THE MYSTERY OF MAN’S SOUL

 Man’s soul. In my opinion, the most sensitive element of the universe.

You can kill it with an angry look and resurrect it with a sweet smile. This is said semantically, of course, to describe its sensitivity because the soul never dies.And in my opinion, it is neither injured, nor spoiled and of course it never goes insane as many believe.

Not the soul.                                              

Our soul is the energy of God’s energy that enters us directly from the Creator, during our creation and so our evolution and our later completed body, with its functions, start functioning, since we are a fetus.

 Let's imagine a mechanical toy that stands immobile, until someone puts a battery in it and it immediately acquires motion and action. This is how the human body is activated by the soul. It is the energy needed to get started, keep moving and to make the whole mechanism of life inside us operate.

We are made in the image and likeness of our own Creator. Not in appearance, but in energy. Our soul is part of Him. In this way, we are always connected with Him and His world. All of us, we are connected energetically among us but also with God Himself.

Let's say, we are all together one body. And as the human body consists of trillions of cells, all of which are joined together and give us the three-dimensional image of a body, which, however, as I have mentioned is made up of trillions of other, much smaller fragments, our cells, the same way, let us imagine, all of us composing the same body as our Creator.

We are united by the same energy. If I take a pin and pierce my big toe, I will immediately feel the pain of jabbing in my brain. I have the absolute control and knowledge of what's going on everywhere in my body. The same happens with God’s body, whose energy parts we are too, small cells. Our connection with Him is immediate, and our slightest action, thought, expression and word are instantly perceived by Him.

Because we are one body.

An enormous energy body that includes all the souls on earth and all those who have passed before us as well and now reside and act as spirits in His world.

All together, one body.

The cells of our body, here on earth, are held together and appear as a three-dimensional body with the energy of cohesion. We humans, as cells of God’s body now, are kept united by Him but also united among us with the energy of our soul.

Our soul which proceeds from Him and to whom, it will return some day as a spirit. In the world of which, it once started its journey.

We are talking about a spiritual world in the sky, not about a mental one. Our souls after passing through this life will now work there as spirits. Where the human souls reside but are expressed as spirits.

It is different talking about a spirit and it is different talking about a soul. The spirit, I would simply say, is a property of our soul that gradually evolves over time. As if preparing for its next residence.

 And according to the quality of the soul that we will cultivate, while we live on earth, the quality of the spirit that we will acquire will be proportionate.

I express my thoughts in detail and perhaps I tire you but I am trying not to leave any gaps in my speech, because it is of great significance that we all understand what exactly is what we call soul, how it works and what its qualities are.

Another property of our soul, now, is what we often call subconscious.

“What is this again?” you will ask me. We all know it or we've heard it but what exactly does it do?

In simple words.

The subconscious is our inner teacher since the day we were born. A huge gift from our Creator which is the direct communication of our soul with the world of God. Let's imagine a phone cord where the world of Heaven is at the one end and we are on the other end.

Direct connection and instant information.

I characterized the subconscious as a huge gift from our Creator because, after all, it is also proof that God did not make us and abandon us on the earth to be tortured. Instead, He took care of our evolution and gave us an inner teacher to help us. To teach us in cooperation with our soul what is good and what is bad.

Since we were little children we knew that it was not right or good, if you would say it in other words, to take a knife and cut an animal's head. Something inside us forbade it.

The teacher in us.

And as we grew up and gained more self-knowledge, we knew very well what was good and what was not.

The subconscious does not speak and does not teach us with words. We do not hear it teach us. It teaches us with emotion which derives from our soul.

So we got conscious. When we do something bad we feel bad and those who do something good have a beautiful feeling. This way we learn what is good and what is bad and we live our lives, making each one of us their own choices, depending on the quality we will obtain as people with the subconscious as our teacher.

It taught us and now we are called upon to do what we have learned in practice.

Do we like the good? Or are we happy to be bad?

It warns us of dangers, since its access to the world of God gives it the ability to know what will happen in future, blocks our feelings to protect us in moments which are tragic to our body, for example, an accident when it happens to us, closes the circuit of connection with the environment and we do not experience the unbearable pain during the accident.

We just wake up after some time in hospital, after a few days, without remembering details from the time of the accident. Constantly with the emotion. It continues to teach us, trying to make us better, correct our defects, make us real and worthy of the world we are destined to live in.

And sometimes, why not, as a good teacher to punish us if we do not hear its constant warnings. Those of us who manage to come into contact with our subconscious, how lucky we are.

That's what it's waiting for. For us to communicate with it.

To unravel the secrets of the sky and universe, teach us, protect us with its warnings, help us to evolve. To direct us safely and surely in the world of God.

In our next home.

I have said many times that each one of us will get the knowledge they can withstand but also manage during their life.

But who will determine what knowledge we are ready to accept? And who will decide if we have graduated, with a good grade, a stage of evolution in our lives and we are ready to receive the new curriculum, the new teaching, for the next stage of development?

But our teacher of course. Our subconscious, which knows us inside out and reports at all times about our evolution in the sky. It is, as we have said, our connection with the world of God. In charge of giving us the knowledge.

And I'm not talking about useless knowledge as what God's name is, whether Mythology was true or not, if the war of Troy happened and such things that our precious time is only wasted on, looking for them.

I'm talking about the weight of knowledge. How much we have developed our brain's ability to process and manage properly whatever knowledge it receives.

How powerful our brain has developed to be as an organ. How much its components withstand the management of knowledge, how well it responds to the energy tensions and frequencies our soul sends to it.

These are important in order to gain further knowledge without the risk of going crazy.

And when do we really go crazy?

When in our brain, which is a physical organ, certain parts that are charged with the duty to receive the energy that our soul sends, weaken; when what we call emotion and should be processed or managed so that we always have a balanced functioning.

A sudden loss of a beloved person, a powerful shock, a high intensity feeling in general that our brain was not ready to accept and manage, is enough to make us insane, as we say, or to cause serious communication problems with reality.

Some brain components are broken and emotional management is latent, resulting in mental disorders, as we wrongly call it.

But we are wrong to say so. Our soul never fails. It is energy of God’s energy. And there is nothing proceeding from God that is evil.

It has sent the feeling to the brain according to the intensity it has experienced.

The brain did not withstand the tension and did not deal with it well causing some of its damage. And it can no longer manage its emotion, losing its balance.

And when we die, even if we have spent our whole life in a mental hospital, our soul is freed lighthearted, in good health, if we can use this expression, beginning its journey for its Creator.

Leaving behind a sick brain that at one time did not withstand, taking with it the experiences and lessons it had gone through in this long-suffering body.

The science of psychiatry cannot apply anatomy on the soul. It is not an organ. It is energy.

But they can apply anatomy on the brain. And by doing so, they have found what parts of the brain cannot properly manage the intensity of mental emotions and according to the symptoms we demonstrate, they know what medicine to give us, which will improve or heal the brain functions which do not properly manage our feelings.

On the other hand, psychologists, unlike psychiatrists, try to cure with a different approach. With sessions and conversations, they try to balance the patient, who produces high intensity and uncontrollable emotions, so that the intensity of energy reaching the brain is lowered and so its defective components can better manage the lower intensity emotions they receive.

When we refer to all these, my children, the soul is not to blame. !!!!!!!!!!!!

The soul does not suffer anything. If we fill it with fear, emotions of fear will be sent to the brain for processing, if we feed it with joy, happy emotions will be sent to it.

And our reactions as well as our behavior will be commensurate.

And once our soul leaves life, it also leaves behind everything humane which has made it suffer and unaffected as a spirit, now, it is heading for  its destination.

Unmindful of mental hospitals, psychiatric institutions, physical disabilities and a whole lot of other negative experiences that it has gone through during its presence on earth that left it untouchable.

Through these trials, which did not destroy it, it managed to develop its spirit, as much as possible and content now, it will take the place it deserves in the spiritual world where it will find peace.

I said before that the soul is not destroyed with anything.

Because it is energy of God’s energy. However, something has probably slipped my mind, my children. There is one thing that can destroy it.

 One and only.

Due to the fact that it comes from the Creator Himself and it must return once, what can destroy a soul is evil, my children.

Something that does not exist in the world of God.

Thus, a soul which the wicked has managed to trick into mischief and to charge it with evil cannot approach the world from which it came. It cannot approach God and unite with him again. Because everything moves with the energy of Love there.

And a soul full of evil will be constantly ostracized from the wonderful world of God.

With my last words, my children, I have just described Heaven and Hell.

A soul condemned to live away from its Creator, this is Hell for it.

To watch other souls happy and to be ostracized.

Great the mystery of the soul it is and long its journey.

It is the most precious element of the universe. That's why the wicked is struggling, to win it.

Take care of your soul in whatever way you can.

I could talk for hours about man’s soul. But I have already tired you a lot. The rest of them will slowly unfold in the Archontariki (Guest House). In the secret school I am preparing for you.

I hope I have managed to open some gates of understanding within you about the mystery of the soul, and I hope from now on, to love it more and to protect it from the only thing that can destroy it.

Evil.

My blessing and my love.

Father Fanourios

LIGHT OF LIGHT

IOANNINON 10
NEA FILADELFEIA 14341
ATHENS GREECE

God of the Universe and People’s Souls.

I have already mentioned many times, my children that everything is energy. Today I will go a little bit further and I will say as a conclusion that since everything is energy, everything is God.

God's energy, in other words God's spirit, is all around our universe.

God is the Lord of the Powers. The creator and administrator of every form of energy and even more.

He’s the adhesive substance that penetrates, controls and keeps the three-dimensional form of the universe united.

 He’s the energy of consistency that holds united all the particles of a tree, of a rock, of the sea, of the earth and every planet in space and so we can see everything with our eyes in the form that we see them daily. 

He is the energy that holds in harmony, nature in our universe and other universes too.

God is omnipresent and all-pervading. Through this energy that we people understand better as a notion when we describe it as God's Spirit.

This energy, God's spirit, is the one that penetrates and activates us too, giving us motion, thought, function and the expression of our whole existence.

As we understand, we are energy. We are energy depending on God since we come from him and it is God's spirit the one that makes us function and appear in this three-dimensional form in our world. If this energy is suddenly removed from us, everything will fall apart on us. Nothing will no longer prevent the particles of our body from taking apart and disembodying the very same minute.

The energy of consistency will have been removed from us. The power that holds us in the three-dimensional form will have been removed.

It is the energy that after our physical death in the earth continues existing in the world of God as a spirit, having complete consciousness and memories from the life that it went through here in the Earth.

Without God's spirit there's nothing my children.

Many scientists, for many years now, have been trying to discover the origin of humans. Some will say that we come from apes, others that we come from the sea, from some kind of fish or organism that came out, at shore, and slowly became human.

 As if the creator who was able to form apes would have difficulty in making immediately humans. Suddenly among all the forms of life that probably exist in Heaven and Earth he considered as the most perfect form to make, the ape.

Then he started cutting and sewing noses, ears, legs, arms, tails until he finally reached the form we call human today. This procedure is called evolution by scientists. It is obvious that there is evolution in every form of life on the earth.

But not from ape to human. This is not evolution. It's a completely different form of life. They may have a lot in common but ape is not our evolution. Findings have been discovered in excavations where skeletons have been found, looking like our skeleton today. It's not a conclusion that shows that people, necessarily, come from these forms of life.

The only thing that we can reach as a conclusion is that these forms of life were very close to the form of humans. As all felines have the same physical relation without us claiming that the lion comes from the cat evolutionarily or the other way around. Let's think about that too.

Me as a man of God call, the assertion that humans come from ape, lack of imagination. And, finally, I believe that instead of thinking about where we come from and spending billions for researches like these, it would be much better, my children, to consider where we go as a species here on the Earth or even better where we go after the Earth. And all this money should be spent for the good of today's humanity.

I have nothing with science. I would like to deal with this topic practically I know, however, for sure that in 300 or 400 years the scientists of this era will find really funny everything that today's scientists are claiming. This is a fact that they themselves know.

Nevertheless, they are trapped in the philosophy of science which accepts as correct only what can be analyzed and confirmed in the laboratories or in their studies.

Others allege that humans and planets come from a big explosion that happened many years ago and that everything was created by this explosion.

As if all that matter that came out of this explosion, was not united in a three-dimensional form by the energy of consistency. This energy that started accumulating and uniting the dispersed matter and forming planets in the universe and keeping them in orbit and in complete harmony and balance.

This explosion cannot have formed the human. Because no explosion can have consciousness, no explosion can have dreams, no explosion has a soul or emotion and no explosion has relation with the spiritual world. It's a completely different thing talking about matter and completely different thing talking about the, invisible to us, world of spirits and in universe nothing happens accidentally.

In every explosion of creation, it is always God who lights the wick after having planned in detail everything that is going to happen and evolve, after the explosion and it is God's spirit the one that administers universe.

Unless people, who always tend to call God whatever makes them be afraid and they cannot understand, call this time God the explosion and as a result whenever they will desire to pray in their God- explosion they will trigger blasts before praying.

You are laughing but, my children, man is capable of anything.

He's looking for his creator since the first day he was born, having as a result if he's not pleased with the one he has and believes in, today, or if the one who believes in today gives him a hard time, to try to discover another God.

Something to pray without considering what this is. And it is that much and that seriously that people are looking for God but so falsely at the same time too.

 Man.... Made with the perfect standards to do great things as a little God with his grace, he prefers, however, to live as a scared animal, as a slave seeking gods, where gods could never exist. Gods that man makes because he wants to pray to God, conditioned to his needs, out of necessity.

He refuses to free his mind, open his wings and fly free in quest of knowledge close to God. The knowledge that he once tried to steal from Heaven.

 He hasn't learned yet that the only thing that he has to do in order to obtain this knowledge is to evolve himself spiritually, so that he can cope with the knowledge he is looking for and God will give it to him immediately. This is the plan of God for humans on the whole.

Some say their own God is the right one, others say  yours  is wrong, our God is the right one, and some others are talking about some other Gods scattered all over the earth that have been adopted or invented by people, over the centuries.

When I talk about God my children, I mean the great creator that has created and keeps everything in harmony. The one that his works and his presence we see everyday around us looking at trees, nature, sea, everything in heaven and earth.

The one who has created it all and administrates everything wisely for billions of years now. The one who made us. The human. We know him through his works, and yet we are still looking for him. When I speak of God, I speak of him who, for the sake of man, did not hesitate to send his own son, Jesus Christ, to push, through his sacrifice and his teachings, humanity to the right path to heaven. For this God I speak of.  God is one. We humans have made him pieces, and each of us takes his own piece and he calls it God.

And we kill our neighbor, who recognizes for God some other piece, who he is also deceived, and he calls it his God too.

I am talking about the one and only God. A and Z. The whole. !!!!!!!!

And this is the way, my children, for us all, to see God.

My God, the one I speak to you of is your God, whether we want it or not, no matter what religion each one follows.

The Creator is one, no matter what it is called and approached by each one of us.

He gives energy to every soul born on the Earth. He puts in every man who is born, his spirit, the spirit of God.

If I were born, for instance, in Pakistan, now I would be a Muslim in religion, I would be more dark-haired, I would speak another language and I probably would have come today to work for you in your garden if I were in Greece.

But my soul would have started its journey from the same source that yours has started too. Made of the same materials that your own soul has been made too.

If one of you had been born in Africa, you would be much more dark-haired, you would also speak another language, you would probably have another religion, other habits, and most likely you would sell a watch or a cd to someone in Greece or some other part of the Earth.

That soul, too, would have started from the same point as you and me and it would have been made with the same materials and standards to reach here on Earth. To finally give, all of us, our presence on Earth, but here we forget that we all come from the same heavenly space, and we are divided into black, yellow, white and dark. As if there is a different God for each color.

The pain of my soul is the same as the pain of the soul of a black man, a dark, a yellow or any other color and human expression might exist.

My cry has the same sound as any other person’s. My tear is of the same composition as all people’s when it rolls. We laugh and feel happiness like everyone else at any point of the Earth.

The same God who made you and me, my brothers, has also made all the other people. Their souls were just found in a different latitude and longitude to live their journey on the Earth. This is our only difference.

But we, people, divide God into countless pieces, we fight with each other, because each one of us considers the place where he was born, as something very special and separate, and must make enemies and kill or despise  all the others, who were not so privileged as to be born, where we were born, having the same color.

But if we had the same pride, not for the place where we live, but for the place from which we came and that we will once again go back ... Imagine how incredibly beautiful our life here would be. Brothers in Heaven, brothers on the Earth too. The absolute balance and blessing.

I can see in sports meetings when the prizes are awarded to the winners, how excited the athletes are, seeing their country's flag waving.

How proud they are that they were born there. That their flag lies ahead of them and the national anthem that sounds defines them.

I see soldiers, under their flag, ready to kill, whoever is in the opposite trenches waving a different flag than them.

They are ready to lose their humanity and commit crimes and injustices because their leader told them that the others, under the different flag, must die because they do not serve the same interests as their own homeland and flag.

And they do so with great pleasure, taking pride, even after the battle, in who killed the most.

And all these because their opponents happened to be born in a different place, where other views and religious beliefs prevail. Because their leaders have different interests than the other leaders here, thousands of people will have to die. And no one takes into account that we are all heavenly brothers, with the same Father and Creator. Nobody thinks that we all came from the same starting point.

Of course, no one thinks that we may once again meet where we all began, to explain ourselves and account for our course on the Earth to God and to our siblings there too, trying to make them understand why we have taken their life here on the Earth.

Ι puzzle you over deep thoughts, I know.

But as I always say, I am responsible for what I say and mean and not for what someone might understand .

I am trying to free minds and to save souls from deception.

That's all.

Those who understand will benefit from the conclusions they will make and those who do not understand will swear as usual. When I am attacked about what I'm writing by those who do not agree, I understand that I do correctly what I do.  Alas if there were no reactions and we agreed on everything.

Those, among you, who are searching for the truth, I'm sure they have understood the message I am sending you today. Many who will see things from the perspective I am presenting to you today will see the truth of my thoughts.

Certainly at some point, things have to change a lot. We must allow the wisdom of God to enter us, to all the people of the Earth, to unite us energetically, to understand the futility of the diversity that makes us enemies and opponents and to realize that all people are brothers.

Only in this way will the human species progress, my children, and find its true destination.

If we cannot conceive this as a concept, let's think, for example, dogs. Different sizes, different colors, different breeds, yet, they all know that they are the same form of life.

The white do not fight with the black because they have another color. They accept each other and recognize that they are brothers from the same breed.

We, who are more intelligent than dogs, why can’t we accept something like this?

These are all thoughts for the advanced. Thoughts for people who can see the truth, without fear, without trying to kill these thoughts because they do not understand them.

Without mocking and accusing the one who shares them with them.

Thoughts for people who have as a driving force love.

Let us now come to our own fields, to our own problems and to the issues related to this speech.

All of us, my brothers, who are blessed to be born in this place called Greece and be called Greeks, we carry, it is true, a great burden from the history of our ancestors.

But we are also blessed to have known the love of our Christ and have lived in it. Those who live, at least, in it.

And we are proud of our flag, our history, our country.

However, after the ideas I have presented to you, in this speech, I believe that we will broaden our horizons and we have to understand that people’s souls, who were not born in our country, are also brothers- souls sent from the same place.

We are proud of our past. Nevertheless, now, we have to make our children proud of our future too. We have to change the way humanity thinks and sees things, meaning as a blind man walking towards a spiritual cliff.

Every man, the people of every country, will reach as high as their dreams are targeting, the dreams that their values will be able to create and manage.

Let us, therefore, dare to do our duty as Greeks for a better future for Greece, for our children, for our society, for all mankind.

What is this duty? Of course to convey the present message of this speech to all people in every way. In our daily conversations, the poets in their poems, the authors in their writings, and in any other way, each one of us can convey the general meaning of this speech.

Let us understand and help others to understand that we are all brothers and sisters of the same father.

We may not have the means to create what our ancestors have created but we have within us, the spiritual means and the celestial weapons to develop humanity on this planet, to spread love, soul’s kindness, benevolence, inner quality. It is true that in some way, we are chosen of the sky. It is a great honor, but also a great responsibility.

In the past, our ancestors brought civilization to people, when humanity needed civilization to exist and to escape the arbitrariness of the powerful.

We, younger Greeks, let us try to save this culture and to help man become human again, but, this time, with the standards  that God has made him and the rest of the people, you can be sure, that they will follow.

In the difficult years that may come, let us try to keep the gate that leads to heaven open to the people. Let this be our mission.

Let us, first, improve ourselves as people, as souls and spirits and become teachers for other people, transmitting them our quality and not our hatred and fanaticism.

Presenting to all people the correct expression of Orthodoxy. Showing them the way that leads to the sky, not to darkness.

Without hatred and fanaticism as I have already mentioned. If we all unite to this end and succeed, then all future generations will talk about our own feat.

Even in Heaven they will talk about the achievements of the Greeks. !!!!!!!!!

About how a handful of Greeks succeeded in changing God's plans and instead of Revelation, another opportunity for mankind will come with joy from God. This is a goal for someone who proudly says he is a Greek.

To unite all the souls of the Earth, as they were united in Heaven, without color, language and different religions, with God’s spirit again.

 It's hard to be Greek. To have within your DNA the cell of creation and not be able to create anything. And, yet, my brothers we can. We can repair and recreate ourselves. We can revive Greece, with pieces of the past and of the present and to push it again glorified in the future.

Greece, a country, if we believe it that will be able to save mankind by uniting all the souls of the Earth with love as an adhesive substance.

Because, my children, the Third World War which we are all afraid of has already started for some years now. Not with guns and bombs as we expected. It is a spiritual world war that is invisible to the naked eye but the results and the losses are seen daily. And unfortunately we, Greeks, are losing in this war.

We lose values, we lose morals and customs, we lose love and respect of our families, we lose our quality as people, we lose even Christ from beside us.

We also lose ourselves like all human species.

So let's get back up, let's see what's going on around us and let's get ready for a counter-attack. To save ourselves, Greece and humanity.

Let all mankind finally wake up and remember where its journey has begun as a soul, let us realize that God is one,  the creator of everything that we are all brothers from the same house and we shall meet there once again.

Wars are unnecessary. People send their children to kill or be killed, serving the interests of companies and opportunists.

 Racism is stupidity, the color of our skin does not make us different, the quality of our soul and our education does.

Hatred and vice are a loss of time, as they take up most of our time and we are not searching for the path that leads to God. Let us discover this path and let us lead all our brother-souls, there.

Because, my children, life is in Heaven. Here, it is just a test, for God to see, which of all the souls he sends here for education deserve to live there.

Simply and without many philosophies and verbal garnishes, this is the whole truth about our presence on the Earth. We come here for training and examination lest we earn eternal life in Heaven. As I have said before, we will only take our actions and their results in other people’s lives with us.

I will not be with you for a long time. Unfortunately, I will not be able to see the plans I had to be realized. However, there are other plans in the sky that will start shortly.

Other souls will come to continue what I have started, inspired by what I write and tell you from time to time but by adding much more wisdom and knowledge to my words.

And they will also fight to bring you even closer to the one and only God.

 You will easily recognize, my children, these sent teachers.

Very easily. They will be God-enlightened!!! ,

And they will emit true love. !!!!!!!!!!!

Look out for imitations, however, as you are used to saying here on earth,.

I greet all souls. The souls of all colors and of every earthly country.

Be blessed my brother- souls all around the Earth and Heaven.

I bid you farewell.

Father Fanourios

LIGHT OF LIGHT

ΙΟΑΝΝΙΝΩΝ 10

ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ 14341

ATHENS-GREECE

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΣΕΤΑΙ.

Ο άνθρωπος δεν είναι ένα τυχαίο δημιούργημα του σύμπαντος.

Δεν προήλθε τυχαία σαν συνέπεια ,από αυτό που οι επιστήμονες ονομάζουν σήμερα μεγάλη έκρηξη.

Και φυσικά δεν προέρχεται ,όπως άλλοι επιστήμονες μπορεί να ισχυρίζονται, από τον πίθηκο.

Έχω τοποθετηθεί και εξηγήσει τις απόψεις μου πάνω σε αυτό το θέμα, σε προηγούμενες ομιλίες μου, οπότε για εξοικονόμηση χρόνου, για όσους με παρακολουθούν, δεν χρειάζεται να τις επαναλάβω και σήμερα.

Δεν δημιουργήθηκε τυχαία ο άνθρωπος. Κάποια στιγμή δηλαδή που ο Δημιουργός μας δεν είχε τι να κάνει, μονολογούσε και έλεγε, τι να κάνω σήμερα, τι να κάνω για να περάσει η ώρα; Μωρέ δεν φτιάχνω τον άνθρωπο; Και έτσι για να περάσει η ώρα του μας έφτιαξε.

Όχι βέβαια, και ας με συγχωρήσετε για τον τρόπο που το παρουσίασα. Όμως τίποτα δεν γίνεται τυχαία στο σύμπαν παιδιά μου. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία στον κόσμο του Θεού.

Ακόμα και για τους υποστηρικτές της μεγάλης έκρηξης, σαν την αρχή της δημιουργίας, θα πρέπει να πω, ότι κάποιος άναψε το φιτίλι για να γίνει αυτή η έκρηξη. Αφού προηγουμένως είχε προγραμματίσει την πορεία της έκρηξης, και όλα αυτά που θα επακολουθούσαν από αυτήν έως την τελευταία λεπτομέρεια.

Αποτελέσματα από εκείνη την έκρηξη δισεκατομμύρια χρόνια πριν, εξελίσσονται και ανακαλύπτονται ακόμα και σήμερα. Είπαμε τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Όμως η έκρηξη δεν παράγει συναίσθημα, δεν παράγει δάκρυ, δεν παράγει ψυχή, δεν παράγει πνεύμα.

Πνεύμα……… Τι είπα τώρα; Πνεύμα.  Ένα παντοδύναμο ενεργειακά σώμα, που μπορεί να βρεθεί παντού στο σύμπαν, ανεπηρέαστο από τις συνθήκες που επικρατούν εκεί, και να σκέπτεται ,αποφασίζει , ενεργεί, και δημιουργεί, χωρίς τον κίνδυνο να καταστραφεί.

Χωρίς τον κίνδυνο να καταστραφεί φυσικά, αφού τηρεί όλες τις υποχρεώσεις και προϋποθέσεις που απαιτεί από αυτό, ο πνευματικός κόσμος.

Υπάρχει τάξη και αρμονία στο σύμπαν και δεν κάνει το κάθε πνεύμα ότι θέλει.

Το πνεύμα είναι ένας πολύτιμος βοηθός και συνεργάτης του Δημιουργού μας. Του Θεού.

Από πού όμως δημιουργείτε το πνεύμα;

Από τον άνθρωπο. Μεταφέροντας μέσα του, όλες τις αναμνήσεις ,τις εμπειρίες και τις αξίες που απόκτησε ο άνθρωπος, κατά το πέρασμα του από αυτήν την ζωή.

 Ναι. Δεν χανόμαστε μετά τον θάνατο. Απλά γεννιόμαστε σαν πνεύματα σε έναν άλλο κόσμο, στον κόσμο του Θεού, σε μια άλλη διάσταση, διατηρώντας όμως τις αναμνήσεις μας από αυτήν την ζωή. Δεν παύουμε να υπάρχουμε.

Ο λόγος λοιπόν που ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό, παιδιά μου είναι το πνεύμα που δημιουργεί κατά από το πέρασμα του από την ζωή.

Ένας πολύτιμος βοηθός και συνεργάτης του Θεού, ένας κατά χάριν Θεός, αν εξελιχθεί σωστά, που θα μπορεί και αυτό να δημιουργεί στον υπέροχο κόσμο του δημιουργού μας.

Στον κόσμο αυτό ερχόμαστε σαν ψυχές. Ο δημιουργός μας , βάζει από το ξεκίνημα της πορείας μας σαν άνθρωποι, ενέργεια από τον ίδιο μέσα μας, και έτσι θα έλεγα παίρνουμε μπροστά. Είναι αυτό που λέμε όπως είπα πριν, ψυχή.

Και είναι πάλι αυτό που ο ίδιος ο Θεός εννοεί ,όταν μας λέει ότι μας έφτιαξε κατ’ εικόνα και ομοίωση. Ενεργειακά κατ’ εικόνα και ομοίωση.

Όχι εμφανισιακά. Αλλιώς θα ήμασταν όλοι με την ίδια μορφή.

Είμαστε ενέργεια από την δική του ενέργεια, που μας την εμπιστεύτηκε να την ταξιδέψουμε στο πέρασμα μας από την ζωή αυτή. Έτσι γινόμαστε ένα σώμα με τον ίδιο. Ένα αιώνιο σώμα σε μια υποσχόμενη αιώνια σχέση. Με σκοπό την εξέλιξη μας σαν ψυχές, να γίνουμε πολύτιμα πνεύματα και συνεργάτες  του ,για το έργο που συντελείτε στον κόσμο του.

Για μια αιωνιότητα.

Για αυτό λοιπόν δημιούργησε τον άνθρωπο. Υπήρχε λόγος για την δημιουργία του ανθρώπου, και δεν μεσολάβησε κανένα τυχαίο γεγονός. Όλα μελετημένα και σοφά πραγμένα από τον ίδιο.

Και εκεί πού πάμε σαν πνεύματα πλέον ,ανάλογα φυσικά με την αξία που έχουμε αποκτήσει, ανάλογα με την ποιότητα του πνεύματός μας ,και την καθαρότητα ,θα καταταγούμε στο πόστο που μας αξίζει και μπορούμε να ανταποκριθούμε, σύμφωνα πάντα με τις δυνατότητες μας και θα αρχίσει το αιώνιο ταξίδι μας, βάζοντας και εμείς ένα λιθαράκι στην λειτουργία και ισορροπία του σύμπαντος.

Υπάρχει συνεχής εκπαίδευση, δραστηριότητες, υπάρχει ζωή. Ποιοτική ζωή και δημιουργία.

Ο Θεός μας είπε. Έχω πολλά διαμερίσματα στον Ουρανό. Προχωρώντας λίγο περισσότερο τα λόγια του θα έλεγα, ότι ο Παράδεισος έχει πολλά επίπεδα. Αυτό που ο Θεός μας ονόμασε διαμερίσματα. Και ανάλογα με την βαθμολογία που αποφοιτήσαμε από το σχολείο της ζωής, ανάλογα με την ποιότητα που προσδώσαμε στο πνεύμα μας, όσο ζούσαμε, αυτό θα καταταγεί και στο ανάλογο επίπεδο, με άλλα πνεύματα που συγκέντρωσαν και αυτά την ίδια βαθμολογία.

Οσα πνεύματα για παράδειγμα βαθμολογήθηκαν με 10 στην αποφοίτηση τους από αυτήν την ζωή, θα βρεθούν στο επίπεδο που κατοικούν τα πνεύματα με βαθμολογία 10.

Το ίδιο και αυτά που συγκέντρωσαν 20 , το ίδιο και αυτά που συγκέντρωσαν 30 ,και ποιος ξέρει μέχρι ποιόν αριθμό συνεχίζεται η βαθμολογία της αξιολόγησης ενός πνεύματος.

Το όμορφο με αυτήν την ταξινόμηση , που δίνει και το στίγμα της σοφίας του Θεού, αλλά και της αγάπης του προς τον άνθρωπο, είναι ότι αυτοί για παράδειγμα που συγκέντρωσαν 10 δεν θα γνωρίζουν ότι πάνω από αυτούς σε ανώτερα επίπεδα , υπάρχουν μυριάδες άλλα πνεύματα που συγκέντρωσαν καλύτερη βαθμολογία, για να μην νοιώθουν οι αποτυχημένοι στον κόσμο του Θεού.

Έτσι και αυτοί με το 10 σαν βαθμολογία ,θα ζουν ευτυχισμένοι στον Παράδεισο, ασχολούμενοι με δραστηριότητες που μπορεί να διαχειριστεί κάποιος που κρίθηκε με αυτή την βαθμολογία.

Αρκεί να μπει κάποιος στον Παράδεισο. Από κει και πέρα χωρίς να έχει χάσει την συνείδηση και τις αναμνήσεις του από αυτήν την ζωή, θα ζει μια ευτυχισμένη ζωή, χωρίς φόβο, χωρίς τις ανθρώπινες ανάγκες και υποχρεώσεις, για χρήματα, ενοίκια, φαγητό και γενικά όλα αυτά που μας γέμιζαν με άγχος και στεναχώρια όσο είμασταν στην ζωή.

Στο επίπεδο όπως είπα ,που μπορεί να εκφραστεί και να υπάρξει. Εκεί που κατατάχθηκε.

Προς τεκμηρίωση των όσων λέω ,σχετικά με τα επίπεδα του Παραδείσου, θα σας θυμίσω την Δευτέρα προς Κορινθίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου, στην οποία λέγει στους Κορινθίους, την αρπαγή του από την γη, και την άνοδο του έως τον τρίτο ουρανό. Όπου είδε μεγάλα και θαυμάσια από τον κόσμο εκείνο, τα οποία φυσικά ανθρώπινο στόμα δεν μπορεί να περιγράψει και να πει.

Αυτό που ο Απόστολος Παύλος χαρακτήρισε σαν τρίτο ουρανό, εγώ σας το περιγράφω σαν τρίτο επίπεδο. Το ίδιο πράγμα λέμε.

Και επειδή όσα λέω έως τώρα μπορεί σε κάποιους , να τους κάνει να σκέπτονται, μωρέ μια χαρά είναι όλα μετά τον θάνατο. Τι κάθομαι και βασανίζομαι εδώ. Έφυγα.

Και να θελήσουν να τερματίσουν την εδώ παρουσία τους, με τα βάσανα τα προβλήματα, τις αρρώστιες και τις σκοτούρες ,βάζοντας τέρμα στον ζωή τους, θα πω το εξής.

Έφυγες παιδί μου. Αυτό είναι σίγουρο. Μόνο που δεν μπορείς να φανταστείς που θα βρεθείς το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο ,που θα αποδράσεις από την ζωή.

Από την αρχή να ξεκαθαρίσω ,ότι ξέχνα τον Παράδεισο ,και τα ωραία που περιέγραψα πριν, για όσους υπάρχουν εκεί.

Χίλιες φορές θα μετανιώσεις για αυτό που έκανες, όταν δεις ποιοι θα σε παραλάβουν και που θα πορευτείς. Χίλιες φορές θα παρακαλάς να γυρίσεις ξανά στην γη και να περάσεις διπλά  τα βάσανα που σε οδήγησαν στην αυτοκτονία.

Αλλά τότε……. Παιδί μου θα είναι αργά.

Δεν θα έχεις σκοτώσει το σώμα σου  μόνο ,αλλά θα έχεις σκοτώσει και το πνεύμα του Θεού που σου εμπιστεύτηκε, να το ταξιδέψεις με ασφάλεια μέσα στο σώμα αυτό ,και να το εξελίξεις. Θα έχεις καταστρέψει την ψυχή σου.

Οπότε δεν χρειάζεσαι εμένα για να στο πω. Καταλαβαίνεις ότι……..ξέχνα τον Παράδεισο.

Στον Παράδεισο ,ανεξάρτητα από το επίπεδο, θα βρεθούν αυτοί που αγωνίστηκαν, εξελίχθηκαν, δοκιμάστηκαν και πέτυχαν μέσα στην αγάπη και την αλήθεια τους, καλλιεργώντας  το πνεύμα τους, για να μπορεί να σταθεί εκεί.

Τίποτα δεν χαρίζεται στον κόσμο του Θεού αν δεν το αξίζει κάποιος. Δεν είναι όπως στην γη, που μπορεί ένας ανάξιος πνευματικά και ποιοτικά άνθρωπος, να κατέχει μεγάλα αξιώματα, βασίλεια, αυτοκρατορίες, πλούτη και δόξα, εκμεταλλευόμενος συγκυρίες, γνωριμίες, βρώμικες συναλλαγές, ξεπουλώντας συνειδητά την ψυχή του στο κακό, τυραννώντας και βασανίζοντας ανθρώπων ψυχές.

Θα μου πείτε, καλά, και αυτών των ανθρώπων τα πνεύματα που πάνε;

Όλοι σας ξέρετε την απάντηση. Όπως και να ονομάζουν τον κόσμο τους, το σίγουρο είναι ότι θα είναι μακριά από την αγάπη και την θαλπωρή του Θεού.

Μακριά και αλάργα που λέει και ο λαός μας.

Όπως έλεγα όμως πριν, και αυτό είναι που ενδιαφέρει εμάς στην σημερινή ομιλία, είναι το που θα πάμε εμείς, και τι προδιαγραφές χρειάζονται για να βρεθούμε εκεί.

Στον Παράδεισο. Τι πρέπει να κάνουμε για να μπορεί το πνεύμα μας να βρεθεί στον κόσμο του Θεού.

Ξέρετε κάτι παιδιά μου; Κανείς από τον Ουρανό δεν θα μας κατηγορήσει αν δεν γίνουμε Άγιοι. Θα μας κατηγορήσουν όμως και θα κριθούμε για αυτό, γιατί δεν προσπαθήσαμε να γίνουμε.

Από το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας όμως , θα βγει και η τελική βαθμολογία μας ,όταν αποφοιτήσουμε από αυτήν την ζωή.

Από αυτήν την προσπάθεια θα κριθεί, και το αν θα βρεθούμε στον κόσμο του Θεού, και φυσικά και σε ποιο επίπεδο.

Τώρα……….υπάρχει ειλικρινά κάποιος από εσάς παιδιά μου, που πραγματικά θέλει να βρεθεί στον Παράδεισο;

Το λέω αυτό, γιατί αν υπάρχει κάποιος αναμεσά μας που έχει αυτόν τον σκοπό, ας παραμείνει στην ομιλία αυτή.

Αν κάποιος περαστικός από το κανάλι είπε να ακούσει δυο λόγια, αλλά δεν τον ενδιαφέρει πραγματικά ο Παράδεισος, ας διακόψει το βίντεο τώρα, γιατί η συνέχεια μπορεί να μην του αρέσει, και δεν θα ήθελα να τον στεναχωρήσω.

Γιατί παιδιά μου θα ακουστούν αλήθειες, που θα μας πονέσουν

Γιατί έχουν να κάνουν με την αλήθεια μας στον κόσμο ετούτο. Με το ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε, ποιοι λέμε στους άλλους ότι είμαστε, αλλά και ποιοι στα αλήθεια είμαστε.

Όλοι μας λοιπόν θέλουμε να πάμε στον Παράδεισο. Και είπαμε ότι εκεί πηγαίνουν πνεύματα που συγκέντρωσαν κάποια βαθμολογία που απαιτείται για εκεί ,ανεξάρτητα σε ποιο επίπεδο του Παραδείσου θα καταταγούν τελικά.

Αρκεί να πάμε εκεί. Στον κόσμο που δημιούργησε για εμάς ο Κ. Η .Ιησούς Χριστός και μας περιμένει.

Τις προϋποθέσεις για να περπατήσουμε αυτό το μονοπάτι που οδηγεί εκεί, μας τις έδωσε, με τις διδασκαλίες του και τις εντολές του. Μας όρισε τις προϋποθέσεις και τις υποχρεώσεις μας. Τι πρέπει να κάνουμε για να αποκτήσουμε και το δικαίωμα να βρεθούμε εκεί.

Μα πέρα παιδιά μου από οποιεσδήποτε προϋποθέσεις, και υποχρεώσεις, και πριν ακόμα αρχίσουμε να απαιτούμε τα δικαιώματα μας, και να ονειρευόμαστε την παρουσία μας στον Παράδεισο, θα πρέπει σοβαρά, πολύ σοβαρά ,να αναρωτηθούμε.

Έχουμε καταλάβει τι συμβαίνει στον κόσμο ετούτο; Είμαστε διατεθειμένοι πραγματικά να αγωνιστούμε για αυτήν την κατάκτηση του Παραδείσου; Η΄…. μέρα έρχεται και μέρα φεύγει, απλά επαναλαμβάνοντας στο μυαλό μας τον στόχο του Παραδείσου, αλλά επιμελώς αρνούμαστε να αγωνιστούμε για αυτό.

Θέλουμε στα αλήθεια να σωθούμε; Η πνευματική μας κατάσταση έως αυτήν την στιγμή, είναι σε θέση να σταθεί ισάξια, με άλλα ανώτερα πνεύματα, στον πνευματικό κόσμο, και να επικοινωνήσει, συνομιλήσει, ανταλλάξει απόψεις, και συνεργαστεί  με αυτά, ή είμαστε ελλιπείς από κάθε άποψη για αυτήν την πιθανότητα.

Θα μας λένε για παράδειγμα τα ανώτερα αυτά πνεύματα, για αξίες, ηθική, τιμιότητα, ειλικρίνεια, αλήθεια, και εμείς θα τους λέμε για όταν είμασταν στην γη, που η γειτόνισσα μας η παλιογυναίκα αυτή, που έριχνε τα απόνερα από την μπουγάδα της στον δρόμο, και ο αδελφός μας που μας έφαγε το οικόπεδο, που κακό χρόνο να ‘χει, και άλλα τέτοια ευτράπελα που θα κάνουν τα ανώτερα πνεύματα του Παραδείσου, να αναρωτιόνται τι λάθος άραγε έγινε στον ουρανό και βρεθήκαμε εμείς εκεί.;

Λίγο τραβηγμένο παιδιά μου το παράδειγμα με τον τρόπο που το παρουσίασα, αλλά μην απατάσθε γιατί δεν απέχει και πολύ με την πραγματικότητα.

Βέβαια μια τέτοια συζήτηση δεν πρόκειται να γίνει ποτέ στον Παράδεισο, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό το πνεύμα που κουβαλάει μαζί του την συμπεριφορά της γειτόνισσας και τον άτιμο τον αδελφό του που του έφαγε το οικόπεδο, δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να βρεθεί στον Παράδεισο.

Γιατί απλούστατα δεν εξελίχθηκε ποιοτικά. Δεν ξεπέρασε ποτέ το ανθρώπινο πεδίο. Δεν κατάφερε ποτέ να γίνει κατά χάριν Θεός.

Άρα τι δουλειά έχει με τα πνεύματα που αγωνίστηκαν και τα κατάφεραν;

Είναι όμως αρκετό το παράδειγμα αυτό για να χτυπήσει συναγερμό στο μυαλό μας, και να μας κάνει να καταλάβουμε αν είμαστε ελλιπείς σαν άνθρωποι, και σε ποιόν βαθμό.

Και αν όντως θέλουμε να βρεθούμε κάποτε εκεί, να αρχίσουμε από σήμερα την ειλικρινή προσπάθεια για τον σκοπό αυτό.

Γιατί τον Θεό παιδιά μου δεν μπορούμε να τον ξεγελάσουμε. Άρα ποιόν κοροϊδεύουμε λέγοντας ότι θέλουμε να πάμε στον Παράδεισο ,χωρίς να αγωνιστούμε για αυτό;

Φυσικά μόνο τον εαυτό μας.

Πως όμως μπορεί ένας άνθρωπος να εξελίξει  το πνεύμα του, ώστε αυτό να δικαιούται να φτάσει εκεί;

Πρώτα από όλα. Να μελετήσει ή έστω να ασχοληθεί λίγο για αρχή , με τα ιερά μας βιβλία, και τις διδασκαλίες του Κ.Η.Ιησού Χριστού.

Ακούσατε τι είπα; Να μελετήσει. Όχι απλά να διαβάσει. Ξέρω πάρα πολλούς που έχουν διαβάσει για παράδειγμα την Αγία Γραφή 10 και 20 φορές, αλλά φαίνεται πως δεν συνάντησαν πουθενά την λέξη αγάπη. Δεν συνάντησαν πουθενά τις λέξεις, ελεημοσύνη, συγχώρηση, βοήθεια προς τον διπλανό τους, σεβασμό, εγκράτεια, αληθινή πίστη προς τον Θεό.

Και λέω ότι δεν τις συνάντησαν ποτέ, γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω, πως είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που είναι πάντα με την Αγία Γραφή στο χέρι, να κάνουν εκατό μετάνοιες στην εικόνα του Χριστού, να μην χάνουν λειτουργία και λειτουργία, να κοινωνούν κάθε Κυριακή,  αλλά να εξακολουθούν να είναι σκληροί και απάνθρωποι με τον πλησίον τους.

Πιστεύουν ότι έχουν εξασφαλίσει τον Παράδεισο, επειδή διαβάζουν την Αγία Γραφή και κάνουν βαθιές μετάνοιες.

Όπως είπα ,τον Θεό δεν μπορούμε να τον κοροϊδέψουμε.

Η Αγία Γραφή παιδιά μου, και όλα τα ιερά μας βιβλία, τα Ιερά μας ευαγγέλια και η σοφία των Αγίων πατέρων της εκκλησίας μας δεν γράφτηκαν, για να τα διαβάζουμε και να περνάμε την ώρα μας.

Γράφτηκαν και υπάρχουν για να τα μελετάμε. Η αλήθεια βρίσκεται πίσω από τις λέξεις. Όταν τα διαβάζουμε παίρνουμε την πληροφορία. Το έχω ξαναπεί αυτό. Για να κάνουμε όμως την πληροφορία γνώση, πρέπει να εξασκηθούμε και να δοκιμαστούμε σε αυτό που διαβάσαμε σαν πληροφορία.

Να φέρουμε την πληροφορία στην ζωή μας ,και να προσπαθούμε μέσα από αυτήν και τις δοκιμασίες που θα μας φέρει στον αγώνα μας ,να την εφαρμόσουμε στην ζωή μας. Και αν καταφέρουμε παρά τις δυσκολίες στην εφαρμογή της, να βγούμε νικητές και φυσικά αλλαγμένοι προς το καλύτερο, τότε μόνο γίνεται γνώση και σοφία. Τότε μόνο υπάρχει εξέλιξη και πνευματική άνοδος.

Με το να διαβάζουμε για παράδειγμα στις διδασκαλίες του Χριστού εκατό φορές , την λέξη αγαπάτε αλλήλους, αλλά παρ’ όλα αυτά να εξακολουθούμε να είμαστε σκληροί με τους ανθρώπους, γιατί ενώ το διαβάσαμε ,ποτέ δεν αποφασίσαμε να το εφαρμόσουμε στην ζωή μας, τι καταφέραμε; Τίποτα απολύτως.

Το μόνο που μπορεί να πετύχουμε, είναι να μπερδεύουμε κατά κάποιον τρόπο τον Χριστό, που βλέποντας την συμπεριφορά μας αυτή, θα αναρωτιέται. Τι τους είπα εγώ, και τι κατάλαβαν αυτοί, που λένε ότι είναι Χριστιανοί . Τι σχέση μπορεί να έχουν αυτοί με τις διδασκαλίες μου; Και όλα αυτά τα άσχημα πράγματα που κάνουν στο όνομα μου; Τι είναι αυτά;

Αυτά θα σκέπτεται με θλίψη ο Χριστός μας.

Για να εξελιχθούμε παιδιά μου πνευματικά, πρέπει την πληροφορία να την κάνουμε γνώση, όπως είπα.

Και στην διαδικασία αυτή, έρχονται και οι δοκιμασίες. Τίποτα δεν είναι εύκολο, και τίποτα δεν αποκτάται χωρίς κάποιο αντίτιμο. Για να ανέβουμε στο λεωφορείο θα πρέπει να κόψουμε εισιτήριο. Για να αποκτήσουμε κύρος και πλούτο οι περισσότεροι θα πρέπει να δώσουμε ηθική, αξίες, και γενικά να ευτελίζουμε καθημερινά την όποια ποιότητα έχουμε.

Την αξιοπρέπεια μας την ανταλλάσσουμε καθημερινά, για να διατηρήσουμε την εργασία μας.

Η υπόληψή μας, η τιμή μας, η ελευθερία μας, η υπόσταση μας η ίδια, η ψυχούλα μας, είναι είδη προς ανταλλαγή στον κόσμο αυτό, που εύκολα τα ανταλλάσσουμε καθημερινά για να αποκτήσουμε η να διατηρήσουμε κάτι.

Είναι το παιχνίδι αν θέλετε, που μέσα σε αυτό περνάμε τις δοκιμασίες μας όπως λέγονται, προκειμένου να εξελιχθούμε και να αποδείξουμε στον Θεό, την ποιότητα του πνεύματος που καλλιεργούμε.

Δοκιμασίες όμως που δεν είναι απαραίτητο να μας τις έχει στείλει ο Θεός, όπως υποστηρίζουν οι περισσότεροι. Η ίδια η ζωή, οι αποφάσεις μας και οι επιλογές μας ,είναι αυτές που συνήθως μας δημιουργούν δυσκολίες ,που πρέπει να δοκιμαστούμε πάνω σε αυτές για να τις ξεπεράσουμε και να εξελιχθούμε μέσα από αυτές.

Ο θεός αν θέλετε, απλά επιτρέπει να υπάρχουν αυτές οι δοκιμασίες, γιατί είναι η διδακτέα μας ύλη μέσα στο σχολείο της ζωής.

Κάποιες όμως φορές, αυτό είναι αλήθεια, μας στέλνει και αυτός κάποιες δοκιμασίες.

Αυτές οι δοκιμασίες συνήθως έχουν να κάνουν με την ενδυνάμωση ,αλλά και τον έλεγχο της πίστης μας.

Χωρίς όμως δοκιμασίες παιδιά μου δεν γίνεται να εξελιχθούμε. Πως θα ξέρει ο Θεός αν είμαστε αληθινοί και γνήσιοι στις αξίες μας.;

Οι περισσότεροι από εμάς τον Θεό τον έχουμε στο μυαλό μας ,σαν κάποιον που πρέπει να μας δίνει συνεχώς. Και αν δεν δούμε το αποτέλεσμα που περιμένουμε, λέμε δεν υπάρχει Θεός, πετάμε τον σταυρό και τις εικόνες από πάνω μας και από το σπίτι μας, και γεμάτοι θυμό τον βρίζουμε. Και δεν σκεπτόμαστε, γιατί δεν έχουμε πίστη, ότι μπορεί το αποτέλεσμα που περιμέναμε και δεν ήρθε, μπορεί να ήταν η δοκιμασία μας, για να δει ο Θεός αν είμαστε αληθινά του παιδιά, ή τρακαδόροι.

Όταν χάσουμε κάποιον αγαπημένο μας, κάποιοι από εμάς απομακρύνονται από τον Θεό, όταν πάθουμε λάστιχο στην Εθνική οδό ,κάποιοι από μας τα βάζουμε με τον Θεό. Δεν έχουμε ούτε την στοιχειώδη αντίληψη να καταλάβουμε, ότι ο Θεός έχει πολύ ποιο σοβαρά πράγματα να κάνει από το να μας σκάσει το λάστιχο.

Αυτές είναι που είπα πριν οι δοκιμασίες που μας βάζει καθημερινά η ίδια η ζωή.

Όταν πάρουμε μια κλίση γιατί περάσαμε με κόκκινο, τα βάζουμε με τον Θεό. Αυτές είναι οι δοκιμασίες που μας έρχονται από λάθος επιλογές δικές μας.

Θα μπορούσα να λέω και να λέω ώρες ατελείωτες, για δοκιμασίες που περνάμε καθημερινά και αποτυγχάνουμε παιδιά μου. Είναι όμως απαραίτητες.

Ένα σχολείο είναι η ζωή, μέσα στο οποίο πρέπει να εξελιχθεί το πνεύμα μας, για να μπορεί άξια να βρεθεί στον κόσμο του Θεού. Και οι δοκιμασίες είναι τα μαθήματα που πρέπει να περάσουμε.

Υπάρχουν άνθρωποι ,έχω ακούσει πολλούς, και εσείς φαντάζομαι το ίδιο, που λένε, στην ζωή μου συνεχώς μου συμβαίνει το ίδιο και το ίδιο. Συνεχώς βρίσκω μπροστά μου αυτήν την κατάσταση, η εκείνο το γεγονός.

Δεν μπορώ λένε να καταλάβω γιατί μου συμβαίνει αυτό.

Δεν μπορείς παιδί μου να καταλάβεις, γιατί δεν πάει το μυαλό σου εκεί, ότι αυτό που σου συμβαίνει συνεχώς στην ζωή σου, είναι το μάθημα που έχεις μείνει ανεξεταστέος.

Η ίδια δοκιμασία ή γεγονός που δεν λες επιτέλους να χειριστείς σωστά και να μάθεις το δίδαγμα της, για να προχωρήσεις στην επόμενη τάξη.

Είναι απαραίτητες οι δοκιμασίες για όσους θέλουν να πάνε ψηλά.

Αρκεί να έχουμε το κουράγιο , την επιμονή και την πίστη που απαιτείται για να τις ξεπερνάμε.

Πρέπει καθημερινά να εξελισσόμεθα. Να μπορούμε να ξεχωρίζουμε ποιοτικά από τις μάζες των υπολοίπων ανθρώπων, που εγκατέλειψαν τον αγώνα ,και να πορευόμαστε για εκεί που έχουμε χαράξει πορεία.

Για τον Παράδεισο. Και κάτι που λέω συχνά, είναι ότι με ψέματα κανείς ποτέ δεν μπήκε στον Παράδεισο.

Ας μελετάμε τα ιερά μας βιβλία, τις διδασκαλίες του Χριστού μας και των Αγίων Πατέρων.

Ας τα μελετάμε και να καταλήγουμε σε συμπεράσματα, από αυτά που διαβάσαμε. Τα συμπεράσματα τα φέρνουμε στην ζωή μας και τα κάνουμε πράξη στην καθημερινότητα μας, ξεπερνάμε τις δοκιμασίες που θα εμφανιστούν, η πληροφορία έτσι γίνεται γνώση, γίνεται σοφία, και τέλος έχουμε καλλιεργήσει , ένα όμορφο και ξεχωριστό πνεύμα, έτοιμο να λειτουργήσει στον κόσμο του Θεού αιώνια.

Τίποτα παιδιά μου δεν επιτυγχάνεται χωρίς προσπάθεια .

Ας το έχουμε αυτό υπ’ όψη μας και ας μην αφήσουμε την ευκαιρία από το πέρασμα μας ,σε αυτήν την ζωή, να πάει χαμένο.

Την ευλογία μου και την αγάπη μου.

{ΟΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΒΙΝΤΕΟ}https://youtu.be/6voc-6uV3oM 

 Πατήρ Φανούριος

ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ