζί σας. Καταλήξτε σε δικά σας συμπεράσματα. Μην τα ακολουθήσετε επειδή τα είπα εγώ αν δεν σας μιλάνε. 

Ποιος είμαι εγώ για να  αποδεχτεί κάποιος τις σκέψεις μου σαν σωστές;. Ότι σας μιλάει, το επεξεργάζεστε ,ότι δεν ταιριάζει με τις δικές σας αξίες το απορρίπτεται, και συνεχίζεται την διαδρομή σας προς τον Ουρανό από δικό σας μονοπάτι. 

Όχι όμως σαν σκουλήκια, αλλά σαν άνθρωποι που βαδίζουν να συναντήσουν επάξια τον Δημιουργό τους.

Σαν εκλεκτοί που κατάφεραν να ΞΕΧΩΡΙΣΟΥΝ από τους  άλλους.

Να είστε ευλογημένοι……… και αληθινά ταπεινοί.

Πατήρ Φανούριος
ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ

Ας εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι μας παρακολουθεί ο Θεός.ΚΑΙ ΑΣ ΞΕΧΩΡΙΣΟΥΜΕ !!!!!!!!!

 

Ας εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι μας παρακολουθεί ο Θεός.!!!!!!!!!!!!

Ο άνθρωπος, ο Χριστιανός, από μικρό παιδί ακούει να του λένε ,ότι ο Θεός τον βλέπει κάθε στιγμή και σε κάθε σκέψη και πράξη του, ο Θεός είναι παρών.

Έτσι παγιδεύεται στην σκέψη ,ότι κάποιος τον βλέπει συνεχώς και σιγά σιγά καθώς μεγαλώνει, αρχίζει να διαμορφώνει μια συμπεριφορά ενός ανθρώπου ψεύτικου, που προσπαθεί να κάνει πράγματα όχι επειδή του αρέσουν ή τον εκφράζουν ,αλλά επειδή πιστεύει ότι αυτά αρέσουν στον Θεό. !!!!!!!!

Ότι τον διδάσκουν πως αρέσει στον Θεό, αυτά κάνει. 

Με τον φόβο πάντοτε ότι αν δεν τα κάνει, η ζωή του θα πάει χαμένη και η ψυχή του θα καεί σε αιώνιες φλόγες τιμωρίας.

Αποτέλεσμα. Ο ίδιος δεν θα μάθει ποτέ τις δικές του δυνατότητες και αξίες ,ενώ στα μάτια του Θεού θα είναι πάντοτε κάποιος που θα ήθελε να είναι , αλλά δεν ήτανε ποτέ. ΑΛΗΘΙΝΟΣ

Γιατί; Γιατί αυτό;

Μας παρακολουθεί ο Θεός; Φυσικά.

Όχι όμως με την έννοια που δίνουμε στην λέξη παιδιά μου.

Είμαστε πλασμένοι από την ίδια ουσία με τον Θεό. 

Αυτό εννοεί όταν λέει ότι μας έφτιαξε κατ’ εικόνα και ομοίωση. Είμαστε κομμάτια από την ίδια ουσία όχι την εμφάνιση.

Αποτέλεσμα αυτής της δημιουργίας ,είναι να είμαστε απόλυτα συνδεδεμένοι με αυτόν. 

Όπως αν τρυπήσουμε ελαφρά με μια καρφίτσα ένα δάκτυλο του ποδιού μας ,νιώθουμε αμέσως τον πόνο στον εγκέφαλο {στην άλλη άκρη του σώματος} επειδή όλο το σώμα μας αποτελεί κάτι το ενιαίο, που συνδέεται με όλα του τα όργανα και μέλη, έτσι και η σύνδεση μας με τον Θεό. 

Αφού είμαστε από την ίδια ουσία πλασμένοι ,υπάρχει η άμεση σύνδεση και ανταπόκριση με αυτήν. 

Έτσι ανά πάσα στιγμή, ο Θεός μπορεί να μας βλέπει, να μας νοιώθει και να ενεργεί επάνω μας ευεργετικά ή όχι.

Όχι από διάθεση να μας παρακολουθεί 24 ώρες το 24ωρο, όπως οι κάμερες παρακολουθούν την ζωή κάποιου σε ένα τηλεπαιχνίδι.

 Έχει πολύ ποιο σοβαρά πράγματα να κάνει ο Θεός. Έχει να διευθύνει και να ισορροπεί…. ένα ΣΥΜΠΑΝ

Απλά επειδή είμαστε μια ουσία, μία ενέργεια που εκβάλλεται από την ίδια πηγή { ΘΕΟΣ} υπάρχει πάντα η ένωση με αυτόν.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν έχει επίγνωση των πράξεων και των σκέψεων μας.

Τώρα, το να προσπαθούμε να είμαστε καλά παιδιά, για να του αρέσουμε, δεν μας βοηθάει να γίνουμε καλύτεροι. 

Αντίθετα μας μπερδεύει τόσο πολύ και στο τέλος χανόμαστε και εμείς σε ένα κυκεώνα σκέψεων και πράξεων που δεν είναι αληθινές, αλλά γίνονται για να αρέσουν στον Θεό.

Δεν είμαστε και δεν θα γίνουμε ποτέ αληθινοί με αυτόν τον τρόπο. Καλοί ηθοποιοί ίσως. Αληθινοί όμως, όχι.

 Φανταστείτε ένα παιδί που καθώς μεγαλώνει ζει την καθημερινότητα του προσπαθώντας είτε από επιλογή του είτε επειδή  του το επιβάλουν, να έχει μια συμπεριφορά όπως αρέσει στους γονείς του. 

Δεν αναπτύσσει τίποτε το δικό του και αυθεντικό επάνω του, δεν παίρνει κάποια πρωτοβουλία, δεν επιχειρεί τίποτε από φόβο μήπως δεν το εγκρίνουν οι γονείς του.

Έτσι λοιπόν αυτό το παιδί φτάνει κάποτε σε ηλικία να φτιάξει δική του οικογένεια.

Υπάρχει κάποιος ανάμεσα μας που να πιστεύει ότι το παιδί αυτό μπορεί να τα καταφέρει;

Όχι βέβαια. Δεν έχει εκπαιδευτεί για αυτόν τον ρόλο. Ούτε το ίδιο δεν ξέρει ποιος πραγματικά είναι. Δεν ξέρει να παίρνει αποφάσεις για τον ίδιο αλλά και για τους άλλους. 

Μια ζωή ακολουθούσε εντολές και διαθέσεις άλλων.

Με το ίδιο σκεπτικό με το παράδειγμα που ανέφερα, έχουμε παγιδευτεί λοιπόν από το γεγονός ότι μας παρακολουθεί ο Θεός, χρησιμοποιούμε λάθος αυτό το γεγονός, και λάθος είναι και τα αποτελέσματα μας στο ταμπλό του Θεού.

Γιατί τότε μας το κάνει  αυτό ο Θεός; Γιατί αφού το γεγονός ότι ξέρουμε πως όλα καταγράφονται, μας κάνει ψεύτικους, γιατί το αφήνει να συμβαίνει αυτό ο Θεός μας;

Παιδιά μου δεν έχει σε τίποτα να λογοδοτήσει ο Θεός για αυτά. 

Οι δάσκαλοί μας όμως θα έχουν πολλά να προσπαθήσουν να εξηγήσουν στον Θεό, όταν τους καλέσει σε απολογία. Χωρίς επιτυχία βέβαια.

 Γιατί το γεγονός της ένωσης μας με τον Θεό, σαν μια ίδιας μορφής ενέργεια, οι δάσκαλοί μας!!!!!!!! Το χρησιμοποίησαν για να μας φοβίσουν με τον Θεό και όχι να μας βοηθήσουν ,δίνοντας μας μια άλλη προσέγγιση και κατεύθυνση, και όχι αυτή που θα ήταν ωφέλιμη για εμάς ,για την εξέλιξη μας και θα ευχαριστούσε παράλληλα και τον Θεό.

Ποια είναι αυτή; Η γνώμη μου πάντα. Και όπως λέω συχνά,

ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ.

Ο θεός δεν διαλέγει αυτούς που είναι καλοί ηθοποιοί στον κόσμο του. Δεν είναι θέατρο εκεί πάνω. Διαλέγει τους αληθινούς.

Όταν λοιπόν βοηθάμε μια γριούλα ανήμπορη να περάσει τον δρόμο, να μην το κάνουμε ξέροντας ότι μας κοιτά ο Θεός και θα πει τι καλό παιδί που είμαστε, αλλά επειδή στα αλήθεια ,αισθανόμαστε όμορφα που κάνουμε αυτήν την καλή πράξη. 

Το θεωρούμε σαν αυτονόητη πράξη της ύπαρξης μας και όχι υποκριτική για να αποσπάσουμε μια καλή πράξη στο βιβλίο του Θεού μας.

Ξέροντας ότι μας κοιτά ο Θεός, το να κάνουμε πράγματα αληθινά επειδή τα πιστεύουμε σαν σωστά  εμείς και όχι για να φανούμε καλοί στα μάτια του Θεού, είναι το πιο δύσκολο πράγμα. Γινόμαστε οι ίδιοι ανά πάσα στιγμή κριτές του εαυτού μας. Γινόμαστε αληθινά αληθινοί .

Το κάνω αυτό για να με δει ο Θεός; Ή επειδή όλο μου το είναι φωνάζει ότι είναι το σωστό; 

Διορθώνουμε τυχόν λάθη μας στην συμπεριφορά μας και συνεχίζουμε, προσπαθούμε πάλι και πάλι μέχρι να κάνουμε το σωστό ,χωρίς υποκρισία απέναντι στον Θεό.

Και όταν φτάσουμε στο σημείο παιδιά μου να γίνουμε άριστοι άνθρωποι και ψυχές ,όχι για να αρέσουμε στον Θεό, ούτε για να κατακτήσουμε τον Παράδεισο {κάτι τέτοιο θα έδειχνε σκοπιμότητα} αλλά επειδή έτσι εκπαιδεύσαμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας και τον κάναμε ΑΛΗΘΙΝΟ άνθρωπο του Θεού, άξιο να σταθεί στον κόσμο του, χωρίς κανένας να μας κατηγορήσει για υποκρισία και σκοπιμότητα , όταν φτάσουμε λοιπόν σε αυτό το σημείο,

{ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ} θα έχουμε κερδίσει δικαιωματικά ,την δική μας θέση στον ουράνιο κόσμο του Θεού. 

Γνήσιοι, αληθινοί και χρήσιμοι για το έργο που επιτελείτε στον ουρανό.

Σε όσους θέλουν να δοκιμαστούν παιδιά μου σε αυτό το μάθημα, θα δώσω και ένα σκονάκι για να το περάσουν.

ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ , ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ ΑΥΤΟΣ,ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΕ ΕΣΕΝΑ.

Όλοι γνωρίζεται βέβαια ότι αυτά δεν είναι δικά μου λόγια. 

Είναι όμως το κλειδί για να σας ανοίξουν όλες οι πόρτες του σύμπαντος, όλες οι πόρτες της αλήθειας και της Σοφίας του Θεού. Ένα κλειδί που ο ίδιος μας το έχει δώσει αιώνες τώρα ,για να ανοίξουμε την πόρτα και να μπούμε στον κόσμο του.

Και περιμένει.!!!!

Εμάς όμως μας έδωσαν λάθος κλειδί οι δάσκαλοί μας για να ανοίξουμε την πόρτα στον κόσμο του Θεού. Μας έδωσαν το κλειδί που  ανοίγει την πόρτα που γράφει ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ. 

Για αυτό δεν τα καταφέρνουμε.

 Ένα είναι το κλειδί που ανοίγει την πόρτα στον κόσμο του Θεού. Και γράφει

ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΣ ΕΣΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟΣ ΣΕ ΕΣΕΝΑ

 Και μόνο ένας έχει το δικαίωμα να το κρατά για να ξεκλειδώσει την πόρτα αυτή.

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΜΟΥ ΕΑΥΤΟΣ.

Με την φράση αυτή παιδιά μου, θα μπείτε στον κόσμο του Θεού με δάσκαλο τον Αληθινό σας εαυτό και μόνο. 

Μην φοβάστε τον Θεό. Να τον αγαπάτε.!!!!!!!! 

Όπως ο κάθε γονιός θέλει τα παιδιά του να τον αγαπούν και όχι να τον φοβούνται, έτσι και ο Δημιουργός μας ,περιμένει την αγάπη μας. 

Περιμένει να δει ποιοι αληθινά είμαστε, για να ξέρει αν μπορεί να μας ξαναβάλει στον κόσμο του. Χωρίς να τον προδώσουμε αυτή την φορά όπως έκαναν οι πρωτόπλαστοι.

Μέσα από όλα αυτά που είπα παιδιά μου έως τώρα, ένα είναι το συμπέρασμα που θα πρέπει να κρατήσετε για να ωφεληθείτε. Ας εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι μας βλέπει ο Θεός, και αντί για μειονέκτημα, να το χρησιμοποιήσουμε σαν μεγάλη ευλογία και πλεονέκτημα, για να γίνουμε αληθινοί και εκλεκτοί του.

Καλό αγώνα παιδιά μου. Αδέλφια μου.

Πατέρας Φανούριος

ΚΑΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ-ΜΑΥΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.ΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ. ΑΣ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

 

Πολλοί υποφέρουν από αυτό το σύμπτωμα.

 Άσχημες σκέψεις ,που εμφανίζονται ξαφνικά στο μυαλό μας, μας ταλαιπωρούν ψυχικά ,και μας στεναχωρούν αφάνταστα.

Πάμε να φιλήσουμε μια εικόνα ,και ξεπετάγεται μια άσχημη σκέψη ξαφνικά ,την ώρα που σκύβουμε.

 Αισθανόμαστε ότι διαπράξαμε μέγα αμάρτημα, και θέλουμε όλο ντροπή ,να το βάλουμε στα πόδια από την εκκλησία , να πάμε να κρυφτούμε κάπου, να μην μας βλέπει άνθρωπος.

Ή είμαστε μέσα στην εκκλησία, και χωρίς να το έχουμε προκαλέσει εμείς, μας έρχονται πονηρές σκέψεις ,για άλλους εκκλησιαζόμενους.

 Εμφανίζονται και σε ένα σωρό άλλες περιπτώσεις της ζωής μας ,   μέσα ή έξω από την εκκλησία δεν έχει σημασία, που ξαφνικά από το πουθενά, μας έρχονται στο μυαλό τρομερά πράγματα, εικόνες, σκέψεις, λόγια και ένα σωρό άλλα , που όμως ,δεν τα έχουμε προκαλέσει εμείς συνειδητά.

 Απλά μας πετάγονται ,και μας δηλητηριάζουν την καθημερινότητα μας.

Αρχίζουμε να φοβόμαστε ότι έχουμε τρελαθεί, ότι μπήκε κακό πνεύμα μέσα μας, νοιώθουμε αμαρτωλοί, ανάξιοι να είμαστε Χριστιανοί ή έστω άνθρωποι ,και κλεινόμαστε στον εαυτό μας, απομακρυνόμαστε από την εκκλησία, από τους ανθρώπους που μας ήρθαν άσχημες σκέψεις για αυτούς, και γενικά χάνουμε τον έλεγχο του εαυτού μας και της ζωής μας.

Είμαστε από μπερδεμένοι, έως καμένοι εντελώς.

Υποφέρουμε ,και υποφέρουμε πραγματικά.

Άδικα όμως παιδιά μου.!!!!!!!!!!!

Άδικα υποφέρουμε γιατί…….. δεν είναι αμαρτία.

Ας το ξεκαθαρίσουμε αυτό από την αρχή, για να προχωρήσουμε παρακάτω.

Και δεν είναι αμαρτία γιατί απλά, δεν είναι σκέψεις που κάναμε εμείς συνειδητά. Συνηθίζουμε να λέμε ,ότι ο άνθρωπος αμαρτάνει και με την σκέψη.

Ναι. Αμαρτάνει με την σκέψη, που ο ίδιος με πλήρη επίγνωση έκανε για κάποιο πράγμα.

Τουλάχιστον έτσι τα καταλαβαίνω εγώ ,και έτσι μπορώ να το εξηγήσω.

Ο ίδιος λοιπόν κατεύθυνε το μυαλό του, σε συνειδητή διαδικασία,  και δημιούργησε αυτήν την σκέψη.

Όχι όμως, και  για την σκέψη που του ξεπετάχτηκε ,χωρίς ο ίδιος να το περιμένει ,και χωρίς να το ελέγχει.

Δεν έχει τον μηχανισμό ,να φιλτράρει τις σκέψεις του πριν εμφανιστούν…..                Οπότε δεν έχει διαπράξει αμαρτία.

Αν το καταλάβουμε αυτό, το επόμενο βήμα που μας μένει να κάνουμε, τώρα που το γνωρίζουμε ,είναι να το αποδυναμώσουμε,…  να το γελοιοποιήσουμε μέσα μας, να το απομυθοποιήσουμε, να σταματήσουμε να του δίνουμε ,την σημασία που του δίναμε έως τώρα..

Έτσι μόνο και θα το σκοτώσουμε σαν σύμπτωμα.

Ακόμα και αν μέσα στην εκκλησία ,μας έρθει μια άσχημη σκέψη, χωρίς την θέληση μας, να μην ταραχθούμε.

Αν μπορούμε ας γελάσουμε μέσα μας.

ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ. Όταν θα σταματήσουμε να του δίνουμε σημασία σαν σύμπτωμα, θα σταματήσει και αυτό να υπάρχει.

Ενώ όσο το αναγνωρίζουμε σαν κάτι κακό ,που έχουμε επάνω μας, του δίνουμε υπόσταση και το κάνουμε πραγματικό πρόβλημα της ζωής μας. Δίνουμε ζωή σε κάτι που δεν υπάρχει.

Είναι παιδιά μου ,παιχνίδια του μυαλού μας.

Σχεδόν πάντα, ή έστω τις περισσότερες φορές …..

{γιατί θα πρέπει να εξαιρέσω ,σίγουρα κάποιες ψυχιατρικές διαταραχές ,που έχουν να κάνουν με την ιατρική επιστήμη }

Σχεδόν πάντα λοιπόν ,έχει να κάνει με τον εσωτερικό μας εαυτό. Που θέλει να μας πειράξει ή να μας τιμωρήσει αν θέλετε, για τον τρόπο που του φερόμαστε.

Ο εσωτερικός εαυτός μας ,είναι το καθαρά πνευματικό παιδί του Θεού.

Ο αγνός, ο αξιοπρεπής, ο δίκαιος, ο σοφός, ο σωστός και έχει όλα τα καλά στοιχεία της δημιουργίας μας ,από τον Θεό.

Και απελπισμένα ,από την ημέρα που γεννηθήκαμε, προσπαθεί να έρθει σε επαφή μαζί μας ,για να μας δώσει όλα αυτά τα χαρίσματα που έλαβε από τον Θεό.

Να μας δώσει την γνώση. Να μας αποκαλύψει τα μυστικά που γνωρίζει. Να μας προστατεύσει. Ψυχικά και σωματικά.

Προσπαθεί να πορευθεί μαζί μας στην ζωή αυτή ,και να δικαιώσει τον δημιουργό μας, για αυτήν την αποστολή.

Και εμείς τι κάνουμε;

Επιτρέπουμε στον κάθε ένα, να μας μειώνει, να μας προσβάλει, υποχωρούμε, χαρίζουμε χωρίς λόγο ,χώρο που έχουμε κατακτήσει με αγώνες ,ή τα χαρίσματα που έχουμε λάβει από τον Θεό σαν όπλα για τον αγώνα μας σε αυτήν την ζωή, και γενικά κάνουμε ένα σωρό πράγματα ψεύτικα ή αναξιοπρεπή ,που κάνουνε τον εσωτερικό μας εαυτό να ντρέπεται.

Γιατί εμείς ,εντάξει, δεν έχουμε αντοχές, θάρρος ,δεν έχουμε αυτό που λένε τσαγανό, ή αξιοπρέπεια, και τα επιτρέπουμε όλα αυτά.

Ο εσωτερικός μας εαυτός όμως, δεν είναι έτσι φτιαγμένος.

Αυτός κουβαλάει τις αξίες μας. Και δεν του είναι καθόλου ευχάριστο το χάλι, και το κατάντημα μας που βλέπει.

Δεν το επιτρέπει για αυτόν, να είναι λάθος, εξ αιτίας μας.

Και τι κάνει;

Μας τιμωρεί με τον τρόπο του ,για τον τρόπο που εμείς φερόμαστε σε αυτόν. Μας πετάει σκέψεις από το πουθενά.

Την ώρα που πλησιάζουμε ,και κάνουμε μεγάλες μετάνοιες ,πριν να φιλήσουμε την εικόνα, μας πετά μια σκέψη ,για να μας θυμίσει πως δεν του αρέσει η υποκρισία.

Ο εαυτός μας ξέρει ,ότι δεν κάναμε όλες αυτές τις μετάνοιες, ούτε σκύψαμε να φιλήσουμε την εικόνα από ευλάβεια, αλλά για να φανούμε ευλαβείς στους άλλους που μας βλέπουν.!!!!!!!!

Και κοιτάγαμε και με την άκρη του ματιού μας, μας βλέπει κανείς ,την ώρα που κάναμε τις μετάνοιες, ή κοίταγαν τίποτε άλλο.

Ξέρει ότι δεν βάλαμε το καλό ρούχο ,για να αισθανόμαστε όμορφα μέσα σε αυτό.

Αλλά το βάλαμε, για να κάνουμε επίδειξη στον γείτονα.

Θα μας πετάξει λοιπόν μια άσχημη σκέψη, όταν περνάμε έξω από το σπίτι του γείτονα.

Από όλους μας μπορούμε να κρυφτούμε, αλλά όχι από τον εαυτό μας.

 Ας λέμε στους άλλους τι καλοί άνθρωποι είμαστε, αρκεί να μην το πιστεύουμε κι όλας, γιατί ο εαυτός μας, ξέρει πολύ καλά ,ποιοι είμαστε και από ποια κίνητρα κινούμαστε, και αν δεν είμαστε αυτοί που λέμε ότι είμαστε……….. να ξαφνικά μια άσχημη σκέψη, που θα μας πετάξει κάποια στιγμή ,για να μας τιμωρήσει.

Και εμείς μετά θα τρέχουμε για εξορκισμούς ,και λύσιμο μαγείας και διαβάσματα και ένα σωρό άλλα πράγματα. Θα λέμε ότι μπήκε μέσα μας δαίμονας. Μπορεί και να τρελαθούμε ,αν συνεχιστεί αυτό.

Στο μόνο μέρος που δεν θα τρέξουμε είναι μέσα μας. Και ας ήταν το πρώτο μέρος, που θα έπρεπε να κοιτάξουμε. Γιατί εκεί είναι οι απαντήσεις, εκεί μένει ο Θεός μας.

Οπότε.

Το πρόβλημα δεν είναι ,οι ακούσιες άσχημες σκέψεις, σαν σκέψεις παιδιά μου. Δεν είναι αμαρτία.  Το ξεκαθαρίσαμε αυτό και δεν χρειάζεται να υποφέρετε πλέον.

Δεν τις κάνατε συνειδητά, άρα απαλλάσσεστε.Ελευθερωθείτε.

Το πρόβλημα είναι, να προσπαθήσουμε να σταματήσουμε την αιτία που τις προκαλεί.

Έχουμε ακούσει πολλές φορές τις φράσεις, να γνωρίσω τον εαυτό μου, να ενωθώ με τον εαυτό μου, να μάθω ποιος είμαι κ.λ.π.

Φράσεις που τις λέμε συχνά, άλλα δεν έχουμε καταλάβει την πραγματική έννοια τους.

Ο εσωτερικός μας εαυτός, είναι η αληθινή μας εικόνα.

Το θαύμα του Θεού μέσα μας. Η φωνή του Θεού που μας μιλάει. Είμαστε εμείς ,όπως μας δημιούργησε.

Οι κρυμμένες ή φανερές αξίες που κουβαλάμε.  

Και όχι αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε. Αυτό που δημιούργησαν οι άνθρωποι επάνω μας…..

Είτε μέσω της εκπαίδευσης ,είτε μέσω της οικογένειας μας, καθώς μεγαλώναμε, είτε από οποιεσδήποτε άλλες επιρροές, ή καταστάσεις των ανθρώπων.

Αυτό που αμαχητί αφήσαμε να γίνουμε.

Την επόμενη φορά λοιπόν ,που μια άσχημη σκέψη ,θα μας έρθει στο μυαλό, να θυμηθούμε να ψάξουμε ,να βρούμε την αλήθεια της στιγμής.

Δηλαδή ,αν στο σημείο πού είμαστε, με τους ανθρώπους που είμαστε, και τις καταστάσεις που επικρατούν εκεί, αν είμαστε αληθινοί, αν υπερασπιζόμαστε την αξιοπρέπεια μας, τις αξίες μας, ή τα ξεπουλάμε όλα, για να κερδίσουμε τις εντυπώσεις της στιγμής, ή να αποκομίσουμε κάποια οφέλη.

Με λίγα λόγια ,αν έχουμε απογοητεύσει με την στάση και συμπεριφορά μας ,τον εαυτό μας.

Το ωραίο είναι…….. χμ ωραίο, σχήμα λόγου ή έκφραση ,ότι γνωρίζουμε, και νοιώθουμε κάθε φορά που ξεπουλάμε τον εαυτό μας και τις αξίες μας.

Η ένα μικρό σφίξιμο στο στομάχι θα μας το θυμίσει, ή κάποια ντροπή και στεναχώρια που θα νοιώσουμε.

Πολλές φορές ,οι άσχημες σκέψεις θα εμφανιστούν εκείνη την στιγμή.

Αλλά δεν είναι πάντα απαραίτητο, και απόλυτο αυτό.

Επειδή εκείνη την στιγμή, θα είμαστε πολύ γεμάτοι και φορτωμένοι από τις συνειδητές σκέψεις που θα κάνουμε, προκειμένου να πετύχουμε τον σκοπό μας, ή τιμωρία μας……

{οι κακές σκέψεις δηλαδή} ,μπορεί να μας εμφανιστούν αργότερα. Αλλά πάντα με αφορμή αυτό το γεγονός.

Πιθανόν ,σε στιγμές που θα μας πονέσουν, και θα μας αναστατώσουν περισσότερο.

Ο εαυτός μας θα διαλέξει, πότε θα μας τιμωρήσει.

Και σίγουρα τότε θα ανακαλύψουμε, που έχουμε κάνει λάθος, και μας μαλώνει ο εαυτός μας έτσι.

Θα θυμηθούμε το σφίξιμο στο στομάχι, ή την ντροπή που νοιώσαμε.

Εμείς ξέρουμε.!!!!!!!!! Πάρα πολύ καλά ξέρουμε.

Αρκεί να είμαστε έτοιμοι να ομολογήσουμε το λάθος μας,.. σε εμάς.

Ας προσπαθήσουμε παιδιά μου, να ακούμε τον εσωτερικό μας εαυτό.

Αυτήν την πηγή σοφίας ,που έχουμε μέσα μας, από την γέννηση μας.

Όταν καταφέρουμε να ακούσουμε έστω και μια λέξη, από αυτά που μας λέει, τότε με μεγάλη χαρά θα μας πει και άλλες λέξεις, που αν ακούσουμε και αυτές, θα μας πει και άλλες και άλλες, μέχρι να μας αποκαλύψει όλο την αλήθεια του Θεού που κρύβουμε μέσα μας.

Η έστω, όση από αυτή την αλήθεια, αντέχουμε.

Και φυσικά ,δεν θα ξανά έχουμε καμία μαύρη ,ή άσχημη σκέψη στο μυαλό μας.

Δεν θα έχει κανέναν λόγο ,να μας τιμωρήσει πλέον ο εαυτός μας, γιατί θα είναι υπερήφανος για εμάς .

Θα έχουμε βρει την αλήθεια μας, την αλήθεια του Θεού, τον Θεό τον ίδιο.

Μέσα από το θαύμα του παιδί μου,!!!!!!!!! που είσαι εσύ.

Πατήρ Ιωάννης

Να θυμάστε ,ότι αυτά που λέω κατά καιρούς, είναι συμβουλευτικά λόγια, με τα οποία ο κάθε πατέρας θα συμβούλευε τα παιδιά του.

Δεν είναι  Θεολογικά κείμενα.

Εκφράζουν εμένα, σαν άνθρωπο , και τα μοιράζομε μαζί σας, ελπίζοντας να ελευθερώσω κάποιες ψυχές ,για να μπορούν να πετάξουν.

Να είστε ευλογημένοι, και με την δύναμη και την φώτιση του Θεού, ας βρούμε όλοι τον δρόμο μας.