ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΟΝΤΑΙ ΤΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ; ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ !!!!!

Δύσκολο θέμα για ομιλία το σημερινό παιδιά μου.

Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, αλλά τον τελευταίο καιρό όλο και περισσότερο ,θέλω να ασχολούμαι με τα δύσκολα.

 Ίσως να είναι μια πρόκληση και μια δοκιμασία την συγκεκριμένη χρονική στιγμή ,γιατί βλέπω ότι μέσα από το ξεδίπλωμα τέτοιων θεμάτων, δοκιμάζεται η λογική μου, η αντίληψή μου, και τέλος η πίστη μου.

Θα δείξει.

Δαιμόνια λοιπόν. Όλοι έχουμε ακουστά για αυτά, και όλοι  μας ,λίγο ή  πολύ ανάλογα με τον βαθμό της πίστης του καθενός από εμάς, τα φοβόμαστε .

Και λέω ανάλογα με την πίστη του καθενός παιδιά μου, γιατί κάποιος που πιστεύει πραγματικά στην δύναμη του Κ.Η.Ιησού Χριστού, και εφαρμόζει στην ζωή του αυτά που μας δίδαξε, δεν έχει τίποτα να φοβάται από οποιασδήποτε μορφής κακού.

Προσέξατε φαντάζομαι την φράση που είπα, και εφαρμόζει στην ζωή του αυτά που μας δίδαξε ο Κ.Η. Ιησούς Χριστός.

Σε κάποιο σημείο της ομιλίας αυτής ,θα γίνω ποιο συγκεκριμένος, σχετικά με αυτήν την φράση, για αυτό το τονίζω τώρα.

Ας ξεκινήσω λοιπόν.

Κάτ. ‘αρχήν. Τι είναι το δαιμόνιο όπως το λέμε συχνά.

Μα φυσικά, όπως όλα τα άλλα γύρω μας, όπως και εμείς άλλωστε, είναι ενέργεια.

Τα πάντα είναι ενέργεια όπως συνηθίζω να λέω συχνά.

Ότι λέμε, ότι σκεπτόμαστε, ακόμα και ότι κάνουμε, παράγουν ενέργεια. Παράγουν ένα αποτέλεσμα ενεργειακό ,που από εκείνη την στιγμή αρχίζει να υφίσταται , να καταγράφεται και να αποκτά την δική του συχνότητα και τάση.

Μέσα σε ένα σπίτι που από το πρωί έως το βράδυ, βρίζουν, τσακώνονται, χτυπιούνται, σκέπτονται πως να κάνουν κακό ο ένας στον άλλο, ή στους συνανθρώπους τους, μόλις μπει κάποιος μέσα σαν επισκέπτης, ανάλογα με την ευαισθησία του, λίγο ή πολύ ,αμέσως θα τον πιάσει το κεφάλι του και θα νοιώσει άσχημα.

Δεν συζητάω βέβαια για αυτούς που ζουν μέσα σε αυτό.

Αυτοί ζουν μέσα σε μια ενεργειακή βόμβα γεμάτη κακία, έτοιμη να εκραγεί, ανά πάσα στιγμή.

Και εκρήγνυται καθημερινά ,ξανά  και ξανά ,πολλές φορές αυτή η βόμβα του κακού, μέσα σε αυτό το σπίτι.

Οι άνθρωποι που ζουν εκεί, ζουν μέσα σε μια κόλαση. Τίποτα δεν τους πάει καλά, ενοχλούνται ό ένας ακόμα και με την παρουσία του άλλου, υπάρχει μεγάλη ένταση και θυμός.

Ο τρόπος που ζουν μέσα στο σπίτι αυτό, αυτά που λένε, αυτά που κάνουνε και αυτά που σκέπτονται ,αφήνουν ένα ενεργειακό αποτύπωμα αρνητικού μαγνητισμού, που μπλοκάρει την όποια καλή εξέλιξη στην ζωή τους.

Και όχι μόνο μπλοκάρει την καλή πορεία της ζωής τους, αλλά και είναι η αιτία που δημιουργούνται συνεχώς και καινούργιες αναποδιές, και  η ζωή τους πάει από το κακό στο χειρότερο.

Οι επισκέπτες που επισκέπτονται το σπίτι αυτό, φεύγοντας έχουν πάρει μαζί τους πολύ από αυτήν την κακή ενέργεια, και αρχίζει και η δική τους ζωή να επηρεάζεται και να έχει επιπτώσεις.

Βλέπεται η ενέργεια του σπιτιού αυτού , όπως και κάθε ενέργεια ,είναι θα έλεγα ζωντανή.

Και μεταδίδεται από τον ένα στον άλλο.

Αντίθετα σε ένα σπίτι που κατοικούν άνθρωποι που συμπεριφέρονται μεταξύ τους με αγάπη, σεβασμό ,ηρεμία , και με όμορφες και καλοπροαίρετες σκέψεις για τα πάντα, εκεί αν μπει κάποιος, θα νοιώσει μια αρμονία ,θα νοιώσει μια θετικότητα , θα νοιώσει ευλογία Θεού.

Αυτοί που ζουν εκεί έχουν ποτιστεί με αυτήν την ενέργεια ,και η ζωή τους από μόνη της έχει βάλει τον αυτόματο πιλότο ,και τους πηγαίνει στην ευτυχία της ζωής.

Τα πάντα είναι ενέργεια λοιπόν, η ενέργεια είναι μια ζωντανή δύναμη, και ανάλογα την ποιότητα της ,παράγει και το ανάλογο αποτέλεσμα.

Και δεν ξεφεύγει παιδιά μου, κανείς από αυτήν την κατάσταση. Όλοι επηρεαζόμαστε ανάλογα, με θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα από αυτήν.

Αν κάνεις παρέα με επιτυχημένους ανθρώπους, θα επηρεαστεί και η δική σου ζωή από αυτούς, και θα πετύχεις και εσύ σε ότι κάνεις.

Αν κάνεις παρέα με κακομοίρηδες, κακομοίρης θα γίνεις και εσύ.

Όλοι επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον γύρω μας.

Η ενέργεια είναι ζωντανή λοιπόν. Και δεν χάνεται. Υπάρχουν σπίτια που με το πέρασμα των ετών ,έχουν δημιουργήσει τον δικό τους ενεργειακό κάτοικο .

Η ενέργεια έχει την δυνατότητα να δημιουργεί ενεργειακή υπόσταση, που μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί. Πάντα σαν ενέργεια όμως. Μπορεί να επηρεάζει καταστάσεις ,επεμβαίνοντας στην ενέργεια των ανθρώπων, να δημιουργεί γεγονότα, και να προστατεύει αν θέλετε τον χώρο της, από επισκέπτες που δεν εγκρίνει την παρουσία τους.

Ο κόσμος τα σπίτια αυτά τα λέει στοιχειωμένα. Ότι έχουν δηλαδή ένα στοιχειό.

Μόνο που δεν υπάρχει μήτρα που να γεννάει στοιχειά παιδιά μου.

Η ενέργεια από μόνη της έχει την δυνατότητα, να δημιουργεί  ενέργεια με κρίση και σκέψη.

Υπάρχουν χιλιάδες αναφορές καταγεγραμμένες σχετικά με αυτό που λέω. Δεν το εφεύρεσα εγώ , αυτήν την στιγμή. Εγώ απλά σας εξηγώ πως γίνεται κάτι τέτοιο.

Πάμε τώρα στο κυρίως θέμα μας ,που αφορά πάρα πολλούς από εμάς. Για να μην πω όλους.

Πως γεννιόνται τα δαιμόνια. Τα δικά μας δαιμόνια. Αυτά που μας ταλαιπωρούν, μας αρρωσταίνουν, μας βασανίζουν, και γενικά μας χαλάνε την ζωή.

Και μετά θα δούμε και τι είναι τελικά τα δαιμόνια.

Ο κάθε άνθρωπος από την γέννηση του έχει μέσα του, και το καλό και το κακό. Κάθε είδους ενέργεια όπως ξέρουμε, έχει ένα θετικό και ένα αρνητικό πόλο, έτσι και ο άνθρωπος ,σαν ενέργεια και αυτός, έχει και αυτός το θετικό και το αρνητικό μέσα του, το καλό δηλαδή και το κακό.

Και με αυτά πορεύεται στην ζωή του ,προσπαθώντας να ισορροπεί ανάμεσα στις δύο αυτές δυνάμεις ή ιδιότητες αν θέλετε.

Και αφού όπως είπα πριν ,κάθε σκέψη μας και κάθε πράξη και λόγος, παράγουν ένα ενεργειακό αποτέλεσμα, ανάλογα με το ποιόν από τους δύο πόλους της ενέργειας του ,θα αρχίσει να φορτώνει σιγά σιγά ό άνθρωπος κατά την διάρκεια της ζωής του , ο ένας από τους δύο αυτούς πόλους, θα γίνει ισχυρότερος από τον άλλο.

Δηλαδή με λίγα λόγια ο άνθρωπος θα γίνει καλός ή κακός. Θα παράγει καλές σκέψεις και θετική ενέργεια, η θα παράγει κακία και αρνητική ενέργεια.

Και οι δύο αυτές καταστάσεις αλληλοσυγκρούονται καθημερινά μέσα μας ,μέχρι κάποια στιγμή να επικρατήσει η μία ολοκληρωτικά πάνω στην άλλη.

Και οι δύο καταστάσεις παιδιά μου, ενέργεια είναι. Και όπως είπα και πριν, η ενέργεια έχει την δυνατότητα να δημιουργεί ενεργειακή υπόσταση, που μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί. Να αποκτά δική της νοημοσύνη και να παράγει αποφάσεις. Να δημιουργεί μια ενεργειακή μορφή ζωής.

Αν επικρατήσει η καλή πλευρά πάνω στον άνθρωπο, ό άνθρωπος αυτός μόλις θα έχει αποκτήσει ένα θετικό ενεργειακό κοστούμι, που θα τον προστατεύει κατά την διάρκεια της ζωής του, και θα επεμβαίνει θετικά στα προβλήματα της ζωής του, στις σχέσεις του, και θα διορθώνει μέσα τους τις λανθασμένες επιλογές του.

Θα του ανοίγει δρόμο για τον ουρανό. Θα είναι χαρά για όλους όσους τον γνωρίζουν και ευλογία.

Αν όμως σε έναν άνθρωπο, επικρατήσει η κακή πλευρά του, αυτός ό άνθρωπος θα γίνει ασυνείδητος, πολύ εύκολα θα κάνει το κακό, χωρίς καμία δεύτερη σκέψη ή τύψεις, και στο τέλος όλη αυτή η μαυρίλα της ψυχής του, θα δημιουργήσει παιδιά μου ενεργειακά ,μία οντότητα. Ένα δαιμόνιο.

Μάλιστα. Εμείς γεννάμε τα δαιμόνια.!!!!!!!!!!

 Αρχίζει να γεννιέται πρώτα μέσα στο μυαλό μας, παίζοντας με ένα σωρό κακές σκέψεις στην αρχή, που σιγά σιγά αποκτούν τον έλεγχο ,αφού δεν βρήκαμε τρόπο να τις αποβάλουμε ,αλλά αντίθετα τις τροφοδοτούσαμε συνεχώς, είτε με φόβο είτε με κακία και μίσος  ,και όπως είπα και πριν, η ενέργεια έχει την δυνατότητα να δημιουργεί ενεργειακή υπόσταση, που μπορεί να υπάρχει και να λειτουργεί ,να αποκτά δική της νοημοσύνη και να παράγει αποφάσεις.

Μπορεί να δημιουργεί μια ενεργειακή μορφή ζωής. Και έτσι κάποια στιγμή και εμείς, αφού θα έχουμε χάσει τον πόλεμο των σκέψεων που γινόντουσαν τόσο καιρό μέσα μας, θα έρθει η ώρα που θα γεννήσουμε το δαιμόνιο μας.

Μόλις δημιουργήσαμε μέσα μας μια δαιμονική υπόσταση που ανέλαβε τον έλεγχο της ζωής μας ,αναπτύσσοντας μέσα μας μια ισχυρή τάση και εξάρτηση ,προς κάποιο πάθος  ή αδυναμία  ,που είχαμε ήδη, και προσπαθούσαμε ,όσοι προσπαθούσαμε, να πολεμάμε.

Τώρα όμως αυτά μας κυριεύουν , με το δαιμόνιο που γεννήσαμε μέσα μας, και αναλαμβάνουν τον έλεγχο της ζωής μας.

Τα ποιο συνηθισμένα και καταστροφικά είναι οκτώ.

Τα θανάσιμα πάθη  της γαστριμαργίας, της πορνείας, της φιλαργυρίας, της λύπης, της οργής, της ακηδίας, της κενοδοξίας, και της υπερηφάνειας.

Υπάρχουν βέβαια και δεκάδες άλλα δευτερευούσης σημασίας ,αλλά το ίδιο καταστροφικά για την εξέλιξη της ψυχής του ανθρώπου.

Αν μπορούσα σε αυτό το σημείο, να πω παιδιά μου την προσωπική μου θέση, πάνω στην αξιολόγηση των δαιμονίων, θα έλεγα ότι για εμένα, το ποιο επικίνδυνο είναι το δαιμόνιο της βλακείας ,και ας μην αναφέρεται μέσα στα οκτώ.

Κάθε πονηρό πνεύμα λοιπόν, πολεμώντας μας, ενεργεί με τους δικούς του τρόπους, ανάλογα με το πάθος που ανέλαβε να υποστηρίζει. Μας κάνει να εξαρτόμαστε από αυτό το πάθος, όλο και περισσότερο, και όλο ποιο καταστροφικά για την ψυχούλα μας.

Μπροστά σε ένα πάθος που το διαχειρίζεται μέσα μας ένα δαιμόνιο, θα προδώσουμε ακόμα και τους ανθρώπους που λέγαμε ότι αγαπάμε, θα κάνουμε εύκολα το κακό χωρίς συνείδηση, θα πικράνουμε ψυχές ,και γενικά θα κάνουμε τα χειρότερα για να ικανοποιήσουμε αυτό το δαιμονικό πλέον πάθος που μας κυρίευσε. Η μάλλον για να είμαι ακριβέστερος, που του επιτρέψαμε να μας κυριεύσει.

Όλα, πάντως, τα δαιμόνια συνεργάζονται μεταξύ τους, για να μας βυθίσουν σε όσο το δυνατό περισσότερα πάθη, και να μας κάνουν δούλους της αμαρτίας, ώστε να μας χωρίσουν από το Θεό ,και να μας οδηγήσουν στον αιώνιο θάνατο.

Άλλες φορές το καταφέρνουν στο τέλος, και άλλες όχι.

Θέλω να πω, ότι ένας άνθρωπος που υποφέρει από κάποιο δαιμόνιο δεν σημαίνει ότι οπωσδήποτε θα πάει στην κόλαση, όπως λέμε ή η ψυχή του θα χαθεί τελείως.

Κάτι τέτοιο εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Βλέπεται, ο σοφός Δημιουργός και Θεός μας, αντιμετωπίζει έναν άνθρωπο που υπέφερε από δαιμόνιο στην ζωή του, σαν έναν πνευματικά ασθενή.

Γιατί αυτό ακριβώς είναι παιδιά μου και το δαιμόνιο, όπως το λέμε. Μια πνευματική ασθένεια ,που κυριεύει ένα τμήμα του εγκεφάλου μας και το επηρεάζει.

Και θα λάβει υπ’ οψιν του για την τελική του κρίση ,και άλλα πολλά που έκανε ο άνθρωπος αυτός στην ζωή του, όσο ζούσε, πριν τον κατατάξει κάπου.

Βλέπεται όταν φεύγει κάποιος από την ζωή αυτή, τα δαιμόνια που τον είχαν κυριεύσει, μένουν πίσω, όπως και η κάθε άλλη ασθένεια που τον βασάνισε στην ζωή.

Και επάνω στον ουρανό όπως είπα και σε άλλες ομιλίες μου, θα φτάσει το πνεύμα που αυτός κατάφερε να αναπτύξει, και αυτό θα κριθεί.

Τι γίνεται όμως αλήθεια με όλη αυτή η τεράστια αρνητική δύναμη  ,που έχει δημιουργηθεί στον πλανήτη, κατά το πέρασμα των αιώνων, από την ενέργεια των  δαιμονίων,  που οι άνθρωποι  δημιουργούν, γεννούν, αλλά στο τέλος αφήνουν πίσω τους ,όταν πεθαίνουν;

Ο Πονηρός δεν τα παίρνει στον δικό του κόσμο. Τι να τα κάνει; Ασθένειες είναι.

Εδώ θα πρέπει να καταλάβουμε ότι άλλο είναι το δαιμόνιο, και άλλο ένας δαίμονας.

Τον ενδιαφέρουν όμως τον πονηρό ,σαν ενέργεια να τα χρησιμοποιεί στην γη, για να μπορεί να εξαπλώνεται το κακό, να γίνεται ποιο δυνατό, και να μολύνει όλο και περισσότερους ανθρώπους , με τις ασθένειες τους.

Γιατί τα δαιμόνια που μένουν πίσω, θα ψάξουν άλλους ανθρώπους για να πάνε να ταλαιπωρήσουν τις ζωές τους.

Η ψυχιατρική επιστήμη ασχολείται όλο και ποιο έντονα, τα τελευταία χρόνια, με όλα αυτά τα φαινόμενα, προσπαθώντας να ξεδιαλύνει και αυτή τι ακριβώς συμβαίνει στον άνθρωπο, και που να τα κατατάξει όλα αυτά.

Εγώ τα δαιμόνια τα κατατάσσω στις πνευματικές παθήσεις που συνήθως εκφράζονται, σαν διπολική προσωπικότητα και κάποιον δαίμονα ,ξεκάθαρα τον έχω ότι προέρχεται από τον κόσμο του πονηρού, και μπορεί να χρησιμοποιήσει την ενέργεια των δαιμονίων, για να κάνει ποιο εύκολα την δουλειά του.

Στους εξορκισμούς που γίνονται κάποιες φορές, το 99% των περιπτώσεων έχει να κάνει με ανθρώπους που υποφέρουν από διπολική προσωπικότητα.

Από τις πνευματικές δηλαδή ασθένειες των δαιμονίων, και όχι ότι ένας δαίμονας έχει κυριεύσει εάν άνθρωπο.

Έχει μεγάλη διαφορά.

Εν κατακλείδι τώρα.

Καταλήξαμε ότι ό άνθρωπος γεννά τα δαιμόνια. Καταλήξαμε ότι τα δαιμόνια είναι πνευματικές ασθένειες. Είπαμε ότι ένας άνθρωπος ,που στην ζωή του υπέφερε από δαιμόνια, δεν σημαίνει ότι απαραίτητα θα πάει στην κόλαση.

Και αναφέραμε ότι η προειδοποίηση ,για το ότι υπάρχει περίπτωση  να δημιουργήσουμε μέσα μας κάποιο δαιμόνιο, έρχεται όταν μέσα στο μυαλό μας, αρχίζουμε να χάνουμε τον έλεγχο των σκέψεων μας .

Όταν αρχίζει να μας ξεφεύγει η κατάσταση από τα χέρια.

Και όπως πάντα, καλό είναι να προλαβαίνουμε μια ασθένεια στα πρώτα της βήματα.

Μπορείτε να βρείτε ένα βίντεο που έχω αναρτήσει παλιά, με τίτλο. Κακές σκέψεις, μαύρες σκέψεις. Μάθετε την αλήθεια και απαλλαγείτε από αυτές.

Εκεί υπάρχει η βοήθεια που χρειάζεστε στα πρώτα ακόμα στάδια, για να μην εξελιχθεί αυτή η κατάσταση σε δαιμόνιο.

Και καλό είναι να ξέρουμε και με ποιους τρόπους μας πολεμούν τα δαιμόνια και καταφέρνουν να μας κυριεύουν και να καταστρέφουν τις ζωές μας. Κατά τον Γέροντα Ευστράτιο,υπάρχουν πέντε τρόποι.

Και δεν έχω κανέναν λόγο να διαφωνήσω μαζί του, για αυτό μεταφέρω ακριβώς τον λόγο του.

Πρώτον, με τους εμπαθείς λογισμούς, με τους οποίους αιχμαλωτίζουν το νου, τον σκοτίζουν και τον πειθαναγκάζουν να συναινέσει στην αμαρτία.

 Δεύτερον, με τα πάθη, που υπάρχουν μέσα μας, από τα οποία παίρνουν τις αφορμές για να υποκινήσουν τους εμπαθείς λογισμούς.

Τρίτον, με τις σωματικές αισθήσεις -την ακοή, την αφή, τη γεύση, την όσφρηση και, προπάντων, την όραση- μέσ.’ από τις οποίες, σαν από πόρτες, περνούν στη ψυχή ποικίλα εξωτερικά ερεθίσματα, που ξεσηκώνουν τα πάθη μας και μας σπρώχνουν στην αμαρτία.

Τέταρτον, με άλλους ανθρώπους, τους οποίους βάζουν είτε να μας κατατρέχουν και να μας αδικούν, είτε να μας παρασύρουν στην αμαρτία.

Πέμπτο, με θλίψεις, βάσανα και αρρώστιες.

Μας πολεμούν παιδιά μου, και με άλλους τρόπους τα πονηρά πνεύματα, αλλά οι κυριότεροι είναι αυτοί οι πέντε. Όπως κι αν μας πολεμούν, πάντως, καθόλου δεν μπορούν να μας βλάψουν, εφόσον με τα θεία Μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος έχουμε λάβει τη χάρη και τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος, εφόσον έχουμε βαθιά πίστη στο Θεό και εφόσον αγωνιζόμαστε για την τήρηση των εντολών Του με σταθερότητα και ανδρεία, με ταπεινοφροσύνη και υπομονή, με προσευχή και νηστεία, με τακτική Εξομολόγηση και συχνή θεία Κοινωνία.

Η μόνη λύση παιδιά μου  είναι ο Κ.Η Ιησούς Χριστός.

Τα δαιμόνια πεθαίνουν και μόνο στο άκουσμα του ονόματός του.

Σταθείτε κοντά του, αγαπήστε τον αληθινά και όχι επειδή τον χρειάζεστε , προσεύχεστε συχνά, βρείτε κάποιον καλό πνευματικό για να σας συμβουλεύει στον καθημερινό σας αγώνα, και μην φοβάστε τίποτα στην ζωή σας.

Ασθένειες είναι τα δαιμόνια, και το φάρμακο είναι ο Χριστός.   

Να είστε καλά και ευλογημένοι.

Πατήρ Φανούριος ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ

ΜΗΝ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΕ ΤΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ.!!!!!!!!

Έχω πει πολλές φορές ότι τα πάντα είναι ενέργεια. Και εμείς  ενέργεια είμαστε .

Το φυσικό μας τρισδιάστατο σώμα , μας εμποδίζει κατά κάποιον τρόπο να συνειδητοποιήσουμε αυτό το γεγονός ,και έτσι μας είναι δύσκολο να το κατανοήσουμε αυτό και να το εκμεταλλευτούμε αν θέλετε στο έπακρον.

Έτσι ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο να φροντίζουμε και να ικανοποιούμε το σώμα μας, από το εξελίξουμε ενεργειακά το πνεύμα μας.

Το αστείο σε όλη αυτή την προσέγγιση, είναι ότι φεύγοντας από αυτή την ζωή για τον πνευματικό κόσμο κάποτε, το σώμα μας ,αυτό που πάντοτε κατά την διάρκεια της ζωής μας , φροντίζαμε, ταΐζαμε, αρωματίζαμε, καλλωπίζαμε, και ικανοποιούσαμε κάθε του ανάγκη, είναι αυτό που θα μείνει πίσω , στην αποσύνθεση, ενώ η ενέργεια μας, σε πνευματική πλέον έκφραση, θα ανέβει ψηλά, για να μετρηθεί να αξιολογηθεί, και να καταταχθεί τελικά εκεί που οι μετρήσεις και η αξιολόγηση θα την κατατάξουν.

Πόσο λάθος παιδιά μου έχουμε θέσει τις προτεραιότητες μας, και τους στόχους μας, σε αυτή την ζωή.

Οι περισσότεροι από εμάς, θυσιάζουμε την επόμενη και αιώνια ζωή, που ήρθαμε εδώ για να προετοιμαστούμε για αυτήν, σπαταλώντας αυτήν την ευκαιρία, υπηρετώντας τις ανάγκες και τις απολαύσεις του φθαρτού σώματος.

Οι περισσότεροι από εμάς κυνηγάμε την λάθος και άχρηστη γνώση, ψάχνοντας να λύσουμε τα μυστήρια του κόσμου τούτου, αλλά και του σύμπαντος, με αποτέλεσμα διάφοροι πονηροί να εκμεταλλεύονται αυτήν μας την τάση, και να μας δίνουν σαν διέξοδο σε αυτήν μας την αναζήτηση, αιρέσεις, παραθρησκευτικές οργανώσεις, πνευματικές συνεδρίες, μάγους και μάγισσες και ένα σωρό άλλα μονοπάτια όπου χωρίς να το ξέρουμε ,η ψυχή μας κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να πουληθεί στον μοναδικό πλειοδότη, στον διάβολο, που τα όργανα του εντέχνως μας οδηγούν στους πλειστηριασμούς ψυχών που ετοιμάζουν.

Γιατί αυτός είναι ο μοναδικός τους στόχος, μην αμφιβάλετε. Η ψυχή μας είναι το ακριβότερο στοιχείο του σύμπαντος.

Μίλησα προηγουμένως για λάθος και άχρηστη γνώση. Η ανησυχία που είναι έμφυτη μέσα μας ,μας οδηγεί στην αναζήτηση της γνώσης. Αλλά πείτε μου.

Ποιο το όφελος να ασχολείται κάποιος συστηματικά για το αν υπήρχε η Ατλαντίδα για παράδειγμα, ή για να λύσει τα μυστήρια των πυραμίδων, ή για το πόσες χιλιάδες χρόνια υπήρχαν οι 12 Θεοί και ποιος ήταν ο ρόλος τους και άλλα τέτοια ,που εκατομμύρια άνθρωποι ψάχνουν να βρουν απαντήσεις. Γιατί;

Ποιο το όφελος; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα ,οι απαντήσεις υπάρχουν στον ουρανό.!!!!!

Εκεί θα τις πάρουμε. Μόνο που όταν θα πάμε εκεί, ούτε που θα μας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο για να το ρωτήσουμε.

Κυνηγώντας όμως την γνώση σαν αλχημιστές της ζωής, μια γνώση άχρηστη όπως λέω, αφού και αληθινές απαντήσεις να πάρουμε, πράγμα απίθανο, δεν θα έχουμε ωφεληθεί σε τίποτα από την γνώση αυτή, ούτε η ζωή μας θα αλλάξει προς το καλύτερο, αφήνουμε τον χρόνο της παρουσίας μας εδώ στην γη, να περνά χωρίς να ασχοληθούμε καθόλου με το μόνο για το οποίο θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει, και για το οποίο βρισκόμαστε εδώ.

Την εξέλιξη μας σαν αξίες, την ποιοτική αναβάθμιση της ψυχής μας, και την ενεργειακή ενδυνάμωση του πνεύματος μας.

Αυτά δηλαδή που θα μετρήσουν στο τέλος, για την κατάταξή μας στον κόσμο του ουρανού.

Μας λες δηλαδή γέροντα να σταματήσουμε να ερευνάμε; Θα μου πείτε.

Όχι βέβαια. Αλλά να ερευνάμε σαν χόμπι, έτσι για την πλάκα μας , όχι σαν τους κυνηγούς θησαυρών.

Αν σε κάποιον πραγματικά αρέσει η έρευνα, έχω να του προτείνω το ποιο ενδιαφέρον θέμα για εξερεύνηση. Τον ίδιο του τον εαυτό.

Μια υπέροχη αλλά και ατελείωτη έρευνα σε έναν θαυμάσιο κόσμο, όπου εκεί κρύβονται όλες οι απαντήσεις και τα υπέροχα του σύμπαντος.

Στην ψυχή του.

Είναι η μόνη που δεν θα τον προδώσει ποτέ, είναι η μόνη που έχει όλες τις απαντήσεις, και διψά να μας τις διδάξει, και ενώ περιμένει να την εξερευνήσουμε, εμείς ψάχνουμε να βρούμε αν υπήρχε η Ατλαντίδα.

Η ψυχή μας είναι ενέργεια βγαλμένη από την ενέργεια του ίδιου του Δημιουργού μας.

Έχει όλα τα μυστικά, όλες τις απαντήσεις όπως είπα και πριν, αλλά εμείς δεν ασχολούμαστε καθόλου μαζί της. Και ας είναι αυτή τελικά που παίρνοντας μαζί της στο μεγάλο ταξίδι της επιστροφής, όλες τις αναμνήσεις μας, την πλήρη συνείδησή μας και τις αξίες που θα έχουμε καταφέρει να αναπτύξουμε έως τότε, θα πάει να ζυγιστεί και να μετρηθεί στην ζυγαριά του Θεού.

Όλα αυτά τα χρόνια που ζούμε στην γη, η ψυχή μας ,μας φωνάζει, μας ουρλιάζει θα έλεγα, προσπαθώντας να επικοινωνήσει μαζί μας για να μας διδάξει, να μας προστατέψει , να μας κάνει καλύτερους και έτοιμους για τον ουρανό.

Και εμείς αντί να εξερευνήσουμε τον υπέροχο κόσμο της, ψάχνουμε την Ατλαντίδα και τα μυστήρια των πυραμίδων.

Και δεν είναι το μόνο αλλοπρόσαλλο που κάνουμε.

Αντί να πάμε στην εκκλησία, όπου υπάρχει το πνεύμα του Θεού μας, όπου η ψυχή μας γαληνεύει γιατί βρίσκεται στον κόσμο από όπου προήλθε, εμείς πηγαίνουμε την ψυχή μας στους μάγους και στις μάγισσες , σε διάφορες συνεδρίες αμφιβόλου σκοπού, σε καφετζούδες και όλα τα σχετικά, εκθέτοντας την ψυχή μας σε τεράστιους κινδύνους και αφανισμό.

Έχω μιλήσει πολλές φορές για αυτά τα φαινόμενα. Δυστυχώς όμως τα ακούμε όλα αυτά που λέω, μας φαίνονται πολύ σωστά , αλλά δεν καταφέρνω να πείσω τους ανθρώπους. Γιατί την άλλη μέρα οι περισσότεροι πάλι θα πάνε στις μάγισσες.

Άδικος κόπος να μιλάω λοιπόν; Δεν ξέρω. Θα δοκιμάσω σήμερα παιδιά μου να προσεγγίσω αυτό το θέμα από μια διαφορετική οπτική γωνία , μήπως και επιτέλους πολλοί από εμάς συνειδητοποιήσουν ακριβώς τι είναι αυτό που λέω και πόσο καταστροφικό είναι για αυτούς αν συνεχίσουν να το κάνουν.

Είπα και στην αρχή παιδιά μου. Τα πάντα είναι ενέργεια.

Και η κάθε μορφή ενέργειας έχει μια συγκεκριμένη συχνότητα που εκπέμπει .

Μέχρι εδώ καλά τα πάω. Πιστεύω ότι όλοι το παραδέχονται αυτό σαν σωστό.

Πάμε παρακάτω λοιπόν.

Πάμε στις εκκλησίες , στην θεία λειτουργία ή σε κάποια παράκληση ,παρακαλώντας και ελπίζοντας  για κάτι που χρειαζόμαστε. Ανάλογα με την ειλικρίνεια και την ποιότητα του, ο κάθε ένας από εμάς θα πάρει φεύγοντας και λίγη ή πολύ ευλογία.

Η ευλογία τώρα, που είναι ενέργεια προερχόμενη από τον Θεό, σαν ενέργεια έχει μια συγκεκριμένη συχνότητα που εκπέμπει. Η ευλογία ενεργεί μέσα μας με την χάρη του Θεού, για να μας δώσει αυτά που ζητήσαμε στην εκκλησία , ή να μας προστατέψει.

Ως εδώ καλά.

Έλα όμως που είμαστε ολιγόπιστοι. Την άλλη ημέρα θα πάμε στην καφετζού ,και από εκεί θα πάρουμε άλλου είδους ενέργεια. Την ενέργεια ενός αφελούς ανθρώπου, που πιστεύει ότι ανάλογα με το πως θα κουνήσει το φλυτζάνι, θα του αποκαλυφθεί το μέλλον του.

Πιθανόν να είναι ο ίδιος άνθρωπος που σαν ερευνητής ψάχνει να βρει την Ατλαντίδα, και να λύσει τα μυστήρια των πυραμίδων .

Και δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι ο ίδιος υποσυνείδητα ,δίνει στην καφετζού τις πληροφορίες που αυτή του λέει. Δεν μπορεί να αντιληφθεί ότι μεσολαβεί ενέργεια .

Τέλος πάντων. Φεύγοντας τώρα από την καφετζού, αφού προηγουμένως έχει προδώσει τον Θεό και την αγάπη του Χριστού, στους οποίους εχθές είχε απευθυνθεί για βοήθεια, παίρνει μαζί του και σαν αποτέλεσμα της πράξης του ,μια διαφορετικής συχνότητας ενέργεια, από την καφετζού.

Μια διαφορετικής συχνότητας ενέργεια θα πάρει και από τον μάγο ή την μάγισσα που θα επισκεφθεί την επομένη ημέρα ,γιατί δεν πιστεύει ότι ο Θεός στον οποίο απευθύνθηκε προχθές για να της φέρει ένα γαμπρό για την κόρη, θα το κάνει σίγουρα, και σκέφθηκε ας πάω και στον μάγο.

Μια διαφορετικής συχνότητα ενέργεια θα πάρει και από τα φυλαχτά και τα μαντζούνια που θα τις δώσουν οι μάγοι.

Φυλαχτά οι μάγοι. Θα τρελαθούμε τελικά. Πάμε στην εκκλησία και παίρνουμε φυλαχτά από τους μάγους. Πόσο μπερδεμένοι είμαστε αλήθεια.

Πόσο μπερδεμένοι ενεργειακά.

Βάλαμε λοιπόν μέσα μας τώρα ,και την συχνότητα της ενέργειας των μάγων και των φυλακτών τους.

Εδώ όμως υπάρχει και μια άλλη προσέγγιση. Ο μάγος επικαλείται για βοήθεια προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του, τις δυνάμεις του πονηρού.

Ο μάγος σίγουρα θα σας πάρει χρήματα, και αρκετά μάλιστα για να βρεθεί γαμπρός, ο διάολος όμως , δεν έχει ανάγκη από χρήματα. Όλα τα χρήματα στον πλανήτη δικά του είναι. Αυτός τα διαχειρίζεται. Αυτός παιδιά μου, και όσοι δεν είστε αφελείς το καταλαβαίνετε, αμείβεται με ψυχές. Τις δικές σας ψυχές. Ας το σκεφθούμε ποιο βαθιά αυτό .

Κάποιοι από εμάς θα πάνε και για ένα καινούργιο φρούτο που έχει εμφανιστεί. Τον ενεργειακό επαναπρογραμματισμό του εγκεφάλου.

Αλλού είδους συχνότητα ενέργειας από εκεί μέσα μας.

Άλλοι από εμάς θα ασχοληθούν και με την Σολομωνική. Γιατί να πληρώσουν τους μάγους, αφού μπορούν μόνοι τους να κάνουν το κακό. Άλλου είδους ενεργειακή συχνότητα από εκεί.

Άλλοι θα πάνε σε παραθρησκευτικές οργανώσεις ,όπου θα περάσουν από διάφορες μυήσεις .Άλλη  ενεργειακή συχνότητα και από εκεί.

Άλλοι θα βρεθούν σε ενεργειακές συνεδρίες ,όπου χωρίς να το σκεφθούν εκθέτουν την ενέργεια τους σε κίνδυνο να μπλοκαριστεί , να επηρεαστεί ενεργειακά με κάποιων άλλων, να πλειστηριαστεί, και τελικά να χαθεί από τα ενεργειακά βαμπίρ  πού πάνε σε αυτές τις συνεδρίες για να φορτώσουν τις μπαταρίες τους.

Και από εκεί φυσικά θα φύγουν έχοντας πάρει διαφορετικής συχνότητας ενέργεια.

Μέχρι τώρα λοιπόν έχουμε βάλει μέσα μας όλων των ειδών τις ενεργειακές συχνότητες.

Α!! και να μην το ξεχάσω. Την Κυριακή φυσικά θα πάμε πάλι στην εκκλησία για να πάρουμε αυτήν την φορά την συχνότητα της ευλογίας του Θεού.!!!!!!!!!!!!

Τρομάρα μας.

Ξέρετε παιδιά μου, η εκκλησία και ο ιερέας δεν είναι μηχανήματα αυτόματοι πωλητές, που θα βάλουμε μέσα τους ένα κέρμα και θα βγει το θαύμα .

Απαραίτητοι παράγοντες για να δει κάποιος το θαύμα στην ζωή του, είναι η αγάπη, ή πίστη, είναι η καθαρή συνείδηση .Απαραίτητος και αδιαπραγμάτευτος παράγοντας είναι αυτός που ζητά το θαύμα να το αξίζει. Εκεί είναι ο ρόλος της εκκλησίας και του ιερέα.

 Να  προετοιμάσει αυτόν που χρειάζεται το θαύμα, για να το αξίζει ,πριν το ζητήσει.

Όλες αυτές τις διαφορετικής συχνότητας ενέργειας που βάζουμε μέσα μας, χτυπάει και πολεμάει η μία την άλλη , και επειδή η ευλογία του Θεού κρύβει μέσα της αγάπη, ενώ όλες οι άλλες προέρχονται από τον κόσμο του πονηρού και τα τσιράκια του όπου επικρατεί η κακία, η ευλογία δεν μπορεί να φέρει στην ζωή μας αυτό που επιθυμούμε. Αντίθετα χάνεται και μένουμε με όλες τις άλλες ενέργειες ,που μόνοι μας φέραμε στην ζωή μας.

Και αυτές αλληλοσυγκρούονται μέσα μας συνεχώς, χτυπώντας η μια την άλλη, με αποτέλεσμα την καταστροφή μας.

Βρισκόμαστε αβοήθητοι πλέον στα χέρια των επιτήδειων . Το αποτέλεσμα ο κάθε ένας το φαντάζεται. Η ψυχή μας.

Και φυσικά τα βάζουμε με τον Θεό, την εκκλησία και τον παπά, όπου δεν έφεραν στην ζωή μας το θαύμα που ζητήσαμε.

Είναι σαν να τρως με τον διάολο και πριν ξεκινήσεις να τρως, να θέλεις να κάνεις τον σταυρό σου και να λες προσευχή.

Αλλοπρόσαλλα πράγματα. Θέλω να πιστεύω αυτήν την φορά όμως, παρόλο που σας κούρασα με όλη αυτήν την διαφορετική προσέγγιση που έκανα , ότι πρέπει να έχει γίνει πλέον κατανοητό, ότι σε κάθε δράση που κάνουμε, υπάρχει και η ανάλογη αντίδραση.

Η αλήθεια είναι ότι δεν χρησιμοποίησα και πολύ εκκλησιαστική ορολογία στην ομιλία μου, και σας ζητώ να με συγχωρήσετε για αυτό. Αλλά έτσι μιλάω και το ξέρετε αυτό. Σαν πατέρας προς τα παιδιά του. Με ενδιαφέρει να σας ελευθερώσω από το κακό, και να σας παρουσιάσω τον κόσμο της αγάπης του Κ.Η.Ιησού Χριστού όπως πρέπει να τον βλέπουμε.

Δεν μπορεί να λέγει κάποιος ότι πιστεύει στον Τριαδικό Θεό και να έχει γυρίσει όλους τους μάγους και τις μάγισσες που υπάρχουν .Σε πόσο μεγαλύτερη πλάνη να υποπέσει;

Δεν μπορεί να σε βρίζει ο άλλος επειδή δεν έπιασε η προσευχή σου για να καθαρίσει, την στιγμή που ήθελε να καθαρίσει και να γίνει καλά, για να εκδικηθεί αυτούς που του είχανε κάνει μάγια.

Δεν μπορεί να έρχεται ό άλλος για να λυθούν τα μάγια του, και παράλληλα να παίρνει φυλαχτά από τον μάγο. Και όταν τον ρωτάς τι έχουν μέσα τα φυλαχτά να σου λέει ότι έχουν μπαρούτι.!!!!!!!!!!!!

Του λες να πάει να πετάξει αυτές τις βλακείες, τις πετάει, κάτι παθαίνει και λέει ότι πήγε νοσοκομείο, και αντί να κατηγορήσει τον εαυτό του για αυτό, και τον μάγο με τα μπαρουτιασμένα φυλαχτά,   κατηγορεί τον παπά που τον συμβούλεψε να πετάξει τα φυλαχτά του διαβόλου θεωρώντας τον υπεύθυνο που πέταξε τα φυλαχτά.

Με αυτόν τον τρόπο αναγνωρίζει τον μάγο ανώτερο από τον Χριστό. Και παρ’ όλα αυτά την Κυριακή θα πάει πάλι στην εκκλησία για να ζητήσει βοήθεια από τον Θεό.

Είπαμε ότι ο Θεός έχει χιούμορ. Αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί να γελάσει με όλα αυτά.

 Όλα αυτά είναι για κλάματα, και απόδειξη το πόσο καλά σε μπλέκει ο πονηρός στα δίχτυα του ,χωρίς να μπορείς ποτέ να ξεφύγεις.

Άσχετα βέβαια από την απογοήτευση που παίρνω από κάτι τέτοιες ψυχές, δεν θα σταματήσω ποτέ να προσεύχομαι στον Θεό για να πάρουν φώτιση και να ανακαλύψουν κάποτε την αλήθεια και την πλάνη τους.

Δεν λειτουργούν έτσι οι νόμοι του Θεού.

Και εγώ παιδιά μου με τους νόμους του Θεού πορεύομαι. Δεν μπορώ να βοηθήσω κανέναν  , αν πρώτα από όλα δεν θέλει στην πραγματικότητα να βοηθηθεί και ο ίδιος.

Δεν είμαι θαυματοποιός.

Όσοι δεν μπορείτε να αφήσετε με εμπιστοσύνη την ψυχή σας στα χέρια του Θεού, όσοι δεν μετανοείτε για τα λάθη σας,  όσοι δεν μπορείτε να κόψετε τις καφετζούδες και τους μάγους, και να γυρίσετε στην οικογένεια του Κ.Η.Ιησού Χριστού, όσοι δεν θέλετε να αναγεννηθείτε μέσα στην αγκαλιά της Παναγίας, σας παρακαλώ μην έρχεστε σε εμένα.

Δεν μπορώ να σας βοηθήσω.!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Για όσους όμως από εσάς ,έχετε πραγματικά ανάγκη, και έχετε διάθεση να μετανοήσετε για τις λάθος επιλογές σας, για όσους από εσάς αγαπούν και πιστεύουν στον Κ.Η.Ιησού Χριστό, αλλά κάποια στιγμή έχασαν τον δρόμο τους, για όλους εσάς που πραγματικά θέλετε να πορευτούμε μαζί στο μονοπάτι που οδηγεί στον Ουρανό, για όλους εσάς η αγκαλιά μου θα είναι πάντα ανοιχτή και γεμάτη αγάπη.

Δεν με πειράζει ούτε η κούραση ,ούτε ο πόλεμος που μου κάνει ο πονηρός με τα τσιράκια του. Θα αγωνιστώ για εσάς παιδιά μου.

Αρκεί να είστε αληθινοί, να ξέρετε τι πραγματικά θέλετε, αρκεί να το αξίζετε.

Την αγάπη μου και την ευλογία μου.

Πατήρ Φανούριος

ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ

Η ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

Ο άνθρωπος ζητά μετά μανίας την γνώση του σύμπαντος. Από το ξεκίνημα του ανθρώπου, αυτό ήταν που του κόστισε και τον Παράδεισο.

Στην σημερινή μας εποχή ,αυτό θα μας κοστίσει κάποτε την καταστροφή μας.

Η μανία μας να έχουμε την γνώση των πάντων και αργότερα η πίστη μας ότι την έχουμε. Γιατί δεν μας εκπαίδευσαν σωστά. Τραφήκαμε με εγωισμό ,και όχι με γνώση του κόσμου μέσα στον οποίο θα ζήσουμε. Γιατί ζητάμε μια γνώση που δεν μας εκπαίδευσαν, πως να την διαχειριστούμε. Και πως να μας εκπαιδεύσουν άλλωστε, για κάτι που δεν γνωρίζουν ούτε αυτοί που μας εκπαίδευσαν.

Απλά νόμιζαν και αυτοί ,ότι ήξεραν τα πάντα, και είπαν να διδάξουν και εμάς.

Από την εφηβεία του ακόμα ο άνθρωπος νοιώθει γνωστικά ολοκληρωμένος, πιστεύει ότι ξέρει τα πάντα, διορθώνει και παρατηρεί τους γονείς και τους μεγαλύτερους του, θεωρώντας τους υποδεέστερους από αυτόν.

Αυτόν, ο οποίος κατά την γνώμη του γνωρίζει τα πάντα πλέον, και είναι έτοιμος να βγει στην ζωή και να κατακτήσει τον κόσμο σε μια μέρα μόνον.

Και που φυσικά όταν θα έρθει αντιμέτωπος για πρώτη φορά , με την πραγματικότητα της ζωής, η έπαρση του αυτή θα του έχει κοστίσει σπασμένα τα φτερά του, τσακισμένη την αυτοπεποίθηση του, και τον ίδιο νικημένο, να απορεί  τι δεν πήγε καλά;

Τι άραγε αλήθεια δεν πήγε καλά; Βιάστηκε να ανοίξει τα φτερά του.

Τα πουλιά είναι απλές μορφές ύπαρξης. Και όμως έχουν μέσα τους την γνώση αν θέλετε, ή την προνοητικότητα, να περιμένουν να δυναμώσουν τα φτερά τους πριν δοκιμάσουν την πρώτη τους πτήση. Ξέρουν πότε είναι έτοιμα να πετάξουν.

Ο άνθρωπος όμως όχι.

Από πολύ μικρή ηλικία , όταν νοιώσει σαν μικρό παιδί ακόμα, ότι όλοι γύρω του ασχολούνται με αυτό, του κάνουν τα χατίρια και έχουν σκοπό να του πραγματοποιούν όλες τις επιθυμίες του, παίρνει τον έλεγχο της ζωής τους.

Όλα πρέπει να γυρνάνε πλέον γύρω από το παιδί. Οι γονείς στις παρέες νοιώθουν υπερήφανοι και επιδεικνύουν με καμάρι το παιδί τους , που λέει εξυπνάδες και φέρετε σαν μεγάλος άνθρωπος. Και φυσικά το ίδιο το παιδί αρχίζει να πιστεύει ότι είναι κάτι το πολύ σπουδαίο, αφού τόσοι άνθρωποι γύρω του το θαυμάζουν και το επιβραβεύουν για κάθε τι έξυπνο που θε πει.

Χαίρονται ακόμα οι γονείς και καμαρώνουν όταν και για πρώτη φορά το ακούν ακόμα και να βρίζει.

Και χωρίς φυσικά να μπορούν να αισθανθούν τι κάνουν, τροφοδοτούν τον εγωισμό του στο έπακρον, του δίνουν την εντύπωση ότι είναι σπουδαίο, το υπερ. προστατεύουν και το κακομαθαίνουν κυνηγώντας το όλη την ημέρα με ένα κουτάλι για να φάει, και μια ζακέτα για να μην κρυώσει, κάνοντας του όλα τα χατίρια ,και στο τέλος το καταστρέφουν, αφού το κάνουν να αισθάνεται ότι είναι έτοιμο και ασφαλή να πετάξει πριν την ώρα του, και να κατακτήσει τον κόσμο.

Το σήκωσαν ψηλά, σε χάρτινα όμως θεμέλια. Στην ουσία το έχουν καταστρέψει για την υπόλοιπη ζωή του. Χωρίς να το θέλουν φυσικά. Έτσι έμαθαν και αυτοί ,έτσι πορεύτηκαν.

Η ακόμα χειρότερα, επειδή αυτοί στερήθηκαν την αγάπη μικροί, πνίγουν τώρα το δικό τους παιδί με αγάπη ,χωρίς μέτρο όμως ,ικανοποιώντας τα δικά τους απωθημένα.

Νοιώθουν ότι η αγάπη είναι η μόνη συνταγή για να μεγαλώσει σωστά ένα παιδί. Σίγουρα η αγάπη είναι από τα βασικά που χρειάζεται ένα παιδί, αλλά παιδιά μου , με μέτρο και υπευθυνότητα.

Και το λουλούδι τρέφεται με το νερό. Αν όμως από το πρωί μέχρι το βράδυ, το ποτίζουμε, στο τέλος θα μαραθεί. Και αυτό χρειάζεται μέτρο στο πότισμα ,όπως το παιδί μας χρειάζεται μέτρο και προϋποθέσεις στην αγάπη.

Βλέπεται οι περισσότεροι γίνονται γονείς ,χωρίς να γνωρίζουν τα καθήκοντα του ρόλου τους. Δεν είμαι της πολύ παλιάς σχολής, ούτε υποστηρίζω ότι τα παιδιά πρέπει να τα παιδεύουμε. Κάθε άλλο μάλιστα. Είμαι της πολύ νέας σχολής ,της αδημιούργητης ακόμα, που ισχυρίζεται ότι τα παιδιά πρέπει να τα εκπαιδεύουμε μέσα στην αγάπη μας.

Αν τα αγαπάμε αυτό πρέπει να κάνουμε. Να τα εκπαιδεύουμε για να μπορέσουν μόνα τους κάποτε να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες και τις ανάγκες της ζωής που τα περιμένει.

Αλλιώς όσο και να μας ενοχλεί παιδιά μου, εγκληματούμε εις βάρος τους.

Όταν κάποτε θα κοινωνικοποιηθούν πηγαίνοντας στο σχολείο, θα αρχίσουν να συνειδητοποιούν , ότι δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος όπως τα είχαμε μάθει, ότι όλα τα υπόλοιπα παιδιά πιστεύουν το ίδιο για τον εαυτό τους, και πλέον ζαλισμένα και ξαφνιασμένα τα παιδιά μας, θα προσπαθούν να βρουν την θέση τους σε έναν κόσμο και μια κοινωνία, που εμείς όμως δεν θα τα έχουμε εκπαιδεύσει, για τους κανόνες που επικρατούν εκεί.

Εκεί θα αρχίσει και το πρώτο ξεκαθάρισμα. Οι λύκοι και τα πρόβατα. Τα παιδιά μας που μεγαλώσαμε με τόση υπερπροστασία και αγάπη, αλλά χωρίς εκπαίδευση για τους κανόνες της ζωής, και χωρίς άμυνες, τα στείλαμε ανέτοιμα να αντιμετωπίσουν τους λύκους, που κάποιοι άλλοι γονείς μεγάλωσαν για να γίνουν.

Χωρίς να το έχουμε καταλάβει , και στην ουσία ικανοποιώντας τον δικό μας εγωισμό, πάνω στα παιδιά μας, τα μεγαλώσαμε χωρίς κοινωνικά εφόδια για να αντιμετωπίσουν την αλήθεια της ζωής. Και τα στείλαμε βορά στους λύκους.

Από κει και πέρα αρχίζουν και τα δικά τους προβλήματα. Ψυχολογικά προβλήματα, εκρήξεις θυμού, έλλειψη αυτοπεποίθησης, ασέβεια, επανάσταση, κόμπλεξ, ναρκωτικά και ότι άλλο.

Και τέλος διάλυση του οικογενειακού δεσμού μεταξύ γονέων και παιδιών.

Πλήρης καταστροφή.

Λέει ο λαός. Το παιδί σου και το σκυλί σου όπως το μάθεις.

Τα παιδιά μας είναι σαν τα σφουγγάρια. Αυτά που τα ποτίζουμε, αυτά θα βγάλουν και αυτά αργότερα στην ζωή όταν αναγκαστούν να σφιχτούν.

 Ξεκινούν αγνές ψυχές ανεπηρέαστες ακόμα από αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο μας. Αλλά έχουν πολύ ανεπτυγμένο αισθητήριο της αλήθειας και της πραγματικότητας.

Καταλαβαίνουν τα πάντα. Και διαισθάνονται ακόμα περισσότερα.

Η συμπεριφορά των γονέων τους θα καθορίσει την πορεία τους στην ζωή.

Όταν ακούνε τους γονείς τους να κάνουν σχέδια, πώς να εξαπατήσουν τον ένα ή τον άλλο, όταν βλέπουν τους γονείς τους να καλοδέχονται έναν επισκέπτη στο σπίτι τους, να του φέρονται φιλικά και ευχάριστα, αλλά μόλις φεύγει ο επισκέπτης να τον στολίζουνε με ένα σωρό κακόβουλα σχόλια, όταν τους βλέπουν να κάνουν διαφορετικά πράγματα από αυτά που ζητάνε από αυτά να κάνουν, και γενικά όταν βλέπουν ότι οι γονείς τους δεν έχουν κάτι αληθινό επάνω τους, δεν έχουν ποιότητα, αρχές, αξίες και αξιοπρέπεια………

Δύο πράγματα μπορεί να συμβούν. Όταν σφιχτούν και αυτά στην ζωή, θα βγάλουν την ίδια τοξικότητα αξιών  {αποτύχαμε να τα κάνουμε καλλίτερα από εμάς} ή αν έχουν ευλογία με την γέννηση τους από τον Θεό, δεν θα απορροφήσουν τίποτα από την δική μας συμπεριφορά και θα χάσουμε τον σεβασμό  και την εκτίμηση τους στο μέλλον. Θα βιάζονται να μεγαλώσουν για να φύγουν μακριά μας. Θα ντρέπονται για εμάς.

Να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν ξεφεύγει από τα αισθητήρια των παιδιών.

Μπορούμε λοιπόν να τα εκπαιδεύσουμε σωστά, για το δικό τους καλό, αν πράγματι τα αγαπάμε και δεν τα έχουμε μόνο για επίδειξη και καμάρι δικό μας.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ, ότι σκοπός μας είναι να τα προετοιμάσουμε για την ζωή που τα περιμένει. Αυτός είναι ο πραγματικός ρόλος ενός υπεύθυνου γονιού. Ξέροντας ότι μπορεί να μην είναι πάντα δίπλα στο παιδί του, όταν αυτό τον χρειαστεί, πρέπει να έχουν φροντίσει να το έχουν εκπαιδεύσει , να επιβιώσει αν χρειαστεί μόνο του.

Υπάρχουν παιδιά 20 και 25 ετών, που είναι ανίκανα να αντιμετωπίσουν την οποιαδήποτε ευθύνη. Και δεν φταίνε αυτά. Απλά οι γονείς δεν τους έμαθαν να είναι υπεύθυνα .

Υπάρχουν κοπέλες που ενώ θέλουν όσο τίποτε άλλο να παντρευτούν και να γίνουν μητέρες, δεν ξέρουν ούτε να μαγειρεύουν. Και ούτε ενδιαφέρονται να μάθουν. Απλά θέλουν να παντρευτούν. Δεν λαμβάνουν υπ’ όψη τους ότι ο γάμος έχει και ευθύνες. Και μεταξύ μας δεν φταίνε αυτές. Οι γονείς φταίνε που δεν τις εκπαίδευσαν για τον μελλοντικό τους ρόλο.

Ύστερα από όλα αυτά παιδιά μου που λέω, σίγουρα κάποιοι από εσάς θα έχετε ενοχληθεί πάρα πολύ, γιατί σας χαλάω την συνταγή. Αλλά μέσα σας βαθιά γνωρίζεται ότι έχω δίκιο.

Σκεφτείτε ,και εσείς ακόμα, πριν γίνεται γονείς, πόσες φορές βρεθήκατε ανέτοιμοι να αντιμετωπίσετε τις ευθύνες και τις δυσκολίες της ζωής. Γιατί και εσάς δεν σας είχαν εκπαιδεύσει σωστά.

Βέβαια αυτά που λέω δεν αφορούν όλους. Μην βιαστούν κάποιοι να μου πουν ότι αυτοί δεν είχαν κανένα πρόβλημα ,και εκπαιδεύτηκαν σωστά από τους γονείς τους. Φυσικά και συμβαίνει κάτι τέτοιο. Μόνο που είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

Το παιδί μας χρειάζεται την αγάπη μας. Πρέπει να μπορεί να νοιώθει ασφαλή ,σε μια ισορροπημένη οικογένεια. Πρέπει όμως να μάθει και από εμάς ,να γίνει υπεύθυνο.

Να του αναθέτουμε ελαφριές υποχρεώσεις μέσα στο σπίτι από μικρό.

Να μην είναι όλα χάρισμα. Γιατί στην ζωή που τον περιμένει δεν θα του χαριστεί τίποτα. Για όλα όσα χρειαστεί να κατακτήσει, θα πρέπει να αγωνιστεί. Το ξέρουμε αυτό. Γιατί λοιπόν να μην το διδάξουμε και στο παιδί μας;

Δεν μας ενδιαφέρει να έχει μια ευτυχισμένη ζωή; Θα πρέπει να το προετοιμάσουμε λοιπόν.

Θα πρέπει από μικρό να αποκτήσει υπευθυνότητα.

Οι περισσότεροι γονείς για παράδειγμα μεγαλώνουν τα αγόρια τους ,με μια ανατολίτικη φιλοσοφία. Ο άντρας είναι ο αφέντης και η γυναίκα η σκλάβα. Χωρίς να περνά από το μυαλό τους, ότι τον εκπαιδεύουν να κάνει δυστυχισμένη την αυριανή του σύζυγο.

Και φυσικά δυστυχισμένο και τον ίδιο στο τέλος.

Εκπαιδεύουν τα κορίτσια τους , ότι το όπλο με το οποίο θα κερδίσουν την ζωή, είναι η ομορφιά τους. Βρες κάποιον με λεφτά να τον κουκουλώσεις με τα νάζια σου, και έλυσες το πρόβλημα σου.

Χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν τους ότι η ομορφιά δεν κρατάει για πάντα.

Με αυτούς τους τρόπους και τα αγόρια και τα κορίτσια ,κάποτε θα αποτύχουν. Ούτε οικογένειες σωστές θα κάνουν ποτέ , και περισσότερα παιδιά χωρισμένων γονιών ,θα πάρουν και αυτά τον δικό τους Γολγοθά, προς την αποτυχία της δικής τους ζωής.

Πολύ εύκολα τα ρίχνουμε όλα ,ότι φταίει η κοινωνία. Σε τι κοινωνία, αναρωτιόνται πολλοί, θα μεγαλώσουν τα παιδιά μας.

Παιδιά μου. Στην κοινωνία που εμείς διαμορφώσαμε για αυτά. Στην κοινωνία που μέσα στην λάθος αγωγή που τους δίνουμε, θα αποτελούν και αυτά μέρος της, αργότερα.

Εμείς θα έχουμε διαμορφώσει και την κοινωνία του μέλλοντος.

Όπου τα παιδιά μας με τον τρόπο που θα τα έχουμε μεγαλώσει, θα αποτελούν το λάθος κύτταρο.

Δεν τα βοηθάμε, δεν τα διδάσκουμε, δεν τα εκπαιδεύουμε, για ανώτερους στόχους και πνευματική εξέλιξη. Δεν τα εκπαιδεύουμε να γίνουν χρήσιμοι άνθρωποι, αλλά όχι και κοροΐδα. Κάποιος άνθρωπος που σπούδασε γιατρός για παράδειγμα, ξέρει άριστα την επιστήμη του και τις περισσότερες φορές ,αυτό μόνο. Μπορεί να του είναι αδύνατο να βάψει έστω και ένα μέτρο τοίχο.

Κάποιος όμως που σπούδασε την ζωή και τους ανθρώπους ,και έμαθε τις κακοτοπιές και τις παγίδες της κοινωνίας μας, μπορεί να επιβιώσει στα δύσκολα ,και να καταφέρει να πετύχει με πολλούς τρόπους.

Χρειάζονται λοιπόν τα παιδιά μας, και την αγάπη μας πάνω από΄ όλα, και την φροντίδα μας για τις σπουδές τους και την επαγγελματική τους αποκατάσταση, αλλά χρειάζονται και την εκπαίδευση από εμάς, για την επιβίωση τους. Χρειάζονται να γίνουν υπεύθυνα.

Να τους καλλιεργήσουμε αξίες, πνευματικές ανησυχίες, και καλλιέργεια πνεύματος. Να έχουν προσωπικότητα και ποιότητα. Να μάθουν να δίνουν μάχες για να υπερασπίζονται το δίκιο τους. Να μην ξεπουλάνε την αξιοπρέπεια τους με κανένα αντάλλαγμα.

Να μην τους καλλιεργήσουμε τον εγωισμό, αλλά τα μυστικά  της συνύπαρξης με τους άλλους ανθρώπους.

Να τα παροτρύνετε με τρόπο να μελετήσουν τον Χριστό.

Όπως και να έχει παιδιά μου ,δεν υπάρχει μυστική συνταγή για να έχουμε το τέλειο παιδί.

Θα πρέπει εμείς να το δημιουργήσουμε. Εμείς να το εκπαιδεύσουμε. Εμείς θα πρέπει να δούμε πολύ ποιο σοβαρά τον ρόλο μας σαν γονείς. Να καταλάβουμε ότι εκπαιδεύουμε έναν άνθρωπο για να πετύχει στην ζωή του. Και πρέπει να το εφοδιάσουμε με όλη μας την σοφία και την εμπειρία μας  από την ζωή.

Και όχι να βγάλουμε τα αποθαμένα μας επάνω του. Δεν τα παιδεύουμε τα παιδιά μας. Τα εκπαιδεύουμε.

Και θα έχουμε πετύχει μόνον όταν καταφέρουμε να γίνουν τα παιδιά μας καλύτερα από εμάς.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα παιδιά μας είναι η συνέχεια μας στο έργο του Θεού.

Όταν κάποτε φθάσουμε στον θρόνο του και  πρέπει να κοιτάξουμε πίσω μας την πορεία της ζωής μας, τα παιδιά μας πρέπει να φωτίζουν περισσότερο από ότι φωτίζαμε εμείς όσο ζούσαμε.

Τότε θα αισθανθούμε υπερήφανοι γιατί θα ξέρουμε ότι η ζωή μας δεν πήγε χαμένη.

Τα παιδιά μας έγιναν καλύτερα  από εμάς. Το έργο του Θεού συνεχίζεται σε καλύτερες βάσεις και προοπτικές. Πετύχαμε στην αποστολή μας.

Για τον στόχο αυτό και μόνο , αξίζει παιδιά μου, να σκεφθούμε σήμερα ,αν σωστά μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, και να διορθώσουμε όσο μπορούμε, ότι μπορεί να διορθωθεί.

Εκτός από αγάπη, πιότερο χρειάζεται την οικογενειακή γαλήνη. Όταν οι γονείς τσακώνονται όλη την ημέρα, φωνάζουν και βρίζουν ο ένας τον άλλο, αυτό δεν είναι ένα υγιές περιβάλλον για να μεγαλώσει ένα παιδί.

Να θυμόμαστε ότι έχουμε αναλάβει την αποστολή από τον Θεό, να μεγαλώσουμε και να εκπαιδεύσουμε έναν νέο άνθρωπο. Ότι και να γίνει το παιδί μας αργότερα, μας αρέσει δεν μας αρέσει, θα είναι δική μας η ευθύνη. Λάθος το μάθαμε, λάθος προχώρησε.  Λάθος προχώρησε, καταστράφηκε ,και πολλές φορές καταστρέφοντας και άλλων ανθρώπων τις ζωές στο πέρασμά του.

Και αυτό είναι δικό μας φταίξιμο. Είχαμε την ευκαιρία και την ευθύνη να εκπαιδεύσουμε σωστά ένα δημιούργημα που ο Θεός μας εμπιστεύτηκε και αποτύχαμε παταγωδώς.

Τελικά ,είναι μεγάλη η ευθύνη να γίνει κάποιος γονιός. Αλλά παιδιά μου δεν μας το επέβαλε κανείς. Εμείς το επιλέξαμε. Ας το κάνουμε λοιπόν σωστά, εκπαιδεύοντας το σωστά, να ζήσει σε μια κοινωνία, που μέσω της μελλοντικής συμπεριφοράς  του παιδιού μας, θα έχουμε δημιουργήσει εμείς.

Αν δεν μας αρέσει η κοινωνία που ζούμε σήμερα, ας την αλλάξουμε μεγαλώνοντας σωστά τα παιδιά μας για να χτίσουν μια καλύτερη.

Λυπάμαι αν στεναχώρησα κάποιους , αλλά κάποιος έπρεπε να επισημάνει κάποια πράγματα, που πάνε λάθος στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας.

Για να μπορούμε κάποτε να καμαρώνουμε για αυτά σε μια κοινωνία ,που μέσω των παιδιών μας θα έχουμε εμείς δημιουργήσει.

Να είστε ευλογημένοι και αγαπημένοι.

Πατήρ Φανούριος

ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ

Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ.ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΕΝ ΖΩΗ !!!

  

Όλοι μας παιδιά μου θέλουμε ,όταν κάποτε βιώσουμε τον βιολογικό μας θάνατο, να έχουμε την τύχη να βρεθούμε στον κόσμο του Θεού.

Έναν κόσμο όπως τον φανταζόμαστε ή μας έχουν πει, όπου όλα κινούνται μέσα στην αρμονία του Δημιουργού μας, όπου όλα ισορροπούν μεταξύ τους, όπου η ψυχή μας ανάλαφρη και χωρίς στεναχώριες, βάσανα ,και δυστυχίες, θα ξεκουραστεί επιτέλους, από τις δοκιμασίες που πέρασε στο πέρασμα της από την ζωή αυτή.

Θα βρει αυτό που ζητά. Αγάπη. Αυτό που ζητάμε όλοι μας. Αγάπη.

Έναν κόσμο όπου θα συνεχίσουμε να ζούμε, με τις αναμνήσεις μας από αυτήν την ζωή, πολύ πιθανόν με αγαπημένα μας πρόσωπα που ταξίδεψαν πριν από εμάς εκεί, και μας περίμεναν. Έναν κόσμο όπου υπάρχει ζωή, δραστηριότητες, και ενδιαφέροντα. Όπου υπάρχει ζωή, που όμως εκφράζεται σε μια άλλη διάσταση.

Ναι παιδιά μου. Υπάρχει ζωή μετά τον βιολογικό μας θάνατο. Μια ζωή ευλογημένη ,χωρίς σκοτούρες ,και μικρότητες. Ένας κόσμος υπέροχος και δημιουργικός.

Μόνο παιδιά μου που για να μπει κάποιος σε αυτόν τον κόσμο, δεν είναι θέμα τύχης όπως ανέφερα πριν. Είναι αποτέλεσμα ενός αγώνα, είναι δικαίωση , είναι παράσημο, είναι η επιβράβευση από ένα δύσκολο πέρασμα που κάναμε από αυτήν την ζωή.

Και καταφέραμε να βγούμε νικητές.

Ξεπεράσαμε χίλιες δυο αντιξοότητες και παγίδες που βρήκαμε μπροστά μας , αναβαθμίσαμε την ποιότητα της ψυχής μας, αποκτώντας και υπερασπιζόμενοι αξίες, πέσαμε και σηκωθήκαμε ξανά, χάσαμε πολλές μάχες στην προσπάθεια μας να γίνουμε καλύτεροι από αυτό που μας έφτιαξαν οι άνθρωποι, από αυτό που μας δίδαξαν να είμαστε, αλλά στο τέλος νικήσαμε τον πόλεμο.

Πεθάναμε τον ελαττωματικό άνθρωπο μέσα μας, και αναγεννηθήκαμε εκλεκτοί του Θεού.

Έχοντας αποκτήσει το δικαίωμα να ζήσουμε στον κόσμο του μετά τον βιολογικό μας θάνατο, και την νέα μας γέννησή στον ουρανό ,σαν κατά χάριν Θεοί.

Θάνατος και αναγέννηση παιδιά μου, εν ζωή.

Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ κάτι ομορφότερο να συμβεί στον κάθε ένα από εμάς, από αυτό που μόλις ανέφερα.

Θάνατος και αναγέννηση εν ζωή.

Πολλοί άνθρωποι παιδιά μου νοιώθουν φόβο ,ακόμα και στο άκουσμα της λέξεως θάνατος.

Δεν πρέπει. Τον βιολογικό θάνατο το ξέρουμε όλοι μας ότι κάποτε θα τον βιώσουμε. Για όσους πιστεύουν στην μετά θάνατον ζωή ,αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να τους φοβίζει.

Αυτό όμως που θα πρέπει να μας ανησυχεί, και αν θέλετε να μας φοβίζει, είναι στο τί θα γεννηθούμε στον ουρανό ,το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο  , που θα βιώσουμε  τον θάνατο μας στην Γη.

Θα γεννηθούμε εκλεκτοί; Θα είμαστε κατά χάριν Θεοί; Ή πνευματικά σκουπίδια του σύμπαντος ,να τριγυρνάμε αιώνια χωρίς να βρίσκουμε θέση να σταθούμε πουθενά.

Χωρίς να ανήκουμε σε κανένα στερέωμα. Δυστυχισμένες ψυχές περιπλανώμενες . Να βλέπουμε την χαρά που υπάρχει στον κόσμο του Θεού, αλλά να μην μπορούμε ούτε να πλησιάσουμε αυτόν τον υπέροχο κόσμο.

Αυτή είναι η κόλαση παιδιά μου. Δεν υπάρχουν καζάνια με πίσσα να βράζουν οι ψυχές που απέτυχαν , και διαολάκια με τρίαινες να τις κυνηγάνε.

Η κόλαση είναι η ύπαρξη μιας ψυχής, μακριά από τον Θεό. Μια κατάσταση που διαρκεί αιώνια.

Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο για μια ψυχή. Και για όσους κάνουν τώρα την σκέψη, ότι δεν με νοιάζει , αρκεί που θα υπάρχω ,έχω να πω, ότι ναι, μπορεί να υπάρχετε, μόνο που για μια αιωνιότητα θα παρακαλάτε να μην υπήρχατε . Αν φοβάστε τον θάνατο στην γη, εκεί θα πεθαίνετε κάθε ημέρα και για μια  αιωνιότητα.

Και δεν θα συμβαίνει αυτό επειδή ο Θεός είναι κακός. Απλά η δική σας ενέργεια, το δικό σας πνεύμα, αυτό που εσείς καλλιεργήσατε εδώ ,δεν θα μπορεί να βρεθεί ενεργειακά στον κόσμο του, και θα εξοστρακίζεστε. Έχω πει πολλές φορές. Τα πάντα είναι ενέργεια.

Η ζωή αυτή παιδιά μου εδώ στην γη, κρατάει πόσο; Κάποια χρόνια. Άλλοτε πολλά και άλλοτε λίγα. Αλλά ακόμα και τα πολλά, ας πούμε 80; Να πούμε 90; 100 θέλετε; Ας πούμε 100.

Ακόμα και αυτά τα 100 χρόνια παιδιά μου, είναι ένα κλάσμα του δευτερολέπτου στον αιώνιο χρόνο του σύμπαντος.

Κάποια στιγμή θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε αυτό για τα καλά.

Θα μου επιτρέψετε να χρησιμοποιήσω την έκφραση, ότι κάποτε πρέπει να σοβαρευτούμε επιτέλους.

Ζούμε μια ζωή μακριά από κάθε πνευματική άσκηση και εξέλιξη, και ας ξέρουμε ότι το πνεύμα που θα αναπτύξουμε εδώ ,θα είναι αυτό που τελικά κάποτε θα σταθεί εμπρός στον κριτή του για αξιολόγηση.

Μας απασχολούν οι απολαύσεις της ζωής, με οδηγό τον εγωισμό μας, ο οποίος μας τροφοδοτεί ,αλλά και εμείς τροφοδοτούμε αυτόν καθημερινά, με οτιδήποτε άχρηστο ,που σκοπό έχει την ανούσια παρουσίαση μας σαν κάτι το πολύ ιδιαίτερο, αισθανόμενοι σαν να είμαστε το κέντρο του σύμπαντος ,και όλα τα άλλα γυρνάνε γύρω από εμάς.

Ξεχνάμε όμως ότι υπάρχουν άλλα 7 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε αυτόν τον πλανήτη που νοιώθουν ακριβώς το ίδιο για τον δικό τους εαυτό.

Ένας κόκκος άμμου είμαστε σε μια τεράστια παραλία. Αν έχουμε τον εγωισμό να λέμε ότι εμείς είμαστε όλη η παραλία, τότε θα μας περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη, αν υπήρχε τρόπος να αφαιρεθεί όλη η παραλία, και να μέναμε μόνοι μας εκεί.

Ένας κόκκος άμμου, πού πίστευε ότι είναι όλη η παραλία. Ένα μικροσκοπικό τίποτα που ούτε να το δει ,δεν θα μπορούσε κανείς.

Αυτό είμαστε παιδιά μου. Έχω πει πολλές φορές. Ο άνθρωπος μπορεί να γίνει πολύ μεγάλος, αν συνειδητοποιήσει πρώτα, πόσο μικρός είναι.

Όταν συνειδητοποιήσουμε αληθινά πόσο μικροί είμαστε, από εκεί και μετά ξεκινά ο αγώνας μας για την άνοδο.

Μα μια ζωή, που την ξοδεύουμε, στην διατήρηση της ομορφιάς μας, στο καλό φαγητό, στην εξωτερική μας εμφάνιση και στα ρούχα που θα φορέσουμε, στο γλέντι και τις διασκεδάσεις, τις απολαύσεις των αισθήσεων, στην αναζήτηση ενός ερωτικού συντρόφου για να περάσει η ώρα, στην προβολή μας, στην κατασπατάληση των πόρων μας μόνο και μόνο για να δειχτούμε στους άλλους ότι κάτι είμαστε, χωρίς σεβασμό και αγάπη για την ύπαρξη του άλλου, καταστρέφοντας καθημερινά όποιον αφελή μας εμπιστευτεί, κατακρίνοντας τους γύρω μας ,κακολογώντας ,λέγοντας ψέματα για αυτούς ,με σκοπό να τους βλάψουμε, ξεπουλώντας την ηθική μας και το σώμα μας για το τίποτα, καταστρέφοντας όμως και σκοτώνοντας το πνεύμα μας, την αξιοπρέπεια μας, τις αξίες μας, και τέλος την ψυχή μας, ενώ παγιδευμένοι σε όλα αυτά, εξακολουθούμε να πιστεύουμε για εμάς, ότι είμαστε οι καλύτεροι άνθρωποι που πέρασαν ποτέ από τον πλανήτη αυτόν, έχουμε φορτωθεί παιδιά μου με χιλιάδες άγκυρες πνευματικές, που δεν θα μας επιτρέψουν ποτέ, την οποιαδήποτε άνοδο στον κόσμο του Θεού.

Ας μην κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Μια τέτοια πορεία ενός ανθρώπου στην ζωή αυτή, δεν τον βοηθά να γίνει κάτι το εκλεκτό, που να αξίζει κάποτε δικαιωματικά να σταθεί στον κόσμο του Θεού. Βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια, στο να γίνει ένα ενεργειακό απόβλητο του σύμπαντος.

 Ένα τίποτα το χρήσιμο ,στον κόσμο του Θεού.

Βλέπεται δεν ασχολήθηκε ποτέ αυτός ο άνθρωπος ,με την εξέλιξη του σαν αξία. Αναλώθηκε στην ζωή αυτή στο να λέει σε όλους ,και να δείχνει σε όλους, ότι έχει κάποια αξία, ότι είναι κάτι το σπουδαίο, φιγούρα και επίδειξη, στήριξε την εικόνα του σε χάρτινα θεμέλια, που με την πρώτη βροχή λιώνουν ,και τον παρασέρνουν γκρεμίζοντας την εικόνα που καλλιεργούσε τόσα χρόνια για τον εαυτό του.

Ένας κόκκος άμμου, που μόλις βρέθηκε μόνος του, τον παρέσυρε το πρώτο μικρό κυματάκι που τον βρήκε στην πραγματική του κατάσταση.

Και δυστυχώς παιδιά μου οι περισσότεροι από εμάς , μοιάζουμε πάρα πολύ στον άνθρωπο που μόλις περιέγραψα.

Ζούμε την ζωή μας μέσα στο ψέμα, αρνούμενοι να αντιληφθούμε  τον πραγματικό σκοπό που βρισκόμαστε σε αυτόν τον πλανήτη ,αυτήν την χρονική στιγμή του σύμπαντος.

Όλη η αλήθεια είναι εμπρός μας, και εμείς κοιτάμε αλλού, ψάχνοντας να βρούμε την αλήθεια, σε οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση και πορεία, παρά να κοιτάξουμε εμπρός μας.

Αρνούμενοι να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία που μας έδωσε ο δημιουργός μας, με αυτό το πέρασμα μας από την ζωή, για να εξελιχτούμε σε κάτι καλύτερο. Να γίνουμε και εμείς Θεοί και να βρεθούμε στον κόσμο του.

Και δυστυχώς παιδιά μου, οι περισσότεροι από εμάς, θα πάμε χαμένοι. Ο Βιολογικός μας θάνατος, δεν πρόκειται να γεννήσει τίποτα το εκλεκτό στον κόσμο του ουρανού. Γιατί δεν λέμε να αφυπνιστούμε επιτέλους και να δούμε την αλήθεια μας.

Δεν λέμε να ξυπνήσουμε από τον πνευματικό ύπνο που μας έχουν παγιδέψει ,οι αισθήσεις μας και οι απολαύσεις.

Δυστυχώς παιδιά μου, δεν λέμε……………. Να πεθάνουμε.!!!!!!!

Ναι να πεθάνουμε. Γιατί αν δεν πεθάνουμε, δεν πρόκειται να αναγεννηθούμε.

Φυσικά και δεν εννοώ τον βιολογικό θάνατο μας. Πρέπει να πεθάνουμε εν ζωή.

Πρέπει να πεθάνουμε τον πλανεμένο άνθρωπο μέσα μας ,αυτόν που βαδίζει σε λάθος μονοπάτι ,χωρίς σκοπό, αλλά οδηγώντας την ψυχή μας προς τον αφανισμό και την αιώνια καταδίκη.

Σε τι μπορεί να χρησιμεύσει ένας τέτοιος άνθρωπος στον κόσμο του Θεού; Σε τίποτα.

Ακόμα και εσείς που μπορεί να δυσανασχετείτε τώρα με όσα λέω, ελάτε για λίγο αν μπορείτε στην θέση του Θεού και πείτε μου. Αν ήσασταν εσείς Θεός, τι να τον κάνετε στον κόσμο σας έναν τέτοιο άνθρωπο; Ένα τέτοιο πνεύμα, μια τέτοια ψυχή;

Θα σας χάλαγε σίγουρα και όσους αληθινά καλούς θα είχατε εκεί.

Πρέπει λοιπόν να πεθάνουμε. Εν ζωή. Για να αναγεννηθούμε άνθρωποι με τις προδιαγραφές που μας έφτιαξε ο Θεός.

Και πώς αλήθεια θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο.;

Να, τι εννοώ όταν λέω να πεθάνουμε τον λάθος άνθρωπο που έχουμε μέσα μας. Αυτόν που με τον τρόπο ζωής του δεν πρόκειται να πάει πουθενά΄.

Πρώτα από όλα. Πρέπει να τον αδειάσουμε από μέσα μας. Πάρτε μια κόλα χαρτί και ανακαλύψτε τον εαυτό σας. Γράψτε κάτω σκεπτόμενοι όλα όσα ανέφερα προηγουμένως, τα λάθη σας , τον λάθος τρόπο ζωής σας, τι από αυτά που ανέφερα κάνετε και εσείς, και τώρα που τα σκέπτεστε δεν σας αρέσουν, τι είναι αυτά που αποτελούν άγκυρες, στην προσπάθεια σας να πετάξετε κάποτε ψηλά.

Μην ανησυχείτε. Δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα να τα εντοπίσετε. Όλοι μας ξέρουμε πολύ καλά τι είναι καλό και τι κακό. Άσχετα αν μας βολεύει να ισχυριζόμαστε, ότι δεν μας τα έμαθε κανείς.

Με ειλικρίνεια παιδιά μου. Ποντάρετε την ψυχή σας σε αυτήν την προσπάθεια. Δεν πρέπει να αποτύχετε ,χρησιμοποιώντας δικαιολογίες. Κάποιος που είναι κακός, είναι κακός.

Δεν ενδιαφέρουν κανέναν ,οι δικαιολογίες που μπορεί να προβάλει στον εαυτό του, για τον λόγο που είναι κακός. Πόσον δεν μάλλον , οι δικαιολογίες του, δεν ενδιαφέρουν τον Θεό.

Είναι αυτός και η ψυχή του τώρα.

Αφού λοιπόν έχετε γράψει όλα τα λάθη σας στον τρόπο που ζείτε, και έχετε ανακαλύψει την αλήθεια σας, το ποιος πραγματικά είστε, και που σας οδηγεί αυτός ο τρόπος ζωής, πρέπει να πάρετε την μεγάλη απόφαση.

Αυτόν τον άνθρωπο που ανακαλύψατε μέσα σας και δεν σας αρέσει, αυτόν που και μόνοι σας διαπιστώσατε , ότι σας οδηγεί στην καταστροφή και στην αιώνια καταδίκη της ψυχής σας, αυτόν τον άνθρωπο παιδιά μου, πρέπει να τον πεθάνετε. Όχι βιολογικά φυσικά.

Πρέπει να μην του επιτρέψετε να συνεχίσει να υπάρχει και να σας παρασέρνει.

Αδειάστε από μέσα σας όλα τα άσχημα που ανακαλύψατε με ειλικρίνεια. Όπως αδειάζουμε από ένα δοχείο το νερό που δεν θέλουμε πια να υπάρχει εκεί.

Φυσικά και θα χρειαστεί αγώνας. Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που μας έμαθαν να σκεπτόμαστε. Ο άνθρωπος μπορεί να πετύχει τα πάντα. Μην εμπιστεύεστε την φαντασία σας πιά. Να εμπιστευτείτε τον Θεό που ο κάθε ένας από εμάς έχει μέσα του.

Φυσικά και μπορείτε να αλλάξετε. Φυσικά και μπορείτε να αδειάσετε από όλα τα άσχημα που κατευθύνουν την ζωή σας.

Αρκεί πράγματι να θέλετε όσο τίποτε άλλο , να μην επιτρέψετε σε αυτό το δευτερόλεπτο του συμπαντικού χρόνου που ονομάσαμε ζωή, να σας στερήσει την αιωνιότητα κοντά στον Θεό.

Αρκεί να είστε αποφασισμένοι να σωθείτε παιδιά μου.

Να είστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσετε την αλήθεια σας. Και να αναρωτηθείτε.

Αυτήν την ζωή ή την αιώνια.;

Είπαμε χρειάζεται αγώνας. Μα και πάλι, ποιος στέφθηκε νικητής χωρίς να αγωνιστεί;

Αδειάζουμε λοιπόν από μέσα μας κάθε λάθος στοιχείο και πάθος, και το αντικαθιστούμε με το αντίθετο του καλό. Σκοτώνουμε το ψέμα, το αντικαθιστούμε με την αλήθεια. Ξεριζώνουμε τον εγωισμό από μέσα μας και φυτεύουμε για να ριζώσει η αυτογνωσία και η σοφία του Θεού. Αδειάζουμε άσχημα και γεμίζουμε με καλά.

Και πάντα θα πρέπει να σκεπτόμαστε, ότι προσπαθούμε να γίνουμε κάτι, που να μπορεί να σταθεί στον κόσμο του Θεού. Αυτή η σκέψη θα μας δίνει την δύναμη να σηκωνόμαστε πάλι ,κάθε φορά που θα πέφτουμε προσπαθώντας.

Μέχρι να φτάσουμε στο σημείο ,που θα ξυπνήσουμε ένα πρωί, αναγεννημένοι .

Θα έχουμε καταφέρει να σκοτώσουμε τον λάθος άνθρωπο μέσα μας, και να έχουμε αναγεννηθεί πάλι παιδιά μου, εν ζωή.

Και όσοι από εσάς νοιώσετε ότι χρειάζεστε βοήθεια σε αυτόν τον αγώνα, ελάτε να με βρείτε. Θα είμαι για όσο χρόνο μου επιτρέψει ο Θεός κοντά σας.

Μπορεί αυτήν την στιγμή, επηρεασμένοι από τις χαρές της ζωής και τις απολαύσεις να είναι δύσκολο για κάποιους , να συλλάβουν την έκταση της σοβαρότατος ετούτης της ομιλίας παιδιά μου.

Ίσως να είναι ότι ποιο ωφέλιμο μπορεί να ακούσετε ποτέ. Και δεν το λέω με εγωισμό ,ότι λέω κάτι πολύ σπουδαίο.

Απλά είναι ότι ποιο ωφέλιμο ακούσατε ποτέ για εσάς, γιατί αφορά την σωτηρία της δικής σας ψυχής. Και η ψυχή σας είναι ότι ποιο πολύτιμο είχατε ποτέ. Και με ενδιαφέρει να υπάρχει για μια αιωνιότητα ,κοντά στον Δημιουργό μας.

Την αγάπη μου και την ευλογία μου

Πατήρ Φανούριος

ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΦΡΑΙΜ

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 ΣΤΙΣ 6 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ.
ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ
ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ 137 .ΠΕΙΡΑΙΑΣ
ΘΑ ΨΑΛΟΥΝ ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΊ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΕΦΡΑΙΜ.
ΥΠΕΡ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΤΩΝ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΥΤΩΝ .
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΙΑ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΑΓΙΟ ΦΑΝΟΥΡΙΟ.
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 3 ΕΩΣ ΤΙΣ 6
ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΟΥΝ.
ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΖΩΕΣ ΣΑΣ.!!!!!!!
https://www.youtube.com/watch?v=mk81FteSR_4

Πάτερ Φανούριος